Rozwiązanie przejściowe od 

struktury regionalnej do 

struktury macierzowej 

(regionalno-obiektowej)

 

 

Zastosowanie

 

Podczas reorganizacji firmy, gdy 

kierownictwo przedsiębiorstwa decyduje 
się na przejście z jednego modelu do 
drugiego. (W tym przypadku jest to 
przejście z podsystemów stanowiących 
odrębne jednostki dostosowane do 
lokalnych rynków do podsystemów z 
wykorzystaniem dwóch kryteriów 
specjalizacji).

 

 

 

 

Zalety

• Pozwala uniknąć trudności związanych z nagłym 

przystosowaniem się do nowych zasad i reguł

• Umożliwia stopniową modyfikację organizacyjną 

wraz z niezbędną weryfikacją i analizą 
dokonywanych zmian

• Unika się wysokich nakładów finansowych i 

czasowych

• Stopniowo przygotowuje ludzi do nowej koncepcji 

organizacyjnej

• Można rozważnie i spokojnie przygotować obsadę 

przyszłych stanowisk oraz ewentualne uzupełnienie 
potrzebnych kwalifikacji

 

 

Wady

• Reorganizacja trwa dłuższy czas, w 

związku z tym nie można od razu w 
pełni wykorzystać  zalet nowej 
struktury jaką organizacja przyjmuje.