plik

Ustawa XII Tablic

Naruszenie

nietykalności

cielesnej

osób

wolnych (sui iuris i alieni iuris)

Membrum ruptum - uszkodzenie ciała osoby
wolnej

Os fractum - uszkodzenie ciała niewolnika

Iniuria - naruszenie nietykalności cielesnej bez
uszkdzenia ciała (zniewaga)

Mala carmina - złe pieśni, okrzyki mające
sprowadzic choroby lub śmierć

Sztywne

stawki

zadośćuczynienia

poszczególne przestępstwa.

Typy iniuria

G.  3.220:  Nie  popełnia  się  zniewagi  wyłącznie
wtedy,  kiedy  ktoś  zostanie  uderzony  np.  kijem
albo pięścią czy też wychłostany, lecz także jeśli
się  podniesie  rumor  przeciwko  komuś,  lub  jeśli
ktoś  wpisuje  na  listę  aukcji  dobra  czyjeś  jakoby
był  dłużnikiem,  wiedząc,  że  nic  mu  nie  jest
winien. Tak samo jeśli ktoś napisze oczerniającą
broszurkę,  albo  wierszydło,  albo  jeśli  (natrętnie
podąża)  za  matroną  lub  młodzieńcem,  a  i
jeszczne na mnóstwo innych sposobów.

Czy poełniono znewagę?

Natrętne chodzenie za żoną senatora. Co

jeśli

miała

szaty

przezroczystego

jedwabiu?

Ktoś przeszkadza łowić ryby w morzu

drugiej osobie.

Ktoś ogłasza, że jego sąsiad jest bankrutem

Wchodzę do twojego domu bez pozwolenia

Polecam twojemu niewolnikowi zrobić coś,

na co byś się nie zgodził.

Ktoś bije cudzego niewolnika.

Edykty regulujące

iniuria

Edykty regulujące

iniuria

Edictum generale de iniuriis

wprowadzenie actio iniuriam aesimatoria

stosowana  w  przypadkach  wskazanych  w
Ustawie  XII  tablic  (następnie  stosowana
także  w  wypadku  wszystkich  innych
edyktów regulujących zniewagę)

wysokość

zadośćuczynienia

nie

jest

sztywna - szacowana jest gł. według winy
sprawcy

zakresu

żądania

poszkodowanego

Edictum de

convictio

Edictum de

convictio

Ulpian  D.  47.10.15.2:  Pretor  ogłosił,  że  kto
wznosił  pod  czyimś  adresem  okrzyki  sprzeczne
z  dobrymi  obyczajami  albo  za  czyją  sprawą
podniosła  się  przeciw  komuś  sprzeczna  z
dobrymi  obyczajami  wrzawa,  przeciw  temu
udzielę  powództwa.  Jednak  tylko  to,  co  zostało
powiedziane  podniesionym  głosem,  czy  to
przez  jednego,  czy  przez  wielu,  w  obecności
grupy  osób,  może  być  uznane  za  convictio.  To
co  nie  zostało  powiedziane  podniesionym
głosem, ani w obecności grupy osób, nie może
być  za  convictio  uznane,  a  jedynie  należy  to
uznać za działanie celem zniesławienia.

Edykty regulujące

iniuria

Edykty regulujące

iniuria

Edictum de convictio

odpowiedzialność za zniewagę słowną
dokonaną publicznie, w obecności
grupy osób

znieważony może być nieobecny przy
okrzykach,

byle

był

wyrażnie

wskazany

Edykty regulujące

iniuria

Edykty regulujące

iniuria

Edictum de adtemptata pudictitia

ochrona kobiet i młodzieńców przed
zamachami na ich skromność:

odciągnięcie

osoby

towarzyszącej

(„przyzwoitki”)

nagabywanie

(„mnamawianie

złego”)

naprzykrzanie się (np. chodzenia za
komś, nawet w milczeniu)

Edictum de

adtemptata

pudicitia

Edictum de

adtemptata

pudicitia

Ulpian  D.  47.10.15.22:  Czym  innym  jest
nagabywanie  a  czym  innym  narzucanie
się.  Nagabuje  bowiem  ten,  kto  słowani
nastaje  na  czyjąć  obyczajność,  narzuca
się  ten,  kto  milcząć  natrętnie  za  kimś
chodzi,  najczęściej  bowiem  służy  to
jakiemuś zniesławieniu.

