Slajd 1

Ustawa o

Państwowym Ratownictwie

Medycznym

Ustawa o

Państwowym Ratownictwie

Medycznym

Zakład Medycyny Ratunkowej i Medycyny Katastrof

Dotychczasowe akty prawne

USTAWA

z dnia 8 września 2006 r.

o Państwowym Ratownictwie

Medycznym

(Dz.U. z 2006r. Nr 191, poz. 1410)

Rozdziały:

• Przepisy ogólne,

• Ratownicy medyczni i ratownicy,

• Planowanie i organizacja systemu,

• Jednostki systemu,

• Akcja prowadzenia medycznych

czynności ratunkowych,

• Finansowanie jednostek systemu,

• Zmiany w przepisach obowiązujących,

• Przepisy przejściowe, dostosowujące i

końcowe.

Określenia:

• Stan nagłego zagrożenia

zdrowotnego

– stan polegający na

nagłym lub przewidywanym w krótkim

czasie pojawieniu się objawów

pogarszania zdrowia, którego

bezpośrednim następstwem może być

poważne uszkodzenie funkcji organizmu

lub uszkodzenie ciała lub utrata życia,

wymagający podjęcia natychmiastowych

medycznych czynności ratunkowych i

leczenia.

Określenia:

• Miejsce zdarzenia

– miejsce, w

którym nastąpiło zdarzenie

powodujące stan nagłego

zagrożenia zdrowotnego, i obszar,

na który rozciągają się jego skutki.

Określenia:

• Pierwsza pomoc

– zespół czynności

podejmowanych w celu ratowania
osoby w stanie nagłego zagrożenia
zdrowotnego, wykonywanych przez
osobę znajdującą się w miejscu
zdarzenia, w tym również z
wykorzystaniem udostępnionych do
powszechnego obrotu wyrobów
medycznych oraz produktów
leczniczych.

Określenia:

• Kwalifikowana pierwsza pomoc

–

czynności podejmowane wobec osoby w
stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego
przez ratownika.

• Medyczne czynności ratunkowe

świadczenia opieki zdrowotnej udzielane
przez jednostkę systemu, w warunkach
pozaszpitalnych, w celu ratowania osoby w
stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego.

Postanowienia:

• Obowiązek niezwłocznego

poinformowania służb ratowniczych,

• Osoba udzielająca pomocy korzysta z

ochrony przysługującej

funkcjonariuszom publicznym,

• Osoba udzielająca pomocy może

poświęcić dobra innej osoby (inne niż

zdrowie i życie) w zakresie niezbędnym

dla ratowania życia lub zdrowia.

Edukacja w zakresie

pierwszej pomocy

• Na wszystkich poziomach i typach

kształcenia,

• realizowane z udziałem:

–  lekarzy systemu,
–  pielęgniarek systemu,
–  ratowników medycznych,
– nauczycieli posiadających odpowiednie

przygotowanie.

Od 1 IX 2009 r.

13 października

Dzień Ratownictwa

Medycznego

• Prowansalski rycerz Gerard z

miasta Amalii,

• Organizator służby Szpitalników

Św. Jana, niosących pomoc dla

pielgrzymów zmierzających do

Jerozolimy.

Zawody

• Lekarz systemu

– lekarz posiadający tytuł

specjalisty lub specjalizujący się w

dziedzinie medycyny ratunkowej. Do dnia

31 grudnia 2020 r. lekarzem systemu może

być lekarz posiadający specjalizację lub

tytuł specjalisty w dziedzinie: anestezjologii

i intensywnej terapii, chorób wewnętrznych,

chirurgii ogólnej, chirurgii dziecięcej,

ortopedii i traumatologii narządu ruchu,

ortopedii i traumatologii, lub pediatrii.

