Młodszy wiek szkolny

Koniec okresu przedszkolnego, pierwsze lata pobytu w 

szkole są dla dziecka okresem szczególnie istotnym 

dla dalszego rozwoju.

• Następuje przejście z aktywności spontanicznej, 

zdominowanej przez zabawę w działania opierające 

się na obowiązkach i normach społecznych.

• Dziecko wkracza w nowe środowisko, jakim jest 

szkoła i musi sprostać zadaniom, które ono mu 

stawia.

• Dziecko podejmuje nową rolę społeczną – rolę ucznia.

 

 

Funkcjonowanie w nowym 

środowisku

• U dziecka wchodzącego w wiek szkolny rozwija 

się świadomość działania.

• Dziecko zaczyna internalizować standardy 

typowe dla szkoły i innych miejsc, w których 
funkcjonuje.

• Dziecko nabywa stałe nawyki związane z pracą 

i obowiązkowością.

• Jest to okres identyfikacji z przyszłymi rolami 

zawodowymi – źródło tego zjawiska 
odnajdujemy w zabawach tematycznych 
charakterystycznych dla okresu 
przedszkolnego.

 

 

Rozwój kompetencji 

związanych ze 

skutecznym działaniem

• Dziecko spotyka się z zadaniami i 

problemami, które 

są

 charakterystyczne 

dla ludzi w każdym wieku.

• Dziecko zaczyna spostrzegać siebie jako 

sprawcę działań.

• Działanie może być skierowane zarówno 

na sam jego przebieg, jak i określony 
wytwór.

 

 

• Wytwory działań dzieci staja się 

narzędziem komunikacji, służą 
zapewnieniu sobie akceptacji ze strony 
otoczenia, np.: dzieci dostosowują 
rysunki do ogólnie przyjętych norm.

• Większa wyobraźnia umożliwia dziecku 

zaplanowanie wykonania danej 
czynności, z uwzględnieniem zmian 
mogących wystąpić w procesie kolejnych 
przekształceń sytuacji. 

 

 

Rozwój umiejętności 

komunikacyjnych

• Dzieci są w stanie włączać 

się w dwustronną 
aktywność o charakterze 
dialogu – podstawą do 
wykształcenia tej 
umiejętności.

• Mowa odzwierciedla wzrost 

zainteresowania działaniem.

 

 

Czytanie i pisanie jako 

nowa forma aktywności

• Dziecko nabywa umiejętności 

płynnego czytania i pisania.

• Dziecko zaczyna rozróżniać język 

mówiony i pisany.

• Uczy się pojęcia metajęzyka i poznaje 

gramatykę.

• Pojawiają się nowe zjawiska - własna 

twórczość literacka i 

czytelnictwo(źródłem jest rozwój 

kompetencji narracyjnej).

• Powyższe zjawiska sprzyjają 

rozwojowi zainteresowań i 

identyfikacji z kultura narodową, np. 

poznawanie języka ojczystego. 

 

 

Zakochanie 

w cyferkach

• Badania nad ARYTMETYKĄ pokazują, 

że u dzieci rozwijają się liczne 
różnorodne strategie rozwiązywania 
zadań arytmetycznych i że przeważnie 
dzieci stosują raczej kilka strategii niż 
jedną. W miarę upływu lat zwiększa 
się dominacja skuteczniejszych 
strategii nad mniej skutecznymi.

 

 

Pojęcie „Ja” w roli 

ucznia

• Oceny własnych kompetencji do 

nauki wpływają na poziom osiągnięć 

szkolnych. Pozytywny obraz siebie 

wzmacnia motywację i sprzyja 

odnoszeniu sukcesów, niska ocena 

swoich kompetencji szkolnych obniża 

motywację i szansę osiągnięcia 

powodzenia nawet w przypadku tych 

dzieci, które nieprawidłowo oceniają 

swoje wysokie uzdolnienia.

 

 

Rola przyjaźni w 

młodszym wieku szkolnym

•  Relacje z rówieśnikami podczas uczenia się, 

czy rozwiązywania problemów, pełnią funkcję 
stymulatora rozwoju emocjonalnego, 
poznawczego, społecznego, moralnego, a 
nawet związanego ze sferą wykonawczą, 
pozwalając na ukształtowanie się tzw. „strefy 
najbliższego rozwoju”.

•  brak przyjaciółki lub przyjaciela tej samej 

płci w wieku szkolnym jest przyczyną 
poczucia osamotnienia i niskiej samooceny.