Elektrokardiografia (EKG)

Elektrokardiogram



Jest graficznym zapisem wielkości i

kierunku zmian tego potencjału w

czasie. Upływ czasu wyraża przesuw

taśmy rejestrującej zapis, a zmiany

potencjału są obrazowane poprzez

wielkość i kierunek wychyleń

krzywej zapisu.

Cele badania EKG:



rozpoznanie zaburzeń ukrwienia

i zawału serca.



kontrolowanie przebiegu danej

choroby.



monitorowanie stanów zagrożenia

życia



rozpoznanie zaburzeń rytmu

i przewodnictwa pracy serca.

Zaburzenia krążenia krwi

Niedotlenienie mięśnia sercowego

Niewydolność krążenia

Wstrząs

Nadciśnienie tętnicze

Tętniak rozwarstwiający aorty

Zaburzenia rytmu serca

Zatrzymanie krążenia krwi

Niedotlenienie mięśnia sercowego

Ostry incydent wieńcowy podejrzewa się gdy ból:



trwa dłużej niż 20 – 30 minut



nie ustępuje po podaniu nitratów



występuje u pacjenta po raz pierwszy



występuje po przebytym zawale mięśnia sercowego



występuje coraz częściej i jest prowokowany przez coraz mniejszy

wysiłek



jest nawracający, nieprzewidywalny

OSTRE INCYDENTY WIEŃCOWE MOGĄ MANIFESTOWAĆ SIĘ JAKO:



dusznica bolesna niestabilna



zawał mięśnia serca bez załamka Q



zawał mięśnia serca załamkiem Q

Postępowanie wstępne w ostrych incydentach

wieńcowych

Pacjent z bólem w klatce piersiowej wymaga

standardowego zaopatrzenia, które można określić

skrótem MONA

•

M – (Morphine) – morfina w dawce 2 – 4 mg

powtarzanej

co 5 – 10

min do ustąpienia bólu

•

O – (Oxygen) – tlen

•

N – (Nitrates) – nitraty podjęzykowe, a w razie potrzeby

dożylne

•

A – (Aspirin) – aspiryna 160 – 325 mg doustnie

Niewydolność krążenia

Niewydolnością krążenia nazywamy patologiczne zmniejszenie

przepływu krwi przez tkanki.

Niewydolność krążenia dzieli się na :



ostrą lub przewlekłą



lewokomorową lub prawokomorową



niewydolność obu komór

Postępowanie wstępne w niewydolności krążenia obejmuje:



ułożenie przytomnego pacjenta w pozycji siedzącej



podanie tlenu



monitorowanie czynności serca, pulsoksymetria, kontrola RR



założenie dostępu dożylnego



EKG



leki wg zaleceń lekarskich

(np. morfina 2-4 mg, furosemid 0,5-1,0 mg/kg m.c. i

nitrogliceryna)



ewentualnie intubacja i wentylacja mechaniczna

Zaburzenia rytmu serca

Bradykardia:



względna – 60 - 40 / min



bezwzględna – poniżej 40 / min

•

Częstoskurcze niestabilne

•

Częstoskurcze stabilne

•

Częstoskurcze z szerokimi zespołami QRS

•

Częstoskurcze z wąskimi zespołami QRS

Standardowe EKG wykonuje się

przy pomocy 12 odprowadzeń:



3 dwubiegunowe kończynowe

Einthovena

(I , II , III)



jednobiegunowe kończynowe

wzmocnione Goldbergera

(aVR, aVL,

aVF)



jednobiegunowych przedsercowych

Wilsona

(V1, V2, V3, V4, V5, V6)

Odprowadzenia dwubiegunowe

kończynowe Einthovena

W tym odprowadzeniu umieszczamy

4 elektrody na kończynach badanego:



elektroda

czerwona

– prawa ręka (RA)



elektroda

żółta

– lewa ręka (LA)



elektroda

zielona

– lewa goleń (LF)



elektroda

czarna

– prawa goleń

(tzw. punkt odniesienia; ziemia)

Trzy pierwsze elektrody tworzą

tzw.