Zawody

• Pielęgniarka systemu

– pielęgniarka

posiadająca tytuł specjalisty lub specjalizująca

się w dziedzinie pielęgniarstwa ratunkowego,

anestezjologii i intensywnej opieki, chirurgii,

kardiologii, pediatrii, a także pielęgniarka

posiadająca ukończony kurs kwalifikacyjny w

dziedzinie pielęgniarstwa ratunkowego,

anestezjologii i intensywnej opieki, chirurgii,

kardiologii, pediatrii oraz posiadająca co

najmniej 3-letni staż pracy w oddziałach tych

specjalności, oddziałach pomocy doraźnej,

izbach przyjęć lub pogotowiu ratunkowym;

Ratownicy medyczni

• posiadają pełną zdolność do czynności

prawnych,

• posiadają stan zdrowia pozwalający na

wykonywanie tego zawodu,

• wykazują znajomość języka polskiego w stopniu

wystarczającym do wykonywania tego zawodu

• spełniają następujące wymagania:

– ukończyli studia wyższe na kierunku (specjalności)

ratownictwo medyczne lub

– ukończyli szkołę policealną i posiadają dyplom

potwierdzający uzyskanie tytułu zawodowego

„ratownik medyczny”, lub

– posiadają dyplom uzyskany w innym państwie,

uznawany w Polsce

Ratownicy medyczni

• zabezpieczenie osób znajdujących

się w miejscu zdarzenia oraz

podejmowanie działań

zapobiegających zwiększeniu liczby

ofiar i degradacji środowiska,

• dokonywanie oceny stanu zdrowia

osób w stanie nagłego zagrożenia

zdrowotnego i podejmowanie

medycznych czynności ratunkowych,

Ratownicy medyczni

• transportowanie osób w stanie nagłego

zagrożenia zdrowotnego,

• komunikowanie się z osobą w stanie

nagłego zagrożenia zdrowotnego i

udzielanie jej wsparcia psychicznego w

sytuacji powodującej stan nagłego

zagrożenia zdrowotnego,

• organizowanie i prowadzenie zajęć z

zakresu pierwszej pomocy,

kwalifikowanej pierwszej pomocy oraz

medycznych czynności ratunkowych.

Medyczne czynności ratunkowe,

które mogą być podejmowane

samodzielnie przez ratownika

medycznego:

• Ocena stanu pacjenta w celu ustalenia

postępowania i decyzji o podjęciu lub
odstąpieniu od medycznych czynności
ratunkowych,

• Układanie pacjenta w pozycji właściwej

dla stanu pacjenta lub odniesionych
obrażeń,

• Prowadzenie podstawowej i

zaawansowanej resuscytacji
krążeniowo-oddechowej u dorosłych i
dzieci,

Medyczne czynności ratunkowe,

które mogą być podejmowane

samodzielnie przez ratownika

medycznego:

•

Bezprzyrządowe przywracanie drożności dróg

oddechowych.

•

Przyrządowe przywracanie drożności dróg

oddechowych z zastosowaniem, w

szczególności:

– rurki ustno - gardłowej;

– rurki nosowo – gardłowej,

– maski krtaniowej,

– rurki krtaniowej,

– konikopunkcji.

•

Odsysanie dróg oddechowych

Medyczne czynności ratunkowe,

które mogą być podejmowane

samodzielnie przez ratownika

medycznego:

• Podjęcie tlenoterapii biernej lub

wspomagania oddechu lub
prowadzenie wentylacji zastępczej
powietrzem lub tlenem

– ręcznie :

• maski twarzowej,
• zastawki jednokierunkowej i worka oddechowego,

– mechanicznie - z użyciem respiratora.

