background image

Alergie w kosmetyce

Dr Wacław Pawliszyn

Małopolska Wyższa Szkoła 

Zawodowa

W Krakowie

background image

Alergie w kosmetyce

wiadomości podstawowe

• Współczesne kosmetyki składają się z wielu 

składników, niektóre z nich mają charakter 

bazy, inne są substancjami aktywnymi wobec 

skóry, inne jeszcze nadają kosmetykowi 

właściwy charakter (konsystencję, 

rozprowadzalność, zapach), istnieją też 

komponenty o konserwującym charakterze

• Pomimo wielkich starań o areaktywność tych 

składników, niektóre z nich mogą dawać 

reakcje alergiczne

• Reakcje takie mogą się pojawiać już przy 

pierwszym zetknięciu się z danym 

kosmetykiem, lub po pewnym czasie jego 

używania

background image

Wiadomości podstawowe

• Ostatnie badania wykazały, że przeciętny 

dorosły używa około 9 kosmetyków na 

dzień

• Więcej niż 25% kobiet używa 15 lub nawet 

większej liczby kosmetyków

• Szacuje się, że od 1% do 3% populacji jest 

uczulone na składniki kosmetyków, są one 

także powszechnym powodem leczeń lub 

interwencji szpitalnych schorzeń na tle 

alergicznym 

background image

Wiadomości podstawowe

• Zaburzenia systemu 

immunologicznego w alergii:

• Przestaje prawidłowo funkcjonować 

system substancje szkodliwe  

substancje niegroźne (większość 

alergii powodują substancje niegroźne, 

jak pyłki roślinne lub kurz, prowokując 

reakcje obronne organizmu)

• Reakcje obronne są za mocne w 

stosunku do przyczyn, które je 

wywołały

background image

Wiadomości 

podstawowe

• Produkowane w czasie reakcji obronnej przeciwciała 

nie prowadzą do uodpornienia, lecz do nadwrażliwości

• W wyniku zadziałania tych mechanizmów obrona 

zamiast chronić organizm, wyzwala symptomy 

chorobowe

background image

Alergie w kosmetyce

odporność nabyta i wrodzona

• Układ immunologiczny charakteryzują dwa 

typy odczynowości, uzupełniające się 

wzajemnie:

• Odporność wrodzona

• Odporność nabyta

background image

Alergie w kosmetyce

odporność wrodzona

• Odporność wrodzona ma charakter 

odporności stałej, istniejącej od urodzenia. 

Może też pojawiać się po powtarzających 

się zakażeniach (tym samym patogenem)

• Za istnienie tej odporności odpowiedzialne 

są takie czynniki, jak dopełniacz, 

lizozym, interferon i temu podobne

• Komórki odpowiedzialne za ten typ 

odporności, to makrofagi, neutrofile i 

eozynofile

background image

Alergie w kosmetyce

odporność nabyta

• Odporność tego typu pojawia się dopiero 

w życiu i jest odpowiedzią na zetkniecie 

się z substancjami, rozpoznanymi przez 

nasz układ immunologiczny 

(odpornościowy) jako obce. Mogą to być 

drobnoustroje (lub ich części), szczepionki 

czy inne substancje 

• Czynnikami odpowiedzialnymi za tego 

typu odporność są przeciwciała

• Komórkami odpowiedzialnymi za tego 

typu odporność są limfocyty T

background image

immunoglobuli

ny

• Białka surowicy i płynów ustrojowych, 

syntetyzowane przez komórki układu 

immunologicznego (głównie przez limfocyty B i 

plazmocyty) nazywamy immunoglobulinami

• Każda immunoglobulina zbudowana jest z 2 

łańcuchów lekkich i z 2 łańcuchów ciężkich, 

połączonych ze sobą wiązaniami dwusiarczkowymi

background image

Immunoglobuliny

• Typ łańcucha ciężkiego określa, do jakiej 

grupy zaliczają się dane immunoglobuliny

• Wszystkie przeciwciała wykazują budowę 

immunoglobuliny, ale nie wszystkie 

immunoglobuliny są przeciwciałami

background image

Rodzaje Ig

• IgG – główny składnik płynów ustrojowych. Ich 

zadaniem jest unieczynnianie (toksyn, bakterii...). Są 

odpowiedzialne za późną odpowiedź immunologiczną

• IgM – silny czynnik aglutynujący, składnik płynów 

ustrojowych. Są odpowiedzialne za wczesną 

odpowiedź immunologiczną

• IgA – odpowiedzialne za obronę zewnętrznych 

powierzchni ciała (zwłaszcza błon śluzowych), główne 

immunoglobuliny wydzielin (łez, śliny, śluzu)

