Slajd 1

Wykonały:

Kowalska

Agata

Kowalska

Katarzyna

Do zagadnienia postępowania z odpadami

promieniotwórczymi mają zastosowanie

następujące akty wykonawcze do Ustawy

Prawo atomowe oraz inne przepisy

prawne :

Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia

3 grudnia 2002 r. w sprawie odpadów

promieniotwórczych i wypalonego

paliwa jądrowego.

Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia

27 kwietnia 2004 r. w sprawie

szczegółowych obowiązków dotyczących

zabezpieczeń materiałów jądrowych

Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia

27 kwietnia 2004 r. w sprawie ochrony

fizycznej

materiałów jądrowych

Odpady promieniotwórcze
( radioaktywne )

To odpady stałe, ciekłe lub gazowe,

zawierające substancje

promieniotwórcze lub skażone tymi

substancjami. Koncentracja

substancji radioaktywnych w

odpadach promieniotwórczych jest

zwykle wyższa niż koncentracja

tych substancji w zwykłych

odpadach

Podział odpadów promieniotwórczych ze

względu na aktywność:



niskoaktywne



średnioaktywne



wysokoaktywne

Podział ze względu na okres

połowicznego rozpadu zawartych w nich

izotopów:



krótkożyciowe



średniożyciowe



długożyciowe

Główne źródła pochodzenia odpadów

promieniotwórczych:



kopalnie rud uranu oraz zakłady przerobu tych

rud,



produkcja paliwa reaktorowego oraz przerób

paliwa wypalonego,



eksploatacja reaktorów energetycznych i

badawczych,



likwidacja reaktorów jądrowych,



stosowanie izotopów promieniotwórczych w

medycynie, przemyśle, rolnictwie i badaniach

naukowych.

INSTYTUT ENERGII ATOMOWEJ

W ŚWIERKU

Instytut Energii Atomowej powstał 1

stycznia 1983 roku, mieści się w

Ośrodku Badawczym Świerk w

powiecie Otwock.

W szczególności Instytut Energii

Atomowej realizuje prace w zakresie:



Bezpiecznej eksploatacji i wykorzystania

jądrowego reaktora badawczego Maria;



Bezpieczeństwa jądrowego i ochrony

radiologicznej;



Budowy i likwidacji obiektów jądrowych;



Postępowania z odpadami promieniotwórczymi i

wypalonym paliwem;



Inżynierii konstrukcyjnych materiałów jądrowych i

konwencjonalnych;



Prognozowania zagrożeń ludzi i środowiska po

awariach przemysłowych i jądrowych;



Zastosowań technik jądrowych w ochronie

zdrowia i środowiska;



Alternatywnych i proekologicznych źródeł energii.

ZAKŁAD UNIESZKODLIWIANIA

ODPADÓW PROMIENIOTWÓRCZYCH

ZUOP jest jedyną w Polsce

instytucją zajmującą się

kompleksowo unieszkodliwianiem

odpadów promieniotwórczych.

Działalność ZUOP ma zasięg ogólnokrajowy o
charakterze służby publicznej i obejmuje
następujące zadania:



odbiór odpadów promieniotwórczych,



transport odpadów,



przetwarzanie i zestalanie odpadów,



kontrola jakości odpadów kierowanych do

składowania,



przechowywanie i składowanie odpadów

promieniotwórczych,



dekontaminacja skażonych urządzeń,

instalacji i obiektów,



likwidacja skutków awarii radiologicznych.

Unieszkodliwianie odpadów
promieniotwórczych:



schładzanie
(obniżanie
aktywności),



zmniejszanie
objętości,



zestalanie lub
utrwalanie,



opakowanie do
transportu i
składowanie.

Przetwarzanie odpadów

promieniotwórczych

Ciekłe odpady :



oczyszczanie metodą sorpcji z wykorzystaniem

sorbentów nieorganicznych,



zatężanie,



zestalanie odpadów poprzez:

•

betonowanie,

•

zestalanie w żywicach organicznych: epoksydowej i

poliestrowej,

•

zestalanie w żywicy mocznikowo - formaldehydowej.



zamykanie w stalowych ocynkowanych

bębnach.

