Tropimy ptaki naszych okolic

                         

Czyli 

Nasz udział w  konkursie „od 
kuchni”, 
      widziany oczami opiekuna

Praca  pt. Tajemnice ptasich gniazd” powstawała 
bardzo 
długo i ciekawie.  Zawarte są w niej owoce 
obserwacji i
dociekań, które miały miejsce właściwie przez cały 
rok 
szkolny 2007/8.
To , co zauważyli „mali ornitolodzy” zawarte jest w 
pracy
a ja, jako ich opiekun, miałam okazję obserwować 
wraz z nimi
nie tylko ptaki, ale przede wszystkim ich wielkie 
zaangażowanie,  zainteresowanie i prawdziwą, 
wspaniałą zabawę na łonie przyrody. 

Chciałabym  pokrótce opowiedzieć o tym jak nasz album 
powiększał swą objętość z miesiąca na miesiąc, jak wraz z 
wiedzą rosło zainteresowanie ptasimi zwyczajami oraz 
przybliżyć  sylwetki autorów księgi

Tak więc będzie to opowieść o wszystkim tym, co działo się w 
trakcie  naszego udziału w  VI edycji konkursu przyrodniczego

Na  tropach przyrody 

Autorzy, czyli drużyna „małych ornitologów”

To uczniowie klas II i III
ze Szkoły Filialnej w 
Niekursku 
                  

   

Agatka 

Marcink

ow

ska

Monika

 

Tchórz

 

Agatk

a

Wietr

zyck

a

To nasz „książkowy mol”. Uwielbia czytać i 
dociekać, stąd bardzo przydatna była w  
gromadzeniu wiedzy. Agatka na bieżąco 
przekazywała nam, co o ptakach mówią „mądre” 
księgi.

Wspaniale rysuje, potrafi narysować i ptaka i każde inne 
zwierzątko. Wie o nich dość sporo, bo to wzorowa uczennica.
No i doskonale zna się na Internecie! To ona szukała tam dla nas 
informacji, potrafi też dobrze pisać na komputerze co się przydało.

To nasz „słowiczek”, wiecznie śpiewa! A po za tym wspaniały
 fotograf! Opanowała aparat cyfrowy do perfekcji i właściwie
 się z nim nie rozstawała! Zdjęcia, które mamy to głównie jej dzieło.

  

Kuba

Pawe

łcz

ak

 

Dom

inik 

Lamp

arski

 

 

Piotr

ek

Mich

alak

Najmłodszy ze wszystkich w drużynie, uczeń II klasy.
Bardzo kocha przyrodę, namiętnie śledzi muflony, które od 
niedawna żyją w naszych lasach. Już teraz razem z tatą należy do
kola łowieckiego. Las i wszystko co żywe to jego świat.

Zapalony komputerowiec! Ale że z komputerem trzeba ostrożnie,
z wielką pasją uczestniczył w naszych wyprawach. Zapisywał,
 notował czasem rysował . Obsługiwał drukarkę i skaner. Dzięki niemu 
nasza praca jest bardziej „nowoczesna”.

To nasz największy specjalista-przyrodnik! Można by rzec  „postument”
I główny filar ekipy. To do niego zwracał się każdy w chwili wątpliwości
Piotrek zna się najlepiej z nas wszystkich, po za tym to zapalony 
wędkarz, życie w naturze  jest jego  żywiołem.

Opiekunowie

Czyli dorośli, którzy towarzyszyli dzieciom w poznawaniu ptasiej krainy

Kata

rzyn

a 

Wie

trzy

cka

Czyli ja 

 . Na co dzień zwana  przez 

dzieci 
Panią Kasią. Mam najdłuższy staż w 
konkursie, bo to już  chyba piąta 
ekipa, z którą  ruszyłam „Na tropy 
przyrody”. Zapaleniec, który kocha 
wszystko, co
 zielone i zachwyca się każdym 
żyjątkiem,
a swą pasją zaraża kolejne 
pokolenia.

Mich

ał Ma

rcinie

c

Zwany niczym Wołodyjowski, po prostu
Panem Michałem. Pedagog z wykształcenia,
Obecnie hodowca owiec , myśliwy , no i 
przede wszystkim miłośnik przyrody i 
wspaniały gawędziarz, który z wielką pasją
opowiada o  zwyczajach zwierząt, zna
miejsca ich życia i bardzo kocha dzieci.

A teraz o tym jak  mijał nam czas w towarzystwie ptactwa .

Kiedy  padło hasło „konkurs” i  „ptaki” , zaczęło się istne 
szaleństwo!
W klasie pojawiało się wszystko, co można było z nimi skojarzyć 
, od 
planszy, sztucznych ptaszków, książek, po  pióra, a nawet ptasia 
budka lęgowa!  

Tak powstał Klasowy Kącik przyrody!