• IgE – odpowiedzialne za obronę zewnętrznych 

powierzchni ciała. W płynach ustrojowych występują 

w niskim stężeniu. Odpowiedzialne za odczyny 

uczuleniowe, zwłaszcza z udziałem dopełniacza

• IgD – immunoglobuliny na powierzchni limfocytów B

background image

Przyczyny odczynów 

alergicznych

• Najczęstsze przyczyny pojawiania się 

odczynów alergicznych po stosowaniu 

kosmetyków:

• Uczulenie na jeden ze składników kosmetyku

• Przekroczenie dopuszczalnego stężenia 

danego składnika

• Zaburzenia w metabolizmie składników 

kosmetyku

• Interakcja pomiędzy kosmetykami

• Powinowactwo (biotropizm)

background image

Typy reakcji immunologicznych

• Istnieją cztery podstawowe typy reakcji 

immunologicznych:

• Typ I:

 

reakcja anafilaktyczna

• Typ II: reakcja cytotoksyczna

• Typ III: reakcja Arthusa

• Typ IV: reakcja alergiczna typu późnego

background image

Reakcja anafilaktyczna

• Reakcja typu I (anafilaktyczna):

• W reakcji tego typu odczyn wywołują 

przeciwciała typu IgE (reaginy)

• IgE wiążą się na powierzchni mastocytów i po 

przyłączeniu antygenu uwalniają histaminę i 

substancje histaminopodobne

• Odczyn występuje natychmiast (zwykle do 15 

minut od chwili zetknięcia się z alergenem)

• Najczęstszymi objawami są: katar sienny, 

pokrzywka, a w ciężkich przypadkach wstrząs 

anafilaktyczny

background image

Reakcja cytotoksyczna

• Reakcja typu II ( reakcja cytotoksyczna):

• Wywołana jest przez przeciwciała IgG lub 

IgM w reakcji antygen – przeciwciało

• Reakcja ta wywołuje na komórce układ 

dopełniacza, czego następstwem jest stan 

zapalny

• Odczyn występuje natychmiast (już po 

minutach) lub z opóźnieniem (po kilku 

godzinach lub jeszcze później). Objawem 

klinicznym jest najczęściej pojawiająca się 

anemia (niedokrwistość hemolityczna)

background image

Reakcja Arthusa

• Reakcja typu III (reakcja Arthusa):

• Wywołana jest przez kompleks antygen – 

przeciwciało – dopełniacz. Kosmetyki rzadko 

powodują ten typ alergii.

• Krążące we krwi kompleksy antygen – 

przeciwciało odkładają się w ścianach małych 

naczyń krwionośnych, aktywując układ 

dopełniacza

• Prowadzi to do stanu zapalnego z 

uszkodzeniem ściany naczyń krwionośnych 

(śródbłonka) z wynaczynianiem krwinek

• Reakcja występuje w czasie od 4 do 24 godzin

background image

Reakcja alergiczna typu późnego

• Reakcja typu IV (późnego):