trójkąt Einthovena

(trójkąt równoboczny)



odprowadzenie

– różnica potencjałów

pomiędzy elektrodami "lewa ręka" a "prawa

ręka" (LA – RA)



odprowadzenie

– różnica potencjałów

pomiędzy elektrodami "lewa goleń" a "prawa

ręka" (LF – RA)



odprowadzenie

III

– różnica potencjałów

pomiędzy elektrodami "lewa goleń" a "lewa

ręka" (LF – LA)

Odprowadzenia jednobiegunowe

Kończynowe wzmocnione Goldbergera:

aVR

– odprowadzenie z elektrody "prawa ręka"(RA)

aVL

– odprowadzenie z elektrody "lewa ręka" (LA)

aVF

– odprowadzenie z elektrody "lewa goleń" (LF)

Przedsercowe Wilsona :

V1,

V2,

V3,

V4,

V5,

Odprowadzenia jednobiegunowe

przedsercowe Wilsona

– czwarta przestrzeń międzyżebrowa 2,5 cm

od prawej strony

mostka

– czwarta przestrzeń międzyżebrowa 2,5 cm

od lewego brzegu

mostka

– w połowie odległości pomiędzy elektrodami V2 a V4

– piąta przestrzeń międzyżebrowa w linii środkowo-

obojczykowej lewej

– piąta przestrzeń międzyżebrowa w linii

pachowej

przedniej lewej

– piąta przestrzeń międzyżebrowa w linii pachowej

środkowej lewej

Charakterystyka EKG – elektrokardiogram



Na wykresie EKG analizuje się:



linię izoelektryczną

– linia pozioma zarejestrowana w

czasie, gdy w sercu nie stwierdza się żadnych pobudzeń

(aktywności). Najłatwiej wyznaczyć ją według odcinka

PQ. Stanowi ona punkt odniesienia poniższych zmian



załamki

– wychylenia od linii izoelektrycznej (dodatni,

gdy wychylony w górę; ujemny, gdy wychylony w dół)



odcinki

– czas trwania linii izoelektrycznej pomiędzy

załamkami



odstępy

– łączny czas trwania odcinków i

sąsiadującego załamka

Załamki



załamek P – jest wyrazem depolaryzacji

mięśnia przedsionków (dodatni we

wszystkich 11 odprowadzeniach, poza

aVR, tamże ujemny)



zespół QRS – odpowiada depolaryzacji

mięśnia komór



załamek T – odpowiada repolaryzacji

komór



czasem też załamek U

Odcinki:



odcinek PQ – wyraża czas przewodzenia depolaryzacji

przez węzeł przedsionkowo-komorowy (AV)



odcinek ST – okres depolaryzacji komór

Odstępy :



odstęp PQ – wyraża czas przewodzenia depolaryzacji

od węzła zatokowo-przedsionkowego do węzła

przedsionkowo-komorowego (SA -> AV)



odstęp ST – wyraża czas wolnej i szybkiej repolaryzacji

mięśnia komór (2 i 3 faza repolaryzacji)



odstęp QT – wyraża czas potencjału czynnościowego

mięśnia komór (depolaryzacja + repolaryzacja)

Wartości w EKG:



25mm/s = 1kratka 0,004s



1duża kratka = 0,20s



1duża + 1duża + 1/2dużej

0,2 + 0,2 +0,1 = 0,5



Cecha = 1 cm = 1mV



Przesuw = 25 mm/s

Lokalizacja zawału na

podstawie EKG

Lokalizacja Zawału

Odprowadzenie

Przednia ściana

Boczny

I, aVl, V

(+),V

Dolny

II(+), III, aVf

Tylny

↑R,V

↑R

Przednio-boczny

I, aVL, V

(+),V

-V

Dolno-boczny

II,III,V

,aVf,V

Tylno-boczny

I(+), aVL(+), V

↑R,V

↑R,

Tylno-dolny

II, III, aVf, V

↑R,V

↑R

Ważne uwagi



Rytm zatokowy należy szukać w

drugim odprowadzaniu.



Jeżeli są wąskie QRS to jest

częstoskurcz nadkomorowy, jeżeli są

szerokie to jest komorowy.



Hipokalcemia (wapń)– wydłużony QT



Hiperkalcemia – skrócenie QT

Document Outline