F32   Epizod depresyjny

W typowych epizodach depresji pacjent cierpi z powodu 
obniżonego nastroju, utraty zainteresowań i zdolności do 
radowania się, zmniejszenia energii prowadzącego do 
wzmożonej męczliwości i zmniejszenia aktywności. Pospolita 
jest duża męczliwość nawet po małym wysiłku. Do często 
spotykanych objawów należą:

a/ osłabienie koncentracji i uwagi

b/ niska samoocena i mała wiara w siebie

c/poczucie winy i małej wartości (nawet w epizodach o 
łagodnym nasileniu)

d/ pesymistyczne, czarne widzenie przyszłości

e/myśli i czyny samobójcze

f/zaburzenia snu

g/zmniejszony apetyt

 

 

Obniżenie nastroju podlega małym wahaniom z dnia nadzień, jest 
zwykle niezależni od bieżących wydarzeń, może wykazywać 
charakterystyczne wahania w okresie dnia Podobnie jak w 
epizodach maniakalnych, obraz kliniczny depresji wykazuje dużą 
zmien ność osobniczą, obrazy atypowych występują szczególnie 
często w okresie adolescencji, U niektórych chorych na pierwszy 
plan obrazu klinicznego wysuwa się lęk, distres.1 podniecenie 
ruchowe, a zaburzenia nastroju mogą być maskowane przez takie 
dodatkowe objawy jak rozdrażnienie, nadużywanie alkoholu, 
zachowania histeryczne, narastanie już poprzednio występujących 
fobii lub natręctw, albo też przez dolegliwości hipochondry czne. Do 
ustalenia rozpoznania epizodu depresyjnego (wszystkich jego 
trzech stopni nasilenia) niezbędne jest stwierdzenie utrzymywania 
się zaburzeń przez okres co najmniej 2 tygodni. Zdarza się jednak, 
że wystarcza okres krótszy, dotyczy to sytuacji, gdy objawy osiągają 
bardzo duże nasilenie i narastają szybko 

 

 

Niektóre z wymienionych objawów są wyraźnie zaznaczone i 
przybierają charaktery styczny obraz, powszechnie przypisuje się 
im szczególna. wartość kliniczną. Najlepszym tego przykładem są 
takie objawy "somatyczne", jak:
-utrata zainteresowań,
-brak przyjemności przy wykonywaniu czynności, które zazwyczaj 
radują, 
-brak reaktywności emocjonalnej na wydarzenia, które zazwyczaj 
sprawiają przyjemność, wczesne budzenie się rano (2 i więcej 
godzin przedwcześnie),, 
-narastanie depresji w godzinach porannych,
-obiektywne przejawy wyraźnego spowolnienia lub pobudzenia 
psychoruchowego (zauważane przez innych),
-wyraźna utrata apetytu, ubytek masy ciała (o 5% masy ciała lub 
więcej w okresie ostatniego miesiąca). 
Warunkiem rozpoznania zespołu somatycznego jest zazwyczaj 
stwierdzenie w sposób pewny co najmniej czterech wymienionych 
objawów.

 

 

Pacjenci z łagodnymi epizodami depresji korzystają często z 
pomocy lekarzy pierwszego kontakty i lekarzy domowych, w 
oddziałach psychiatrycznych przebywają przeważnie chorzy z 
ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi.
Próby samobójcze związane z zaburzeniami nastroju (zaburzeniami 
afektywnymi) często dokonywane za pomocą przepisywanych leków 

 

 

F32    Epizod depresyjny

F32.0 Epizod depresji łagodny

.00 Bez objawów somatycznych

.01 Z objawami somatycznymi 

Wskazówki diagnostyczne:

Do typowych objawów depresji zalicza się zazwyczaj: nastrój 

depresyjny, utratę zainteresowań i przeżywania przyjemności oraz 
zwiększoną męczliwość, przy czym dla pewnego rozpoznania 
niezbędne jest stwierdzenie co najmniej dwóch z wymienionych 
objawów oraz co najmniej dwóch innych. Objawy nie muszą 
osiągać maksymalnego nasilenia. Utrzymywania się epizodu 
powinno być nic krótsze niż 2 tygodnie. Epizod depresyjny o 
łagodnym nasileniu jest zazwyczaj przyczyną distresu i trudności 
w wykonywaniu pracy oraz codziennych obowiązków, jednak nic 
zaburza spełniania tych obowiązków całkowicie.