• Jest to najczęstszy typ reakcji alergicznej 

dotyczący skóry

• Wywołana jest przez uczulone limfocyty

• Do reakcji dochodzi wskutek kontaktu z 

antygenem, który wnika do skóry, zostaje 

rozpoznany przez komórki Langerhansa i 

zaprezentowany limfocytom T

• Reakcja jest późna i pojawia się od 24 do 72 

godzin od zadziałania antygenu

• Najczęstszym obrazem klinicznym jest 

wyprysk kontaktowy

background image

Pokrzywka ostra

• Ten rodzaj pokrzywki bardzo często ( w 

ponad 50% przypadków) jest wynikiem 

uczulenia na leki

• Pokrzywka ta może też być odpowiedzią 

na inne antygeny: pokarmowe, wziewne, 

kontaktowe

• Obraz kliniczny takiej pokrzywki to 

pojawiające się bąble różnej wielkości i w 

różnym kolorze (od czerwonego do 

białego), uporczywie silnie swędzące, 

zwykle znikające po kilku godzinach

background image

Pokrzywka przewlekła

• Najczęściej jest odpowiedzią na inne 

alergeny, niż leki

• Objawy mogą utrzymywać się długo

• Uwaga praktyczna: bardzo często 

uczulenie na jeden alergen daje 

skłonności do uczulania się na następne 

alergeny!

background image

Alergiczne zapalenie skóry

• Intensywność alergicznego zapalenia skóry 

zależy od wielu czynników:

• Cech alergenu (słaby czy silny)

• Częstości kontaktu i jego okoliczności 

(warunków)

• Od stopnia uczulenia (co jest cechą 

indywidualną)

• Od predyspozycji osobniczej

• Od typu i cech danej skóry (takich jak 

grubość, potliwość czy ilość barwnika)

• Od wieku i płci

background image

Pokrzywka niealergiczna

różnicowanie

• Pokrzywka wcale nie musi mieć alergicznego 

charakteru. Najczęstsze odmiany pokrzywki 

niealergicznej:

• Pokrzywka słoneczna wywołana przez UV lub inne

• Pokrzywka cholinergiczna wskutek pocenia się

• Pokrzywka adrenergiczna wskutek wysiłku

• Pokrzywka z ucisku w wyniku silnego ucisku

• Pokrzywka na wodę wskutek kontaktu z wodą

• Pokrzywkia przedmenstruacyjna działanie 

estrogenów

• Opóźniona pokrzywka z ucisku w wyniku ucisku

background image

Wyprysk 

kontaktowy 

(eczema) 

• Wywołana jest przez bezpośredni kontakt alergenu ze skórą

• Zazwyczaj występuje krótko po kontakcie, ale zdarzają się 

reakcje opóźnione występujące po 24 – 48 godzinach

• Limfocyty w miejscu kontaktu zostają silnie pobudzone i 

wywołują reakcję zapalną

• Reakcję taką często wywołują środki chemiczne (rośliny, leki, 

kosmetyki, materiały), ale czasem dopiero po ekspozycji na 

słońce (mydła, perfumy)

• Charakteryzuje go silny świąd, obrzęk, zaczerwienienia, 

wysypka (pęcherzykowo – krostkowa), łuszczenie się 

naskórka i zrogowacenia w miejscu kontaktu z alergenem

background image

Wyprysk kontaktowy (eczema)

• Lokalizacja wyprysku i 

czynniki wywołujące:

• Kosmetyki do włosów: płyny, 

farby i lakiery do włosów

• Płukanki i środki rozjaśniające

• Płyny do trwałej (ondulacji)

• Szampony (zwłaszcza 

siarkowe i dziegciowe)

• Brylantyna

• Nakrycia głowy

background image

Wyprysk kontaktowy 

(eczema)

• Lokalizacja wyprysku i czynniki 

wywołujące:

• Czynniki zawodowe (chemikalia 

używane w pracy zawodowej)

• Gumowe rękawiczki

• Środki dezynfekcyjne

• Farby, mydła, rozpuszczalniki, 

pasty

• Lakiery do paznokci i 

rozpuszczalniki

• Zegarki i bransoletki metalowe

• Barwniki skóry

• Odzież 

background image

Wyprysk kontaktowy (eczema)

• Lokalizacja wyprysku i czynniki 

wywołujące:

• Kosmetyki (różnego 

przeznaczenia)

• Krople do oczu 

• Krople do nosa

• Cienie do powiek

• Tusze do rzęs

• Mydła i zmywacze

• Pomadki do ust

• Pasty do zębów i protezy zębowe 

(rzadko)

background image

Wyprysk kontaktowy (eczema)

