ZASADY 
PRZENOSZENIA, 
PODNOSZENIA I 
UŁOŻENIA CHOREGO PO 
UDARZE MÓZGU.

Robert Aromin

Joanna Przebinda

Aneta Zajonskowska

III rok pielęgniarstwa

Katedra Nauk o Zdrowiu

 

 

   

Głównym zadaniem podczas 

układania pacjentów po udarze 

mózgu jest:

 Zabezpieczenie stopy przed 

opadaniem i pięt przed 

odleżynami,

Niedopuszczenie do 

nadwichnięcia ramienia w stawie 

barkowym po stronie porażonej.

 

 

 

   W celu tym:

Umieszczamy między materacem a 

brzegiem łóżka od strony stóp 

pacjenta drewniane klocki razem z 

prostopadłą podpórką pod stopy,

Zabezpiecza to ustawienie stopy 

pod kątem 90 stopni,

Chroni palce stóp przed uciskiem 

kołdry,

Chroni pięty wysunięte poza brzeg 

materaca przed uciskiem pościeli.

 

 

  

Pacjent musi być ułożony 

wygodnie by nie czuł dyskomfortu:

Kładziemy płaską poduszeczkę 

pod głowę, którą lekko skręcamy 

na bok.

Porażoną kończynę górną 

układamy w odwiedzeniu do 90 

stopni na dużej poduszce 

posuniętej aż pod pachę zginając 

łokieć pod kątem prostym a 

nadgarstek w kierunku 

grzbietowym.

 

 

W dłoni umieszczamy piłeczkę lub przedmiot w 

zastępstwie co ma zapobiec przykurczowi 

zgięciowemu palców i zabezpieczyć ułożenia 

chwytne.

Co 2-3g zmieniamy ułożenie kończyny poprzez 

skręcenie przedramienia ku górze.

Porażoną kończynę dolną układamy w pozycji 

poziomej z lekkim zgięciem w stawie kolanowym.

Stopa zwrócona prostopadle ku górze pod kątem 90 

stopni – skręceniu stopy na zewnątrz zapobiegamy 

przez ułożenie zawiniętego koca wzdłuż zewnętrznej 

strony uda oraz podudzia.

 

 

Gdy występuje skłonność do 

nadmiernego wyprostu w stawie 

kolanowym należy pod kolanem 

umieścić poduszeczkę.

W celu wystąpienia przykurczy 

(szczególnie w stawie barkowym, 

nadgarstkowym oraz skokowym) 

należy stosować również ruchy 

bierne porażonymi kończynami.

Pacjenta po udarze powinno się 

uruchamiać jak najszybciej, tzn. gdy 

wróci do przytomności oraz ustąpią 

zaburzenia ze strony układu krążenia 

i oddechowego.