Rak przełyku 

Chirurgia onkologiczna 

22.01.08r.

Nowotwory nie złośliwe 

przełyku 

• Stanowią mniej niż 10% wszystkich neo 

tego odcinka przewodu pokarmowego. 

• Mięśniak gładkokomórkowy (leiomyoma)

• Guz ziarnistokomórkowy (myoblastoma 

granulocelulare, guz Abrikosofa)

• Brodawczak płaskonabłonkowy (papilloma 

planoepitheliae)

• Guz stromalny (GIST- gastrointestinale 

stromal tumour)

• Włókniak, tłuszczak, nerwiak, naczyniak, 

akantoza glikogenowa 

Części przełyku 

• Górna – leczona gł. Radioterapią ,ze 

słabym efektem

• Środkowa - leczona chirurgicznie
• Dolna – leczona chirurgicznie

5-letnie przeżycie: 3 - 8%

Warstwy przełyku 

• Błona śluzowa
• Mięśniówka
• Surowicówka - nie ma, dlatego szybki 

naciek neo 

Nowotwory złośliwe 

przełyku 

•

Rak pochodzenia nabłonkowego

1. Ca płaskonabłonkowy

a) Brodawkowaty
b) Wrzecionowatokomórkowy
c) Podstawnokomórkowy 

2. Ca gruczołowo- płaskonabłonkowy 
3. Ca drobnokomórkowy
4. Ca gruczołowy
5. Ca gruczołowo- torbielowaty
6. Ca śluzowo- nabłonkowy
7. Rakowiak
8. Ca niezróżnicowany 

Nowotwory złośliwe przełyku 

c.d.

• Raki pochodzenia nienabłonkowego
1. Mięsak gładkokomórkowy
2. Mięsak prążkowanokomórkowy
3. Mięsak maziówkowy
4. kosmówczak
5. Chłoniak nieziarniczy
6. Zmiana złosliwa

• Guzy przerzutowe
1. Przerzuty ca płuca, piersi, czerniaka

Ca płaskonabłonkowy 

przełyku 

• Zachorowalność 
MĘŻCZYZNI - 1055
KOBIETY - 234

• Umieralność 
MĘŻCZYZNI - 1246
KOBIETY - 367

• Przeżycie 5 - letnie – ok. 5%

Czynniki sprzyjające ca 

przełyku 

• Palenie i żucie tytoniu (6x wzrost ryzyka)

• Palenie i żucie opium (Iran)

• Palenie i żucie betelu (Indie, Tajlandia)

• Spożywanie wysoko% alkoholu 

• Ostre przyprawy

• Niedożywienie i ekspozycja na nitrozaminy (peklowane mięso, 

solone ryby)

• Żywność zakażona grzybami

• Wysokie temp. Spożywanych pokarmów (uraz termiczny)

• Niedobór wit. A, B12, C, E , beta-karoten

• Niedobór mikroelementów : Co, Zn, Cu

• Niedobór Fe (zesp Plummera-wilsona-stan przedrakowy, 

10%choruje)

• Otyłość, przełyk Barreta (r gruczołowy)

• Achalazja przełyku

• Zwężenia pooparzeniowe i pozapalne

• Modzelowatość (nadmierne rogowacenie dłoni i stóp)

Objawy

• Dysfagia - 85%
• Spadek masy ciała - 60%
• Ból śródpiersia - 25%
• Ulewanie treści pokarmowej - 20%
• Chrypka - 5%
• Kaszel - 2%
• Powiększenie w. chłonnych szyi - 15%
• Obecne przerzuty narządowe - 10%

Wyróżniamy cztery stopnie 

dysfagii

• I – połykanie pokarmów stałych
• II - połykanie pokarmów 

rozdrobnionych

• III - przyjmowanie tylko płynów
• IV – afagia, całkowity brak możliwości 

połykania, nawet śliny.

Diagnostyka

• RTG klatki piersiowej (czy są przerzuty w płucach ?)

• RTG z kontrastem przełyku (czy są zwężenia, 

załamania osi ?)

