LECZENIE
UZDROWISKOWE
LECZENIE
UZDROWISKOWE
Leczenie uzdrowiskowe obejmuje:
kilkutygodniowe kompleksowe postępowanie
lecznicze,
rehabilitacyjne
lub
profilaktyczne
ze
szczególnym
wykorzystaniem
właściwości
leczniczych
naturalnych
tworzyw uzdrowiskowych (wody lecznicze, gazy lecznicze,
klimat)
jest dopełniane poprzez
fizykoterapię, kinezyterapię, dietę,
farmakoterapię oraz psychoterapię
odbywa się w oderwaniu od stresów życia codziennego
Leczenie uzdrowiskowe zmierza do:
ogólnego odciążenie czynności organizmu
normalizacje czynności narządów o osłabionej czynności lub
zahamowanie nadmiernej
utrzymanie zmniejszonej czynności narządu, jeśli nie jest
możliwe pełne jej przywrócenie
poprawy zdolności reagowania na bodźce i adaptacji do nich
ćwiczenia wydolności ogólnej w celu zwiększenia zdolności
do codziennego wysiłku
Leczenie uzdrowiskowe zaliczamy do
naturalnych metod leczenia gdyż:
stanowi ochronę organizmu
przed obciążającymi go
czynnikami chorobotwórczymi, poprzez wypoczynek i
wyizolowanie ze środowiska, w którym występują
normalizuje czynności organizmu
wskutek systematycznego
stosowania
ćwiczeń
i
prowadzi
do
pobudzenia
wewnętrznych zdolności do obrony przed chorobą
powoduje
zwiększenie
zdolności
narządów
do
przeciwstawienia się zmianom środowiskowym
(adaptacja i
hartowanie organizmu)
Cele leczenia uzdrowiskowego
leczenie uzupełniające chorób przewlekłych
skracanie okresu zdrowienia
przystosowanie do czynnego życia po ciężkiej chorobie
utrwalanie zdrowych i korygowanie nieprawidłowych nawyków
żywieniowych
kompensacja braku ruchu
pobudzenie rezerw wydolności (regulacja zasadniczych czynności:
oddychania, krążenia, gospodarki cieplnej, snu, trawienia, rytmów
biologicznych, ukrwienia narządów, przemiany materii)
poprawę
lub
odzyskanie
psychofizycznej
sprawności
czynnościowej
umożliwienie odstawienia leków (uspokajających, nasennych,
przeciwbólowych)
Ogólne zasady leczenia uzdrowiskowego
każdy chory ma szczegółowo i
indywidualnie dobrany plan
leczenia
(uwzględniający
indywidualne
zdolności
reagowania organizmu na bodźce)
wydolność
organizmu
poprawia
systematyczne
i
długotrwałe leczenie
(przestrzeganie terminów zabiegów
fizykalnych)
przestrojenie czynnościowe organizmu
w kierunku bardziej
ekonomicznej i racjonalnej reakcji na każdy rodzaj jego
obciążenia
utrzymanie
poprawy stanu zdrowia
przez dłuższy czas
Ogólne zasady leczenia uzdrowiskowego
celowe leczenie
poszczególnych układów narządów bez
równoczesnego
obciążenia
innych
(dzięki
dużej
różnorodności naturalnych środków leczniczych)
leczenie ruchem
(spacery, gimnastyka na salach i
boiskach)
motywacja do walki z niesprawnością
poprzez kontakt z
osobami cierpiącymi na podobne schorzenia
wychowanie zdrowotne kuracjuszy
poprzez
nauczanie zasad higienicznego
trybu życia
Wskazania do stosowania kuracji
uzdrowiskowej
rehabilitacja po ciężkich chorobach
lub operacjach, której
celem jest szybkie włączenie chorego do czynnego życia
ograniczenie czynników ryzyka
i usunięcie zaburzeń w
mechanizmach regulacyjnych
zapobieganie powstawaniu powikłań
lub nawrotów przy
utrzymującej się chorobie przewlekłej
uruchomienie
istniejących
rezerw czynnościowych
Odczyn uzdrowiskowy
obejmuje okresy przejściowego
pogarszania się stanu zdrowia
pacjentów
jest wywołany
nadmierną reaktywnością organizmu
na bodźce
związane z kuracją
występuje najczęściej
miedzy 7 i 12 oraz 18 i 22 dniem
leczenia
uzdrowiskowego (w przypadkach niepowikłanych trwa on 1-7 dni)
objawy odczynu uzdrowiskowego
: chwiejność regulacji ze strony
autonomicznego
układu
nerwowego
ze
zmniejszeniem
sprawności regulacji i wzrostem odchyleń (układ krążenia)
świadczy
o
zmniejszeniu
zdolności
organizmu
do
przeciwstawiania się obciążeniom wywoływanym bodźcami
fizykalnymi
Odczyn uzdrowiskowy
po wystąpieniu odczynu
należy przerwać zabiegi lub znacznie
zmniejszyć ich siłę, lekarz powinien zastosować leczenie
objawowe
intensywność odczynu zależy od:
organizmu chorego, rodzaju
choroby,
reaktywności
jego
organizmu
oraz
ilości,
intensywności i czasu trwania zabiegów
aby go uniknąć lub zmniejszyć jego intensywność
należy
dobierać bodźce fizykalne indywidualnie pod względem
jakości i natężenia gdyż reakcja na bodziec zależy od stanu
chorego i od rodzaju choroby na którą cierpi
Zasady kwalifikowania chorych do leczenia
uzdrowiskowego
organizm chorego musi mieć wydolność pozwalającą na
obciążenie bodźcami (zabiegi, klimat, czynny tryb życia,
samoobsługa)
chory narząd lub układ musi mieć jeszcze zdolność
reagowania na bodźce fizykalne
chory musi wyrazić chęć współpracy z lekarzem i
rehabilitantem
Przy kierowaniu na leczenie uzdrowiskowe
należy brać pod uwagę:
chorobę podstawową i współistniejące
wyniki badań
stan wydolności ogólnej i poszczególnych narządów
okres choroby (zaostrzenie, remisja, nawrót)
wiek kalendarzowy i biologiczny
kierunki lecznicze uzdrowiska
odległość od miejsca zamieszkania
Mapa polskich uzdrowisk