background image

Dr med. Paweł Orlicki

ZAKAŻENIA SZPITALNE

Aseptyka, antyseptyka

background image

Co to jest zakażenie 
szpitalne?

Zakażenie szpitalne/nosocomial 
infection/ to zakażenie, które 
rozwija się w czasie pobytu 
chorego w szpitalu lub 
bezpośrednio po wypisie,ale 
pozostaje w związku przyczynowo 
skutkowym z tym pobytem.

background image

Wśród chorych przebywających 
w szpitalach spotykamy 
zasadniczo trzy grupy zakażeń.

zakażenia już istniejące.z którymi 
chory trafia do szpitala

zakażenia powstające w czasie pobytu 
chorego w szpitalu.

zakażenia związane ze środowiskiem 
poza szpitalnym , w sytuacji, kiedy 
chory przyjęty jest do szpitala bez 
objawów klinicznych zakażenia, z 
innych powodów,a zakażenie to 
ujawnia się podczas pobytu w szpitalu. 

background image

Do zakażenia szpitalnego 
dochodzi zwykle w trzech 
sytuacjach.

przeniesienia zakażenia od innych 
chorych lub personelu.

zakażenia własną florą bakteryjną 
chorego.

zakażenia florą szpitalną wskutek 
niestosowania zasad aseptyki i 
złych warunków sanitarno 
higienicznych

background image

Czynniki etiologiczne

bakterie (najczęściej St. aureus, St. 
epidermidis, Enterococcus faecalis, 
E. coli, Proteus sp., Serratia 
marcescens, Pseudomonas 
aeruginosa, Bacteroides sp., 
Clostridium difficile)

wirusy (powodujący zapalenia 
górnych dróg oddechowych, wirusy 
hepatitis, HIV oraz wirus 
cytomegalii)

grzyby (głównie Candida albicans 
sp.)

background image

Aspekty epidemiologiczne 
zakażeń szpitalnych.

organizm gospodarza

czynnik chorobotwórczy

środowisko

background image

Zakażenia szpitalne

Czynniki ryzyka związane ze 
stanem chorego

zaburzenia immunologiczne

cukrzyca

zaburzenia hematologiczne

choroba nowotworowa

niewydolność nerek

niedobory witamin (C, A)

niedokrwistość

background image

Zakażenia szpitalne

Czynniki związane ze 
stosowanymi metodami 
terapeutycznymi i 
diagnostycznymi

zabiegi operacyjne

leczenie immunosupresyjne

sterydoterapia

cewnikowanie naczyń krwionośnych

cewnikowanie pęcherza

mechaniczna wentylacja płuc

dializa

czas hospitalizacji

background image

Zakażenia szpitalne
Ź

ródła zakażenia i drogi 

szerzenia

Personel (przestrzeganie higieny - mycie rąk)

własna flora chorego (skóry, przewodu pok.)

materiały opatrunkowe

sprzęt medyczny (respiratory, ssaki i inne)

przetoczenia krwi

źle przechowywane leki

background image

Zakażenia ran 
operacyjnych
DEFINICJA

stwierdzenie klinicznych cech zapalenia 

z obecnością treści ropnej (niezależnie od 
wyniku posiewu).

background image

Zakażenia ran 
operacyjnych
Metody zapobiegania

skrócenie czasu hospitalizacji

właściwe przygotowanie pola operacyjnego

mycie rąk personelu (higieniczne 

i chirurgiczne)

odpowiednia technika operacyjna

okołooperacyjna profilaktyka antybiotykowa

stała kontrola jałowości materiału operacyjnego i 

narzędzi

background image

Zakażenia ran 
operacyjnych

Czynniki ogólne wpływające na 
gojenie rany

niedożywienie

zaburzenia immunologiczne

wiek

cukrzyca

zaburzenia hematologiczne

choroba nowotworowa

niewydolność nerek

niedobory witamin (C, A)

niedokrwistość

tryb wykonania zabiegu operacyjnego

background image

Zakażenia ran operacyjnych

Czynniki miejscowe wpływające na 
gojenie rany

ukrwienie operowanej tkanki, narządu

zakażenia

ciała obce (szwy, materiał protetyczny)

niedokrwienie

krwiak w ranie

traumatyzacja tkanek

background image

Zakażenia ran 
operacyjnych
Epidemiologia

Ogółem od 5 % do 37% zakażeń szpitalnych

rany czyste

1 - 2%

rany czyste skażone

5 - 15%

rany skażone

15 - 30%

rany brudne

ok. 40%

background image

Zakażenia ran 
pooperacyjnych

Wskazania do okołooperacyjnej
 profilaktyki antybiotykowej

rany czyste skażone i skażone

Rany czyste z wszczepem materiału 

protetycznego

background image

Zasady okołooperacyjnej 
profilaktyki 
antybiotykowej

wybór odpowiedniego antybiotyku 

(zarezerwowany tylko do profilaktyki)

wrażliwość na przypuszczalny rodzaj flory  np. 