Do zaznaczenia obecności objawów somatycznych (zespołu 

somatycznego) można

zastosować piąty znak:

F32.OO    Bez objawów somatycznych

Spełnione są kryteria epizodu depresyjnego o łagodnym 

nasileniu, nie występują

wy somatyczne lub obecne są pojedyncze.

F32.01   Z objawami somatycznymi

Spełnione są kryteria epizodu depresyjnego o łagodnym 

nasileniu, ponadto występują cztery lub więcej objawy somatyczne 

(jeżeli osiągają skrajne nasilenie - wystarczy twierdzenie 

obecności 2 lub 3 objawów).

 

 

F32.1 Epizod depresji umiarkowany

.10 Bez objawów somatycznych

.11  Z objawami somatycznymi

Wskazówki diagnostyczne: 
Do rozpoznania niezbędne jest stwierdzenie co najmniej 

dwóch spośród trzech 
charakterystycznych objawów łagodnego epizodu depresyjnego 
(F32.0) oraz co najmniej trzech (najlepiej czterech) innych 
objawów. Część objawów osiąga znaczne nasilenie, nie jest to 
jednak nieodzownym warunkiem, zwłaszcza wtedy gdy stwierdza 
się szerokie spektrum objawów. Czas trwania epizodu co 
najmniej ok. 2 tygodni. Pacjent z epizodem depresyjnym o 
umiarkowanym nasileniu ma wyraźne trudności z wykonywaniem 
pracy, spełnianiem obowiązków domowych.

Piątego znaku można użyć do zaznaczenia obecności objawów 

somatycznych:

F31.10 Bez objawów somatycznych

Spełnione są kryteria epizodu depresyjnego o umiarkowanym 

nasileniu, nie występują objawy somatyczne lub obecne są 
pojedyncze.

F32.11 Z objawami somatycznymi

Spełnione są kryteria epizodu depresyjnego, ponadto 

stwierdza się cztery lub więcej objawów somatycznych (jeżeli 
objawy somatyczne osiągają skrajne nasilenie, obecność Hub 3 
objawów uprawnia do rozpoznania tej kategorii).

 

 

F32.2 Epizod depresji ciężki, bez objawów psychotycznych 

Chory przejawia wyraźne cierpienie (distres) lub pobudzenie, 
dopóki nic wystąpi znaczne j zahamowanie. Dominuje poczucie 
bezwartościowości, niska samoocena, poczucie winy. W ciężkich 
stanach depresyjnych szczególnie niebezpieczne jest zagrożenie 
  samobójstwem. 
W ciężkich epizodach depresyjnych niemal zawsze występują 
objawy somatyczne.

Wskazówki diagnostyczne:

Należy stwierdzić wszystkie trzy objawy charakterystyczne dla 
łagodnego lub umiarkowanego epizodu depresyjnego, a ponadto 
cztery inne objawy, spośród których część powinna osiągać duże 
nasilenie. Należy pamiętać, że chory z dużym zahamowaniem U 
podnieceniem może nic być w stanic szczegółowo opisać wielu 
objawów. W takich sytuacjach uprawnione jest również 
rozpoznanie ciężkiego epizodu depresyjnego.
Czas utrzymywania się zaburzeń nic powinien być krótszy od 2 
tygodni, jednakże gdy objawy wykazują szczególnie duże 
nasilenie , rozpoznanie ciężkiego epizodu depre syjnego można 
ustalić wcześniej. Ciężki epizod depresyjny uniemożliwia 
wykonywanie jakiejkolwiek pracy zawodo wej, obowiązków 
domowych, oprócz drobnych czynności.
Omawiana kategoria diagnostyczna dotyczy wyłącznie 
pojedynczego epizodu ciężkiej depresji bez objawów 
psychotycznych, dalsze epizody należy rozpatrywać w ramach 
nawracających zaburzeń depresyjnych (F33.-)
Obejmuje: pojedynczy epizod depresji z podnieceniem 
ruchowym
melancholia lub depresja witalna bez objawów psychotycznych.