Edykty regulujące

iniuria

Edykty regulujące

iniuria

Edictum ne quid infamandi causa fiat:

wszystkie

inne

wypadki

iniuria

nieobjęte

wcześniejszymi edyktami

nowa koncepcja odpowiedzialności:

istotny element subiektywny deliktu - animus

iniurandi (zamiar znieważenia)

wykluczenie animus iniurandi

niemożność rozeznania czynu (wiek, stan

umysłowy)

żart

działanie w celu wychowawczym

Edictum ne quid

infamandi causa fiat

Edictum ne quid

infamandi causa fiat

Ulpian D. 47.10.13.3: Jeśli ktoś z zamiarem
zniewagi pozwał mnie do sądu, by mnie nękać,
mogę przeciw niemu wytoczyć actio iniuriam.

Ulpian  D.  47.10.13.7:  Powstało  pytanie,  czy
kogoś,  kto  zabrania  mi  łowić  ryby  w  morzu  lab
zastawiać  sieci,  mogę  pozwać  z  tytułu  zniewagi.
Są  tacy,  którzy  tak  uważają  i  tak  sądził
Pomponius.  Wielu  uważa,  że  ktoś  taki  podobny
jest  do  tego,  kto  zabrania  mi  korzystać  z  łaźni
publicznej  albo  siedzieć  w  teatrze  albo  w  jakimś
innym  miejscu  siedzieć,  działać  lub  rozmawiać,
albo  jeżeli  nie  pozwala  mi  korzystać  z  mojej
rzeczy.

Actio iniuriam

aestimatoria

Actio iniuriam

aestimatoria

Actio iniuriam nie można wytoczyć gdy:

brak animus iniurandi

istnieje zgoda poszkodowanego

Actio

iniuriam

nie

można

wytoczyć

przeciwko spadkobiercom znieważającego,
a także nie mogą jej wytoczyć spadkobiercy
pokrzywdzonego (actio vendictae spirantes)

w sytuacji przyczynienia się znieważonego
kara jest odpowiednio obniżona

Zniewaga bezpośrednia i

pośrednia

Zniewaga bezpośrednia i

pośrednia

Zniewaga bezpośrednia:

skargę wytacza znieważony

Zniewaga pośrednia

zniewaga osoby alieni iuris = pośrednie
znieważenie jej pater familias

zniewaga kobiety zamężnej = pośrednio
znieważenie jej męża (niezależnie od
wejście żony pod manus męża)

Zniewaga bezpośrednia i

pośrednia

Zniewaga bezpośrednia i

pośrednia

Znieważenie osoby pod władzą lub żony

jeśli żona jest osobą sui iuris dochodzi swoich

praw sama (ze zniewagi bezpośredniej) i

dadatkowo ze swoją własna skargą występuje

mąż ze zniewagi pośredniej

jeśli żona jest pod manus męża. ma własną

skargę (ze zniewagi bezpośredniej), ale w jej

imieniu skargę wytacza jej mąż i dodatkowo ze

swoją własną sargą występuje mąż ze zniewai

pośredniej

jeśli osoba jest alieni iuris ma własną skargę (ze

zniewagi bezpośredniej), ale w jej imieniu

wytacza ją jej pater familias, który dodatkowo

występuje ze swoją własną skargą ze zniewagi

pośredniej.

Zniewaga

niewolnika

Zniewaga

niewolnika

Ulpian D. 47.10.15.34: Pretor ogłosił: Jeśli
ktoś  cudzego  niewolnika  w  sposób
sprzeczny  z  dobrymi  obyczajami  oćwiczy
rózgami  lub  bez  polecenia  właściciela
poddał  torturom,  udzielę  przeciw  niemu
powództwa. Także jeśli coś innego zostało
uczynione,

udzilę

powództwa

rozpoznaniu sprawy.

Zniewaga

niewolnika

Zniewaga

niewolnika

Nie można znieważyć samego niewlonika
(jest rzeczą)

Jeśli

poprzez

zniewagę

niewolnika

znieważa się również właściciela -
zniewaga bezpośrednia właściciela

Zniewagą właściciela jest także zamach
na integralnosć cielesną niewolnika (np.
ćwiczenie go rózgami)

Definicja

G. 3.183-184: Że są trzy rodzaje kradzieży
powiedzieli Servius Sulpicius i Masurius
Sabnus: jawna i niejawna, z przychwycenia i
z

przekazania

(manifestum,

nec

manifestum,  cenceptum,  oblatum).  Labeo  -
że  dwa:  jawna  i  niejawna,  kradzież  bowiem
z  przechwycenia  i  z  przekazania  są  raczej
odmianami  działania  wiążącymi  się  z
kradzieżą,  co  wydaje  się  oczywiście  bliższe
prawdy, jak się okaże później.