Cefamandol w operacjach naczyniowych

odpowiednia dawka i czas podania leku (jedna 

dawka na 1-2 godzin przed operacją

background image

Podział zakażeń 
szpitalnych

Zakażenia układu 
moczowego/ ZUM/

stanowią aktualnie największa 

grupę wśród zakażeń szpitalnych

30-50%wszystkich zakażeń 

szpitalnych powstaje w układzie 

moczowym

przeciętnie 1% wszystkich 

chorych hospitalizowanych w 

USA/ponad 800tys./każdego roku 

przechodzi zakażenie układu 

moczowego

background image

Zakażenia układu 
moczowego c.d.

szczególnie często występują w 
oddziałach geriatrycznych i u 
chorych w ciężkim stanie

zakażenie układu moczowego 
prowadzi często do bakteriemii, 
posocznicy,jak również może być 
punktem wyjścia innych powikłań 
septcznych

background image

Zakażenia rany 
operacyjnej

stanowią przeciętnie 25% zakażeń 
szpitalnych

o wystąpieniu cech zakażenia rany 
operacyjnej decydują co najmniej 
trzy grupy czynników

zależne od chorego (stan 
odporności, nawyki higieniczne, 
itp.)

background image

Zakażenia rany 
operacyjnej c.d.

zależne od chirurga (technika 
operacyjna, zasady aseptyki, 
racjonalna profilaktyka 
antybiotykowa ,itp.)

zależne od środowiska szpitalnego 
(warunki sanitarne, jałowość 
sprzętu operacyjnego i 
opatrunkowego)

background image

Zakażenia układu 
oddechowego

stanowią 15-20% wszystkich zakażeń

w OIT ich liczba może przekraczać 50%

czynniki etiologiczne zmieniają się 

wraz  z zastosowaniem nowych 

generacji antybiotyków

aktualnie dominują pałeczki Gram 

ujemne kolonizujące wstępnie górne 

drogi oddechowe 

   w czasie pobytu chorego w szpitalu

zapalenie płuc wikłające przebieg 

pooperacyjny u chorych w ciężkim 

stanie jest wciąż częstą przyczyną 

zgonów

background image

Bakteriemia

to obecność zdolnych do życia 
drobnoustrojów we krwi  bez 
klinicznych objawów choroby u 
chorych, którzy w chwili przyjęcia 
do szpitala nie mieli oznak ani 
objawów zakażenia, a posiewy z 
krwi były jałowe

background image

Bakteriemia c.d.

stanowi 5% zakażeń szpitalnych

może mieć charakter infekcji 

pierwotnej lub być wtórnym 

powikłaniem innych zakażeń

2/3 zakażeń powoduje flora Gram 

ujemna

może prowadzić do posocznicy czyli 

uogólnionej reakcji ustroju na 

zakażenie oraz wstrząsu 

septycznego,który jest najcięższą 

postacią posocznicy i stanowi 

bezpośrednie zagrożenie życia

background image

Posocznica ( sepsa )

To ogólnoustrojowa reakcja 

organizmu na zakażenie czyli SIRS 

+ objawy kliniczne

Zespół ogólnoustrojowej reakcji 

zapalnej (SIRS) manifestuje się 

wystąpieniem 2 lub więcej z 

poniższych objawów:

temp. >38°C lub < 36°C

Tętno >90/min

Częstość oddechów>20/min.lub 

paCO2<32mmHg

background image

Posocznica c.d.

Leukocytoza >12000/mm³lub < 

4000/mm³

I > 10%niedojrzałych neutrofili 

( pałeczkowatych)

Objawy 

kliniczne:temperatura,hiperwentyl

acja,

objawy encefalopatii,objawy 

skórne(akrocjanoza,pęcherze,wybr

oczyny,

erytrodermia itp),objawy 

żołądkowo jelitowe.

background image

Posocznica c.d.

