Patologie chodu
w wybranych jednostkach
klinicznych
Patologie chodu
w wybranych jednostkach
klinicznych
fizjologiczne zmiany chodu u
ludzi starszych
redukcja długości
kroku
mniejsza szybkość
ograniczone ruchy
kończyn górnych
ograniczona rotacja
miednicy
bardziej płaska stopa w
fazie odbicia i kontaktu
początkowego
chód patologiczny-
problem:
stabilności i podporu
wystarczającego prześwitu w fazie
wymachu
odpowiedniej długości kroku
minimalnego zużycia energii
sprawnej naprzemiennej zmiany
faz dla obu nóg
mm. odwodziciele stawu
biodrowego
w warunkach
normalnych
zabezpieczają przed
opadaniem miednicy
na stronę przeciwną
(stabilizacja
miednicy)
dysfunkcja tych
mięsni: opadanie
miednicy po stronie
przeciwnej
zwyrodnienie stawu
biodrowego- coxalgia
miednica po stronie
przeciwnej unosi
się
na pierwszy rzut
oka podobny do
chodu
Trendelenburga
prostowniki stawu
biodrowego
działają w początkowej
fazie podporu,
zapobiegając
pochyleniu się tułowia
w przód
niedowład: pogłębienie
lordozy lędźwiowej
oraz pochylenie
tułowia do tyłu (żeby
zapobiec upadkowi)
zginacze stawu
biodrowego
działają w fazie wymachu nadając
przyspieszenie kończynie dolnej
ich niedowład: odchylenie tułowia do
tyłu aby zapoczątkować zgięcie w
stawie biodrowym
m. czworogłowy uda
wyprost kolana w
fazie podporu
niedowład:
zablokowanie
kolana w
wyproście w
czasie całej fazy
podporu lub
przeprost
m. brzuchaty łydki
odpowiedzialny za
fazę oderwania
palców od
podłoża
jego niedowład-
chód piętowy,
opóźniona faza
oderwania pięty
lub brak tej fazy
m. piszczelowy przedni
skurcz ekscentryczny we
wczesnej fazie podporu-
przeciwstawianie się
zgięciu podeszwowemu
osłabienie: chód człapiący
porażenie: opadanie stopy
chód koguci /bociani
spastyczność (wzmożone
napięcie mięśniowe)
wzmożone napięcie przywodzicieli-
krzyżowanie ud
wzmożone napięcie mięsni
kulszowo-goleniowych- przykurcze
zgięciowe w stawach kolanowych
końska deformacja
stopy
jakie problemy z
chodzeniem ma ta pani?
choroba Parkinsona
choroba układu pozapiramidowego
bradykinezja- spowolnienie i
zubożenie ruchowe
sztywność mięśniowa
przodopochylenie tułowia
drżenie
postawa w chorobie
Parkinsona
choroba Parkinsona-
problemy z chodem
wolno
małymi kroczkami
powłócząc nogami
problem z rozpoczęciem chodu
(„klejące stopy”)
problem z zatrzymaniem się
problem ze skręcaniem
postawa- główna przyczyna
kłopotów z chodzeniem
głowa wysunięta
do przodu
stawy biodrowe i
kolanowe w zgięciu
chód na
przodostopiu
prawidłowa postawa
głowa ponad
ramionami (ponad
biodrami i ponad
stopami)
stawy biodrowe i
kolanowe przeważnie
w wyproście
długość kroku ok..
1,5 metra
mm. grupy
przedniej
ramienia
silniejsze niż
mm. grupy tylnej
przywodziciele
uda silniejsze niż
odwodziciele
mm. grupy tylnej
podudzia lepiej
rozwinięte niż
mm. grupy
przedniej
choroba Parkinsona- c.d.
sztywność mięśniowa, brak
możliwości rozluźnienia mięśni
silniejsze mięśnie „wygrywają”
tułów pochyla się do przodu
ciężar ciała przenosi się na
przodostopie
przodopochylenie tułowia
powoduje zmniejszenie prześwitu
równowaga
utrzymywanie
środka ciężkości
nad polem
podparcia
utrata równowagi
środek ciężkości
poza polem
podparcia
pole podparcia
normalny chód
choroba Parkinsona
przodopochylenie tułowia
środek ciężkości a pole
podparcia
norma: większe PP, COG pada
na środkową cześć PP
Parkinson- mniejsze pole podparcia
COG pada na przednią część PP
czy można poprawić chód w
chorobie Parkinsona?
można!
jak?
dystrofia mięśniowa
postępujące osłabienie mięśni
początkowo mięsnie miednicy i
kończyn dolnych
potem sukcesywne zajmowanie
kolejnych grup mięśni
dystrofia mięśniowa
chód
na szerokiej podstawie
kaczkowaty
pogłębiona lordoza lędźwiowa
wyraźny objaw Trendelenburga-
obustronnie
niestabilność stawów kolanowych
przerost mięśni łydek
chód na przodostopiu lub na palcach
niedowład połowiczy
spastyczny
udar niedokrwienny lub krwotoczny
urazy czaszkowo-mózgowe
krwiaki
chód hemiparetyczny
w fazie podporu- niestabilność
niedowładnej nogi, zwłaszcza stawu
kolanowego
w fazie wymachu niedostateczny
prześwit
zaburzenia równowagi
kończyna dolna w fazie wymachu zatacza
półkola- udo w odwiedzeniu, miednica
uniesiona
chód hemiparetyczny- c.d.
kolano w przeproście
staw skokowy w zgięciu
podeszwowym
stopa w ustawieniu końsko-koślawym
faza kontaktu z podłożem-
przodostopie, boczny brzeg stopy
podczas fazy wymachu stopa zgina
się podeszwowo
MPD
przykurcze
przywodzicieli
rotacja wewnętrzna
ud
przykurcze zgięciowe
w stawach
biodrowych i
kolanowych
przykurcze ścięgien
Achillesa
chód spastyczny
nie obciąża całej
stopy
słaba równowaga
statyczna
chód niepewny
przodopochylenie
tułowia
chód „przeciwbólowy”
oszczędzanie chorej kończyny- jak
najkrótszy podpór, jak najmniejsze
obciążenie- utykanie
skrócenie wykroku
wydłużenie fazy podwójnego
podporu
chód ataktyczny
po spożyciu nadmiernej ilości
alkoholu
przy uszkodzeniach móżdżku
na szerokiej podstawie
stopy skierowane na zewnątrz
niestabilność tułowia
zaburzenia koordynacji