• Lokalizacja wyprysku i czynniki 

wywołujące:

• Kolczyki (zwłaszcza kobaltowane, 

chromowane lub niklowane)

• Leki do uszu

• Aparaty słuchowe

• Perfumy 

• Dezodoranty

• Depilatory

• Formalina 

• Odzież 

background image

Wyprysk kontaktowy (eczema)

• Lokalizacja wyprysku i czynniki 

wywołujące:

• Biżuteria (zwłaszcza metalowa)

• Odzież (bielizna i ubranie 

wierzchnie)

• Kołnierze futrzane 

• Związki chemiczne z grupą para-

• Barwniki odzieży 

• Zamki błyskawiczne (zwłaszcza 

metalowe)

• Proszki do prania

background image

Wyprysk kontaktowy (eczema)

• Lokalizacja wyprysku i czynniki 

wywołujące:

• Dezodoranty intymne

• Mydła

• Środki antykoncepcyjne

• Guma

• Środki stosowane w żylakach 

odbytu

• Rajstopy

• Guma

• Metale 

background image

Wyprysk kontaktowy 

(eczema)

• Lokalizacja wyprysku i czynniki 

wywołujące:

• Rajstopy

• Leki (zwłaszcza stosowane w 

owrzodzeniach podudzi)

• Buty (barwniki, skóra, obuwie 

gumowe)

• Zasypki (zwłaszcza 

przeciwpotliwe      z formaliną)

• Skarpetki (zwłaszcza nylonowe)

• Środki przeciwgrzybicze 

background image

Wyprysk kontaktowy

• Wyprysk alergiczny kontaktowy częściej, niż 

innych ludzi pojawia się u pracowników 

budowlanych, fryzjerów, kosmetyczek i 

pielęgniarek. Rozróżnia się różne rodzaje 

alergii: 

• Monowalentną alergię pokarmową (tylko w 

stosunku do jednej substancji)

• Poliwalentną reakcję kontaktową (w stosunku 

do wielu substancji)

• Reakcję alergiczno – krzyżową (reakcja na 

różne związki o podobnej budowie chemicznej)

• Reakcję alergiczną sprzężoną (reakcja na różne 

substancje w jednym materiale)

background image

Wyprysk (eczema) niealergiczny

• Wyprysk  nie musi mieć alergicznego 

charakteru. Często spotykane wypryski, to:

• Wyprysk atopowy  zapalenie skóry o różnym 

podłożu, uwarunkowane genetycznie lub 

wywołane czynnikami wewnętrznego 

pochodzenia

• Wyprysk łojotokowy w okolicach obfitujących w 

gruczoły łojowe

• Wyprysk pieluszkowy  wrażliwość skóry 

niemowlęcej na podrażnienia

• Wyprysk fototoksyczny wyprysk wskutek 

ekspozycji na słońce

• Wyprysk z podrażnienia wskutek długotrwałego 

działania jakiejś substancji

background image

Wyprysk ze zużycia

• Bardzo często spotykany rodzaj wyprysku, 

oceniany na około 40% wszystkich zmian tego 

typu

• Przyczyną jest stałe nakładanie się wielu 

czynników podrażniających naskórek (na przykład 

codzienna praca w wilgotnym środowisku)