Medyczne czynności ratunkowe,

które mogą być podejmowane

samodzielnie przez ratownika

medycznego:

• Intubacja dotchawicza w laryngoskopii

bezpośredniej w nagłym zatrzymaniu

krążenia przez usta lub przez nos, bez

użycia środków zwiotczających oraz

prowadzenie wentylacji zastępczej,

• Wykonanie defibrylacji ręcznej na

podstawie EKG,

• Wykonanie defibrylacji

zautomatyzowanej,

Medyczne czynności ratunkowe,

które mogą być podejmowane

samodzielnie przez ratownika

medycznego:

• Wykonanie EKG,
• Monitorowanie czynności układu

oddechowego,

• Monitorowanie czynności układu krążenia

metodami nieinwazyjnymi,

• Wykonanie kaniulacji żył obwodowych

kończyn górnych i dolnych oraz żyły
szyjnej zewnętrznej,

Medyczne czynności ratunkowe,

które mogą być podejmowane

samodzielnie przez ratownika

medycznego:

• Wykonanie dojścia doszpikowego przy

użyciu gotowego zestawu,

• Podawanie leków drogą dożylną,

domięśniową, podskórną, dotchawiczą,
doustną, doodbytniczą i wziewną oraz
doszpikową

przy

użyciu

gotowego

zestawu,

• Odbarczenie

odmy

prężnej

drogą

nakłucia jamy opłucnowej,

Medyczne czynności ratunkowe,

które mogą być podejmowane

samodzielnie przez ratownika

medycznego:

• Pobieranie krwi żylnej i włośniczkowej do

badań laboratoryjnych,

• Oznaczanie poziomu parametrów

krytycznych z użyciem dostępnego
sprzętu, w tym w szczególności:

– poziomu glukozy w surowicy,
– poziomu elektrolitów w surowicy,
– Badania gazometrycznego krwi włośniczkowej,

Medyczne czynności ratunkowe,

które mogą być podejmowane

samodzielnie przez ratownika

medycznego:

• Opatrywanie ran,
• Tamowanie krwotoków,
• Unieruchamianie złamań, zwichnięć i

skręceń.

• Unieruchamianie

kręgosłupa

szczególnym uwzględnieniem odcinka
szyjnego,

Medyczne czynności ratunkowe,

które mogą być podejmowane

samodzielnie przez ratownika

medycznego:

• Odebranie porodu nagłego w warunkach

pozaszpitalnych,

• Segregacja medyczna,
• Podejmowanie działań zabezpieczających

w celu ograniczenia skutków zdrowotnych
zdarzenia,

Medyczne czynności ratunkowe,

które mogą być podejmowane

samodzielnie przez ratownika

medycznego:

• Przygotowanie pacjenta i opieka

medyczna podczas transportu,

• Podawanie wymienionych leków:

Leki, które ratownik

medyczny może podać

samodzielnie.

• Acidum acetylosalicylicum,
• Amiodarone,
• Atropinum sulfuricum,
• Captoprilum,
• Clemastine,
• Clonazepam,
• Diazepam,
• Epinephrine bitartrate,

Leki, które ratownik

medyczny może podać

samodzielnie.

• Flumazenil,
• Furosemide,
• Glucagon hydrochloride,
• Glucosum 20% i 5%,
• Glyceryl trinitrate,

• Hydrocortisone / Metyloprednisolone,

• Magnesii sulfuricum,

Leki, które ratownik

medyczny może podać

samodzielnie.

• Ketoprofen,
• Lignocainum hydrochloricum,
• Midazolam

(po konsultacji z lekarzem),

• Metoclopramidum,
• Morphine sulphate,
• Naloxonum hydrochloricum,

Leki, które ratownik

medyczny może podać

samodzielnie.

• Natrium chloratum 0,9%,
• Płyn fizjologiczny

wieloelektrolitowy izotoniczny,

• Salbutamol,
• Solutio Ringeri,
• Tlen.

Medyczne czynności ratunkowe,

które mogą być podejmowane

przez ratownika medycznego pod

nadzorem lekarza systemu

• Intubacja dotchawiczna w laryngoskopii

bezpośredniej w przypadku innym niż
nagłe zatrzymanie krążenia z użyciem
środków zwiotczających,

• Wykonywanie kardiowersji elektrycznej i

elektrostymulacji zewnętrznej,

Medyczne czynności ratunkowe,

które mogą być podejmowane

przez ratownika medycznego pod

nadzorem lekarza systemu

•

Asystowanie przy drobnych zabiegach

chirurgicznych (zszywanie ran, zakładanie

drenów) i innych procedurach medycznych,

•

Cewnikowanie pęcherza moczowego.

