INCOTERMS
Międzynarodowe Formuły
Wykładni Terminów
Handlowych
INCOTERMS
Międzynarodowe Formuły
Wykładni Terminów
Handlowych
Międzynarodowa Izba
Handlowa (ICC) w Paryżu
1999 – nowy zbiór reguł handlowych
ICC INCOTERMS 2000 – International
Rules for the Interpretation of Trade
Terms
INCOTERMS - cechy
Zbiór reguł najczęściej stosowanych w
praktyce handlu zagranicznego
Ustalają podział kosztów, obowiązków i ryzyka
– transport, ubezpieczenie, cło
Instrument ułatwiający zawieranie kontraktów
handlowych
Wygodne dla spedytorów – organizacja
procesu handlowego
Praktyczne stosowanie formuł może różnić się
w poszczególnych krajach (zwyczaje, przepisy)
CZYM INCOTERMS NIE SĄ
CZĘŚCIĄ UMOWY O PRZEWÓZ
PRZEKAZANIEM PRAWA WŁASNOŚCI LUB
TYTUŁU
NIE WSKAZUJĄ PRZEWOŹNIKA
NIE SĄ WYKORZYSTYWANE DO
OKREŚLENIA SKUTKÓW ZERWANIA UMOWY
Zasady stosowania
INCOTERMS
Fakultatywność
Drugoplanowa rola w stosunku do umów
Prawa wprowadzania zmian
Nie dotyczą stron trzecich
Wydanie towaru osobie trzeciej i na jego
koszt
Towar postawiony do dyspozycji kupującego
musi być wyraźnie wyodrębniony jako
przedmiot kontraktu handlowego
Obowiązki
sprzedającego
Dostarcza towar zgodnie z kontraktem
wraz z dowodem zgodności określonym
przez umowę
Dostarcza na swój koszt zwyczajowe
opakowanie towaru, chyba, że towar ten
przewozi się nie opakowany
Ponosi wszystkie koszty potrzebne do
wysłania (wydania) towaru, w tym
koszty czynności kontrolnych
Obowiązki kupującego
Zapłacenie ceny za towar
Przyjęcie towaru, jeżeli sprzedający
postawił go do dyspozycji w
miejscu i w czasie przewidzianym
w kontrakcie handlowym
DEFINICJE
“ZAŁADOWCA” ODNOSI SIĘ DO STRONY
PRZEKAZUJĄCEJ TOWAR DO PRZEWOZU I/LUB
ZAMAWIAJĄCEJ USŁUGĘ TRANSPORTOWĄ.”
“DOSTAWA” ODNOSI SIĘ DO MIEJSCA I CZASU
KIEDY SPRZEDAWCA SPEŁNIŁ SWOJE WYMAGANIA
ODNOŚNIE PRZEKAZANIA TOWARU KUPUJĄCEMU
(A4) I ODNOSI SIĘ DO MIEJSCA I CZASU GDZIE
KUPUJĄCY OTRZYMAŁ TOWAR (B4).
DEFINICJE CD …
“OPŁATY” ODNOSI SIĘ DO KOSZTÓW
BĘDĄCYCH NIEZBĘDNĄ KONSEKWENCJĄ
IMPORTU
“PORT” ODNOSI SIĘ DO PORTU ZAŁADOWANIA
LUB DO PORTU DOSTAWY
“MIEJSCE” ODNOSI SIĘ DO MIEJSCA DOSTAWY
W DOSTAWACH NIE-MORSKICH
Formuły INCOTERMS
INCOTERMS rodzaje
Typu loco (z dostawą „na miejscu”)
Typu franco (transakcja „do
dostawcy”)
Gestia transportowa
Prawo i obowiązek zorganizowania
transportu i pokrycia jego kosztu
Gestia transportowa -
rodzaje
Gestia kupującego – EXW, FCA, FAS
i FOB
Gestia sprzedającego - CFR, CIF,
CPT, CIP, DAF, DES, DEQ, DDU i
DDP
INCOTERMS 2000
INCOTERMS rodzaje
Grupa C – formuły dwupunktowe –
oddzielenie podziału ryzyka i
kosztów – formuły na załadowanie
Grupa D – formuły na przybycie
CIP i CIF
Ryzyko uszkodzenia czy utraty
towaru ponosi kupujący
Sprzedający – ubezpieczenie
towaru i dostarczenie dowodu
zawarcia umowy ubezpieczeniowej
INCOTERMS - wybrane
przypadki
Praktyka handlowa ma
pierwszeństwo przed ustaleniami
teoretycznymi
Nie rozwiązują automatycznie i
jasno wszystkich aspektów
dostawy ładunku Przykłady:
EXW
Koszt załadunku obciąża kupującego
Sprzedający organizuje załadunek
W przypadku dostaw wagonowych do
portu spedytorzy oczekują załatwienia
formalności na stacji nadania (nawet
jeżeli to jasno nie wynika z formuły to
wynika to z logiki procesu transportowego
czy stosowanych procedur)
FCA
Obiekcje odnośnie załadunku
Sprzedający spełnia swoje zobowiązania w
stosunku do kupującego, takie jak
załadunek wagonu lub samochodu lub
przekaże towar w pieczę przewoźnika na
stacji nadania lub do terminalu
przewoźnika przy przewozie drobnicy
(kupujący ma obowiązek załadować towar
w terminalu a sprzedający u siebie)
FAS
Sprzedający ma obowiązek załadowania
lub przekazania towaru w pieczę
przewoźnika na stacji nadania lub w
terminalu co nie koresponduje z polskimi
taryfami portowymi, dzielącymi koszty
portowe na przeładunek i za ładunek na
linii nadburcia statku zgodnie z
wymogami formuły FOB
W praktyce stawka za załadunek pośredni
jest dzielona między spedytorów
importera i eksportera (niespójność)
Wskazanie miejsca
dostawy nie zawsze
jest wystarczająco
precyzyjne
Przesyłki zbiorowe, lotnicze
Przykład
Przykład: DDP Warszawa – do
lotniska w Warszawie czy do drzwi
klienta?
