PRZEPISY PRAWNE REGULUJĄCE ŚWIADCZENIA NA RZECZ OBRONY



30 grudnia 1991 roku na pierwszym

posiedzeniu Rady Szefów Państw WNP w

Mińsku podpisano

Umowę o

utworzeniu Zjednoczonych Sił

Zbrojnych WNP

. Postulowane przez

rosyjskich wojskowych zachowanie w

regionie zwartej scentralizowanej

struktury polityczno – militarnej

posiadające wspólne dowództwo

wojskowe nie powiodło się i wkrótce

struktura przestała istnieć.



Staraniem Rosji do integracji - polityczno

wojskowej regionu 15 maja 1992 roku

podpisano

Traktat taszkiencki

( Układ o

bezpieczeństwie zbiorowym).



Traktat wszedł w życie 20 kwietnia 1994r.



Państwa – sygnatariusze Układu: Armenia.

Kazachstan, Kirgistan, Rosja, Tadżykistan,

Uzbekistan.



24 września 1993 r. przystąpił Azerbejdżan



9 grudnia 1993 r. przystąpiła Gruzja



31 grudnia 1993 r. przystąpiła Białoruś

Traktat tworzył system bezpieczeństwa

zbiorowego jak i sojusz wojskowy. Zaczęto tworzyć

wspólne siły pokojowe. Sygnatariusze wyrzekli się

groźby użycia siły wobec państw trzecich,

zadeklarowali nieprzystępowanie do sojuszy

wojskowych, zapewnili, że agresja na którekolwiek z

państw układu będzie potraktowane jako atak na

całą organizację.

Na podstawie tego dokumentu siły pokojowe

mogły być wysłane w miejsca zapalne tylko na

prośbę zainteresowanego państwa. Warunkiem

wysłania sił była zgoda wszystkich członków Rady

Szefów Państw.

W latach 90 z inicjatywy Rosji starano się pogłębić

integrację polityczno – wojskową Wspólnoty.

1992- podpisano odpowiedni dokument o

współpracy państw Wspólnoty na rzecz zapewnienia

stabilności na ich zewnętrznych granicach.

1996 – podpisano układ o głównych założeniach

jednolitego systemu obrony powietrznej. Zakłada on

budowę wspólnego systemu ostrzegania przed

atakami z powietrza i obrony przeciw lotniczej.

Misje wspólnych sił pokojowych WNP.

Białoruś – ochraniają obiekty strategiczne,

Ukraina – służą we flocie Czarnomorskiej,

Mołdawia – misja separatystycznego

Naddniestrza,

Kaukaz - strzegą szlaków komunikacyjnych

Azerbejdżan – czuwają nad bezpieczeństwem

instalacji roponośnych

Turkmenistan - patrolują granicę z Iranem

Tadżykistan - strzegą granicy z Afganistanem



14 maja 2002 r. na posiedzeniu Rady Bezpieczeństwa

Zbiorowego sześć państw sygnatariuszy podjęło decyzję o

przekształceniu traktatu w Organizacje Układu o

Bezpieczeństwie Zbiorowym.



OUBZ stała się podstawowym mechanizmem bezpieczeństwa

na obszarze WNP. W rzeczywistości układ ten jest próbą

zachowania hegemonii przez Rosję na obszarze postradzieckim

i ma na celu uniemożliwienie byłym republikom radzieckim

pełnej integracji ze strukturami euroatlantyckimi.



Członkowie układu przeprowadzają liczne manewry wojskowe z

udziałem wielu żołnierzy. Zazwyczaj są to ćwiczenia armii

rosyjskiej i armii jednego z członków układu. m.in. 17 czerwca

2006 na Białorusi, niedaleko od polskiej granicy rozpoczęły się

rosyjsko-białoruskie manewry

Tarcza Związku-2006

z udziałem

8 800 żołnierzy.



Memorandum o wspieraniu pokoju i

stabilności we Wspólnocie

Niepodległych Państw

- zobowiązania

państw WNP do powstrzymania się od prób

wywierania nacisku środkami wojskowymi,

politycznymi, ekonomicznymi od ingerencji

w sprawy wewnętrzne.



Rosja wprowadziła zapis o powstrzymaniu

się państw od udziału w sojuszach i

blokach skierowanych przeciw

któremukolwiek z państw WNP



26 sierpnia 2005r. część państw WNP

podpisała Koncepcję współpracy

wojskowej państw – uczestników WNP

do 2010r.



31.07.2009r. w Kirgistanie zakończył się

nieformalny szczyt prezydentów państw

członkowskich Organizacji Układu o

Bezpieczeństwie Zbiorowym. Jako zagrożenia dla

WNP wskazano:



- ekspansję islamskiego fundamentalizmu



- terroryzm



- konflikt w Afganistanie.



Wystąpiono z projektem utworzenia w Rosji

centrum technologii informacyjnych, zajmujące się

szkoleniem specjalistów w kwestii nowoczesnych

zagrożeń bezpieczeństwa.

Zakończenie „zimnej wojny” nie zmieniło rosyjskiego nastawienia

do NATO, jako do wrogiego sojuszu militarnego. W celu zrównoważenia

wpływów Sojuszu Północnoatlantyckiego oraz zablokowania jego

rozszerzenia na wschód władze w Moskwie zamierzały wykorzystać

WNP. Utworzono całą strukturę administracyjno-wojską, przypominającą

w dużym stopniu NATO.

Najwyższym organem Wspólnoty, który decyduje o polityce

bezpieczeństwa jest Rada Szefów Państw.

Na szczeblu roboczym powołano Radę Ministrów Obrony Państw

WNP, będącą ciałem konsultacyjnym, przygotowującym projekty

współpracy w zakresie strategii obronnej. Zrzesza ona przedstawicieli

tylko tych państw, które biorą udział w tworzeniu wspólnej polityki

obronnej, a mianowicie: Armenii, Azerbejdżanu, Białorusi, Kazachstanu,

Kirgistanu, Rosji, Tadżykistanu i Uzbekistanu.

Ustanowiono także Kwaterę Główną ds. Koordynacji Współpracy

Wojskowej w ramach WNP z siedzibą w Moskwie.

WNP a NATO

Bibliografia:



R.Zięba, Bezpieczeństwo

międzynarodowe po zimnej wojnie.

Warszawa 2008r.



A. Ciupiński, K. Malak

Bezpieczeństwo Polityczne i

wojskowe. Warszawa 2004r.



Document Outline