Nowoczesne metody
diagnostyki próchnicy
zębów:
Łukasz Sroczyk
Nowoczesne metody
diagnostyki próchnicy
zębów:
Łukasz Sroczyk
Nowoczesne metody diagnostyki próchnicy
zębów obejmują wykorzystanie zjawisk
fizycznych takich jak:
absorpcja i rozproszenie światła
przewodnictwo i oporność elektryczną
natężenie fluorescencji
odbicia fal ultradźwiękowych
Techniki stosowane w
wykrywaniu wczesnych zmian
próchnicowych:
Zdjęcia Rtg
Radiowizjografia
Technika transiluminacji
Technika pomiaru natężenia fluorescencji
Polaryzacyjna spójna tomografia optyczna (PS –
OCT)
I. Zdjęcia Rtg
Próchnica jest
wykrywalna w
przypadku, kiedy
demineralizacja
przekracza 5%
Ubytek stwierdzamy w
przypadku
przejaśnienia w
obrębie twardych
tkanek zęba o
wyraźnie zaznaczonych
granicach
I. Zdjęcia Rtg c.d.
Wady zdjęć Rtg:
Stosunkowo mała dokładność zdjęć
Długość procesu wywoływania
Konieczność wywoływania w ciemni
Obciążająca dla pacjenta - wysoka dawka
szkodliwego promieniowania jonizującego
Wysokie koszty eksploatacji
II. Radiowizjografia:
Zalety radiowizjografii:
redukcja dawki ekspozycji o 80-90%
wyższa jakość od standardowego zdjęcia Rtg
klisza zastąpiona przez detektor promieniowania
obraz pojawia się po chwili na komputerze, co pozwala na jego cyfrową analizę
II. Radiowizjografia c.d.:
Możliwości
radiowizjografii:
wzmocnienie kontrastu,
cieniowanie
zmiana wielkości obrazu
możliwość kadrowania
możliwość obracania
obrazu
II. Radiowizjografia c.d.:
możliwość pomiaru
zaznaczonych odcinków
pomiar gęstości
optycznej
pozwala na
archiwizację, co
pozwala obserwować
np. ekspansję
próchnicy
możliwość wydruku
obrazu dla pacjenta
II. Radiowizjografia c.d.:
Najlepsze
oprogramowanie
pozwala na
symulowanie
ułożenia kości oraz
zębów
III. Technika
transiluminacji:
- polega ona na oświetlaniu zęba zimnym światłem z wykorzystaniem
techniki światłowodowej (lampy do polimeryzacji oraz specjalnych
transiluminatorów). Badanie to przebiega przy wyłączonym
reflektorze stomatologicznym, po oczyszczeniu i wysuszeniu
powierzchni zębów. Końcówkę światłowodu umieszcza się najpierw od
strony przedsionka, a następnie od strony jamy ustnej właściwej, po
przeciwnej stronie natomiast fiksujemy lusterko. Jeżeli ząb jest
zdrowy to na lusterku rysuje się zarys o jasnej i jednolitej barwie. W
przypadku ubytku obserwuje się wyraźne zaciemnienie powierzchni
zęba.
III. Technika
transiluminacji c.d.:
Zalety tej metody:
nie obciążająca dla
pacjenta - bezbolesna
pozwala wykryć nawet
trzy razy więcej ubytków
próchnicowych niż
klasyczne badanie
następca diafanoskopii
(wykorzystywała światło
żarowe), przy grubych
(tylnych) zębach wiązka
światła była zbyt słaba,
przez co nieskuteczna
niskie koszty
eksploatacji
IV. Technika pomiaru
natężenia fluorescencji:
Technika pomiaru
natężenia
fluorescencji wzbudzonej
za
pomocą lasera:
- w miejscu demineralizacji
wiązka rozprasza się. Fale
docierają do detektora,
gdzie ulegają modulacji i
wzmocnieniu. Im większa
demineralizacja tym
większe natężenie
fluorescencji.
IV. Technika pomiaru
natężenia fluorescencji c.d.:
Sygnalizowanie zmian może się
odbywać za pomocą sygnału
dźwiękowego lub obrazu
cyfrowego.
Najwyższą skuteczność otrzymano
przy długości fali 488nm i 665nm
Wady – nie pozwala na wykrycie
próchnicy pod wypełnieniami
V. Polaryzacyjna spójna
tomografia optyczna (PS –
OCT):
Polaryzacyjna spójna
tomografia optyczna (PS – OCT)
Bezbolesna, nieszkodliwa dla
pacjenta, bardzo skuteczna
Pozwala na wyznaczenie
stopnia zdemineralizowania
szkliwa
Technika ta wykorzystuje biale
spolaryzowane światło, którego
źródłem jest
superluminesencyjna dioda
(SLD)
Po detekcji i analizie
komputerowej metoda ta
pozwala na otrzymanie obrazów
2D lub nawet 3D