No i zaczęły się spotkania!  W każdą środę o 16;00. Dzieci dostawały zadania 
do domu, które systematycznie wykonywały i nikt nigdy nie usłyszał „brak 
zadania”,
jak to się zdarza czasem na lekcjach 



A szaleństwo udzieliło się wszystkim!  Dzieciaki na przerwach wpadały do 
pokoju 
nauczycielskiego z wielkim hukiem, informując mnie, że właśnie na boisku 
szkolnym 
pojawił się jakiś ptaszek!  Często podniecenie było takie, że wystraszony 
ptaszek uciekał,
zanim zdążyliśmy chwycić za aparat, który był  w ciągłym pogotowiu.
No i zaczęła się praca teoretyczna ... plastyczna … i poszukiwawcza.

Ale najważniejsze było przed nami! 

Wszyscy niecierpliwie czekali na  wyprawy w okolice Nadleśnictwa 
Trzcianka
śladami ptaków tutaj żyjących.
No i ruszyliśmy …. pierwszy raz wczesną jesienią. Bacznie 
szukaliśmy ptaków i 
Wszystkiego co z nimi związane. Czasem napotkaliśmy bardzo 
ciekawe rzeczy!

Zgodnie przyznaliśmy, że nigdzie nie jest tak pięknie jak u nas!!! 

Dominik wypatruje , 
co skrywają drzewa…

Piotrek już znalazł!!!
Oczywiście pióro!

Monikę zachwyciła 
pajęczynka i jej autor.

Agatka nazbierała 
grzybków…

Druga Agatka też znalazła
Pięknego podgrzybka!

Kuba obserwował wszystko
z wysokości.

Kolejna wyprawa miała miejsce już w cudownych barwach złotej 
polskiej jesieni 

A potem nastała zima….
Polowanie z aparatem stało się codziennością!!!

Dzieci nie mogły doczekać się wiosny, bo naczytały się ile
zmian zajdzie w świecie ptaków. No i umówiliśmy się z
 panem Michałem na wielką wyprawę tropem gniazd.
Zima była łagodna, ale wiosna jakoś nadejść nie chciała.
Czekaliśmy na odpowiednie warunki , krążąc po okolicy
z aparatem…

W marcu pojawiły się zawilce… potem pojawiły się stokrotki i fiołki, aż w końcu zakwitły drzewa

Dzieciaki zaczęły zauważać, 
że ptaki śpiewają weselej
I coraz głośniej…

…i nauczyły się, że aby sfotografować ptaszka musi być absolutna cisza!
W czasie przerw przybiegały po aparat i na paluszkach zbliżały się do ptaszków.
Czasami zdjęcie udało się zrobić 



Ale nie ma to jak wyprawa do lasu, gdy kwiecień słoneczny!!!!

Humorki dopisują …ale zabawa zabawą, a porozglądać się trzeba!

Co to za trele i skąd dochodzą???

A co się tu skrywa?

A co oburzyło tak Piotrka????

No tak!!! Jego bystre oko wypatrzyło pułapkę na zwierzęta!!! No to jest  
okazja powiedzieć NIE kłusownikom! 
Pułapka zaraz zniknie, a zwierzęta będą mogły znów poczuć się bezpiecznie!!!
Dzieciaki uczulone są na wszelkie zło, które je spotyka.

Jestem z tego dumna 



 









 

Czas mijał,..praca wrzała, a przed nami wyprawa na gniazda.
Tymczasem „ Księga tajemnic ptasich gniazd” w częściach ,
ale była prawie gotowa! 
Dzieciaki się napracowały…
Nie zawsze pismo było estetyczne, czasami trafiało się jakiś 
błąd, ale było 
w niej prócz wiedzy wiele serca i pasji.

                                   Aż wreszcie doczekaliśmy 
się!

Niedziela, 27 kwietnia 2008 rok, ruszamy z panem Michałem 
szlakiem ptasich
Gniazd w Nadleśnictwie Trzcianka, w  lasy okolic Niekurska.
Oczywiście jesteśmy przygotowani  jak przystało na 
profesjonalistów!
Stroje maskujące ( bo nie wolno niepokoić ptaków w ich 
gniazdach, wiemy
Czym to grozi!) mamy lornetki, notesy, aparat, a uszy i oczy 
otwarte szeroko.

Praca wykonana, album gotowy a dzieciaki dumne ze 
swej pracy.
Ja chyba najbardziej dumna z dzieciaków!  Było 
wspaniale!
Ptasi świat nas oczarował.
Kolejny raz stanęliśmy na wysokości zadania, a efekty? 
Oj są!
Pozostała  wiedza i wspaniale wspomnienia  ze 
wspólnych wypraw. Dzieci nauczyły się współdziałać w 
grupie, no i pozyskały ogrom wiedzy ornitologicznej. 
Patrzę na nie z nadzieją, że ta wiedza zaowocuje w 
przyszłości, a przede wszystkim nauczy je naprawdę 
kochać to co najcenniejsze czyli tajemniczy świat natury. 
Myślę, że pozostanie, bo las, przyroda, śpiew ptaków i 
widok ptasich gniazd będą zawsze kojarzyć z tą 
wspaniałą przygodą, którą tutaj razem przeżyliśmy 



Katarzyna Wietrzycka
nauczyciel nauczania zintegrowanego  
w Szkole Filialnej w Niekursku
Opiekun drużyny w VI edycji konkursu 
„Na tropach przyrody”

Do zobaczenia w kolejnym konkursie …. 

