PowerPoint Presentation

Geneza państwa

- Państwo jako byt naturalny

(Arystoteles)

- Boskie pochodzenie władzy i

państwa

- Teoria podboju (L. Gumplowicz)

- Umowa społeczna (T. Hobbes, J.

Locke, J.J. Rousseau, J. Rawls)

- Teoria marksistowska

Państwo wg Maxa Webera

„Państwo jest taką wspólnotą

ludzką, która w obrębie

określonego terytorium – owo

terytorium stanowi jej

wyróżnik – rości sobie

(z powodzeniem) prawo

monopolu na wywieranie

prawomocnej przemocy

fizycznej”.

Państwo wg Georga Jellinka

Definicja socjologiczna: „państwo to

wyposażona we władzę samorodną
jedność związkowa osiadłych ludzi”.

Definicja prawna: „państwo jest

korporacją osiadłego ludu,
wyposażoną w bezpośrednią,
samorodną władzę zwierzchnią”.

„Samorodna władza zwierzchnia” – to

władza „od żadnej innej władzy nie
pochodząca” a więc suwerenna.

Suwerenność

„pierwszym znamieniem suwerenności

księcia jest możność wydawania
ustaw, obowiązujących wszystkich w
ogólności i każdego z osobna. Lecz to
nie wystarcza, gdyż trzeba dodać, że
chodzi o wydawanie ustaw bez zgody
wyższego, równego i niższego od
siebie”

Jean Bodin, Sześć ksiąg o Rzeczypospolitej, XVI

wiek

Cechy państwa jako formy

organizacji działań zbiorowych (M.

Kuniński,P.Kaczorowski)

- ciągłość w czasie i przestrzeni

- nie redukowalność do instytucji

politycznych i administracji

- suwerenność wewnętrzna (nadrzędność

wobec grup, stanów i jednostek

żyjących na terytorium państwa)

- suwerenność zewnętrzna (niezależność

od innych państw)

- centralizacja i hierarchizacja władzy

- istnienie biurokracji jako narzędzia

administrowania

Cechy państwa jako formy

organizacji działań zbiorowych

(M. Kuniński) - cd

- monopol legalnego stosowania przemocy

- zdolność osiągania lojalności obywateli

- wyznaczanie sfery publicznej i prywatnej

- władza prawodawcza

- równość wobec prawa

- równość wobec władzy państwowej

- oddzielenie władzy państwowej od

duchownej

- prawne usankcjonowanie odrębnej natury

różnych form własności

- tworzenie systemu podatkowego, systemu

finansowania państwa

Polityka zagraniczna a

dyplomacja

Polityka zagraniczna państwa –

strategia działania państwa na
zewnątrz, dyplomacja to taktyka,
metoda poszukiwania nalepszych
środków do jak najpełniejszej
realizacji polityki zagranicznej
państwa w danej sytacji
międzynarodowej

Dyplomacja – jeden z instrumentów

prowadzenia polityki zagranicznej
państwa

Kto realizuje politykę

zagraniczną?

Polityka zagraniczna jest

prowadzona za pomocą

dwóch symbolicznych postaci:

Dyplomaty

Żołnierza

Ambasadora

Stratega

Państwo czyli stan

Greckie polis

„Powody zaś zerwania rozejmu i punkty sporne

podaję od razu na wstępie, ażeby nikt w

przyszłych wiekach nie miał wątpliwości, z

jakiego powodu wybuchła tak wielka wojna

między Hellenami. Otóż za najistotniejszy powód,

chociaż przemilczany, uważam wzrost potęgi

ateńskiej i strach jaki to wzbudziło u

Lacedemończyków; natomiast powody oficjalnie

podawane, dla których obie strony zerwawszy

rozejm stanęły na stopie wojennej były

następujące ....”

Tukidydes „Wojna peloponeska”, księga pierwsza

Armand Jean du Plessis,

kardynał de Richelieu –

raison d’état, równowaga

sił

Europa po Traktacie

Wersalskim 1918

Theodore Roosevelt

Woodrow Wilson

Europa po II wojnie

światowej

Świat dwubiegunowy USA -

CCCP

1945 - 1989

Europa po 1989

roku

F. Fukuyama, Koniec historii
S. Huntington, Trzy fale

demokracji

* * *

F. Fukuyama, Zaufanie
S. Huntington, Zderzenie

cywilizacji

H. Kissinger, Dyplomacja

Europa po 11

września 2001

Powrót geopolityki

F. Fukuyama, Budowanie

państwa

R. Kagan, Potęga i raj

Realizm

Koncepcja partykularnych

interesów poszczególnych
państw, system równowagi
sił, raison d’état, polityka
siły, Realpolitik, wojna jako
naturalny instrument
prowadzenia polityki
zagranicznej państwa