Szczególnie 

burzliwym okresem w życiu 

człowieka jest wiek 

dorastania

, zwany też 

okresem adolescncji

Szczególnie 

burzliwym okresem w życiu 

człowieka jest wiek 

dorastania

, zwany też 

okresem adolescncji

W okresie tym dokonują się przeobrażenie 

dziecka w osobę dorosłą.

Szczególnie 

burzliwym okresem w życiu 

człowieka jest wiek 

dorastania

, zwany też 

okresem adolescncji

W okresie tym dokonują się przeobrażenie 

dziecka w osobę dorosłą.

Psychologia charakteryzując okres 

dorastania 

zwraca uwagę na pogłębiające się w tym 

okresie różnice międzypokoleniowe 
nazywając je  

konfliktem pokoleń.

Szczególnie 

burzliwym okresem w życiu 

człowieka jest wiek 

dorastania

, zwany też 

okresem adolescncji

W okresie tym dokonują się przeobrażenie 

dziecka w osobę dorosłą.

Psychologia charakteryzując okres 

dorastania 

zwraca uwagę na pogłębiające się w tym 

okresie różnice międzypokoleniowe 
nazywając je  

konfliktem pokoleń.

            Konflikt oznacza spór, wymianę zdań, dysputę. Konflikt 

ujawnia  sprzeczność interesów, poglądów. Spory, zatargi, 

kolizje, konflikty powstają wszędzie, gdzie spotykają się różne 

potrzeby, interesy, stanowiska, normy i wartości. Nie oznacza to 

zaraz, że musi dochodzić do kłótni i wyzwalania agresji. 

Oznacza to jednak, że nie można już dalej żyć w  trawałej 

harmonii ani z sobą samym, ani z innymi ludźmi.

 Konflikt ten ujawnia się często w formie autoagresji 

lub niechęci a czasem wrogości wobec innych osób

.

 Konflikt ten ujawnia się często w formie autoagresji 

lub niechęci a czasem wrogości wobec innych osób

.

Stan wewnętrznego rozdarcia i napięcia między 

różnymi potrzebami, gdy człowiek chce zaspokoić 

jedną z nich i nie zrezygnować z drugiej. 

Doświadczany powszechnie jest także konflikty 

między osobistymi życzeniami a głosem 

wewnętrznej kontroli, głosem sumienia

 Konflikt ten ujawnia się często w formie autoagresji 

lub niechęci a czasem wrogości wobec innych osób

.

Stan wewnętrznego rozdarcia i napięcia między 

różnymi potrzebami, gdy człowiek chce zaspokoić 

jedną z nich i nie zrezygnować z drugiej. 

Doświadczany powszechnie jest także konflikty 

między osobistymi życzeniami a głosem 

wewnętrznej kontroli, głosem sumienia

Między "otwartym sporem" a "pełną zgodnością", 

rozgrywają się wszystkie życiowe relacje i 

zdarzenia. Konflikt i harmonia muszą być uznane 

za naturalne bieguny, nazwane i oznaczone.

 Konflikt ten ujawnia się często w formie autoagresji 

lub niechęci a czasem wrogości wobec innych osób

.

Stan wewnętrznego rozdarcia i napięcia między 

różnymi potrzebami, gdy człowiek chce zaspokoić 

jedną z nich i nie zrezygnować z drugiej. 

Doświadczany powszechnie jest także konflikty 

między osobistymi życzeniami a głosem 

wewnętrznej kontroli, głosem sumienia

Między "otwartym sporem" a "pełną zgodnością", 

rozgrywają się wszystkie życiowe relacje i 

zdarzenia. Konflikt i harmonia muszą być uznane 

za naturalne bieguny, nazwane i oznaczone.

Konflikty w relacjach rodzic - dziecko, dziecko - 

rodzic stanowią w omawianym okresie zjawisko 

powszechne i trudne. Konflikt pokoleń jest 

problemem odwiecznym, nie dotyczy wyłącznie 

obecnej epoki

.

 

           Znajomość sposobów przezwyciężania 

konfliktów pokoleń i ich rozwiązywania w 

konstruktywny sposób pozwala przyspieszyć 

przechodzenie młodzieży przez fazę buntu, protestu i 

agresji

 

           Znajomość sposobów przezwyciężania 

konfliktów pokoleń i ich rozwiązywania w 

konstruktywny sposób pozwala przyspieszyć 

przechodzenie młodzieży przez fazę buntu, protestu i 

agresji

Pozwala osiągać dojrzałość osobową umożliwiającą 

wejście w relacje intymne z dorosłymi i gotowość do 

podejmowania odpowiedzialnej współpracy w 

realizacji ważnych zadań życiowych

 

           Znajomość sposobów przezwyciężania 

konfliktów pokoleń i ich rozwiązywania w 

konstruktywny sposób pozwala przyspieszyć 

przechodzenie młodzieży przez fazę buntu, protestu i 

agresji

Pozwala osiągać dojrzałość osobową umożliwiającą 

wejście w relacje intymne z dorosłymi i gotowość do 

podejmowania odpowiedzialnej współpracy w 

realizacji ważnych zadań życiowych

1. Poszukiwanie dialogu we wzajemnych kontaktach 

rodzic - dziecko

Wzajemne stosunki, między rodzicami a dorastającymi 

dziećmi zależą w dużym stopniu od sposobu 

komunikacji między nimi. Pojawiające się w rodzinie 

problemy, konflikty wymagają dyskusji; trzeba 

rozważyć je wspólnie. Taką drogą rozwiązywanie 

problemów, wymiany myśli, dokonywania wyborów, 

dawania rad oraz układanie planów jest dialog. 