INCOTERMS są również
formułami ceny
Koszty opakowania i
oznakowania
Ponosi sprzedający
Musi zapewnić bezpieczny przewóz do
miejsca przeznaczenia, z czego wynika,
że:
Musi znać warunki i sposób przewozu (w
przypadku gestii kupującego - paradoks
– eksporter nie jest odpowiedzialny za
transport, ale jednak jest zaangażowany
w jego organizację)
Generalnie przyjmuje się,
że odprawa celna ciąży na
stronie kraju, gdzie ma
ona miejsce
FAS I DEQ – odprawa celna
eksportowa – eksporter, importowa –
importer
Tranzyt – kupujący bądź sprzedający
w zależności od miejsca dostawy
(grupa C – koszty ponosi sprzedający,
jeśli są wliczone w koszty frachtu).
Miejsce odprawy celnej nie musi
być tożsame z miejscem dostawy
wymienionym w kontrakcie
DDU
Towar wyładowany ze statku powinien
być odprawiony w procedurze tranzytu
lub dopuszczenia do obrotu w porcie
FOB PRZYKŁADY
FOB, New Orleans
FOB, New Orleans
-
-
3
3
maszyny do lodów
maszyny do lodów
eksportowane z USA do Niemiec
eksportowane z USA do Niemiec
.
.
Exporter jest odpowiedzialny za wszystkie
koszty dostawy towarów do Nowego Orleanu
i załadowania produktów na statek wskazany
przez niemiecką firmę. Jest odpowiedzialny
za zorganizowanie wszystkich formalności
eksportowych (licencje, podatki, opłaty).
Firma niemiecka jest odpowiedzialna za
zamówienie miejsca na statku i zapłatę za
fracht oceaniczny.
CIF PRZYKŁADY
CIF (
CIF (
oznaczony port przeznaczenia
oznaczony port przeznaczenia
)
)
Dostawca kwotuje swojego niemieckiego
klienta CIF Bremerhaven 3
maszyn do
lodów. Dostawca organizuje i opłaca
wszystkie koszty do portu w Bremerhaven
jak również organizuje i opłaca morską
polisę ubezpieczeniową. Jest jednak tylko
odpowiedzialny za ryzyko strat do momentu
załadowania maszyn na pokład statku w
Nowym Orleanie.
FAS PRZYKŁADY
FAS, New Orleans
FAS, New Orleans
Eksporter amerykański jest
odpowiedzialny za wszystkie koszty
dostarczenia towarów do portu w Nowym
Orleanie wzdłuż burty wskazanego
statku w oznaczonym czasie. Niemiecki
dostawca jest odpowiedzialny za
zamówienie miejsca zapłatę za fracht
oceaniczny i zorganizowanie wszystkich
formalności eksportowych.
Wybór formuły
FAS, FOB, CFR, CIF, DES, DEQ –
transport wodny (port załadunku)
EXW, FCA, CPT, CIP, DAF, DDU i DDP –
uniwersalne (miejsce)
FCA, CPT, CIP – dostawy w kontenerach,
jednostkach ładunkowych i załadunku
poziomym
Gestia transportowa -
korzyści
Możliwość wyboru sposobu i warunków
przewozu
Możliwość wynegocjowania specjalnych
warunków dostawy
Wykorzystanie systemu przesyłek
zbiorowych i intermodalnych
Wybór formuły
Przygotowanie do ryzyka i kosztów
transportu
Odprawa importowa
Zdolność do dostarczenia towaru
Płatności
Gestia transportowa -
ryzyko
Wzrost stawek na rynku frachtowym
Brak okazji załadunkowych
Możliwość przewozu
Kongestia w porcie
Przestoje w przejściach granicznych
Odstępowanie gestii –
czynniki obiektywne i
subiektywne
Uwarunkowania polityczne
Rachunek ekonomiczny
Szybkość zapłaty za towar dla eksportera
polskiego – gestia importera zagranicznego
Kredytowanie przez eksportera
zagranicznego polskiego importera – gestia
eksportera zagranicznego
Brak wiedzy i doświadczenia, niechęć do
podejmowania wysiłku organizacyjnego