• Substancje te uszkadzają naskórek tylko w 

niewielkim stopniu, ale ich stałe działanie sumuje 

się

• Po długim czasie takiej ekspozycji bariera 

ochronna warstwy rogowej zostaje uszkodzona i 

nie jest w stanie bronić przed dalszymi urazami

• Przyczyną takiego wyprysku często są stosowane 

w gabinetach mydła, detergenty, środki 

odkażające i temu podobne

background image

Obrzęk naczynioruchowy 

Quinckego

• Jest to odmiana ostrej pokrzywki

• Występuje nagle i dość gwałtownie przybiera na 

sile

• Najczęściej jest spowodowany 

aktywacją 

dopełniacza

• Przybiera postać ograniczonego obrzęku skóry i 

tkanki podskórnej, bardzo często na powiekach i 

wargach, często też obejmuje błony śluzowe

• Niebezpieczny może być obrzęk krtani 

• Najczęstsze alergeny, to: aspiryna, środki 

przeciwbólowe i nasenne, białko, wełna, kurz 

domowy i kosmetyki

background image

Kosmetyki hypoalergiczne

• Każdy kosmetyk składa się z wielu składowych, z których każdy 

składnik może uczulać, chociaż w bardzo różnym stopniu

• Kosmetyk hypoalergiczny to taki kosmetyk, z którego 

maksymalnie wyeliminowano te składniki, które stwarzają 

potencjalnie największe ryzyko uczulenia

• Powinien być to kosmetyk nie perfumowany, nie barwiony, bez 

środków konserwujących (raczej pasteryzowany), bez olejków 

roślinnych (częsty alergen) i z ograniczonymi środkami 

biologicznie czynnymi

• Definicja FDA (USA – Food And Drug Administration):

• Kosmetyk może być oznakowany jako hypoalergiczny, jeżeli 

odpowiednimi badaniami wykonanymi na ludziach zostanie 

wykazane, że powoduje on znacznie mniej reakcji ubocznych niż 

inny produkt tego samego rodzaju

• Każdy nowy produkt porównywany jest do „pozytywnego 

wzorca”, którym jest powszechnie stosowany preparat o dobrze 

poznanych, niskich własnościach uczulających

background image

Kosmetyki hypoalergiczne

• Najczęściej stosowany zestaw środków 

hypoalergicznych powinien zawierać:

• Mydło kwaśne (pH=5,5) nie alkalizujące 

skóry i nie niszczące naturalnego 

płaszcza lipidowo – ochronnego

• Specjalny zmywacz (najlepiej dla skór 

suchych)

• Łagodny tonik zakwaszający skórę

• Balsam do ciała (nie wolno dopuszczać 

do odwadniania i wysuszania skóry) 

• Kwaśny lub obojętny szampon do włosów

background image

Kosmetyki hypoalergiczne

• Nie ma kosmetyków całkowicie 

hypoalergicznych!

• Osoby uczulone przed użyciem każdego nowego 

(nieznanego) kosmetyku powinny wykonać 

indywidualną próbę uczuleniową

• Próba uczuleniowa jest szczególnie ważna w 

przypadku kosmetyków stosowanych pod oczy

• Przy zmianie kosmetyków należy dostawiać 

kosmetyki stopniowo, a nie używać od razu wielu 

kosmetyków z danej serii

• Uczulenie może się ujawniać dopiero po kilku 

dniach ciągłego stosowania danego kosmetyku

background image

Badania (testy) kosmetyków

testy płatkowe

• Testy płatkowe, stosuje się do sprawdzenia typu 

reakcji (alergiczna czy też drażniąca) na dany 

kosmetyk

• Seria standardowych testów może wskazywać, który 

składnik podrażnia skórę

• Kosmetyki testuje się w różnych stężeniach, w 

zależności od ich przeznaczenia (sposobu użycia)

• Zwyczajowo dzielimy badane kosmetyki na „leave 

-on” (jak np.szminka), „wash-off” czy ‘’rinse –off” 

(np. szampon), kosmetyki z tych grup, używane są 

podczas testów w stężeniach 10%

• Mydła i detergenty bada się w stężeniach 1%

• Stosowane są także fototesty płatkowe, gdzie można 

oznaczać reakcje fototoksyczne i fotoalergiczne 

(ważne przy kosmetykach na dzień)

background image

Testy uczuleniowe

• TRUE test (Thin-layer Rapid Use Epicutaneous 

test) jest gotowym do użycia testem 

płatkowym z alergenami zawieszonymi w 

hydrofilowym  żelu na cienkiej warstwie 

poliestru

• Test składa się z 24 pól, z czego 23 zajmują 

mieszanki badanych substancji, a 24-te pole 

to test kontrolny (negatywny) 

