Poglądy czołowych przedstawicieli polskiego Oświecenia na wychowanie fizyczne

Poglądy czołowych

przedstawicieli

polskiego Oświecenia

na wychowanie

fizyczne

Emilia Bieniek gr B3

Jędrzej Śniadecki



(ur. 30 listopada 1768 koło Żnina, zm. 11 maja 1838 w Wilnie)

– polski lekarz, biolog, chemik i filozof. Wykształcenie średnie

zdobywał w Gimnazjum w Trzemesznie. Był profesorem chemii

i medycyny w Szkole Głównej Wielkiego Księstwa Litewskiego

(w 1803 r. przekształconej w Uniwersytet Wileński) i Akademii

Medyko-Chirurgicznej w Wilnie. W latach 1806-1836 był

prezesem Towarzystwa Naukowego Lekarskiego.

- rozprawa "o fizycznym wychowaniu
dzieci”
- dzieli rozwój na fazy rozwojowe: do 7
roku życia, do 14 roku życia, od 14 roku
życia
- harmonia ducha i ciała
- wskazania wychowawcze ograniczył
tylko do chłopców.

Działalność

-Napisał rozprawę „O fizycznym wychowaniu dzieci”. W tej
pracy Śniadecki, po raz pierwszy w Polsce, formułuje
podstawowe prawa rządzące procesem fizycznego i
psychicznego rozwoju człowieka i w naukowy sposób uzasadnia
potrzebę ćwiczeń fizycznych.

-Uzasadnia potrzebę jednoczesnego kształcenia cech
fizycznych i psychicznych młodego człowieka.

-Uważał, że to natura kształtuje ludzi, a jego głównym ideałem
byłą harmonia ducha i ciała.

-Zalecał we wszystkim rozwagę i umiar, zwalczając przy tym
wszelkie jednostronności.

Tadeusz Czacki

herbu Świnka (ur. 28 sierpnia 1765 w
Porycku na Wołyniu, zm. 8 lutego 1813
w Dubnie na Wołyniu) – działacz
oświatowy i gospodarczy, pedagog,
historyk, bibliofil, numizmatyk, członek
Komisji Edukacji Narodowej,
współtwórca Konstytucji 3 Maja,
współzałożyciel warszawskiego
Towarzystwa Przyjaciół Nauk, twórca
Biblioteki Poryckiej, główny
organizator Liceum Krzemienieckiego
zwanego Atenami Wołyńskimi. W roku
1791 wizytował Wawel, otworzył groby
Zygmunta Starego i Zygmunta
Augusta, dokonał spisu klejnotów
znajdujących się w skarbcu
królewskim.

Twórca i dyrektor liceum w
Krzemieńcu
- uznawał współzawodnictwo i
rywalizację
- sprowadził do Krzemieńca
fachowych nauczycieli z Francji
- przywiązywał szczególną uwagę
do pływania
- musztra
- harmonijne kształcenie ducha i
ciała

Grzegorz Piramowicz

(ur. 25 listopada 1735 we Lwowie, zm.
14 listopada 1801 w Międzyrzecu
Podlaskim), polski ksiądz, pedagog,
działacz oświatowy, pisarz oświeceniowy
i filozof pochodzenia ormiańskiego. Do
czasu kasacji zakonu należał do
jezuitów.
Był zwolennikiem pływania.

Oprócz wielu innych pism wydał on „Powinności
nauczyciela”, w których kontynuuje myśli Rousseau.
Zalecenia KEN realizowane były bardzo
zróżnicowanie, w niektórych szkołach wych. fiz.
zajmowało 4-6 godzin w tygodniu, gdzie były to
najczęściej popołudnia wtorkowe i czwartkowe. W
innych natomiast borykano się z trudnościami takimi
jak brak nauczycieli , sal i obojętność rodziców.

Stanisław Konarski



(urodzony 30 września 1700 w Żarczycach

koło Jędrzejowa - zmarł 3 sierpnia 1773 w

Warszawie), pisarz, pedagog, publicysta.

Należał do zakonu pijarów.

Był reformatorem szkolnictwa i

założycielem

Collegium Nobilium (1740r.)

Był zwolennikiem jazdy konnej,
fechtunku, tańca, wycieczek i
ćwiczeń cielesnych w salach lub na
wolnym powietrzu.

Bibliografia



„

Dzieje kultury fizycznej (do roku

1918)”, pod. red. Grota i

Ziółkowskiej, Poznań 1995



Internet ;)

Document Outline