Furtum -rodzaje

G. 3.184: Niektórzy rzekli, że kradzieżą jawną jest ta, która

zostaje wykryta w miejscu popełnienia. Inni natomiast rzekli

szerzej, że ta, którą wykrywa się w miejscu popełnienia, np. jeśłi

zostanie popełniona kradzież oliwek w gaju oliwnym , winogron w

winnicy, dopóki złodziej będzie w tym gaju oliwnym albo w

winnicy; albo gdy kradzież będzie popełniona w domu, dopóki

złodziej będzie w domu. Inni idą jeszcze dalej i powiadają, że

kradzież jest jawna, dopóki złodziej nie przeniósł rzeczy do

miejsca przeznaczenia. inni jeszcze szerzej: skoro tylko złodziej

trzymajacy rzecz zostanie zauważony. Pogląd ten się nie

utrzymał. Ale także pogląd tych, którzy utrzymują, że wykryta

kradziez, jest jawna, dopóki złodziej przenosił rzecz na miejsce

przeznaczenie, nie jest aprobowany, dlatego, że rodzi poważne

wątpliwości, czy winno się to zamknąć w czasie jednego czy

wielu dni. Często bowiem złodzieje zamierzają rzeczy skradzione

w jednych miastach przenieść do innych miast albo do innych

prowincji. Podzielany jest zatem pierwszy albo drugi z wyżej

wymienionych poglądów; większość jednak podziela ten drugi.

Furtum - rodzaje

Furtum manifestum (‚kradziez jawna”) -
zasądzenie na czterokrotną wartość
skradzionej rzeczy

Furtum

nec

manifestum

(„kradzeiż

niejawna”) - zasądzenie na dwukrotną
wartość skradzionej rzeczy

Furtum - rodzaje

Actio furti concepti et oblati - przeciwko
przechowującemu

rzecz

skradzioną;

zasądzenie na potrójną wartość rzeczy

Actio furti prohibiti - przeciwko utrudniającemu
poszukiwanie rzeczy skradzionej; zasądzenie
na czterokrotną wartość skradzionej rzeczy

Rodzaj kradzieży czy rodzaj skargi (?)

Furtum usus, furtum rei suae

Furtum prohibitum

G. 3.192: Powództwo z przeszkodzenia jest powództwem o

poczwórną wartość rzeczy, wprowadzonym na podstwie

edyktu pretora. Ustawa natomiast nie ustanawia z tego tytułu

żadnej kary, nakazuje tylko, żeby ten, kto chce przeszukiwać,

poszukiwał nagi, opasany przepaską, trzymający misę. Jeśli

coś znajdzie, ustawa nakazuje, by była to kradzież jawna. 193.

Powstaje pytanie co to jest przepaska. Lecz jest bliższe

prawdy, że jesto to rodzaj czegoś zeszytego, czym są

przykryte części nieodzowne. 193a. Ten zaś przepis jest w

całości śmieszny, bo ten, kto przeszkadza temu, by poszukiwał

ubrany, będzie również przeszkadzał temu, by przeszukiwał

nagi, tym bardziej, że w razie takiego poszukiwania i

znalezienia rzeczy podlegałby surowszej karze. Dalej (co do

wyjaśnień), że (ustawa) nakazuje mieć misę bądź dlatego,

żeby zajętymi rękami nieczego nie podrzucił, bądź dlatego

żeby to , co znajdzie, do niej wrzucił, żadne z nich nie posuwa

sprawy: jeśli to, czego poszukuję, będzie takiej wielkości lub

jakości, że ani podrzucone, ani tam włożone być nie może. Z

pewnością nie ma zaś wątpliwości, że z jakiegokolwiek byłaby

materiału ta misa, czyni się ustawie zadość.

Definicja w prawie

przedklasycznym?

Definicja w prawie

przedklasycznym?