• Test dimetyloglioksymowy pozwala wykryć 

alergię na nikiel lub substancje zawierające 

nikiel w swoim składzie w ilościach mogących 

powodować reakcję uczuleniową

background image

Badania kosmetyków

Testy prowokacyjne

• Test ROAT (Repeated Open Application Test ) – 

zalicza się do testów prowokacyjnych

• Polega on na wielokrotnym stosowaniu testów 

otwartych

• W teście ROAT badana substancja nanoszona 

jest dwa razy dziennie przez okres 14 dni na 

obszar około 5 cm

2

 na przedramię 

• Jeżeli do tygodnia nie wystąpi reakcja 

alergiczna, produkt jest uznawany za 

bezpieczny dla danego przypadku 

background image

Test podrażnienia oka 

Dreitze’a

• Test podrażnienia oka Draize’a polega na 

podaniu  kropli stężonej substancji (zwykle 

100 mg) do oczu królików albinosów (6 – 10 

królików)

• Kontroli dokonuje się co 72 godziny

• Czas testu 7 do 18-stu dni

• Test uważa się za pozytywny, jeżeli da się 

zauważyć jakiekolwiek zmiany: 

zaczerwienienie, obrzęk, ślepota

• Test jest uważany za niedokładny, gdyż nie da 

się ocenić stopnia drażniącego działania 

badanej substancji

background image

Test podrażnienia skóry

test zaskórnikowy

• Test  podrażnienia skóry to zamknięty test płatkowy 

• Wykonywany jest na grupie od 12 do 20 osób

• Test pozostawia się na skórze na okres 48 godzin, 

następnie sprawdza czy nastąpiło zaczerwienienie  i 

nanosi test po raz kolejny na następne 48 godzin

• Procedurę powtarza przez 2 do 3 tygodni

• Test na tworzenie zaskórników dawniej wykonywany na 

króliczych uszach, obecnie prowadzony na ochotnikach

• Badana substancja jest aplikowana na plecy przez 

okres kilku tygodni, po czym wykonywana jest  biopsja 

punktowa lub powierzchniowa

• Obecność zaskórników jest oceniana pod mikroskopem

background image

Test TER (zamiast testu 

Dreitze’a)

• W teście TER (Transcutaneous Electrical 

Resistance) badana substancja nanoszona jest na 

warstwę epidermalną wycinków skóry, pobranych 

od martwych 28-30 dniowych szczurów 

• Po okresie 24 godzin bada się zmiany w spójności 

warstwy rogowej poprzez pomiar oporności 

(niskonapięciowy mostek Wheatstone’a) 

background image

Test Episkin

• Stosowany zamiast testu na 

zwierzętach

• Do testu Episkin używany jest 

model skóry ludzkiej ze 

zrekonstruowaną warstwą naskórka

• Substancja badana nanoszona jest 

na 3, 60 i 240 minut, po tym czasie 

bada się żywotność komórek za 

pomocą testu MTT (ocena 

cytotoksyczności danego związku)

background image

Ocena fototoksyczności

• Test na fototoksyczność przeprowadza się dla związków 

absorbujących w zakresie UV

• Ocena fototoskyczności powinna być wykonywana za 

pomocą testu 3T3 NRU PT (3T3 Neutral Red Uptake 

Phototoxicity Test)

• W teście tym porównuje się toksyczność związku przy 

braku i w obecności nietoksycznej dawki promieniowania z 

zakresu widzialnego i UV (zwykle UVA)

• Do testu stosuje się mysie fibroblasty

• Cytotoksyczność ocenia się na podstawie zmiany absorpcji 

promieniowania oraz zmian w morfologii komórek

background image

Ocena mutagenności 

kosmetyku

• Testy mutagenności i genotoksyczności obejmują testy 

na supresję mutacji u bakterii (test in vivo) i test 

aberracji chromosomowych (in vitro) komórek ssaków

• W teście supresji stosuje się szczepy bakterii S. 