Powikłania narządowe:

Płuco wstrząsowe

Wstrząs septyczny

Spadek siły skurczowej m. 

sercowego

Powikłania nerkowe

Zaburzenia krzepliwości ( DIC)

Powikłania neurologiczne

W badaniach dodatkowych 

małopłytkowość,hyperazotemia, 

hyperbilirubinemia, kwasica 

metaboliczna, hypoalbuminemia

background image

Leczenie posocznicy

Antybiotykoterapia, tlenoterapia,

(wentylacja mechaniczna ) 

hydrokortyzon,płyny,ew:osocze, 

preparaty płytek,immunoterapia 

( ostatnio przeciwciała 

monoklonalne - Xigriss)

background image

Inne zakażenia szpitalne

stanowią 10-15% wszystkich zakażeń

w tej grupie są zakażenia skóry,tkanki 
podskórnej,centralnego systemu 
nerwowego,przewodu 
pokarmowego,dróg rodnych i inne 
powyżej nie zakwalifikowane

rozpoznawanie i kwalifikacja tych 
zakażeń jako szpitalne opiera się na 
tych samych kryteriach stosowanych w 
zakażeniu rany operacyjnej czy układu 
oddechowego

background image

ASEPYKA

oznacza jałowość

sposób postępowania zapobiegający 

zakażeniu żywymi drobnoustrojami 

chorobotwórczymi

zasadą jest unikanie styczności z 

zakażonym środowiskiem

stosowanie narzędzi,opatrunków i 

leków wyjałowionych,zmiana odzieży i 

obuwia,jałowa odzież do 

zabiegów,stosowanie rękawiczek 

ochronnych itp.

background image

Za ojca aseptyki uważa się 

Gustawa Adolfa Neubera, 

kilońskiego chirurga  (1886)

Reguły aseptyki wprowadzone przez 

niego, niewiele zmienione, są 

obowiązujące do dziś

1887-Ernest von Bergmann 

wprowadza sterylizację przy użyciu 

pary wodnej

1885-Jan Mikulicz Radecki stosuje 

podczas operacji rękawiczki 

bawełniane

1894-William S. Halsted stosuje 

rękawiczki gumowe

background image

ANTYSEPTYKA

lub dekontaminacja to proces 
prowadzący do usunięcia lub 
zabicia drobnoustrojów za 
pomocą środków antyseptycznych

pojęcie to obejmuje 
oczyszczanie,dezynfekcję i 
strylizację

background image

Chemiczne środki 

antyseptyczne

Preparaty zawierające 

dichlorofenol, heksachlorofen, 

diglukonian hlorheksydyny, 

heksylorezorcynol, alkohol etylowy, 

alkohol izopropylowy, jodofory

Preparaty złożone; Dishand, 

Octenisept,itp.

Ograniczone zastowanie mają 

również  barwniki 

akrydynowe,chloramina,barwniki 

trifenylometaminowe, związki 

srebra ( azotan srebra)

background image

 Historia antyseptyki

1847- węgierski lekarz i położnik 

Ignacy Semmelweis przeprowadził 

skuteczną kampanię w sprawie 

dezynfekcji rąk roztworem chloru w 

klinikach położniczych

1867- Joseph Lister brytyjski 

chirurg zastosował kwas karbolowy 

( fenol) do zabiegów i operacji w 

formie aerozolu i to on nazywany 

jest ojcem antyseptyki

background image

Oczyszczanie

metody doprowadzające do 
usunięcia obcych materiałów 
( zanieczyszczenia np. gleba, 
materiał 
organiczny,drobnoustroje)z 
oczyszczanego obiektu lub 
sprzętu

najczęściej poprzedza dezynfekcję 
lub sterylizację

background image

Dezynfekcja

proces zmniejszający liczbę 
patogennych drobnoustrojów, lecz 
nie zawsze przetrwalników 
bakteryjnych znajdujących się na 
przedmiotach lub skórze,do 
poziomu który nie zagraża 
zdrowiu ludzi

background image

Dezynfekcja wysokiego 
stopnia

to proces doprowadzający do 
zabicia nie tylko wrażliwych form 
wegetatywnych bakterii, grzybów 
i wirusów, lecz także prątków 
gruźlicy i enterowirusów

background image

Sterylizacja

to proces,  w wyniku którego 
całkowitemu zniszczeniu ulegają 
wszystkie drobnoustroje oraz ich 
formy przetrwalnikowe. 
Sterylizację przeprowadza się 
głównie metodami fizycznymi

background image

 Metody sterylizacji

Wyżarzanie lub spalanie

Sterylizacja suchym gorącym 

powietrzem

Sterylizacja parą wodną pod 

ciśnieniem 

Sączenie

Sterylizacja promieniowaniem 

jonizującym lub UV

Wyjaławianie gazami ( tlenek 

etylenu, formaldehyd)

Sterylizacja roztworami środków 

chemicznych ( aldehyd 

glutarowy,kwas nadoctowy)


Document Outline