G. 3. 195-196: Kradzieży dokonuje się nie tylko

wtedy, gdy ktoś zabiera cudzą rzecz dla

przywłaszczenia, lecz w ogóle, gdy ktoś

posługuje się cudzą rzeczą wbrew woli

właściciela. 196. Tak więc, jeśli ktoś będzie

używał rzeczy, która została u niego złożona

na przechowanie, popełnia kradzież. Także jeśli

ktoś otrzyma rzecz do używania i zastosuje ją

do innego użytki, jest zobowiazany z tytułu

kradzieży. Na przykład, jeśli ktoś otrzyma

srebra do użycia, bo ma zaprosić przyjaciół na

obiad, a zabierze je za granicę. Albo jeśli ktoś

użyczonego konia na przejażdżkę zabierze

dalej, i jak prawnicy republikańscy piali o tym,

kto zabrał zwierzę na potyczkę zbrojną.

Furtum - definicja

klasyczna

Furtum - definicja

klasyczna

Paulus D. 47.21.3: Kradzieżą jest dotknięcie
cudzej  rzeczy  (contrectatio),  podstępne
(fraudulosa)  dokonane  w  celu  osiągnięcia
korzyści  (lucri  faciendi  gratia).  Kradzież  to
podstępne  dotknięcie  rzeczy  z  zamiarem
osiągnięcia zysku albo z samej rzeczy, albo
jej  używania,  albo  posiadania  (Furtum  est
contrectatio  rei  fraudulosa  lucri  faciendi
gratia  vel  ipsius  rei  vel  etiam  usus  eius
possessionisve)

Furtum - cechy

Contrectatio - zetknięcie się, zabór cudzej
rzeczy (nie ma kradzieży bez fizycznego
kontaktu z rzeczą)

Fraudulosa

obiektywna

niezgodność

działania z prawem i subiektywne zawinienie;

zgoda właściciela wyłącza bezprawność
czynu, choćby sprawca o niej nie widział

Lucri faciendi gratia - osiągnięcie korzyści
majątkowej z kradzieży

Furtum - cechy

Ulpian D. 47.52.19: nie popełnia się

kradzieży słowem czy pismem; stosujemy

bowien to prawo, że nie popełnia się

kradzieży bez zetknięcia z rzeczą [...]

Ulpian D. 9.2.27.21: Sabinus uważa, że

przysługuje mi skarga z tytułu szkody

majątkowej, jeśli ktoś wytrącił mi monety

z ręki, o ile przepadły one w taki sposób,

że nie dostały się w niczyje władanie, np.

jeśli wpadły do rzeki albo do morza, albo

ścieku; jaśli natomast dostały się w czyjeś

władanie, należy wytoczyć skargę z tytułu

pomocnictwa przy kradzieży, co podobało

się również dawnym prawnikom.

Furtum - przedklasyczne

definicje?

Furtum - przedklasyczne

definicje?

Paulus D. 47.2.67: Dawni prawnicy uznali, że

ten, kto podstępnie pozwał mularza przed sąd

będzie odpowiadał za kradzież, jeżeli w

międzyczasie muły uciekły.

Gell. Noct. Att. 11.18.14: Sabinus mówi także

[...], że należy uważać za złodzieja niewolnika

kogoś, kto w trakcie, gdy ten uciekał przed

oczyma właściciela, zasłonił go togą, tak aby

właściciel nie widział.

Ulpian D. 47.2.52.22: Kupowałeś na wagę i ktoś

użyczył ci odważników, które były cięższe niż

zwykłe. Mela pisze, że jest odpowiedzialny za

furtum w stosunku do sprzedawcy, ty zaś sam

jesteś odpowiedzialny, jeśli o tym wiedziałeś. Nie

dostajesz bowiem zgodnie z wolą sprzedawcy,

skoro myli się co do wagi.

Furtum - przedklasyczne

definicje?

Furtum - przedklasyczne

definicje?

G. 3.202: Czasem odpowiada za kradzie, ten,

kto sam kradzieży nie popełni, tak jest z tym,

za czyją radą lub pomocą została popełniona

kradzież. Tu zalicza się tego, kto wytrącił tobie

monety, aby je kto inny skrycie zabrał, lub

zastąpił ci drogę, żeby inny skrycie zabrał,

albo spłoszył owce albo krowy twoje, by kto

inny je wyłapał. I to właśnie napisali dawni

(prawnicy) o tym, kto czerwoną płachtą

spłoszył zaprzęg. Lecz jeśli coś zostanie

dokonane ze swawoli, a nie była to czynność

podjęta po to, żeby była popełniona kradzież,

to zobaczymy, czy powinna być udzielona

actio utilis, skoro nawet zwykła wina karana

jest przez ustawę Akwiliańską o szkodzie.

