PREZENTACJA MULTIMEDIALNA
Warszawa 2005
MALARSTWO
MALARSTWO
ROMANTYZMU
ROMANTYZMU
MALARSTWO
MALARSTWO
ROMANTYZMU
ROMANTYZMU
Copyright © 2005 Beata
Sawicka
PREZENTACJA MULTIMEDIALNA
Warszawa 2005
MALARSTWO
MALARSTWO
ROMANTYZMU
ROMANTYZMU
MALARSTWO
MALARSTWO
ROMANTYZMU
ROMANTYZMU
Copyright © 2005 Beata
Sawicka
Po kolei (zalecane)
Po kolei (zalecane)
Wstęp do epoki
Wstęp do epoki
O malarstwie romantyzmu
O malarstwie romantyzmu
Twórcy i dzieła
Twórcy i dzieła
Wybierz sposób
Wybierz sposób
przeglądania
przeglądania
Osiemnastowieczne
marzenia o
przekształceniu
rzeczywistości według
zasad Rozumu
skutkowały szeregiem
dramatycznych
wydarzeń.
Rewolucja francuska i
okres wojen
napoleońskich
zniszczyły poczucie
niezmienności świata,
które towarzyszyło
ludziom
zamieszkującym Europę
przez wiele stuleci.
Okazało się, że nic nie
jest trwałe,
niepodważalne;
tradycyjny i –
wydawałoby się -
oczywisty ogląd świata
zakwestionowały prądy
intelektualne epoki
Oświecenia; wydarzenia
lat 1789-1799
wstrząsnęły porządkiem
społeczno-politycznym
określającym ramy
rzeczywistości oraz
sposób funkcjonowania
człowieka od czasów
Średniowiecza.
Romantyzm
-tło 3
Stało się konieczne
znalezienie nowych,
różnych od
osiemnastowiecznych i
wcześniejszych,
odpowiedzi na
najbardziej podstawowe
pytania.
Przemianom realiów
towarzyszyły zmiany
wrażliwości.
Wyrazem nowej
świadomości człowieka
początków XIX wieku
musiała stać się nowa
sztuka.
Malarstwo
romantyzmu
rozwijało się
gł. od 1820 do
1860r.
Było związane z:
- indywidualizmem
- zwrotem ku
przeszłości
- kultem przyrody,
egzotyki, fantazji
- zainteresowaniem dla
tradycji lokalnych,
narodowych.
Cechy
charakterystyczne:
- dynamika
- swoboda kompozycji
- bogactwo koloru i
efektów świetlnych
- ekspresyjność
- symboliczność,
elementy wizjonersko –
mistyczne.
Ulubione tematy:
pejzaże
i sceny batalistyczne.
Wychodząc z
klasycyzmu,
nawiązując do baroku,
stworzył własny styl.
Malował
sceny batalistyczne,
wyścigi konne, portrety,
studia obłąkanych.
Obraz „Tratwa Meduzy”
(1819) – sztandarowym
płótnem romantyzmu
francuskiego.
Theodore Gericault, Tratwa Meduzy, 1819
Nadzieja –
- poza horyzontem
Ciemne, zachmurzone niebo,
wzburzone morze-
- świat
Rozpacz, samotność
wobec
śmierci
Obraz jest
metaforą ludzkiego losu
wertykalizm
Theodore
Gericault,
Oficer szaserów,
1812
dynamizm
intensywne
kolory
Jakich wydarzeń
historycznych
może dotyczyć
obraz ?
Theodore
Gericault,
Obłąkana, 1822
Zwróć uwagę na
oczy; co wyrażają ?
Brak idealizacji
modela.
Dlaczego osoby
obłąkane
interesowały romantyków ?
Czy malarz klasycystyczny
obrałby taką modelkę ?
Największy francuski
malarz romantyzmu;
w swoich obrazach
zawarł ideowy i
estetyczny program
epoki.
Jego dzieła cechuje
dramatyzm, patos,
emocjonalizm, gra
światła i barw. Tematy:
zw. z historią
średniowiecza,
literaturą, orientem.
Dekorował Pałac
Burbonów i
Luksemburski.
Przyjaźnił się z
Chopinem i George
Sand.
Eugène Delacroix - Autoportret
Eugène Delacroix – Portret Chopina
E.
Delacroix, Barka Dantego,
1822
Delacroix nawiązał do
„Tratwy Meduzy”
(T.Gericault)
Jakie
dostrzegasz
podobieństwa?
Czym
różnią się
te dwa
obrazy?
W jego malarskim
świecie zawarły się
wszystkie mity
niemieckiej sztuki XIX
wieku. Malował
nastrojowe pejzaże o
romantycznej
symbolice, morze,
ruiny, cmentarze,
nawiązywał do sztuki
średniowiecznej. Jego
obrazy oddają
charakterystyczny dla
romantyzmu nastrój
refleksji nad śmiercią,
przemijaniem. Naturę
ukazywał jako
tajemniczy, poetyczny
dominujący nad
człowiekiem żywioł.
C. D. Friedrich, Wędrowiec ponad morzem
mgły
Jam jest
posąg
człowieka
na
posągu
świata.
J. Słowacki,
Kordian, akt II
William Turner – Rybacy na morzu
William Turner - holenderskie statki w wichurze
William Turner –
Burza śnieżna (Parowiec wychodzący z portu)
Uważa się go, obok El
Greco i Diego
Velazqueza, za
najwybitniejszego
hiszpańskiego artystę.
Miał burzliwe i pełne
przygód życie, co odbiło
się na charakterze jego
twórczości. Po epizodzie
akademickim i
dworskim, zaangażował
się w wojnę przeciwko
agresji armii
napoleońskiej; w jego
twórczości zaczęła się
pojawiać refleksja o
okrucieństwie, historii i
o naturze człowieka.
F. Goya,
Saturn
pożerający
własne
dzieci,
1821 - 1822
Fantastyka
i demonizm,
częste u Goi,
splatają się tu
z nawiązaniem
do mitologii.
Jest uważany za
głównego
przedstawiciela
polskiego malarstwa
romantycznego.
Inspirowały go prace
twórców hiszpańskich
(zwł. Velazqueza),
holenderskich,
flamandzkich. Tworzył
pełne dynamiki i koloru
sceny batalistyczne z
okresu wojen
napoleońskich oraz
powstania
listopadowego.
Szczególnie lubił
malować konie; malując
konie wzorował się na
Gericault.
Jeden z czołowych
przedstawicieli
romantyzmu w
malarstwie polskim.
Studiował we Lwowie
i w Wiedniu. Tworzył
dzieła o głęboko
patriotycznej
wymowie. Malował
sceny związane z
Powstaniem
Styczniowym,
portrety, karykatury,
sceny rodzajowe,
konie, zaprzęgi,
polowania, obrazy
historyczne.