•

Zakładanie sondy żołądkowej i płukanie

żołądka,

•

Podawanie leków na zlecenie lekarza.

Ratownicy

• posiadają pełną zdolność do czynności

prawnych,

• są zatrudnieni lub pełnią służbę w jednostkach

współpracujących z systemem lub są

członkami tych jednostek,

• posiadają ważne zaświadczenie o ukończeniu

kursu w zakresie kwalifikowanej pierwszej

pomocy i uzyskaniu tytułu ratownika,

• mają stan zdrowia pozwalający na udzielanie

kwalifikowanej pierwszej pomocy.

Ratownicy

• resuscytacja krążeniowo-oddechową,

bezprzyrządowa i przyrządowa, z

podaniem tlenu oraz zastosowaniem

defibrylatora zautomatyzowanego,

• tamowanie krwotoków zewnętrznych i

opatrywanie ran,

• unieruchamianie złamań i podejrzeń

złamań kości oraz zwichnięć,

• ochrona przed wychłodzeniem lub

przegrzaniem,

Ratownicy

• prowadzenie wstępnego

postępowania
przeciwwstrząsowego poprzez
właściwe ułożenie , ochronę
termiczną osób w stanie nagłego
zagrożenia zdrowotnego,

• stosowanie tlenoterapii biernej,

Ratownicy

• ewakuację z miejsca zdarzenia

osób w stanie nagłego zagrożenia
zdrowotnego,

• wsparcie psychiczne osób w stanie

nagłego zagrożenia zdrowotnego,

• prowadzenie wstępnej segregacji

medycznej.

Dyspozytor medyczny

• posiada pełną zdolność do czynności prawnych,
• posiada wykształcenie wymagane dla lekarza

systemu, pielęgniarki systemu lub ratownika

medycznego,

• przez okres co najmniej 5 lat był zatrudniony

przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych w

pogotowiu ratunkowym, szpitalnym oddziale

ratunkowym, oddziale anestezjologii i

intensywnej terapii lub w izbie przyjęć szpitala,

• ma prawo i obowiązek doskonalenia

zawodowego.

Dyspozytor medyczny

• przyjmowanie powiadomień o zdarzeniach,

ustalanie priorytetów i niezwłoczne

dysponowanie zespołów ratownictwa

medycznego na miejsce zdarzenia,

• przekazywanie niezbędnych informacji

osobom udzielającym pierwszej pomocy,

• przekazywanie osobie kierującej akcją

prowadzenia medycznych czynności

ratunkowych niezbędnych informacji

ułatwiających prowadzenie medycznych

czynności ratunkowych na miejscu

zdarzenia,

Dyspozytor medyczny

• zbieranie aktualnych informacji o

dostępnych na obszarze działania

dysponenta jednostki, jednostkach

systemu i ich gotowości oraz

przekazywanie tych informacji lekarzowi

koordynatorowi ratownictwa medycznego,

• zbieranie i archiwizowanie bieżących

informacji o zdarzeniach i prowadzonych

medycznych czynnościach ratunkowych,

Dyspozytor medyczny

• powiadamianie o zdarzeniu szpitalnych

oddziałów ratunkowych lub, jeżeli wymaga

tego sytuacja na miejscu zdarzenia,

jednostek organizacyjnych szpitali

wyspecjalizowanych w zakresie udzielania

świadczeń zdrowotnych niezbędnych dla

ratownictwa medycznego;

• powiadamianie o zdarzeniu jednostek

współpracujących z systemem jeżeli

wymaga tego sytuacja na miejscu

zdarzenia,

Lekarz koordynator

ratownictwa

medycznego

• posiada co najmniej 5-letni staż

pracy w szpitalnym oddziale
ratunkowym lub w zespole
ratownictwa medycznego.

