plik

NZK patofizjologia

ustaje przepływ krwi

niedotlenienie tkanek metabolizm

beztlenowy

gromadzenie metabolitów i CO2

kwasica

ogólnoustrojowe rozszerzenie naczyń

skurcz naczyń płucnych

spadek reaktywności na katecholaminy

zespół poreperfuzyjny

łańcuch przeżycia

1. telefon

2. BLS

3. AED

4.ALS +opieka poresuscytacyjna

ucisk:oddech 30:2

zminimalizować przerwy masażu

od momentu przyrządowego udrożnienia

10 oddechów na minutę bez przerywania

masażu

Algorytm BLS

sprawdź bezpieczeństwo

ratowanego i swoje

nie reaguje

zawołaj o pomoc

udrożnij drogi oddechowe

brak prawidłowego oddechu

zadzwoń 112 / 999

30 uciśnięć klatki piersiowej

2 oddechy ratownicze

30 uciśnięć klatki piersiowej

Stosować tlen zawsze gdy to możliwe

zwykła maska +tlen do 50%

maska/ambu +tlen 10l/min+rezerwuar

80-85%

maska/Ambu + tlen 45-50%

respirator 100%

powietrze wydechowe ratownika 16-18%

Ambu bez tlenu 21%

W porównaniu z innymi sposobami wentylacji

istnieje

szereg wskazań do stosowania respiratorów.

U niezaintubowanych pacjentów ratownik

ma obie

ręce wolne aby utrzymywać drożność dróg

oddechowych i maskę

Można ucisnąć jedną ręką chrząstkę

pierścieniowatą

podczas gdy druga szczelnie utrzymuje

maskę na

twarzy.

U pacjentów zaintubowanych ratownik

może

wykonywać inne czynności.

Po wstępnym ustawieniu respiratory

pozwalaja˛

uzyskac´ stałą objętość oddechową,

częstość

oddechów i wentylację minutową; dlatego

mogą

pomóc

Cytat z wytycznyh ALS:

„

Przyjęcia na oddziały ogólne po

godzinie17.00 , albo

do szpitala w weekend wiążą się z wyższą

śmiertelnością.Ryzyko zgonu w szpitalu w

przypadku

pacjentów wypisywanych z OIT na oddziały

ogólne w

nocy jest

wyższe niż dla tych, którzy są

wypisywani w

dzień albo

na oddziały wzmożonego nadzoru.

Jedno z badań wykazało, że zwiększona liczba

personelu pielęgniarskiego wiąże się ze

spadkiem

ilości NZK, jak również częstości

występowania

zapalenia płuc,wstrząsu i zgonu”

We wszystkich klinicznych miejscach w szpitalu

sprzęt i leki umożliwiające prowadzenie

resuscytacji

powinny być natychmiast dostępne. W

idealnych

warunkach sprzęt do RKO, włączając w to

defibrylator,

leki i sposób ich rozmieszczenia, powinny być

takie

same w całym szpitalu

Jeżeli pacjent nie oddycha, ale ma

zachowane tętno (zatrzymanie

oddychania), należy prowadzić

wentylację

płuc i

oceniać krążenie co każde 10

oddechów.

Utrzymuj drożność dróg oddechowych

prowadź wentylację płuc stosując

najwłaściwszy,

natychmiast dostępny sprzęt

rurka ustno-gardłowa

ryrka copa

maska krtaniowa 72-98 skuteczności

rurka krtaniowa 90% skuteczności

maska ProSeal

combitube 79-98% skuteczności

cobra

rura intubacyjna gdy osoba kompetentna

konikotomia

minitracheostomia

Długość rurki ustno gardłowej

odległość między siekaczami a kątem

żuchwy

stosować tylko u nieprzytomnych

bo może wywoływać odruch wymiotny

RURKA INTUBACYJNA

kobiety 7-8 mm

mężczyźni 8-9 mm

ryzyko nierozpoznania niewłaściwego

położenia rurki,

Częstość niepowodzen intubacji jest

oceniana

aż na 50% w systemach pomocy

przedszpitalnej

z małą ilością pacjentów, gdy osoby

wykonujące

zabiegi resuscytacyjne rzadko intubuja

W niektórych przypadkach

laryngoskopia i

próba intubacji może się okazać

niemożliwa i

powodować zagrażające życiu

pogorszenie

stanu pacjenta, np. w ostrym zapaleniu

nagłośni, w przypadku patologii na

poziomie

gardła, urazów głowy (gdy może

spowodować

dalszy wzrost ciśnienia

śródczaszkowego) czy

urazów na poziomie szyjnego odcinka

kręgosłupa.

