ORTOPEDIA 
DZIECIĘCA

Urazy u dzieci musimy 

leczyć w sposób właściwy 

dla ich wieku.

 

 

ORTOPEDIA 
DZIECIĘCA



ODRĘBNOŚCI ZŁAMAŃ U DZIECI



KŁOPOTLIWE ROZPOZNANIE KLINICZNE



TRUDNA INTERPRETACJA OBRAZU RTG



SWOISTA NIEPRZEWIDZIANA, REAKCJA CHRZĄSTKI 

NASADOWEJ NA ZŁAMANIE I WRAŻLIWOŚĆ CHRZĄSTKI 

NASADOWEJ NA ZABIEGI KRWAWE I PONAWIANE PRÓBY 

REPOZYCJI



SZYBCIEJ GOJĄ SIĘ RANY, ŁATWIEJSZA PRZEBUDOWA



NIE REPONOWAĆ ZA WSZELKĄ CENĘ



ZŁAMANIA ZIELONEJ GAŁĄZKI



ZŁAMANIA PRZEZNASADOWE



ODPORNOŚĆ NA POWSTAWANIE STAWÓW RZEKOMYCH



CZĘŚCIEJ ZŁUSZCZENIA NASAD NIŻ U DOROSŁYCH



PREFEROWANE LECZENIE UNIERUCHOMIENIEM A NIE 

OPERACYJNE



WRAŻLIWOŚĆ NA NIEDOKRWIENIE

 

 

ORTOPEDIA 
DZIECIĘCA

URAZY GŁOWY

 

 

URAZY GŁOWY



Jedna z najczęstszych i 
najważniejszych przyczyn 
hospitalizacji dzieci po urazie



Ok.30% wszystkich urazów



Przeważaja chłopcy 2:1

 

 

URAZY GŁOWY



Badanie dziecka neurochirurgiczne

-  Obecność objawów oponowych, 

ogniskowych



Ocena swiadomości wg skali Glasgow 
lub Kahna czy Raimondiego  (u dzieci 
do 3 r.ż.)

 

 

URAZY GŁOWY



Zranienia powłok



Wstrząśnienia mózgu



Stłuczenia mózgu



Zranienia i rozerwania mózgu



Złamania (linijne, z wgnieceniem, otwarte)



Pourazowe krwiaki: przymózgowe, 

(nadoponowe, podoponowe, 

podtwardówkowe) i wewnątrzmózgowe.

 

 

ORTOPEDIA 
DZIECIĘCA

TYPOWE ZŁAMANIA

 

 

TYPOWE ZŁAMANIA



Złamania podokostnowe typu „zielonej 

gałązki” u młodszych dzieci



Złamania obu kości przedramienia 45% 

wszystkich złamań u dzieci



Złamanie Monteggia; kości łokciowej + 

zwichnięcie głowy kości promieniowej



Złamanie nadkłykciowe i przezkłykciowe 

kości ramiennej



Złamania kości podudzi



Złuszczenia nasady dalszej kości 

promieniowej

 

 

ORTOPEDIA 
DZIECIĘCA

TYPOWE ZWICHNIĘCIA

 

 

TYPOWE ZWICHNIĘCIA



ZWICHNIĘCIA NIE SĄ TYPOWYM 

USZKODZENIEM URAZOWYM 

UKŁADU KOSTNEGO U DZIECI



Zwichnięcie stawu łokciowego ( jedyne 

częściej spotykane zwichnięcie u dzieci)



Zwichnięcie głowy kości promieniowej



Zwichnięcie kciuka w stawie śródręczno – 

paliczkowym; u dzieci starszych

 

 

ORTOPEDIA 
DZIECIĘCA

DYSPLAZJA STAWÓW 

BIODROWYCH

 

 

DYSPLAZJA STAWÓW 
BIODROWYCH



Zwichnięcie biodra oznacza przemieszczenie 
głowy kości udowej względem panewki stawu 
biodrowego, ku górze i na zewnątrz, co 
powoduje utratę kontaktu głowy z powierzchnią 
stawową panewki.