• nadzór merytoryczny nad pracą

dyspozytorów medycznych;

Lekarz koordynator

ratownictwa medycznego

• koordynacja współpracy dyspozytorów

medycznych w przypadku zdarzeń

wymagających użycia jednostek systemu

spoza obszaru działania jednego

dysponenta jednostki;

• udzielanie dyspozytorom medycznym

niezbędnych informacji i merytorycznej

pomocy,

• udział w pracach wojewódzkiego zespołu

reagowania kryzysowego.

Dysponent jednostki

• Zakład opieki zdrowotnej, w którego

skład wchodzi jednostka systemu,

• Ponosi odpowiedzialność za szkody

wyrządzone przy:

– wykonywaniu medycznych czynności

ratunkowych przez wykonujące te czynności

zespoły ratownictwa medycznego;

– udzielaniu świadczeń opieki zdrowotnej

przez szpitalne oddziały ratunkowe.

• Ma obowiązek zawarcia umowy

ubezpieczenia odpowiedzialności

cywilnej za szkody,

Jednostki systemu

• szpitalne oddziały ratunkowe,
• zespoły ratownictwa medycznego, w tym

lotnicze zespoły ratownictwa medycznego

Z systemem współpracują jednostki

organizacyjne szpitali wyspecjalizowane w

zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych

niezbędnych dla ratownictwa medycznego, które

zostały ujęte w planie.

Szpitalny oddział ratunkowy

oraz jednostka organizacyjna

szpitala wyspecjalizowana w

zakresie udzielania świadczeń

zdrowotnych niezbędnych dla

ratownictwa medycznego

udzielają świadczeń opieki

zdrowotnej osobie w stanie

nagłego zagrożenia

zdrowotnego.

Szpitalny oddział

ratunkowy

• Udziela świadczeń zdrowotnych

polegających na wstępnej diagnostyce,

udzielaniu niezbędnej pomocy lekarskiej

oraz podjęciu leczenie w zakresie

niezbędnym dla stabilizacji funkcji

życiowych osób w stanie nagłego

zagrożenia zdrowotnego,

• Udziela świadczeń zdrowotnych

poszkodowanym w zdarzeniach

nadzwyczajnych i katastrofach,

Szpitalny oddział

ratunkowy

• Dokonuje zaopatrzenia medycznego

osób w stanie nagłego zagrożenia
zdrowotnego oraz zabezpiecza ich
transport do innych zakładów opieki
zdrowotnej w razie konieczności
leczenia specjalistycznego,

• Może posiadać w swoich strukturach

zespoły ratownictwa medycznego.

Zespół ratownictwa

medycznego

– jednostka

systemu, podejmująca

medyczne czynności

ratunkowe w warunkach

pozaszpitalnych.

Zespoły ratownictwa

medycznego

• zespoły specjalistyczne

, w skład których

wchodzą co najmniej trzy osoby

uprawnione do wykonywania medycznych

czynności ratunkowych, w tym lekarz

systemu oraz pielęgniarka systemu lub

ratownik medyczny,

• zespoły podstawowe

, w skład których

wchodzą co najmniej dwie osoby

uprawnione do wykonywania medycznych

czynności ratunkowych, w tym

pielęgniarka systemu lub ratownik

medyczny.

Do 31 XII 2009 r.

Zespoły ratownictwa

medycznego

• Lotniczy zespół ratownictwa

medycznego

składa się co

najmniej z trzech osób, w tym co
najmniej z: jednego pilota
zawodowego, lekarza systemu
oraz ratownika medycznego lub
pielęgniarki systemu.

Jednostki współpracujące z

systemem

• PSP,
• jednostki ochrony przeciwpożarowej

włączone do krajowego systemu

ratowniczo-gaśniczego,

• WOPR, GOPR, TOPR,
• inne jednostki podległe lub

nadzorowane przez ministra

właściwego do spraw wewnętrznych i

Ministra Obrony Narodowej,

• społeczne organizacje ratownicze.