Kto popełnia

kradzież?

Kto popełnia

kradzież?

Ulpian  D.  47.2.52.15:  Niewolnik,  który
oświadczył,  że  jest  wolny,  aby  pożyczyć
mu pieniądze, nie popełnia kradzieży, nie
oświadcza  bowiem  wiecęj  niż,  to,  że  jest
wiarygodnym  dłużnikiem.  Podobnie  ma
się  sprawa  z  tym,  kto  będąc  synem  pod
władzą,  udaje,  że  jest  pater  familias,  aby
mu chętniej pożyczyć pieniądze.

Zamiar i zysk

Ulpian D. 47.2.39.3: Zaiste jeśli ktoś porwał lub ukrył

cudzą niewolnicę-prostytutkę nie popełnia kradzieży.

Nie badany jest bowiem (sam) czyn lecz powód czynu.

Zaś powodem (w tym przypadku) była nie kradzież lecz

żądza. I dlatego jeśli ktoś powodowany żądzą włamuje

się do mieszkania prostytutki, a korzystają z tego

złodzieje, których on sam nie przyprowadził, by zabrać

jej rzeczy, nie będzie odpowiadał z tytułu kradzieży.

Czy więc podpada pod lex Fabia ten kto ukrywa osobę

trudniącą się nierządem? Nie sądzę by mógł

odpowiadać i tak też odrzekłem, kiedy się coś

podobnego wydarzyło. Z pewnością nie jest złodziejem,

mimo, że postępuje haniebniej niż ten kto zabiera, lecz

to wyrównuje niesława jaką na się zaciąga.

Paulus D. 47. 2. 83.2: Ten kto porywa niewolnicę nie

prostytutkę z żądzy, odpowiada z actio furti i jeśli ją

ukrywa będzie ukarany z Lex Fabia.

Zamiar

Paulus D. 47.2.1.1-2: Sam zamiar
popełnienia

kradzieży

nie

czyni

złodziejem.  2.  Tak  ktoś  kto  przeczy,  by
miał  u  siebie  depozyt,  nie  zawsze
odpowiada  za  kradzież  lecz  dopiero  jeśli
to zataił w celu ukradzenia go.

Zamiar

Ulpian D. 7.2.46.7-8: Słusznie mówi się, że nie

jest złodziejem kto myślał, że postępuje z

rzeczą zgodnie z wolą właściciela. Bo jakże

zarzucić działanie podstępne temu, kto uważa,

że właściciel by się na nie zgodził bez względu

na to czy myli się, czy ma rację. I dlatego, tylko

ten jest złodziejem, kto postąpił z rzeczą tak,

jak wiedział, że właściciel by się nie zgodził. 8.

Z kolei można zapytać czy poswstaje actio furti

w przypadku, gdy ja sądziłbym, że postępuję

wbrew woli właściciela, a ten by (takiego

postępowania) chciał? I Pomponius twierdzi, że

popełniam furtum. Prawdziwe jest jednak

zdanie, że jeśli ja chcę, aby on użył (rzeczy), to

nawet jeśli on o tym nie wie, nie zobowiązuje

się z furtum wobec mnie.

Furtum rei suae

Pomponius  D.  13.7.3:  Sądząc,  że  otrzymasz
zaraz od swgo dłużnika pieniądze, oddałeś mu
przedmiot  zastawu,  a  ten  wyrzucił  go  przez
okno,  aby  został  pochwycony  przez  osobę,
którą  do  tego  celu  tam  postawił.  Labeo
twierdzi, że możesz prowadzić postępowanie z
furtum oraz ze skargi o okazanie z dłużnikiem.
I  jeśli  przeciwstawi  twojej  skardze  pignoriticia
contraria  -  zarzut  oddanego  zastawu,  możesz
odpowiedzieć

kontrzarzutem

tytułu

podstępu, jako , że zastawu nie należy uznać
za oddany lecz zabrany podstępną sztuczką.