W takich przypadkach mogą być potrzebne

specjalne

umiejętności, takie jak użycie leków

anestetycznych,

czy laryngoskopia fiberoskopowa. Techniki te

wymagaja przeszkolenia i umiejętności na

wyższym

poziomie.

Żadna próba intubacji nie powinna trwać dłużej

niż 30

sekund

Od momentu intubacji tchawicy wykonuj

uciśnięcia klatki piersiowej

nieprzerwanie

(z wyjątkiem defibrylacji i oceny tętna

gdy są

wskazane),z częstością ok. 100/min i

wentyluj

płuca z częstością ok. 10

oddechów/min. Unikaj

hiperwentylacji.

Weryfikacja prawidowego położenia rurki

intubacyjnej

ruchomość klatki piersiowej

szmer oddechowy w liniach pachowych

brak szmeru w nadbrzuszu

kapnografia

identyfikator CO2 (po 6 wdechach)

Jeżeli pacjent jest monitorowany i zatrzymanie

krążenia jest zauważone, należy podjąć

następujące

działania:

potwierdź zatrzymanie krążenia i głośno

zawołaj

o pomoc,

rozważ wykonanie uderzenia przedsercowego

w przypadku VF/VT jeżeli defibrylator nie jest

natychmiast dostępny

* w przypadku gdy rytmem obserwowanym na

początku

zatrzymania krążenia jest VF/VT i defibrylator

jest dostępny, najpierw wykonaj wyładowanie

Defibrylacja

2minuty RKO

1 mg Adrenaliny

defibrylacja

2 minuty RKO

defibrylacja

2 minuty rko

amiodaron 300 mg bolus

4 x T

tamponada

trombosis zakrzep/zator

tension pneumotorax prężna odma

opłucnowa

toksyny

4 x H

hiperkaliemia/hipokaliemia

zab.metaboliczne

hypoksja

hypowolemia

hipotermia

Leki:

żyła obwodowa,ale po każdej dawce 20 ml soli

fizjologicznej

+ uniesienie kończyny do góry

żyła centralna gdy już taki dostęp jest

doszpikowo

dotchawiczo – dawka adrenaliny 3-10 x większa niż

leki w objętości 10 ml rozpuszczć w wodzie do

wstrzyknięć

ADRENALINA co 3-5 minut RKO

AMIODARON po 3 defibrylacji gdy VF 300

mg,

gdy VF nawraca - 150 mg dodatkowo

+ wlew 900 mg/dobę

LIGNOCAINA 1 mg/kg -

tak - gdy nie ma amiodaronu

nie - jeżeli podano amiodaron

Amiodaron jest lekiem antyarytmicznym

stabilizującym

błony, który wydłuża czas trwania potencjału

czynnościowego i okres refrakcji w

kardiomiocytach

przedsionków i komór. Dochodzi do zwolnienia

przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, a

podobny

efekt obserwuje się też w obrębie dodatkowych

dróg

przewodzenia. Amiodaron ma łagodne działanie

inotropowo ujemne i powoduje rozszerzenie

naczyń

wodowych poprzez niekompetycyjne

blokowanie

receptorów alfa.

Lidokaina jest lekiem antyarytmicznym

stabilizującym

błony, który działa przez wydłużenie okresu

refrakcji

miocytów. Zmniejsza automatyzm komór, a jej

działanie

znieczulające miejscowo hamuje ich ektopowa˛

aktywność. Lidokaina hamuje aktywność

zdepolaryzowanych, arytmogennych tkanek,

podczas gdy

minimalnie wpływa na aktywność elektryczna˛

tkanek

prawidłowych.

