Agnieszka Borek

 

 

       

Dziedziczenie testamentowe

 

następuje wtedy, 

kiedy osoba zmarła sporządziła ważny testament.

       

Testament

  jest  jednostronną  czynnością 

prawną,  dokonywaną  tylko  osobiście,  na  mocy 
której 

spadkodawca 

rozporządza 

swym 

majątkiem na wypadek śmierci.

 

 

Ważność testamentu

 zależy od:

• sporządzania  go  przez  osobę  mającą  pełną  zdolność 

do czynienia czynności prawnych,

• braku wad w oświadczeniu woli,
• sporządzenia  testamentu  w  określonej  prawem 

formie,

• zgodności  testamentu  z  prawem  i  zasadami 

współżycia społecznego. 

    W przypadku sporządzenia testamentu w innej formie 

niż  przewidzianej  w  prawie,  jego  postanowienia  nie 
będą  ważne  i  nastąpi  dziedziczenie  ustawowe,  czyli 
dziedziczenie,  w  którym  kodeks  cywilny  określa,  w 
jaki sposób i kto dziedziczy spadek.

 

 

Trzy formy testamentu

:

1. Testament własnoręczny (holograficzny).
2. Testament notarialny.
3. Testament allograficzny.

 

 

Testament własnoręczny (holograficzny)

     Aby sporządzić testament własnoręczny należy:

• spisać  swoje  oświadczenie  woli  w  całości 

ręcznym pismem,

• podpisać  dokument  co  najmniej  swoim 

nazwiskiem  oraz  imieniem  lub  przynajmniej 

pierwszą 

literą 

imienia 

(podpis 

musi 

znajdować się na końcu dokumentu),

•   zamieścić  datę  sporządzenia  testamentu 

zawierającą dzień, miesiąc, rok.

 

 

Brak 

daty 

nie 

powoduje 

automatycznie 

nieważności testamentu, lecz jest on nieważny 

bez daty kiedy:

 brak  daty  powoduje  wątpliwości  co  do 

zdolności  sporządzenia  testamentu  przez 

spadkodawcę,

 uniemożliwia 

jednoznaczną 

interpretację 

treści testamentu,

 sporządzono  kilka  testamentów  i  nie  da  się 

ustalić, który z nich jest ważny.

 

 

       

Testament notarialny

 sporządzony w formie 

aktu  notarialnego,  którego  oryginał  jest 

przechowywany w kancelarii notarialnej. 

       

       

Testament allograficzny

  sporządzony przed 

wójtem  (burmistrzem,  prezydentem  miasta), 

sekretarzem  gminy  lub  kierownikiem  urzędu 

stanu cywilnego, w obecności dwóch świadków, 

w  formie  protokołu.  Jest  on  odczytywany  także 

w  obecności  świadków  i  podpisany  przez 

spadkodawcę, urzędnika i świadków.

 

 

 

 

Testamenty 

szczególne

 

(stosowane 

w 

okolicznościach wyjątkowych):

• testament  ustny

  wyrażony  w  obecności  3

 

świadków,  kiedy  istnieje  obawa  rychłej  śmierci 
spadkodawcy 

lub 

zachowanie 

zwykłej 

formy 

testamentu jest bardzo utrudnione,

• testament  na  statku,  w  samolocie

  w  obecności

 

przynajmniej 2 świadków przed kapitanem,

• testament  wojskowy

  sporządzany  przed

 

dowódcą 

jednostki wojskowej w czasie mobilizacji lub wojny.

    Testament szczególny traci moc z upływem sześciu 

miesięcy  od  ustania  okoliczności,  w  których 
testament  został  sporządzony.  Bieg  terminu  ulega 
zawieszeniu 

przez 

czas, 

w 

ciągu 

którego 

spadkodawca  nie  ma  możności  sporządzenia 
testamentu zwykłego. 

 

 

Spadkobiercy

• Jeśli spadkodawca nie określił w jakich częściach 

dziedziczą oni majątek, przyjmuje się, że 
dziedziczą w częściach równych.

 

• Jeśli w testamencie nie ma wyraźnych 

postanowień co do osoby (osób) spadkobiercy, ale 
spadkodawca przeznaczył konkretnej osobie 
poszczególne przedmioty wyczerpujące niemal 
cały spadek, uznaje się, że ta osoba jest 
powołana do całości spadku.

 

• W przypadku gdy spadkobierców jest kilku mogą 

oni we własnym zakresie dokonać podziału 
majątku w drodze umowy lub dokonuje tego sąd. 

 

 

  

Nie może być świadkiem przy sporządzaniu 

testamentu

 

:

  - kto nie ma pełnej zdolności do czynności 

prawnych, 

  - niewidomy, głuchy lub niemy, 
  - kto nie może czytać i pisać,
  - kto nie włada językiem, w którym spadkodawca 

sporządza testament, 

  - skazany prawomocnie wyrokiem sądowym za 

fałszywe zeznania.

 

 

Spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu 

• Jeśli prawo przysługiwało obojgu małżonkom 

wówczas (na wypadek śmierci jednego z nich)- prawo 
do lokalu przypada drugiemu, a gdy ten małżonek nie 
jest członkiem spółdzielni może złożyć deklarację 
członkowską w terminie roku od dnia śmierci 
współmałżonka. 

• Prawo najmu przysługuje małżonkowi nie będącemu 

współnajemcą lokalu, dzieciom najemcy i innym 
osobom , wobec których najemca był zobowiązany do 
świadczeń alimentacyjnych, a także osobom, które 
pozostawały we wspólnym pożyciu z najemcą.  Osoby 
te wstępują w stosunek najmu pod warunkiem  
stałego zamieszkiwania z najemcą lokalu do chwili 
jego śmierci. 

• W przypadku braku osób uprawnionych do 

wstąpienia w stosunek najmu prawo to wygasa.