Jednostki współpracujące z

systemem

• Zapewniają stałą gotowość

operacyjną,

• Dysponują odpowiednią ilością

ratowników,

• Dysponuje odpowiednimi środkami

łączności,

Dane o jednostkach

współpracujących z

systemem

• nazwa, siedziba i adres,

• obszar działania,

• liczba ratowników posiadających ważne

zaświadczenia o ukończeniu kursu i

uzyskaniu tytułu ratownika,

• wykaz wyposażenia, jakim dysponuje,

• maksymalny czas dotarcia ratowników

na miejsce zdarzenia,

• numery telefonów kontaktowych.

Minister właściwy do

spraw zdrowia

• Nadzór nad systemem na terenie kraju,

• Zatwierdza wojewódzki plan działania

systemu i jego aktualizacje,

• Może zgłosić zastrzeżenia do

poszczególnych postanowień projektu

planu,

• Uzupełnia projekt planu o część

dotyczącą lotniczych zespołów

ratownictwa medycznego,

Minister właściwy do

spraw zdrowia

• Może żądać od wojewody wszelkich

informacji dotyczących funkcjonowania

systemu na terenie województwa;

• Może przeprowadzać kontrolę

dysponentów jednostek,

• Zawiera umowy na wykonywanie

medycznych czynności ratunkowych z

dysponentem lotniczych zespołów

ratownictwa medycznego.

Wojewoda

• Planuje, organizuje, koordynuje

system oraz ma nadzór nad

systemem na terenie województwa,

• Sporządza wojewódzki plan

działania systemu na okres trzech

lat, z możliwością corocznej

aktualizacji,

• Naprawia szkodę powstałą podczas

ratowania życia lub zdrowia,

Wojewoda

• Zatwierdza program kursów

kwalifikowanej pierwszej pomocy,

• Wpisuje i wykreśla z rejestru jednostki

współpracujące z systemem,

• Przekazuje dane o jednostkach

współpracujących z systemem do
zespołu koordynacji ratownictwa
medycznego województwa do 10 dnia
każdego miesiąca,

Wojewoda

• Prowadzi w formie elektronicznej

lub pisemnej ewidencję jednostek

systemu,

• Przeprowadza kontrolę:

– jednostek współpracujących z

systemem,

– dysponentów jednostek działających

na obszarze województwa,

– podmiotów prowadzących kursy.

Plan działania systemu

• Charakterystyka potencjalnych zagrożeń

dla życia lub zdrowia mogących

wystąpić na obszarze województwa, w

tym analiza ryzyka wystąpienia katastrof

naturalnych i awarii technicznych,

• Liczba i rozmieszczenie na obszarze

województwa jednostek systemu,

• Sposób koordynowania działań

jednostek systemu,

Plan działania systemu

• Kalkulacja kosztów działalności zespołów

ratownictwa medycznego,

• Sposób współpracy z organami

administracji publicznej i jednostkami

systemu z innych województw,

zapewniający sprawne i skuteczne

ratowanie życia i zdrowia, bez względu

na przebieg granic województw;

Plan działania systemu

• Sposób współpracy jednostek systemu

z jednostkami współpracującymi z

systemem,

• Określenie lokalizacji centrów

powiadamiania ratunkowego i obszarów

przez nie obsługiwanych;

Plan działania systemu

• Opis struktury systemu powiadamiania o

stanach nagłego zagrożenia zdrowotnego

w celu dokonania przez przedsiębiorców

telekomunikacyjnych zestawienia

koniecznych łączy telekomunikacyjnych,

zapewniających możliwość niezbędnych

przekierowań połączeń z centrum

powiadamiania ratunkowego do

właściwych jednostek organizacyjnych

Policji, Państwowej Straży Pożarnej i

pogotowia ratunkowego.

Plan działania systemu

• Odpowiednia do potrzeb liczba szpitalnych

oddziałów ratunkowych i określenie ich
rozmieszczenia, kierując się kryterium
zapewnienia odpowiedniego czasu dotarcia
z miejsca zdarzenia do szpitalnego
oddziału ratunkowego oraz liczbą zdarzeń,

• Wykaz jednostek organizacyjnych szpitali

wyspecjalizowanych w zakresie udzielania
świadczeń zdrowotnych niezbędnych dla
ratownictwa medycznego.