2) Stałe odpady :



mechaniczne
techniki redukcji:

•

prasowanie,

•

fragmentacja (cięcie),



utrwalanie –
zalewanie betonem
w stalowych
bębnach.

Sztuczne bariery ochronne to
zabezpieczenia wykonane przez
człowieka i tworzone w każdym etapie
unieszkodliwiania odpadów.

W przypadku odpadów nisko-i
średnioaktywnych,
a takie przede wszystkim w Polsce
występują, stosowane są następujące
bariery ochronne:

chemiczna

fizyczna

I inżynierska

II inżynierska

naturalna

Unieszkodliwianie źródeł radowych



zatapianie w szklanej
ampułce



umieszczenie w
mosiężnej gilzie



hermetyczne zamykanie
w zasobniku



umieszczenie w
gnieździe osłonowym



umieszczenie w
obudowie i zalewanie
betonem

Materiały

promieniotwórcze

transportowane

są: samolotami,

koleją, samochodami,

statkami.

Pojazdy przewożące

materiały

promieniotwórcze

powinny być oznakowane

nalepką ostrzegawczą

z charakterystyczną

czarną "koniczynką".

TRANSPORT ODPADÓW
PROMIENIOTWÓRCZYCH

Materiały promieniotwórcze przewożone

są w różnych opakowaniach,

gwarantujących integralność przesyłki

w czasie transportu i określoną w

przepisach osłonność przed

promieniowaniem. Typ opakowania w

jakim przewozi się materiał

promieniotwórczy zależy od rodzaju

materiału, jego objętości, ilości, postaci

fizycznej i aktywności.

Opakowania typu B



mają podwyższona

wytrzymałość

mechaniczną i

termiczną.



używane są do

przewozu najbardziej

radioaktywnych

materiałów

(wypalone paliwo,

wysoko aktywne

odpady

promieniotwórcze).

Opakowania typu A



poddawane są
również testom
wytrzymałościowym,
ale nie tak surowym
jak opakowania typu
B.



muszą być odporne
na deszcz i
ewentualny upadek
z pojazdu.

Składowisko w Różanie istnieje od 1961 r. i jest

jedynym tego typu obiektem w naszym kraju.

Według klasyfikacji MAEA (Międzynarodowa

Agencja Energii Atomowej), jest to składowisko

powierzchniowe przeznaczone do

ostatecznego składowania krótkożyciowych,

nisko- i średnioaktywnych odpadów i

zamkniętych źródeł promieniotwórczych. Służy

ono również do okresowego przechowywania

odpadów długożyciowych.

W KSOP mogą być składowane odpady

wyłącznie
w postaci stałej lub zestalonej a ponadto

spełniać następujące wymagania jakościowe:

- nie powinny wydalać produktów gazowych
- nie powinny zawierać substancji

wybuchowych, łatwopalnych lub wchodzących

w reakcję chemiczną z barierą ochronną,

- nie powinny zawierać cieczy nie związanej

powyżej 1% całkowitej masy odpadów,

- pojemniki z odpadami powinny być szczelnie

zamknięte.

Składowisko w Różanie powstało na

terenie dawnego fortu wojskowego.
Ma powierzchnię 4,2 ha i obejmuje

dziewięć obiektów przystosowanych do

przechowywania odpadów

promieniotwórczych.

Obecnie wykorzystuje się trzy obiekty:



betonowy bunkier,



kompleks podziemnych komór,



fosę.

Właściwe postępowanie
(gospodarowanie)

z odpadami promieniotwórczymi

może skutecznie zabezpieczyć
człowieka i środowisko przed
szkodliwym wpływem emitowanego
przez nie promieniowania
jonizującego.

1) Włodarski J.: Składowanie odpadów

promieniotwórczych, referat na

sympozjum: Czysta i bezpieczna?

Elektrownia jądrowa w Polsce, Polskie

Towarzystwo Badań Radiacyjnych,

Polskie Towarzystwo Nukleoniczne

Państwowy Zakład Higieny Warszawa,

11 marca 2005r.

2) http://www.zuop.pl/ksop

3) http://www.iea.cyf.gov.pl

4) http://www.nuclear.pl

5) http://www.stat.gov.pl

Document Outline