typhimurium i E. coli

• Badane substancje są rozpuszczane lub zawieszane w 

rozpuszczalniku lub w podłożu 

• Wyniki oceniane są na podstawie liczby kolonii bakterii 

o odwróconym (w wyniku mutacji) fenotypie na płytce

• W teście aberracji chromosomowych komórki poddaje 

się działaniu badanej substancji, doprowadza kulturę 

do podziałów i ocenia aberracje pod mikroskopem (w 

trakcie metafazy)

background image

Weryfikacja na ludziach 

(ochotnikach)

• Stosuje się dwa rodzaje testów:

• 1. potwierdzenie braku niepożądanych działań 

kosmetyku

• 2. sprawdzenie czy kosmetyk spełnia stawiane mu 

wymagania

• Pozwala sprawdzić takie skutki stosowania kosmetyku, 

jak zaczerwienienie pod warstwą nieprzezroczystego 

kosmetyku, drobne podrażnienia i inne 

• Do oceny psychofizjologicznej  kosmetyku stosuje się 

metodę OEA (objective emotional assessment), aby 

ocenić wpływ takich elementów, jak kolor,  zapach czy 

forma opakowania produktu

background image

Inne testy

 

Test Landsteinera i Draiza:

Rozcieńczoną substancję czynną podaje się s/c dwa razy tygodniowo przez 10 dni

Test Magnussona i Kligmana:

Podobny do testu Draiza (powyżej), ale substancję czynną podaje się równocześnie s/c i 

zewnętrznie

Test Haguiera:

W czasie wykonywania testu naskórnego w 4-tym dniu wykonuje się też test s/c

Próbę wywoławczą wykonuje się przez 20 dni (opatrunek okluzyjny), a odczytuje w 22, 23 i 24 dniu

Test naskórkowy:

Alergen (w różnych rozcieńczalnikach) stosuje się w różnych stężeniach: 30%, 10%, 3% i 1%

Podaje się go codziennie przez 3 tygodnie lub 5 razy tygodniowo przez 4 tygodnie

Równoczesne stosowanie różnych stężeń umożliwia określenie najniższego stężenia uczulającego

Test Dreize’a:

U 200 osób dziesięciokrotnie przeprowadza się testy płatkowe. Czas próby i odpoczynku wynosi 

zawsze 24 godziny.

Każdy test przeprowadza się w nowym miejscu.

Po 2 godzinach od zdjęcia ostatniej próby wykonuje się ostateczną próbę płatkową (ustalenie, czy 

dana substancja uczula)

Test Shelahsluh:

W przeciwieństwie do testu Dreize’a próby płatkowe przeprowadza się zawsze w tych samych 

miejscach

Test Kligmana (maksymalizacji):

Przeprowadza się pięciokrotnie próby płatkowe przez 48 godzin każda. Przerwa miedzy próbami 

wynosi 24 godziny (przygotowanie skóry dzień wcześniej: przez 1 godzinę siarczan laurylosodowy)

Po 2 tygodniach ostateczna (diagnostyczna) próba płatkowa

background image

Wiadomości końcowe

• Bardzo często występują uczulenia na emulgatory, barwniki i 

substancje zapachowe – spotykamy je nie tylko w kosmetykach, ale 

też w wielu innych produktach. W tych przypadkach odstawienie 

kosmetyku wcale nie musi oznaczać odstawienia alergenu

• Napis na kosmetyku „testowany klinicznie” lub „testowany 

dermatologicznie” wcale nie oznacza, że jest to kosmetyk 

hypoalergiczny!

• Jeżeli klient(ka) mówi, że jest uczulona na jakiś produkt należy 

sprawdzić, czy nie występuje on     w składzie proponowanych 

kosmetyków

• Produkty naturalne stanowią większe zagrożenie alergiczne niż 

produkty czysto syntetyczne: preparaty syntetyczne są 

powtarzalne i zawierają w każdej partii jednakową ilość 

wystandaryzowanych składników bez zanieczyszczeń

• Produkty zbyt stężone często powodują reakcje toksyczne i 

alergiczne

• Produkcja własna kosmetyków stwarza większe zagrożenia, niż 

kosmetyki produkowane na wielkich liniach produkcyjnych

• Przyczyną odczynów alergicznych bywa też zbyt duże stężenie 

konserwantów


Document Outline