Stygmat

 

– określenie stosowane 

w niektórych religiach do 
określenia ran będących 
symbolem szczególnego związku z 
Bogiem. Zjawisko znane np. z 
religii chrześcijańskiej (rany 
odpowiadające ranom Chrystusa 
na czole, dłoniach, stopach i boku) 

Niektórzy mistycy, święci i błogosławieni, 
którzy mieli widoczne lub ukryte stygmaty: 

•św. Franciszek z Asyżu

•św. Ludgarda

•św. Małgorzata z Kortony

•św. Gertruda Wielka

•św. Klara z Montefalco

•bł. Aniela z Foligno

•św. Katarzyna ze Sieny

•św. Lidwina

•św. Małgorzata Maria 
Alacoque

•św. Weronika Giuliani
•bł. Anna Katarzyna 
Emmerich

•św. Gemma Galgani
•bł. Maria Marta Chambon
•Maria Józefa Menéndez
•św. Faustyna Kowalska

•św. Katarzyna del Ricci
•św. Maria Magdalena de' 
Pazzi

•św. Jan Boży
•św. Jan od Krzyża
•św. Alfons Rodriquez

•Adrienne von Speyr
•Alexandrina Maria da 
Costa

•Teresa Neumann
•Maríe Julie Jahenny
•św. Pio z Pietrelciny
•św.Łucja z Narni
•Marta Robin
•bł. Agnieszka Galand
•bł. Katarzyna z Racconigi
•Katarzyna Szymon
•Teresa Helena Higginson

•św. Franciszka Rzymianka
•św. Koleta Boylet
•św. Rita da Cascia
•bł. Osanna of Mantua
•św. Małgorzata Węgierska
•bł. Mechtylda von 
Hackeborn

•bł. Klara z Rimini
•bł. Dorota z Mątowów
•św. Katarzyna z Genui
•św. Teresa z Avila

Teolodzy chrześcijańscy wyliczają 5 kryteriów 
niezbędnych do uznania krwawych stygmatów za 
autentyczne:

•charakteryzujące się zmianą tkanki w miejscach, w 
których był zraniony Chrystus (a przynajmniej jak to 
jest przedstawiane w tradycji chrześcijańskiej),

•pojawiają się nagle i spontanicznie,

•nie ropieją, nie gniją, często emanują słodki zapach 
przypominający woń kwiatów,

•stygmaty krwawią krwią tętniczą, nie goją się często 
przez tygodnie a nawet lata,

•pozostają niezmienne nawet po zastosowaniu 
zabiegów medycznych.