Uszkodzenia
ścięgien w
obrębie ręki
Uszkodzenia
ścięgien w
obrębie ręki
Uszkodzenia ścięgien zginaczy
Strefy uszkodzenia ścięgien
zginaczy
STREFA I
• Od przyczepu zginacza
powierzchownego do
przyczepu zginacza
głębokiego
• Uszkodzeniu może ulec
jedynie ścięgno mięśnia
zginacza głębokiego palców
• Pierwotne zszycie ścięgna,
jeśli kikut obwodowy
krótszy niż 15 mm można
wszyć kikut proksymalny w
paliczek
STREFA II - pole ziemi
niczyjej
• Od przyczepu ścięgna
zginacza powierzchownego
do początku pochewki
włóknistej
• Zszycie rany i odroczenie
zszycia ścięgna – leczenie
uszkodzeń w tej strefie
powinno być prowadzone w
ośrodkach specjalistycznych
• Znajdujące się w tej strefie
dwa ścięgna biegnące do
każdego palca mają różną
amplitudę przesuwania – po
zszyciu obu ścięgien może
dojść do zrostów pomiędzy
nimi.
STREFA III
– pole mięśni glistowatych
lub śródręcza
• Od początku pochewki
włóknistej do troczka
zginaczy
• Obowiązuje zszycie obu
ścięgien. Aby uniknąć
zrostów w miejscu szwu
zaleca się owiniecie
zespolenia zginacza
głębokiego mięśniem
glistowatym.
STREFA IV
• Obejmuje kanał nadgarstka
– zgrupowanie wszystkich
ścięgien zginaczy i nerwu
pośrodkowego w ciasnej
przestrzeni
• Przecięcie jedynie zginaczy
powierzchownych nie
wymaga zespolenia
• Uszkodzenie warstw
głębszych – zszycie
zginacza głębokiego kciuka
oraz zginacza głębokiego
palców
• Jeśli palec w chwili
uszkodzenia znajdował się w
zgięciu i różnica w poziomie
przecięcia przekracza 1cm
należy dokonać zszycia
każdego ze ścięgien
STREFA V - przestrzeń Parony
• Obszar powyżej troczka
zginaczy
• Obowiązuje pierwotne zszycie
wszystkich struktur po
identyfikacji anatomicznej
uszkodzonych tkanek!!!
• Ściegno zginacza długiego
kciuka i zginacza głebokiego
wskaziciela zespalane jest
osobno; ścięgna zginaczy
głebokich palca III, IV, V
razem
• Ścięgna zginaczy
powierzchownych wycina się
w kierunku bliższym i dalszym
• Uszkodzenie tylko głębokiego zginacza
– brak czynnego
ruchu zginania paliczka dystalnego przy ustalonym paliczku
środkowym
• Przerwanie tylko zginacza powierzchownego
– przy
wyprostowaniu pozostałych palców i ustaleniu paliczka bliższego
brak mozliwości czynnego zgięcia stawu międzypaliczkowego
bliższego.
• Zgięcie palców w momencie urazu
– po wyprostowaniu kikut
dalszy przesuwa się obwodowo, kikut bliższy bliżej rany urazowej
• Wyprost palca w momencie urazu
– kikut dalszy na poziomie
rany, kikut bliższy przesunięty proksymalnie.
Uszkodzenia ścięgien
prostowników
Strefy uszkodzenia ścięgien
prostowników
STREFA I
• Dalszy staw międzypaliczkowy i okolica
• Obraz palca młoteczkowatego – opadanie paliczka dystalnego
• Uszkodzenie w tej strefie spowodowane jest zazwyczaj urazem
mechanicznym bez uszkodzenia skóry stąd leczenie –
unieruchomienie w przeproście z jednoczesnym zgięciem w
stawie międzypaliczkowym bliższym.
STREFA II
• Proksymalnie od strefy pierwszej do około połowy paliczka
środkowego
• Uszkodzenie dotyczy głównie pasma środkowego aparatu
wyprostnego, powodując wyprost w stawie
międzypaliczkowym bliższym.
• Charakterystyczna dla uszkodzenia deformacja
butonierkowata – zgięcie w stawie międzypaliczkowym
bliższym i przeprost w stawie dalszym.
• zszycie szwem pogrążonym i unieruchomienie
STREFA III
• Okolica paliczka bliższego i stawu
śródręczno – paliczkowego;
• Charakterystyczny jest brak
możliwości czynnego wyprostu
palców w stawie śródręczno –
paliczkowym przy zachowanym
wyproście w pozostałych stawach;
• Zszywamy szwem pogrążonym i
unieruchamiamy.
STREFA IV
• Okolica grzbietowa kości śródręcza
– pierwotny szew ścięgna
• Uszkodzenia w tej okolicy mogą być
maskowane czynnością nie
uszkodzonych ścięgien oraz ich
połączeń międzyścięgnistych.
STREFA V
• Część ścięgien pokryta pochewką –
pierwotne zszycie ścięgien z
usunięciem pochewki i wydłużeniem
poprzecznego więzadła nadgarstka
bądź nacięcia obarczającego.
Uszkodzenie długiego prostownika
kciuka
– szew pierwotny lub
przeniesienie prostownika
właściwego wskaziciela na kikut
dalszy prostownika kciuka i zszycie
bok do boku (po złamaniach dalszej
nasady kości promieniowej)
Zasady leczenia chirurgicznego
uszkodzonych ścięgien
• Najlepsze wyniki daje pierwotne zszycie ścięgien;
• Szew powinien być wykonany atraumatycznie, a ścięgna
pokryte skórą;
• Należy zszywać wszystkie ścięgna poza ścięgnem mięśnia
dłoniowego długiego oraz zginacza powierzchownego
palców w obszarze ziemi niczyjej.
• Najczęstsze metody szycia ścięgien: szew pogrążony
Bunnella, prostopadły szew Brandta, szew Kesslera