 

 

F32.3 Epizod depresji ciężki, z objawami psychotycznymi 

Wskazówki diagnostyczne:

Depresja spełniająca kryteria ciężkiego epizodu depresyjnego, 
opisanego wyżej (F32.2), występują ponadto urojenia, omamy lub 
osłupienie depresyjne. Treść urojeń dotyczy grzechów, ubóstwa, 
nieuchronnej klęski, przestępstw (odpowiedzialności). Omamy 
słuchowe lub węchowe mają charakter głosów oszczerczych lub 
oskarżających, albo zapachów zgnilizny, rozkładającego się ciała. 
Ciężkie zahamowanie psychoruchowe może narastać do rozmiarów 
osłupienia. Jeżeli zachodzi taka potrzeba urojenia i omamy można 
klasyfikować jako zgodne z nastrojem lub niezgodne (por. F3O.2).

Rozpoznanie różnicowe. 

Osłupienie depresyjne wymaga różnicowania ze schizofrenią 
katatoniczną (F20.2), z osłupieniem dysocjacyjnym (histerycznym) 
(F44.2) oraz z organicznymi postaciami osłupienia. Omawianą 
kategorię diagnostyczną należy odno sić jedynie do pojedynczego 
epizodu ciężkiej depresji z objawami psychotycznymi, dalsze 
epizody należy rozpatrywać w ramach nawracających zaburzeń 
depresyjnych (F33).
Obejmuje: pojedynczy epizod dużej depresji z objawami 
psychotycznymi, depresja psychotyczna, psychoza depresyjna 
psychogenna, psychoza depresyjna reaktywna

 

 

F32.8 Inne epizody depresyjne 

Należy tu zaliczać epizody, które nie spełniają kryteriów epizodów 
depresyjnych opisanych w F32.0-F32.3, lecz w odniesieniu do 
których są podstawy by sądzić, że są w istocie depresją. Przykłady: 
-zaburzenia o zmiennym nasileniu, w których oprócz objawów 
depresyjnych (zwłaszcza somatycznych) występują takie objawy, 
jak: napięcie, obawy, cierpienie (distres) lub somatyczne objawy 
depresyjne oraz uporczywe dolegliwości bólowe albo zmęczenie, 
nic związane z przyczynami organicznymi (osoby takie leczą się 
zazwyczaj w lecznictwie ogólnym).
Obejmuje:   depresja atypowa
pojedynczy epizod depresji "maskowanej" NOS

F32.9 Epizod depresyjny, nie określony

Obejmuje:  depresja NOS

zaburzenia depresyjne NOS

 

 

F33 Zaburzenia depresyjne nawracające

F33.0 Zaburzenia depresyjne nawracające, obecnie 

epizod depresyjny 

łagodny

.00 Bez objawów somatycznych

.01 Z objawami somatycznymi 

Wprowadzenie: 

Zaburzenia te cechują powtarzające się epizody depresji opisane 
w epizodzie depresyjnym łagodnym (F32.O), umiarkowanym 
(F32.1) lub ciężkim (F32.2 i F32.3) bez jakichkolwiek w 
przeszłości epizodów wzmożonego nastroju lub aktywności, 
które spełniałyby kryteria manii (F30.1 i F30.2). Bezpośrednio 
po epizodzie depresyjnym mogą jednak pojawić się krótkotrwale 
stany wzmożonego samopoczucia i aktywności, które spełniają 
kryteria hipomanii (F30.0), niekiedy związane ze stosowaniem 
leczenia przeciwdepresyjnego. Wiek. w którym występuje 
pierwszy epizod, ciężkość epizodów, ich długość oraz częstość 
wykazuje duża zmienność osobniczą. 

