Integracyjna funkcja mózgu

 

 

• Wyróżniamy podział 

anatomiczny

 

układu nerwowego na: układ 
ośrodkowy, obwodowy i 
autonomiczny; oraz podział 

funkcjonalny

 na: część 

informacyjną, ruchową, 
autonomiczną i integrującą;

 

 

• Integracyjna część mózgu pełni funkcję 

nadrzędną, składa się na nią neurony, które 
pośredniczą pomiędzy układem aferentnym i 
eferentnym, scalając wszystkie jego częśći w 
jedną czynnościową całość.

• Integracja zachodzi w ośrodkowym układzie 

nerwowym, pozwalając na funkcjonowanie 
organizmu – przystosowanie się do zmiennych 
warunków środowiska zewnętrznego

 

 

• Przejawami funkcji integracyjnej 

mózgu są:

• Wzorce motoryczne
• Wzorce posturalne
• Wielkość i rozkład napięcia mięśniowego

• Od jakości powyższych przejawów 

uzależnia się ocenę się dojrzałości i 
stanu integracyjnej funkcji mózgu

 

 

• Wszelkie wcześniej wymienione 

przejawy są kluczowe dla 
prawidłowego wykonywania 
czynności ruchowych, są one 
wzajemnie powiązane.

• Scalanie tych elementów jest 

możliwe dzięki mechanizmowi 
odruchu postawy

 

 

• Funkcje scalającą w powyższym 

mechanizmie przypisuje się komórkom 
wstawkowym (zlokalizowanym w 
tworze siatkowatym i korze 
mózgowej). Mają one zdolność 
torowania/hamowania dochodzących 
do nich informacji i kontrolowania 
wydanych poleceń (odbywa się to na 
zasadzie sprzężeń zwrotnych)

 

 

• Procesy torowania i hamowania są 

istotne dla doskonałości i ekonomiki 
energetycznej czynności ruchowych

 

 

• W mechaniźmie odruchu postawy 

wyróżniamy trzy składowe: 

 

 

• Prawidłowa wielkość i rozkład 

napięcia mięśniowego

 – musi 

pozwalać na pokonanie siły grawitacji i 
jednocześnie kontrolowane poruszanie się. 
Wielkość napięcia zależy od wielu 
czynników tym samy rozpatrujemy je dla 
całych wzorców a nie pojedyńczych 
mięśni, dlatego bardziej odpowiednie jest 
określenie napięcie posturalne

 

 

• Prawidłowa organizacja unerwienia 

reciprokalnego

 – uporządkowanie aktywności 

strukturalnej i funkcjonalnej poszczególnych grup 

mięśniowych

• Prawidłowo skoordynowane wzorce 

posturalne i motoryczne

 – ich integracja 

polega na zasadzie współzawodnictwa (czasowej 

dominacji jednych na drugimi bez względu na ich 

prawidłowość) wzorców; przebiegają w zależności 

od tempa dojrzewania OUN

 

 

• Warunkiem ich właściwej koordynacji, 

integracji i funkcjonalności są 
rzetelne informacje sensoryczne, 
które są podstawą do dalszego 
rozwijania umiejętności ruchowych 
(edukacji sensomotorycznej)

 

 

Bibliografia

• M. Matyja, M. Domagalska, „Podstawy usprawniania 

neurorozwojowego według Berty i Karela Bobathów”

• J. Nowotny, M. Krauze, „Rehabilitacja lecznicza dzieci z 

chorobami układu nerwowego”

• J. Konorski, „Integracyjna działalność mózgu”

• Dziękujemy! Barbara Malec, Ewelina Marschner