Dawka dopuszczalna do 3 mg/kg/godzinę

NaHCO3 nie polecane

chyba że hiperkaliemia przyczyną NZK

lub zatrucie trójcyklicznymi antydepresantami

50mmol

Wodorowęglan powoduje:

nasilenie kwasicy wewnątrzkomórkowej,

wywiera ujemne działanie inotropowe na

niedokrwiony

mięsień sercowy,

stanowi duży, osmotycznie aktywny ładunek

sodu

dla już niewydolnego krążenia i mózgu,

powoduje przesunięcie w lewo krzywej dysocjacji

hemoglobina–tlen, co dodatkowo utrudnia

uwalnianie

tlenu w tkankach.

Roztworu wodorowe˛glanu sodu nie wolno mieszać

solami wapnia, ponieważ wytrąca się wówczas

węglan

wapnia.

Atropina gdy PEA,asystolia

3 mg -pełna blokada nerwu

błędnego

Chlorek wapnia gdy NZK

powodowane:

zatruciem blokerali kanału

wapniowego

Hipokalcemią(tężyczka)

Hiperkaliemią

10 ml 10% CaCl w bolusie

Aminophillina

wskazania:

NZK w mechaniźmie asystolii

bradykardia okołoresuscytacyjna oporna na

atropinę

dawka 250-500 mg iv

5 mg/kg

Techniki resuscytacyjne

alternatywne

masaż bezpośredni

ucisk na jamę brzuszną

Cardio-pump aktywna kompresja -dekompresja

aktywny tłok do masażu

aktywny pas do masażu - deska do masażu

minimalnie inwazyjny tłok do masażu bezpośredniego

(wewnątrzklatkowy– opisano -nie stosuje się

Postępowanie poresuscytacyjne

MONITOROWANIE

Normowentylacja

Normotensja(katecholaminy,leki hipotensyjne)

Rewaskularyzacja

Leczenie przeciwarytmiczne

Hipotermia konrolowana 32-34 stopnie C/12-24

godziny

Normoglikemia

Sedacja

Leczenie przeciwdrgawkowe

leczenie powikłań



BLS wykonywany przez ratowników



przedmedycznych



–

Po stwierdzeniu zatrzymania krążenia

należy wykonać 5 oddechów

ratowniczych a następnie rozpocząć

resuscytację w stosunku 30 uciśnięć

klatki piersiowej do 2 oddechów

ratowniczych.

Dobór rurki intubacyjnej:

dla noworodków — 2,5 do 3,5 mm

zgodnie z

regułą (tydzień ciąży podzielony przez

10),

dla niemowląt — 4 lub 4,5 mm,

dla dzieci powyżej roku zgodnie z regułą

[(wiek w latach/4) + 4].

Do 8 roku życia rurka bez balona

Rozmiar rurki intubacyjnej określa się

również

na podstawie długości ciała dziecka

wyznaczanego przy użyciu taśmy

resuscytacyjnej.

(

BROSELOW / HINKLE

Pediatric Resuscitation

System)

Waga dziecka

Tydzień ciąży

Rurka

Głębokość

wprowadzenia

Poniżej 1 poniżej28 2,5

6,5 - 7

1-2

28-24

3,o

7-8

2-3

34-38

3,0-3,5

8-9

Powyżej 3 Powyżej 38 3,5-4,0

Powyżej 9

Ocena prawidłowego położenia rurki intubacyjnej

opiera się na:

obserwacji przejścia rurki przez struny głosowe,

-obserwacji symetrycznych ruchów klatki piersiowej

podczas wentylacji dodatnimi ciśnieniami,

obserwacji pojawienia się pary wodnej w rurce

intubacyjnej podczas wydechowej fazy wentylacji,

-braku rozdęcia żołądka,

-symetrycznie słyszalnych szmerach oddechowych

przy obustronnym osłuchiwaniu w liniach pachowych

szczytach płuc,

-braku odgłosów przedostawania sie˛ powietrza przy

osłuchiwaniu

żołądka,

wykryciu końcowowydechowego dwutlenku węgla

poprawie lub stabilizacji saturacji na oczekiwanym

poziomie,

-normalizacji częstości akcji serca do wartości należnej dla

wieku (lub

pozostawania w granicach normy).