Prawdziwy dialog jest wyrazem współpracy a nie 

współzawodnictwa. Jeżeli tylko rodzi się poczucie 

jakiejkolwiek rywalizacji - obojętnie czym wywołanej - 

to już nie jest dialog, a raczej dyskusja. W dyskusji 

bardziej chodzi o przekonanie partnera, natomiast w 

dialogu dązy się przede wszystkim do odkrycia prawdy. 

Prawdziwy dialog wyklucza egoizm i manipulacje, a 

opiera się na uczuciach pozytywnych, przede 

wszystkim na miłości.

Istota dialogu jest prosta: chcę abyś mnie poznał. 

Pragnę

 wzajemnego zrozumienia, a nie zwycięstwa. 

Chcę podzielić się z tobą tym, co mam 

najwartościowszego  sobą samym

.

wzajemnego zrozumienia, a nie zwycięstwa. 

Chcę podzielić się z tobą tym, co mam 

najwartościowszego - sobą samym.

Istota dialogu jest prosta: chcę abyś mnie poznał. 

Pragnę

 wzajemnego zrozumienia, a nie zwycięstwa. 

Chcę podzielić się z tobą tym, co mam 

najwartościowszego  sobą samym

.

wzajemnego zrozumienia, a nie zwycięstwa. 

Chcę podzielić się z tobą tym, co mam 

najwartościowszego - sobą samym.

Na pozytywny charakter stosunków między 

rodzicami i dorastającymi dziećmi wpływa 

atmosfera zrozumienia, tolerancji, zaufania, 

serdeczności życzliwości, pogodne usposobienie, 

spokój i opanowanie. Szczera rozmowa, umożliwia 

poprawę wzajemnych stosunków.

Istota dialogu jest prosta: chcę abyś mnie poznał. 

Pragnę

 wzajemnego zrozumienia, a nie zwycięstwa. 

Chcę podzielić się z tobą tym, co mam 

najwartościowszego  sobą samym

.

wzajemnego zrozumienia, a nie zwycięstwa. 

Chcę podzielić się z tobą tym, co mam 

najwartościowszego - sobą samym.

Na pozytywny charakter stosunków między 

rodzicami i dorastającymi dziećmi wpływa 

atmosfera zrozumienia, tolerancji, zaufania, 

serdeczności życzliwości, pogodne usposobienie, 

spokój i opanowanie. Szczera rozmowa, umożliwia 

poprawę wzajemnych stosunków.

Rzeczowa dyskusja połączona z poszanowaniem 

i tolerancją dla poglądów wygłaszanych przez 

młodzież, akceptacja odrębności ich gustów i 

zamiłowań przyczynia się do pozytywnych 

relacji w rodzinie.

Apodyktyczne urwanie przez rodziców dyskusji, 

zakończone podkreśleniem swojej wyższości 

do niczego nie prowadzi.

Apodyktyczne urwanie przez rodziców dyskusji, 

zakończone podkreśleniem swojej wyższości 

do niczego nie prowadzi.

Młodzież pragnie poznać przeżycia dorosłych. 

Ujawnia chęć rozmowy z nimi o problemach 

wspólnych, a także odrębnych dla każdego 

pokolenia. Takie tendencje są  przejawem 

dobrego kontaktu i więzi z osobami, które są 

młodzieży najbliższe, z matką i ojcem.

Apodyktyczne urwanie przez rodziców dyskusji, 

zakończone podkreśleniem swojej wyższości 

do niczego nie prowadzi.

Młodzież pragnie poznać przeżycia dorosłych. 

Ujawnia chęć rozmowy z nimi o problemach 

wspólnych, a także odrębnych dla każdego 

pokolenia. Takie tendencje są  przejawem 

dobrego kontaktu i więzi z osobami, które są 

młodzieży najbliższe, z matką i ojcem.

Wspólne debatowanie, okazywanie miłości, troski i 

pomocy w trudnych sytuacjach życiowych, kształtuje 

poczucie tożsamości młodego człowieka. We wspólnym 

poszanowaniu rozwiązań rodzice powinni wykazać takt, 

rozsądek i  umiar, aby z jednej strony nie narzucać 

swoich rozwiązań i nie dyspensować młodzieży od 

podejmowania odpowiedzialności za własne decyzje, a z 

drugiej strony powinni ukazać swój punkt widzenia a 

nawet bronić swych racji, aby nie pozostawić młodych 

ludzi bez wsparcia, jakiego 

potrzebują.