Główne założenia ustawy o 

zarządzaniu kryzysowym 

oraz jej nowelizacja

• Ustawa weszła w życie dnia 26. 

kwietnia 2007 roku. Została 
znowelizowana 6. sierpnia 2009 roku.

• Składa się z 35 artykułów.
 
Ustawa określa organy właściwe w 

sprawach zarządzania kryzysowego 
oraz ich zadania i zasady działania w 
tej dziedzinie, a także zasady 
finansowania zadań zarządzania 
kryzysowego.

Ponad to zawiera w sobie liczne 

definicje legalne pojęć tj. zarządzanie 
kryzysowe, infrastruktura krytyczna, 
planowanie cywilne.

Art. 4 dokładnie opisuje jakie są zadania 

planowania cywilnego.

Art. 5 zapowiada utworzenie Krajowego 

Planu ZK oraz terytorialne plany ZK

Art. 6,- zadania z zakresu ochrony 

infrastruktury krytycznej

Art. 8,- skład Rządowego Zespołu 

Zarządzania Kryzysowego

Art. 9 ,- jego zadania
Art. 10,- skład Rządowego Centrum 

Bezpieczeństwa

Art. 11,- jego zadania.
W dalszych artykułach opisane są 

komórki odpowiedzialne za działania 
przeciwdziałające i zwalczające 
kryzysy w województwie, powiecie, 
gminie.

Art. 26 zawiera zasady finansowania 

zadań z zakresu reagowania 
kryzysowego na poziomie krajowym, 
gminnym, wojewódzkim, 
powiatowym

Nowelizacja

Cele:
• wyeliminowanie licznych wątpliwości 

powstałych w zakresie interpretacji 
podczas stosowania przepisów prawa

•  stworzenie efektywnego i czytelnego 

systemu zarządzania kryzysowego

• jednolicenie dokumentacji tego 

systemu oraz usunięcie dokumentów 
dublujących się

Art. 2.  Zarządzanie kryzysowe to 

działalność organów administracji 
publicznej będąca elementem 
kierowania bezpieczeństwem 
narodowym, która polega na 
zapobieganiu sytuacjom kryzysowym, 
przygotowaniu do przejmowania nad 
nimi kontroli w drodze zaplanowanych 
działań, reagowaniu w przypadku 
wystąpienia sytuacji kryzysowych, 
usuwaniu ich skutków oraz odtwarzaniu 
zasobów i infrastruktury krytycznej.";

 sytuacji kryzysowej - należy przez to 

rozumieć sytuację wpływającą 
negatywnie na poziom 
bezpieczeństwa ludzi, mienia w 
znacznych rozmiarach lub 
środowiska, wywołującą znaczne 
ograniczenia w działaniu właściwych 
organów administracji publicznej ze 
względu na nieadekwatność 
posiadanych sił i środków;",

Rozróżnienie pojęć:
• Krajowy Plan Zarządzania Kryzysowego
• plan zarządzania kryzysowego

Utworzono Narodowy Program Ochrony 

Infrastruktury Krytycznej.

Doprecyzowano zasady współpracy 

organów administracji publicznej z 
właścicielami oraz posiadaczami 
samoistnymi i zależnymi infrastruktury 
krytycznej.

• Podkreślona została szczególna rola 

szefa ABW który otrzymuje ustawowe 
upoważnienie do udzielania zaleceń, 
w celu ochrony infrastruktury 
krytycznej, organom i podmiotom 
zagrożonym działaniami o 
charakterze terrorystycznym.

• Dodatkowo do współpracy z szefem 

ABW zobowiązany jest wojewoda.

Dziekuję