background image

Andrzej Torój - Metody 

ekonometryczne – Zima 2008/2009

1

Metody ekonometryczne

ćwiczenia 3
Niesferyczność macierzy 
wariancji-kowariancji 
składnika losowego (2):
HETEROSKEDASTYCZNOŚ
Ć

background image

macierz 

wariancji

-

kowarian

cji 

składnika 

losowego

autokorelacja

brak

występuje

h

e

te

ro

sk

e

d

a

st

yc

zn

o

ść

b

ra

k

w

ys

p

u

je

Heteroskedastyczność 
a autokorelacja

Andrzej Torój - Metody 

ekonometryczne - Zima 

2008/2009

2

 

I

E

T

2

2

2

2

...

0

0

...

...

...

0

0

0

...

0



 

1

...

...

...

...

1

...

1

2

1

2

12

1

12

2

n

n

n

n

T

E



 

nn

n

n

n

n

T

E



...

...

...

...

...

2

1

2

22

12

1

12

11

 

n

n

T

E



...

0

0

...

...

...

0

0

0

...

0

...

0

0

...

...

...

0

0

0

...

0

2

1

2

2

2

2

2

1

background image

Konsekwencje dla 
estymatorów

Andrzej Torój - Metody 

ekonometryczne - Zima 

2008/2009

3

pozostają nieobciążone i zgodne

utrata efektywności

Gdzie występuje?

modele szeregów czasowych

np. okresy wzmożonej zmienności na rynkach 
finansowych

modele przekrojowe

np. wariancja rosnąca wraz ze wzrostem wielkości 
jednostek / jednej z kluczowych zmiennych 
objaśniających

background image

Test White’a

4

X

y

Szacujemy podstawowe równanie 
regresji:

...i drugie pomocnicze równanie, w którym 
kwadrat składnika losowego uzależniamy od 
iloczynów (parami) wszystkich zmiennych z 
macierzy X (w tym stałej):

t

j

i

ij

j

i

t

x

x

,

2

np. dla modelu ze stałą [1] i regresorami [x

1

], 

[x

2

], [x

3

] regresorami w równaniu 

pomocniczym są 1, x

1

, x

2

, x

3

, x

1

2

, x

2

2

, x

3

2

, x

1

x

2

x

1

x

3

, x

2

x

3

~

2

nR

)

(

2

K

gdzie K – liczba zmiennych 
objaśniających w regresji testowej 
(bez stałej)

wysokie R

2

 oznacza 

wysokie W i odrzucenie 
H

0

 o braku 

heteroskedastyczności

Andrzej Torój - Metody 

ekonometryczne - Zima 

2008/2009

background image

Ćwiczenie

plik karty kredytowe

szacujemy model, w którym zmienną 

objaśnianą są wydatki z kart 

kredytowych, zaś objaśniającymi: 

wiek, dochód, kwadrat dochodu i 

zmienna zerojedynkowa dla 

właścicieli domów (plus stała)

testem White’a sprawdzamy, czy 

istnieje heteroskedastyczność

Andrzej Torój - Metody 

ekonometryczne - Zima 

2008/2009

background image

Test Goldfelda-Quandta

dzielimy próbę (n obserwacji) na dwie podpróby 

(n=n

1

+n

2

)

H

0

: (homoskedastyczność)

H

1

:

odpowiednio wysoka wartość statystyki (rozkład 

F z podanymi w nawiasie stopniami swobody) 

sugeruje odrzucenie H

0

aby przetestować przeciwną H

1

 – odwracamy 

indeksy 1 i 2

K

n

e

e

K

n

e

e

K

n

K

n

F

T

T

2

2

2

1

1

1

2

1

/

/

,

2

2

2

1

2

2

2

1

background image

Ćwiczenie

sprawdźmy, czy wariancja reszt 
losowych jest różna dla modeli w 
dwóch równych podpróbach, 
wyróżnionych ze względu na 
wysokość dochodu

– Dane – Sortowanie danych 

przekrojowych

– Próba – Zakres próby

Andrzej Torój - Metody 

ekonometryczne - Zima 

2008/2009

background image

Test Breuscha-Pagana

wariancja składnika losowego może być 

funkcją zmiennych ujętych w macierzy Z:

H

0

: (homoskedastyczność)

H

1

: (heteroskedastyczność)

odpowiednio wysoka wartość statystyki 

(rozkład 

 ze stopniami swobody równymi 

liczbie regresorów) sugeruje odrzucenie H

0

   

n

K

n

j

e

Z

Z

Z

Z

j

e

LM

T

T

T

/

ˆ

2

ˆ

ˆ

4

2

2

1

2

2

i

T

i

z

f

0

2

2

background image

Ćwiczenie

przetestujmy stałość wariancji 
składnika losowego jeszcze raz – 
załóżmy, że ta wariancja jest 
liniową funkcją:

– dochodu
– kwadratu dochodu
– (plus stała)

Andrzej Torój - Metody 

ekonometryczne - Zima 

2008/2009

background image

Odporne błędy 
oszacowań

Znane już Wam odporne (na autokorelację) błędy 
oszacowań Neweya i Westa stanowiły uogólnienie (na 
przypadek autokorelacji) wcześniej zaproponowanego 
odpornego (na heteroskedastyczność) estymatora 
White’a
 (1980):

1

1

2

1

)

ˆ

(

X

X

x

x

e

X

X

Var

T

T

i

i

n

i

i

T

Andrzej Torój - Metody 

ekonometryczne - Zima 

2008/2009

background image

Ćwiczenie

czy odporne błędy oszacowań w 
naszym modelu różnią się 
znacząco od zwykłych?

czy prowadzi to do zmiany 
konkluzji o istotności zmiennych?

Andrzej Torój - Metody 

ekonometryczne - Zima 

2008/2009

background image

Ważona MNK (WLS) (1)

12

X

y

n

...

0

0

...

...

...

0

0

0

...

0

,

0

2

1

2

2

~

Analogicznie do przypadku 
autokorelacji:

y

X

X

X

T

T

WLS

1

1

1

ˆ

n

1

...

0

0

...

...

...

0

1

0

0

...

0

1

2

1

1

przy

n

i

i

i

i

n

i

T

i

i

i

WLS

y

x

x

x

1

1

1

1

1

ˆ

Stąd
:

Andrzej Torój - Metody 

ekonometryczne - Zima 

2008/2009

background image

Ważona MNK (WLS) (2)

13

Podobnie jak w przypadku 

autokorelacji, możemy przeprowadzić 

estymację ważoną MNK jako 

estymację MNK na transformowanych 

danych:

Dowód: zob. Welfe (s. 117-118)

n

n

y

y

y

y

/

...

/

/

2

2

1

1

*

n

n

x

x

x

x

/

...

/

/

2

2

1

1

*

Andrzej Torój - Metody 

ekonometryczne - Zima 

2008/2009

background image

WMNK – zastosowanie 
(1)

Skąd wziąć n nieznanych parametrów? Tak 
jak poprzednio, musimy przyjąć założenia 
pozwalające ograniczyć liczbę nieznanych 
parametrów, a następnie oszacować je za 
pomocą MNK.

Andrzej Torój - Metody 

ekonometryczne - Zima 

2008/2009

background image

ZAŁOŻENIE 1

n obserwacji pochodzi z s podprób, n

1

+n

2

+…

+n

s

=n, 

w każdej z nich wariancja składnika losowego 
jest stała

– Szacujemy modele za pomocą MNK w każdej z prób 

osobno (dla każdego i, n

i

 musi być odpowiednio 

duże).

– Korzystamy ze standardowego estymatora wariancji 

reszt w podpróbach (suma kwadratów reszt 
podzielona przez stopnie swobody).

– Oszacowane estymatory wariancji podstawiamy w 

odpowiednie miejsca macierzy .

15

Andrzej Torój - Metody 

ekonometryczne - Zima 

2008/2009

background image

ZAŁOŻENIE 2

Wariancja i-tej reszty losowej jest funkcją pewnych 
zmiennych objaśniających ujętych w macierzy Z

– Szacujemy model wyjściowy za pomocą MNK, stąd mamy reszty 

losowe.

– Szacujemy równanie regresji ich kwadratów względem 

wybranych zmiennych objaśniających.

– Podstawiamy otrzymane wartości teoretyczne do wzoru na 

estymator WLS:

16

i

i

i

z

2

 

ˆ

2

2

i

i

i

z

E

n

i

i

i

i

n

i

T

i

i

i

WLS

y

x

z

x

x

z

1

1

1

ˆ

1

ˆ

1

ˆ

Andrzej Torój - Metody 

ekonometryczne - Zima 

2008/2009

background image

17

Literatura do ćwiczeń 5

Welfe 4.1-4.4

– Dla utrwalenia podstaw teoretycznych 

heteroskedastyczności.

Dla maniaków :

– Greene (2000) s. 222-225 (o wadach i zaletach 

poszczególnych testów na heteroskedastyczność), s.198-

199 (wyprowadzenie estymatora błędu standardowego 

White’a odpornego na heteroskedastyczność)

Andrzej Torój - Metody 

ekonometryczne - Zima 

2008/2009


Document Outline