Elementy planu dotyczące sposobu
współpracy jednostek systemu z
jednostkami współpracującymi z
systemem wojewoda uzgadnia z
właściwym:

1) Szefem Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego,
2) Komendantem Wojskowego Obwodu
Profilaktyczno-Leczniczego,
3) Komendantem wojewódzkim Państwowej
Straży Pożarnej,
4) Komendantem wojewódzkim Policji,
5) Komendantem oddziału Straży Granicznej,
którego zakres działania obejmuje strefę
nadgraniczną.

Zatwierdzony plan jest

podstawą do zawierania przez

dyrektorów oddziałów

wojewódzkich

Narodowego Funduszu

Zdrowia umów na

wykonywanie medycznych

czynności ratunkowych.

Parametry czasu dotarcia

na miejsce zdarzenia od

chwili przyjęcia zgłoszenia:

• mediana czasu dotarcia

– w skali

każdego miesiąca – jest nie większa niż

8 minut w mieście powyżej 10 tysięcy

mieszkańców i 15 minut poza miastem

powyżej 10 tysięcy mieszkańców,

• trzeci kwartyl

czasu dotarcia

– w skali

każdego miesiąca – jest nie większy niż

12 minut w mieście powyżej 10 tysięcy

mieszkańców i 20 minut poza miastem

powyżej 10 tysięcy mieszkańców,

Parametry czasu dotarcia

na miejsce zdarzenia od

chwili przyjęcia zgłoszenia:

• maksymalny czas dotarcia

nie może być

dłuższy niż 15 minut w mieście powyżej

10 tysięcy mieszkańców i 20 minut poza

miastem powyżej 10 tysięcy mieszkańców.

0,5% przypadków o najdłuższych czasach

dotarcia

w skali każdego miesiąca nie bierze się

pod uwagę w naliczaniu parametrów. Przypadki

te nie podlegają kumulacji pomiędzy miesiącami.

W urzędzie

wojewódzkim działają:

• centra powiadamiania ratunkowego

przyjmujące zgłoszenia z numeru

alarmowego 112 i przekierowujące

zgłoszenia do właściwej jednostki Policji,

Państwowej Straży Pożarnej i pogotowia

ratunkowego;

• lekarz koordynator ratownictwa

medycznego

działający w wojewódzkim

centrum zarządzania kryzysowego.

Dane od przedsiębiorcy

telekomunikacyjnego

• numer telefonu, nazwisko i adres

osoby

dokonującej zgłoszenia o zdarzeniu za pomocą

telefonu stacjonarnego lub dane abonenta, z

którego zakończenia sieci operatora zostało

zainicjowane połączenie alarmowe;

uprawnienie to obejmuje następujące dane

osobowe abonenta: jego imię i nazwisko lub

nazwę oraz adres i numer telefonu;

• lokalizacja osoby

dokonującej zgłoszenia o

zdarzeniu za pomocą telefonu komórkowego.

W przypadku wystąpienia

katastrof

naturalnych i awarii technicznych

lub gdy w

ocenie lekarza koordynatora ratownictwa

medycznego skutki zdarzenia mogą

spowodować stan nagłego zagrożenia

zdrowotnego znacznej liczby osób, lekarz ten

informuje niezwłocznie wojewodę

potrzebie postawienia w stan podwyższonej

gotowości wszystkich lub niektórych zakładów

opieki zdrowotnej, działających na obszarze

danego województwa. Wojewoda może nałożyć,

w drodze decyzji administracyjnej, na zakłady

opieki zdrowotnej

obowiązek pozostawania

w stanie podwyższonej gotowości

w celu

przyjęcia osób znajdujących się w stanie

nagłego zagrożenia zdrowotnego. Decyzji

nadaje się

rygor natychmiastowej

wykonalności

Akcja prowadzenia

medycznych czynności

ratunkowych

• Rozpoczyna się w momencie

przybycia zespołu ratownictwa
medycznego na miejsce zdarzenia,

• Zespół ratownictwa medycznego

po przybyciu na miejsce zdarzenia
niezwłocznie rozpoczyna
medyczne czynności ratunkowe,