Legitymacja

procesowa

Legitymacja

procesowa

G. 3.203: Powództwo zaś z tytułu kradzieży przysługuje

temu, kto ma interes w tym, by rzecz pozostawała

nietknięta, choćby nie był właścicielem. Przysługuje

więc właścicielowi tylko wtedy, gdy on sam ma interes

w tym, by rzecz nie przepadła. 204. Stąd jest pewne, że

wierzyciel może prowadzić postępowanie ze skargi z

tytułu kradzieży z powodu zabrania mu skrycie rzeczy

danej w zastaw, i to tak dalece, że choćby to sam

właściciel rzecz tę skrycie zabrał, niemniej przysługuje

wierzycielowi powództwo z tytułu kradzieży. 205. Także

jaśliby folusznik przyjął szaty do wyczyszczenia lub

odświeżenia lub krawiec do naprawienia za określonym

wynagrodzeniem i utracił je wskutek kradzieży, on sam

ma powództwo z tytułu kradzieży, nie właściciel,

ponieważ właściciel nie ma interesu w tym, by te rzeczy

nie przepadły, skoro może uzyskać swoje od folusznika

lub krawca w postępowaniu sądowym, jeśli tylko ten

folusznik albo krawiem jest w stanie świadczyć wartość

rzeczy.

Legitymacja

procesowa

Legitymacja

procesowa

Marcus daje w komodatum krowę
Quintusowi. Kradnie ją Titius. Komu
przysługuje actio furti?

Marcus

Lucius

Titus

Legitymacja

procesowa

Legitymacja

procesowa

Marcus daje w komodatum krowę
Quintusowi. Kradnie ją Titius. Komu
przysługuje actio furti?

Marcus

Lucius

Titus

commodatum

Legitymacja

procesowa

Legitymacja

procesowa

Marcus daje w komodatum krowę
Quintusowi. Kradnie ją Titius. Komu
przysługuje actio furti?

Marcus

Lucius

Titus

commodatum

Legitymacja

procesowa

Legitymacja

procesowa

Marcus daje w komodatum krowę
Quintusowi. Kradnie ją Titius. Komu
przysługuje actio furti?

Marcus

Lucius

Titus

commodatum

Actio furti

Legitymacja

procesowa

Legitymacja

procesowa

Marcus daje w komodatum krowę
Quintusowi. Kradnie ją Titius. Komu
przysługuje actio furti?

Marcus

Lucius

Titus

commodatum

Actio furti

Actio commodati directa

Actio furti nec

manifesti

Actio furti nec

manifesti

Caius Aqulius niech będzie sędzią.

Jeśli się okaże, że na szkodę Aulusa Ageriusa

została popełniona kradzież złotej patery

wartości 10 tysięcy sesterców lub więcej

staraniem Numeriusa Negidiusa lub za jego

pomocą lub namową, z której to przyczyny

Numerius Negidius powinien na podstawie ius

civile (oportere) zostać uznanym za złodzieja.

Ile była warta ta rzecz, kiedy została

popełniona kradzież, tyle pieniędzy razy dwa

niech zasądzi Caius Aquilius sędzia od

Numeriusa Negidiusa, jeśli się nie okaże,

niech uwolni.

Actio furti noxalis nec

manifesti

Actio furti noxalis nec

manifesti

Caius Aqulius niech będzie sędzią.

Jeśli się okaże, że na szkodę Aulusa Ageriusa

została popełniona kradzież złotej patery

wartości 10 tysięcy sesterców lub więcej

staraniem Stichusa niewolnika lub za jego

pomocą lub namową, z której to przyczyny

Numerius Negidius powinie zostałć uznany za

złodzieja albo wydać noksalnie niewolnika

Stichusa,

ile była warta ta rzecz, kiedy została popełniona

kradzież, tyle pieniędzy razy dwa albo

noksalne wydanie niewolnika Stichusa

niech zasądzi Caius Aquilius sędzia od

Numeriusa Negidiusa; jeśli się nie okaże, niech

uwolni.

Furtum - zbieg

odpowiedzialności

Furtum - zbieg

odpowiedzialności

Skargi z tytułu kradzieży (actio furti) były
skargami penalnymi (actiones poenales)

Można stosować je łącznie ze skargami
odszkodowawczymi (actiones rei
perecutoriae) np. z rei vindicatio lub
condictio furtiva

Rapina - rabunek

Rapina - kradzież przy użyciu siły
(kwalifikowana forma kradzieży)

Skarga: actio vi bonorum raptorum

na poczwórną wartość rzeczy

infamia

Document Outline