 

 

Pierwszy epizod zazwyczaj pojawia się później niż w zaburzeniach 
dwubiegunowych , średnia wieku przypada na piątą dekadę życia. 
Czas trwania epizodów mieści się w przedziale 3-12 miesięcy 
(średnia około 6 miesięcy), nawroty pojawiają się rzadziej. Okres 
pomiędzy nawrotami jest powrotem do pełnego zdrowia, jednak u 
części chorych (jest to mniejszość) może utrzymywać się 
przewlekła depresja, dotyczy to głównie osób w wieku podeszłym 
(w stosunku do których ta kategoria diagnostyczna jest wciąż 
stosowana). Poszczególne epizody, niezależnie od ich nasilenia są 
często wyzwalane przez wydarzenia życiowe. W licznych kręgach 
kulturowych częstość epizodów depresyjnych, jak też przewlekłej 
depresji jest dwukrot nie większa u kobiet niż u mężczyzn.
Ryzyko pojawienia się manii u osób z nawracającymi 
zaburzeniami depresyjnymi nigdy nie znika. W przypadku 
pojawienia się epizodu maniakalnego należy zmienić rozpoznanie 
na zaburzenia afektywne dwubiegunowe. Przy klasyfikowaniu 
nawracają cych zaburzeń depresyjnych należy uwzględnić rodzaj 
aktualnego epizodu depresyjnego oraz (o ile są dostateczne 
dane) rodzaj epizodów, które dominują.
Obejmuje: nawracające epizody reakcji depresyjnej, depresja 
psychogenna, depresja reaktywna, zaburzenia afektywne 
sezonowe (F33.O lub F33.1) nawracające epizody depresji 
endogennej, duża depresja, psychoza maniakalno-depresyjna (typ 
depresyjny), psychoza depresyjna psychogenna lub reaktywna, 
depresja psychotyczna, depresja witalna (F33.2 lubF33.3)
Nie obejmuje:   nawracające krótkie epizody depresyjne (F38.1).

 

 

F33.0   Zaburzenia depresyjne nawracające, obecnie epizod 

depresyjny łagodny

Wskazówki diagnostyczne

Do rozpoznania ostatecznego:
a/ spełnione kryteria nawracających zaburzeń depresyjnych 

(F33.-) aktualny epizod spełnia kryteria epizodu depresyjnego o 
łagodnym nasileniu (F32.0) oraz

b/co najmniej dwa epizody o czasie trwania nie krótszym niż2 

tygodnie, oddzielone kilkumiesięcznym okresem wolnym od 
wyraźniejszych zaburzeń nastroju.

W innych przypadkach należy rozpoznawać inne nawracające 

zaburzenia nastroju (afektywne) (F38.1).

Piątego znaku można użyć do zaznaczania obecności objawów 

somatycznych w aktualnym epizodzie:

F33.00 Bez objawów somatycznych (por. F32.00)
F33.01 Z objawami somatycznymi (por. F32.01).
Jeżeli zachodzi potrzeba można zaznaczyć przeważający w 

poprzednich epizodach rodzaj zaburzeń depresyjnych (nasilenie 
łagodne , umiarkowane, ciężkie, niepewne).

 

 

F33.1 Zaburzenia depresyjne nawracające, obecnie epizod 

depresyjny

umiarkowany

.00 Bez objawów somatycznych
.01  Z objawami somatycznymi 

Wskazówki diagnostyczne:

 Do rozpoznania ostatecznego:
a) Spełnione kryteria nawracających zaburzeń depresyjnych 

(F33.-), aktualny epizod spełnia kryteria epizodu depresyjnego o 
umiarkowanym nasileniu (F32.1) oraz

b) co najmniej dwa epizody o czasie trwania nie krótszym niż 

2 tygodnie, oddzielone kilkumiesięcznym okresem wolnym od 
wyraźniejszych zaburzeń nastroju.

W innych przypadkach należy rozpoznawać inne zaburzenia 

nastroju (afektywne) (F38.I).

Piątego znaku można użyć do zaznaczenia obecności objawów 

somatycznych w aktualnym epizodzie:

F33.10 Bez objawów somatycznych (por. F32.10)
F33.1 1 Z objawami somatycznymi (por. F32.ll)
Jeżeli zachodzi potrzeba można zaznaczyć przeważający w 

poprzednich epizodach rodzaj zaburzeń depresyjnych (nasilenie 
łagodne, umiarkowane, ciężkie, niepewne).