• Badanie endoskopowe (z pobraniem wycinków do 

bad.H-P)
1. Chromoendoskopowe 

• Bronchoskopia

• TK

• USG j. brzusznej – przerzuty do wątroby

• EUS (endoskopowe USG)

1. Obecność powiększonych w. chłonnych
2. Głębokość nacieku (stopień T)

• Laparoskopia i torakoskopia diagnostyczna

• Badania genetyczne (cyklina D1, p53, p16, BRCA1, 

APC)

Częstość występowania neo 

• Część I (okolice ust) - 8%
• Część II - 9%
• Część III - 28%
• Część IV - 55%

Klasyfikacja TNM

• Tx- nie można ocenić guza pierwotnego
• To- nie stwierdza się guza pierwotnego
• Tis- rak przedinwazyjny 
• T1- naciek blaszki właściwej lub warstwy 

podśluzowej

• T2- naciek błony mięśniowej właściwej lecz 

jej nie przekracza 

• T3 przekracza przydankę
• T4-naciekanie tkanek sąsiednich

Klasyfikacja TNM

• Nx – nie można ocenić regularnych 

węzłów chłonnych

• No – nie stwierdza się przerzutów w 

regularnych węzłach chłonnych

• N1 – obecne przerzuty w regularnych 

węzłach chłonnych

Stopień zaawansowania 

klinicznego ca przełyku – 

klasyfikacja TNM

• I 
T1 No Mo

• II A
T2 No Mo
T3 No Mo

• II B
T1 N1 Mo
T2 N1 Mo

• III
T3 N1 Mo
T4 N0 M0
T4 N1 M0

• IV
T N M1

Leczenie chirurgiczne 

• Resekcja chorego sposobem AKIYAMY
Należy otworzyć j. brzuszna chorego, odciąć przełyk w okolicy 

wpustu żołądka oraz wypreparować krzywizny. By zwiększyć 

długość żołądka należy wykonać wycięcie równoległe do 

krzywizny mniejszej ściany żołądka (wydłużenie o 5-6 cm) 

albo wykonać pyloroplastykę. Następnie należy wykonać 

nacięcie szyi, odnaleźć przełyk i odciąć go. Pod mostkiem 

robimy tunel i przesuwamy w nim żołądek, by ostatecznie 

umieścić go na szyi. Zamykamy j. brzuszną, szyję, a 

następnie wykonujemy torakotomię, by wyciągnąć odcięty 

przełyk.  

• Resekcja chorego sposobem AKIYAMY z użyciem j. grubego 

Inne sposoby leczenia

• Resekcja subtotalna przełyku z 

zespoleniem w j. opłucnej 

1.

Lewis Tunner’a - w prawej opłucnej

2.

Gordon - Jacka - w lewej

• Resekcja przełyku bez otwarcia klatki 

piersiowej  z zespoleniem na szyi 

1. Oringera

Ca przełyku – leczenie 

skojarzone

Radioterapia + chemioterapia 

Przerwa 21 dni 

  operacja

Wytyczne leczenia ca 

przełyku 

• I  chirurgia obserwacja

• II chirurgia +/- RTG/ chemioterapia 

neoadjuwantowa  obserwacja

• III
Chirurgia  +/- RTG/ chemioterapia 

neoadjuwantowa  RTG  ajuwantowa

RTG / chemioterapia 

obserwacja 

• IV → terapia paliatywna → opieka terminalna

• Operacje niemożliwe do wykonania → 

terapia paliatywna → operacja terminalna

Rak przełyku – możliwość 

•

Odpowiednia kwalifikacja chorych do leczenia zarówno 

radykalnego jak i paliatywnego: 

1. Ocena wydolności krążeniowo - oddechowej
2. Ocena stanu ogólnego wg skali Karnofsky’ego 
•

Opieka pooperacyjna 

1. Wczesne leczenie żywieniowe
2. Profilaktyczna antybiotykoterapia
3. Profilaktyka zakrzepowo - zatorowa 
4. Wczesne uruchomienie chorych po zabiegu 
•

Leczenie skojarzone w wybranym przypadku klinicznym
poprawy wyników leczenia po leczeniu skojarzonym 

można spodziewać się jedynie w przypadku całkowitej 

resekcji guza (Ro) 

Leczenie paliatywne

•

RTG terapia (skuteczność 50%)

•

Udrożnienie mechaniczne

a) Protezy (gł. Samorozprężalne)
b) Rozszerzenie mechaniczne
•

Udrożnienie termiczne

a) Laseroterapia (70% skuteczność)
b) Koagulacja bipolarna
•

Przetoki żywieniowe

a) Gastrostomia
b) jejunostomia
•

Inne (wstrzykiwanie roztworu alkoholowego do 

guza, PDT – terapia fotodynamiczna