background image

Zarządzanie portfelem 

inwestycyjnym (1)

background image

Na dzisiejsze zajęcia

Otwieramy  plik  z  danymi  i  wybieramy  z 

niego 

notowania 

(wraz 

datami) 

następujących  spółek:  Agora,  BPH,  BRE, 

BZWBK i Compland, oraz indeksu WIG.

background image

Na dzisiejsze zajęcia

background image

Na dzisiejsze zajęcia

Na podstawie danych z tego arkusza należy:

• obliczyć tygodniowe stopy zwrotu z 

wszystkich akcji i indeksu WIG,
Wskazówka: Wystarczy policzyć pierwszą 
tygodniową stopę zwrotu dla Agory, a 
następnie „przeciągnąć” formułę w dół i w 
prawo.

background image

Na dzisiejsze zajęcia

• oszacować wartości oczekiwane, 

odchylenia standardowe oraz macierz 

kowariancji stóp zwrotu z akcji,
Wskazówka: trzeba skorzystać z 

następujących funkcji Excela: średnia, 

wariancja, odch.standardowe, kowariancja

• oszacować współczynniki linii 

charakterystycznej Agory (przyjąć, że 

portfelem rynkowym jest indeks WIG).
Wskazówka: trzeba skorzystać z funkcji 

reglinp.

background image

Wykorzystywanie solvera

• Aby przy rozwiązania problemu móc wykorzystać Solvera do 

wyszukania optymalnego rozwiązania należy odpowiednio do 

tego celu przygotować arkusz. Wszystkie tego typu problemy 

mają pewne wspólne cechy: 

• Mają jedną komórkę wynikową (komórką celu) zawierającą 

formułę (funkcję celu). Wynik tej formuły można 

zmaksymalizować, zminimalizować lub dostosować do pewnej 

wartości. 

• Mają komórki ze zmiennymi (zmienne decyzyjne). Wartości w 

tych komórkach będą dopasowywane przez Solvera, aby 

znaleźć rozwiązanie. Formuła w komórce wynikowej powinna 

bezpośrednio lub pośrednio zależeć od komórek ze zmiennymi.

• Mają komórki ograniczeń. Komórki takie nie są wymagane, 

jednak takie ograniczenia czasami mogą być niezbędne, aby 

rozwiązanie miało sens. Należy np. podać w jakim zakresie 

mają się zmieścić wartości używane w obliczeniach. 

background image

Praca z Solverem przebiega 

w kilku etapach: 

1. Formułowanie problemu decyzyjnego 
2. Budowa modelu matematycznego (nie jest on 

konieczny jednak może nam znacznie pomóc w 

budowie modelu komputerowego)

3. Budowa modelu w arkuszu kalkulacyjnym
4. Uruchomienie Solvera oraz ustalenie 

parametrów (komórki celu, rodzaju 

optymalizacji, komórek zmienianych, 

ograniczeń) i opcji.

5. Rozwiązanie problemu 
6. Utworzenie raportów i ich analiza.


Document Outline