-laryngoskopia bezpośrednia

-rtg

Dostęp dożylny optymalny

3 próby wkłucia bez powodzenia-dostęp doszpikowy

adrenalina 10 mikrogram/kg

wodoroweglany 0,5-1 mEq/kg:przedłużająca się RKO,

hiperkaliemia,niestabilność krążenia,zatrucie

trójcyklicznymi antydepresantami

Dostęp dotchawiczy

adrenalina 100 mikrogram/kg

atropina 30 mikrogram/kg

lignokaina 2-3 mg/kg

nalokson nieznana dawka optymalna

leki w 5 ml bolusach +5 rozpręzenie

płuc

Dzieci

Zapotrzebowanie wodne podstawowe

na dobę I na godzinę

masa ciała woda /24 godziny

woda /godz

3-10 kg 100ml/kg

4ml/kg

10-20 kg 1000ml +50ml/kg 40ml+2

ml/kg

powyżej20 kg 1500ml+20ml/kg 60ml

+1ml/kg

Reanimacja

krążeniowo-
oddechowa

Niemowlę

do 1 roku życia

Dziecko

1 - do okresu pokwitania

Dorosły

od okresu pokwitania

Rozpoczęcie

działań ratujących
od

5 wdechów, a następnie

30 ucisków

5 wdechów, a następnie

30 ucisków

Miejsce ucisku

jeden palec poniżej linii

sutkowej

jeden palec powyżej dołu

mostka

dwa palce powyżej dołu

mostka

Głębokość ucisku
(generalnie: 1/3

głębokości mostka)

1,5 - 2,5 cm

2,5 - 3,5 cm

4 - 5 cm

Częstotliwość
ucisku mostka (nie

ilość!!!)

100 na minutę

Proporcje wddech -
ucisk

2 : 30 *)

2 : 30

Dwie trzecie pacjentów (66%)

przyjętych na oddział intensywnej

terapii

po pozaszpitalnym zatrzymaniu

krążenia

umiera z powodu uszkodzeń

neurologicznych

jedna czwarta (25%) po

zatrzymaniach

wewnątrzszpitalnych umiera z

powodu

uszkodzenia neurologicznego

Przeciwwskazania do trombolizy

Przeciwwskazania bezwzględne:

Przebyty kiedykolwiek udar krwotoczny lub udar o nieznanej etiologii

Udar niedokrwienny przebyty w cia˛gu ostatnich 6 miesięcy

Uraz lub nowotwór CSN

Przebyty duży uraz (operacja), uraz głowy w ciagu ostatnich 3

tygodni

Krwawienie z przewodu pokarmowego w ciągu ostatniego miesiąca

Znane zaburzenia układu krzepnie˛cia

Tętniak rozwarstwiający aorty

Przeciwwskazania względne:

TIA w ciągu ostatnich 6 miesięcy

Doustna terapia przeciwzakrzepowa

Pierwszy tydzień połogu

Punkcja okolicy gdzie nie można zastosować ucisku

Resuscytacja urazowa

Nadciśnienie oporne na działanie leków (ciśnienie skurczowe > 180

mm Hg)

Infekcyjne zapalenie wsierdzia

Czynna choroba wrzodowa

Kaniulacja żył pacjenta w NZK

*wybór naczynia

*dobór kaniuli

venflon 2,2 czerwony 343ml/min

venflon 1,7 szary 180ml/min

venflon 1,5 biały 128ml/min

venflon 1,3 zielony 96ml/min

venflon 1,1 różowy 61ml/min

venflon 0,9 niebieski 36ml/min

zabezpieczenie i utrzymanie

dostępu naczyniowego

Document Outline