Akcja prowadzenia

medycznych czynności

ratunkowych

• Kierowana przez wyznaczonego

przez dyspozytora medycznego
kierującego,

• Kierujący pozostaje w kontakcie z

dyspozytorem medycznym,

Akcja prowadzenia

medycznych czynności

ratunkowych

• Podczas zdarzeń, w których

prowadzone są także działania w

zakresie gaszenia pożarów,

ratownictwa chemicznego,

ekologicznego lub technicznego

kierujący koordynuje medyczne

czynności ratunkowe i wspomaga

kierującego działaniem ratowniczym,

Akcja prowadzenia

medycznych czynności

ratunkowych

• Zespół ratownictwa medycznego

transportuje osobę w stanie nagłego
zagrożenia zdrowotnego do najbliższego,
pod względem czasu dotarcia,
szpitalnego oddziału ratunkowego lub do
szpitala wskazanego przez dyspozytora
medycznego lub lekarza koordynatora
medycznego,

Akcja prowadzenia

medycznych czynności

ratunkowych

• W przypadku gdy u osoby w stanie nagłego

zagrożenia zdrowotnego zostanie stwierdzony

stan, który zgodnie ze standardami postępowania,

wymaga transportu bezpośrednio do jednostki

organizacyjnej szpitala wyspecjalizowanej w

zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych

niezbędnych dla ratownictwa medycznego lub,

gdy tak zadecyduje lekarz systemu obecny na

miejscu zdarzenia, osobę taką transportuje się

bezpośrednio do wskazanej jednostki. W

przypadku transportu poza rejon działania

dysponenta jednostki transport koordynuje lekarz

koordynator ratownictwa medycznego.

Finansowanie

jednostek systemu

• Zadania

wyjazdowych zespołów

ratownictwa medycznego

- z

budżetu państwa

(wojewoda)

• Działalność

centrów powiadamiania

ratunkowego

zespołu koordynacji

ratownictwa medycznego

–

budżetu państwa

(wojewoda)

Finansowanie

jednostek systemu

• Świadczenia opieki zdrowotnej

udzielane przez

SOR

oraz

jednostki

organizacyjne szpitali wyspecjalizowane
w zakresie udzielania świadczeń opieki
zdrowotnej niezbędnych dla
ratownictwa medycznego

- ze środków

publicznych

( NFZ)

Finansowanie

jednostek systemu

• Działalność

lotniczych zespołów

ratownictwa medycznego

- z

budżetu państwa z części, której
dysponentem jest

minister

właściwy do spraw zdrowia,

Finansowanie

jednostek systemu

• Lotnicze zespoły ratownictwa

medycznego które wykonują
zadania poszukiwawcze w ramach
lotniczego systemu poszukiwania i
ratownictwa (ASAR) -

ze środków

przeznaczonych na
funkcjonowanie systemu ASAR

Finansowanie

jednostek systemu

Minister właściwy do spraw zdrowia, inni właściwi

ministrowie,

wojewodowie

oraz

jednostki

samorządu terytorialnego mogą finansować lub

dofinansować nakłady na inwestycje pozwalające

na utworzenie i modernizację:

• zespołów ratownictwa medycznego

– w liczbie

właściwej dla zapewnienia parametrów czasu

określonych w art. 24, w zakresie zakupów i

modernizacji specjalistycznych środków

transportu oraz ich niezbędnego wyposażenia;

Finansowanie

jednostek systemu

• szpitalnych oddziałów ratunkowych

– w

zakresie zakupów i modernizacji
wyposażenia w niezbędny sprzęt
medyczny;

• stanowisk pracy dyspozytorów

medycznych

– w zakresie zakupów i

modernizacji sprzętu komputerowego i
środków łączności.

Document Outline