 

 

F33.2 Zaburzenia depresyjne nawracające, obecnie epizod 

ciężkiej depresji,

          bez objawów psychotycznych 

Wskazówki diagnostyczne:

Do rozpoznania ostatecznego:

a/ spełnione kryteria nawracających zaburzeń1 depresyjnych 

(F32.-), aktualny epizod spełnia kryteria ciężkiego epizodu 
depresyjnego bez objawów psychotycznych (F32.2) oraz

b/co najmniej dwa epizody o czasie trwania nie krótszym niż 2 

tygodnie, oddzielone kilkumiesięcznym okresem wolnym od 
wyraźniej szych zaburzeń nastroju.

W innych przypadkach należy rozpoznawać inne zaburzenia 

nastroju (afektywne) (F38.1).

Jeżeli zachodzi potrzeba, można zaznaczyć dominujący w 

przebiegu rodzaj zaburzeń depresyjnych (łagodne, umiarkowane, 
ciężkie).

 

 

F33.3 Zaburzenia depresyjne nawracające, obecnie ciężka 

depresja z 

                

                          objawami psychotycznymi

Wskazówki diagnostyczne

Do rozpoznania ostatecznego:
a/ spełnione kryteria nawracających zaburzeń depresyjnych 

(F33.-), aktualny epizod spełnia kryteria ciężkiego epizodu 
depresyjnego z objawami psychotycznymi (F32.3) oraz

b/ co najmniej dwa epizody o czasie trwania nie krótszym niż 

2 tygodnie, oddzielone kilkumiesięcznym okresem wolnym od 
wyraźniejszych zaburzeń nastroju.

W innych sytuacjach należy rozpoznawać inne zaburzenia 

nastroju (afektywne) (F38.1).

Jeżeli zachodzi potrzeba można zaznaczyć obecność urojeń i 

omamów jako spójnych lub niespójnych z zaburzeniami nastroju.

Jeżeli zachodzi potrzeba można zaznaczyć przeważający w 

poprzednich epizodach rodzaj zaburzeń depresyjnych {nasilenie 
łagodne , umiarkowane, ciężkie, niepewne).

 

 

F33.4 Zaburzenia depresyjne nawracające, obecnie stan 

remisji 

Wskazówki diagnostyczne

Do rozpoznania ostatecznego:
a/ w przeszłości przebyte epizody depresyjne spełniające kryteria 
nawracających zaburzeń depresyjnych (F33.-), aktualnie nie 
stwierdza się zaburzeń depresyjnych speł niających kryteria 
epizodu depresyjnego o jakimkolwiek nasileniu lub innych 
zaburzeń z grupy F30- F39, oraz
b/co najmniej dwa epizody o czasie trwania nie krótszym niż 2 
tygodnie, oddzielone kilkumiesięcznym okresem wolnym od 
wyraźniejszych zaburzeń nastroju.
W innych sytuacjach należy rozpoznawać inne zaburzenia 
nastroju (afektywne) (F38.1).
Omawiana kategoria diagnostyczna obejmuje również osoby, u 
których jest stoso wanie leczenie zmniejszające ryzyko kolejnych 
epizodów.

 

 

F33.8 Inne nawracające zaburzenia depresyjne 

F33.9 Nawracające zaburzenia depresyjne, nie 

określone

Obejmuje:   depresja jednobiegunowa, BNO

 

 

F34    Uporczywe (utrwalone) zaburzenia nastroju (afektywne)

Są to zaburzenia nastroju utrwalone i zwykle wykazujące 

zmienne nasilenie, w których większość epizodów nie osiąga 
nasilenia uprawniającego do rozpoznawania hipomanni lub 
epizodów łagodnej depresji. Utrzymują się przez wiele lat, 
niekiedy przez większą część dorosłego życia, są przyczyną złego 
samopoczucia    
(distresu) i niesprawności. U niektórych osób w przebiegu 
przewlekle utrzymujących się zaburzeń nastroju mogą pojawiać 
się pojedyncze epizody depresji lub manii. Przewlekłe zaburzenia 
nastroju uwzględniono w tym rozdziale (zamiast w części 
dotyczącej zaburzeń osobowości), ponieważ badania rodzinne 
wskazują, że są one genetycznie pokrewne chorobom afektywnym, 
zdarza się, że wymagają takiego samego postępowania 
leczniczego jak chorób) afektywne. Wyodrębniono wczesny i 
późny wariant cyklotymii oraz dystymii, które należy zaznaczyć, 
jeżeli zachodzi taka potrzeba.

