Slajd 1

Międzynarodowy Fundusz

Walutowy

(International

Monetary Fund)

wyspecjalizowana agenda

Narodów Zjednoczonych;

powołana do życia w wyniku

porozumienia zawartego w

trakcie konferencji w Bretton

Woods w lipcu 1944 r.

Zaczął funkcjonować

od 1. 03 1947 r.

Założyły go 44 państwa świata

w tym Polska.

Siedziba IMF,
Waszyngton

W 2004 roku -184

państwa

W historii MFW wystąpiły z

niego tylko 3 państwa, w

tym:

• Polska (4. 03. 1950 r.)
• Kuba
• Czechosłowacja.

Polska jest ponownie w MFW

od 12. 06. 1986 r.

Cele MFW

1. Popieranie

międzynarodowej

współpracy walutowej

dzięki

powołaniu stałej instytucji
tworzącej mechanizm
konsultacji i współpracy w
dziedzinie międzynarodowych
problemów walutowych.

Ułatwienie ekspansji i wzrostu

handlu międzynarodowego,
wzrostu zatrudnienia i
utrzymania realnych
dochodów

, a także rozwoju

zasobów produkcyjnych krajów
członkowskich

3. Popieranie

stabilizacji

kursów

, utrzymanie

uporządkowanej wymiany
między krajami członkowskimi
i unikanie deprecjacji walut
inspirowanej przez
rywalizację

4. Pomoc w

ustanowieniu

systemu rozliczeń
multilateralnych w zakresie
transakcji bieżących oraz
eliminacja ograniczeń

walutowych

, które

przeszkadzają w rozwoju
handlu światowego.

5. Obdarzanie zaufaniem kraje

członkowskie przez

czasowe

oddawanie w ich dyspozycję

zasobów ogólnych Funduszu

w celu korygowania

nierównowagi bilansu

płatniczego bez konieczności

uciekania się do środków

szkodliwych dla narodowej i

międzynarodowej prosperity.

6. Zgodnie z celami wyżej

wymienionymi

zmniejszenie

rozmiaru i skracanie okresu

trwania nierównowagi

bilansu płatniczego.

Cele działalności
Funduszu:

• Tworzenie warunków

niezbędnych do stabilizacji
finansowej

• Utrzymywanie względnej

stabilności walut

• Tworzenie ram ułatwiających

wymianę dóbr, usług i
kapitału pomiędzy krajami
członkowskimi

• Wspieranie wzrostu

gospodarczego

Każdy kraj członkowski jest

zobowiązany:

• do kierowania swoją polityką

gospodarczą i finansową w taki

sposób aby utrzymywać

zrównoważony wzrost gospodarczy

• popierać stabilizację gospodarczą

przez zapewnienie

uporządkowanych warunków

gospodarczych i finansowych

• unikać manipulowania kursem

walutowym lub wykorzystywania

MFW do osiągnięcia

nieuzasadnionych korzyści

• stosować politykę kursu

walutowego zgodnie z zasadami

statutu Funduszu.

Władze Funduszu:

• Rada Gubernatorów

–

gubernatorzy i ich zastępcy

(ministrowie finansów lub

prezesi banków centralnych)

• Rada Wykonawcza

– 23

dyrektorów wykonawczych

(powoływani przez 5

głównych krajów: Francja,

Niemcy, Japonia, Wielka

Brytania, USA, i tzw. grupy

państw)

• Dyrektor Generalny

–

wybierany przez RW,

prowadzi działalność bieżącą

• Z-ca Dyrektora Generalnego

Funkcja

regulacyjna

Nadzorowanie

stosowanych przez kraje

członkowskie

ograniczeń walutowych i

przestrzeganie zasad

kursowych, tj.

wprowadzania i

podtrzymywania

wymienialności walut

Funkcja

kredytowa

Dostarczanie krajom

członkowskim środków

finansowych na cele

przywracania równowagi

bilansu płatniczego

WKŁADY

CZŁONOWSKIE-

KWOTA NARODOWA

decyduje o:

1. liczbie głosów, jaką

dysponuje dany kraj (250
+ 1 za każde 100 tyś.
SDR)

2. wielkości i przydziale SDR
3. wielkości pomocy

kredytowej

4. udziale w Radzie

Gubernatorów i
Dyrektorów

Kwota narodowa

Dwie podstawowe metody

ustalania:

1. Formuła tradycyjna

poziom i struktura dochodu

narodowego
- saldo rezerw, złota i walut

wymienialnych
- wartość eksportu i importu
- bilans obrotów bieżących

2. Formuła porównawcza

obliczanie przypuszczalnej

wysokości kwoty według formuły

i porównywanie ze wskaźnikami

podobnego państwa członka

MFW

Kwota narodowa

wpłacana jest w:

• 25%

w SDR lub walucie

wymienialnej wskazanej przez

MFW

• 75%

w walucie narodowej na

konto MFW w banku centralnym

w danym kraju

Do 1978 roku:

• 25% w złocie lub walucie

wymienialnej wskazanej przez

MFW

• 75% w walutach narodowych

Ostatnie podwyższenie kwot

członkowskich – 1999 rok

Możliwości finansowe MFW

= SDR 213 mld (ok.311 mld USD).

SPECJALNE PRAWA

CIĄGNIENIA

- SPECIAL DRAWING

RIGHTS-

SDR

• Jednostka rozrachunkowa MFW

• Forma pieniądza

międzynarodowego

• Dotąd – sześć przydziałów SDR o

łącznej wartości 21,4 mld USD

Kursy ustalano:
1 SDR = 1 USD

(od 1970)

1 SDR = 1 USD sprzed dewaluacji

(1971-1974)

1 SDR = średni kurs ważony 16

głównych walut (

VII 1974- 1980

)

1 SDR = średni kurs ważony 5

głównych walut (

od 1981

)

1 SDR = średni kurs ważony 4

głównych walut (

od I 2001

)

Źródła finansowania

kredytów MFW:

• Fundusz walutowy posiada

zasoby własne i pożyczone.

Zasoby własne funduszu:

- kwoty udziałowe każdego

państwa członkowskiego

(złoto, SDR, waluty narodowe)
311 mld USD

- dochody z lokat
- środki z operacji

budżetowych

- emisja SDR
- fundusz powierniczy ze

sprzedaży złota

Zasoby pożyczone

- porozumienie pożyczkowe

zawarte z Japonią (2 mld USD)

- porozumienie pożyczkowe

zawarte z Agencją Monetarną

Arabii Saudyjskiej (1,5 mld USD)

- Generalne Porozumienie

Pożyczkowe (General

Arrangaments to Borrow -GAB),

1962 – 11 krajów (17 mld SDR,

tj.ok.25 mld USD)

- Nowe Porozumienie Pożyczkowe

(New Arrangements to Borrow

-NAB), 1998 r. -26 krajów
(34 mld SDR ,tj. ok.50 mld USD)

- stand-by arrangements

(promesy kredytowe)

Pomoc kredytowa

MFW

• ze względu na stopień

uwarunkowania:

1. Pomoc

nieuwarunkowana

2.Pomoc uwarunkowana

program dostosowawczy

wraz z tzw. kryteriami

wykonawczymi

Rodzaje kredytów:

• podstawowe udogodnienia

kredytowe:
- transza rezerwowa
- 4 transze kredytowe

rozszerzone udogodnienia

kredytowe

• udogodnienia kompensacyjne
• udogodnienie w zakresie pomocy

awaryjnej tzw. Emergency

Assistance

• uzupełniające udogodnienie

rezerwowe (Supplemental

Reserve Facility - SRF)

• kontyngentowe linie kredytowe

(Contingent Credit Line - CCL

• udogodnienie na rzecz wzrostu

gospodarczego oraz redukcji

ubóstwa (Poverty Reduction and

Growth Facility – PRGF)

Document Outline