Dwie postacie: 1.teratogenna ( ciężka postać 
dysplazji towarzysząca innym wadom np. 
przepuklinom oponowo – rdzeniowym, 
2.zwichnięcie typowe ( 98%), występujące u 
dzieci zdrowych

 

 

DYSPLAZJA STAWÓW 
BIODROWYCH



Epidemiologia i etiologia;

- zmienność rasowa i geograficzna

-

w Polsce częstość 1,6 ‰

-

W 60% dotyczy lewego stawu 
biodrowego, w 20% obustronnie

-

U dziewczynek 4 – 6 x częściej niż u 
chłopców

 

 

DYSPLAZJA STAWÓW 
BIODROWYCH



Etiologia nieznana, wpływ czynników 
mechanicznych (porody pośladkowe w 15 – 
30%, małowodzie,), wiotkość torebki stawu 
(działanie estrogenów i relaksyny), czynniki 
genetyczne (prawdopodobne dziedziczenie 
dominujące z niepełna penetracją) 



Inne czynniki zwiększonego ryzyka to: 
występujące u dzieci inne wady; wrodzone 
zniekształcenia stóp, wrodzony kręcz szyi.

 

 

DYSPLAZJA STAWÓW 
BIODROWYCH



Objawy kliniczne:

-

Objaw przeskakiwania Ortolaniego, który jest rękoczynem 

nastawienia zwichniętego biodra

-

Objaw Barlowa ,który jest rękoczynem prowokacji 

zwichnięcia

-

Ograniczenie odwodzenia w stawie biodrowym

-

Względne skrócenie kończyny mierzone względem kolca 

biodrowego (asymetria fałdów)

-

U dzieci chodzących w pozycji stojącej na jednej kończynie 

objaw Trendelenburga (opadanie miednicy na chorą 

stronę), objaw Duchenne`a (wychylenie tułowia na stronę 

zwichniętego biodra.

 

 

DYSPLAZJA STAWÓW 
BIODROWYCH



Diagnostyka:

-

USG badanie wartościowe i 
nieinwazyjne, powinno być wykonane 
u każdego noworodka, a obowiązkowo 
u dzieci z grupy zwiększonego ryzyka

-

Rtg jeśli są wskazania po 3 – 4 
miesiącu  życia ( obecność jąder 
kostnienia ) 

 

 

DYSPLAZJA STAWÓW 
BIODROWYCH



Leczenie do 6 mies: winno być rozpoczęte od 

okresu noworodkowego lub natychmiast po 

postawieniu rozpoznania (aparaty owodzące: 

poduszka Frejki, szyna Koszli, uprząż Pavlika. 



Od 6 do 24 mies; leczenie wyciągowe 

plastrowe, potem opatrunek gipsowy na ok.6 

tyg.



Po 2r.ż; leczenie operacyjne 



Uwaga! Jałowa martwica głowy kości udowej! 

 

 

ORTOPEDIA 
DZIECIĘCA

WADY POSTAWY

 

 

WADY POSTAWY



Wady ortopedyczne wynikają z zaburzęń 

rozwojowych układu kostno stawowego. 



Najczęściej są to wady złożone; dodatkowo 

zaburzenie rozwoju mięśni, ścięgien,więzadeł, 

powięzi, układu nerwowego



Embriopatie; wrodzone wady powstające w 

pierwszych miesiącach żicia płodowego



Foetopatie; wady ułożeniowe powstające później



Wady postawy obserwujemy przy skrzywieniach 

i deformacjach głównie kręgosłupa i kończyn 

dolnych 

 

 

WADY POSTAWY



Przykłady:

-

skośnogłowie

-

boczne skrzywienie kręgosłupa

-

Przednio – tylne skrzywienie kręgosłupa

-

Dysplazja stawów biodrowych

-

Wady kolan (koślawość)

-

Wady stóp (stopa piętowo – koślawa, szpotawa, koślawa, 

końsko – szpotawa)

-

Choroby układowe; różne formy dysplazji  

(achondroplazja – karłowatość krótkokończynowa, 

osteogenesis imperfecta), przepuklina oponowo – 

rdzeniowa, zespół Aperta, zespół Downa, zespół Klippel – 

Feila i in. 

 

 

WADY POSTAWY



Postępowanie;

-

w okresie noworodkowym leczenie 

zachowawcze (oprócz rozszczepu 

kręgosłupa)

-

Ważne; prawidłowe rozpoznanie 

wady i rehabilitacja

-

Leczenie operacyjne najczęściej 

wieloetapowe