 

 

F34.0 Cyklotymia

Utrzymujące się stale wahania nastroju w postaci licznych 
epizodów łagodnej depresji; oraz stanów łagodnie wzmożonego 
samopoczucia. Taka niestabilność samopoczucia pojawia się już 
we wczesnej młodości, wykazuje przewlekły przebieg, chociaż od 
czasu do czasu nastrój może być prawidłowy w okresie kilku 
miesięcy. Zmiany nastroju i zwykle spontaniczne, nie wykazują 
związku z wydarzeniami życiowymi. Bez dłuższej obserwacji oraz 
bez znajomości zachowania w okresie przed chorobowym 
rozpoznanie może okazać się trudne do ustalenia. Ze względu na 
łagodność zmian nastroju i zwykle tolerancję otoczenia wobec 
stanu wzmożonego samopoczucia, cyklotymia jest rzadko 
przedmiotem zainteresowania lekarzy. Zdarza się tak w 
sytuacjach, gdy zaburzenia nastroju nic są tak wyraźne jak 
cykliczne zmiany aktywności, relacji z otoczeniem lub zaburzenia 
łaknienia. Jeżeli zachodzi potrzeba, można wyodrębnić wczesny 
(młodzieńczy) i późny początek zaburzeń.

 

 

Wskazówki diagnostyczne

Istotna cechą jest stała niestabilność nastroju, w postaci 
licznych okresów łagodnej depresji i stanów łagodnie 
wzmożonego samopoczucia, których nasilenie lub czas trwania 
nie uprawniają do rozpoznawania zaburzeń afektywnych 
dwubiegunowych (F31.-)lub nawracających zaburzeń 
depresyjnych (F33.-). Oznacza to, że poszczególne epizody nie 
spełniają kryteriów epizodu maniakalnego (F30.-) lub 
depresyjnego (F32.-).
Obejmuje:  zaburzenia osobowości afektywne osobowość 
cykloidalna osobowość cyklotymiczna

Rozpoznanie różnicowe

Zaburzenia występują często u krewnych osób z zaburzeniami 
afektywnymi dwubiegunowymi (F31.), u niektórych osób z 
zaburzeniami cyklotymicznymi mogą rozwinąć się zaburzenia 
afektywne dwubiegunowe. Zaburzenia mogą utrzymywać się w 
okresie całego dorosłego życia, występować okresowo lub stale 
lub przechodzić w bardziej nasilone zmiany nastroju, 
spełniające kryteria zaburzeń a tek tywnych dwubiegunowych 
(F31.) lub nawracających zaburzeń depresyjnych (F33.-).

 

 

F34.1 Dystymia

Przewlekle obniżenie nastroju, nie spełniające kryteriów 
nawracających zaburzeń depre syjnych o łagodnym lub 
umiarkowanym nasileniu (F33.0 lub F33.1), dotyczy to zarówno 
nasilenia, jak i czasu utrzymywania się poszczególnych 
epizodów, chociaż w przeszłości, zwłaszcza na początku choroby 
mogły występować zaburzenia spełniające kryteria epi zodu 
depresyjnego o łagodnym nasileniu. Relacje pomiędzy 
poszczególnymi fazami łagodnej depresji i okresami względnie 
dobrego samopoczucia wykazują dużą zmienność. Osoby 
dotknięte dystymia miewają okresy (dni, tygodnie) zupełnie 
dobrego samopoczucia, jednakże większość czasu (miesiące) 
czują się zmęczeni i przygnębieni, wszystko łączy się z dużym 
wysiłkiem i brakiem zadowolenia. Są zniechęceni i cierpiący, 
narzekają na zaburzenia snu, są jednak w stanic podołać 
codziennym obowiązkom. Tak więc obraz kliniczny dystymii 
przypomina opisy nerwicy depresyjnej lub depresji nerwicowej. 
Jeżeli zachodzi potrzeba można wyodrębnić wczesny 
(młodzieńczy) i późny początek zaburzeń.

 

 

Wskazówki diagnostyczne

Podstawową cechą są przewlekle utrzymujące się zaburzenia 
nastroju typu depresyj nego, które nigdy (lub osobliwie rzadko) 
nic osiągają rozmiarów nawracających zaburzeń depresyjnych o 
nasileniu łagodnym lub umiarkowanym (F33.0 lub F33.1). 
Zazwyczaj zaczynają się w młodości i utrzymują się przez wiele lal 
lub stale. 
Jeżeli początek zaburzeń przypada w okresie wieku podeszłego, są 
często następstwem epizodu depresyjnego o miernym nasileniu 
(F32.-), wiążą się z okresem żałoby lub innymi istotnymi 
wydarzeniami.
Obejmuje:
nerwica depresyjna
depresyjne zaburzenia osobowości
depresja nerwicowa (z okresem utrzymywania się dłuższym niż 2 
lata)
depresja lękowa przewlekła

Nie obejmuje:
depresja lękowa (łagodna lub nic wykazująca cech przewlekłości) 
(F41.2)
reakcja żałoby, trwająca krócej niż 2 lata (F43.21), przedłużona 
reakcja depresyjna schizofrenia rezydualna (F20.5)

 

 

F34.8 Inne uporczywe (utrwalone) zaburzenia nastroju 

(afektywne)

Przewlekłe zaburzenia nastroju, których nasilenie lub czas 

trwania nie uprawnia do rozpoznawania cyklotymii (F34.0) lub 
dystymii (F34.1), jednak które osiągają poziom kliniczny. 
Zaliczyć tu należy wspomniane już niektóre postacie "depresji 
nerwicowej", które nic spełniają kryteriów cyklotymii (F34.0) 
lub dystymii (F34.1) albo też epizodu depresyjnego o nasileniu 
łagodnym (F32.O) lub umiarkowanym (F32.I).

F34.9 Uporczywe (utrwalone) zaburzenia nastroju 

(afektywne), nie określone

F38    Inne zaburzenia nastroju (afektywne)

 

 

F38.0 Inne występujące pojedynczo zaburzenia nastroju 

(afektywne)

.00 Mieszany epizod afektywny 

F38.1 Inne nawracające zaburzenia nastroju (afektywne)

.

10 Nawracające krótkotrwałe zaburzenia depresyjne

F38.8 Inne określone zaburzenia nastroju (afektywne)

F38.00 Epizod mieszanych zaburzeń afektywnych

Epizod afektywny utrzymujący się co najmniej 2 tygodnie, który 
cechuje współ występowanie lub szybka zmiana (zazwyczaj w 
okresie kilku godzin) objawów hipomanii, mani lub depresji.

 

 

F38.1    Inne nawracające zaburzenia nastroju 

(afektywne)

F38.10 Nawracające krótkotrwałe zaburzenia depresyjne
Nawracające, trwające krótko epizody depresji pojawiające się 
prawic co miesiąc, w okresie minionego roku. Czas trwania 
poszczególnych epizodów nie przekracza 2 tygodni (typowo 2-3 
dni, z powrotem do pełnego zdrowia), spełniają one kryteria 
epizod depresyjnego o łagodnym, umiarkowanym lub ciężkim 
nasileniu (F32.0, F32.1, F32.0).

Rozpoznanie różnicowe
W przeciwieństwie do dystymii (F34.1), przez większość czasu 
pacjent nie jest depresyjny. Jeżeli epizod depresyjny pojawia się w 
przebiegu cyklu miesięcznego należy stosować oznaczenie F38.8 
z dodatkowym kodem określając przyczynę (N 94.8, inne 
szczególne zaburzenia związane z narządem płciowym u kobiet 
lub cyklem menstruacyjnym).

 

 

F38.8 Inne określone zaburzenia nastroju (afektywne)

Należy uwzględniać tu zaburzenia afektywne, które nie spełniają 

kryteriów pozostałych. wyżej wymienionych kategorii 

diagnostycznych (F30 - F38.1)

F39    Zaburzenia nastroju (afektywne) nie określone