Postępowanie z 

odpadami stałymi

 

oraz

Postępowanie ze 

ściekami szpitalnymi

Iwona Janosz

Anna Bubak

Gr.5b

 

 

   

Utylizacja odpadów medycznych wymaga 
specjalnych technologii, odmiennych od 
stosowanych dla odpadów komunalnych, 
ponieważ poza zanieczyszczeniem 
środowiska odpady szpitalne niosą 
również zagrożenie epidemiologiczne. 
Odpady skażone drobnoustrojami 
chorobotwórczymi, zawierają ponadto 
duże ilości różnorodnych tworzyw 
sztucznych i substancji chemicznych.

    Źródłem ich powstawania są jednostki 

służby zdrowia: szpitale, przychodnie, 
laboratoria. 

 

 

   

Do specyficznych odpadów szpitalnych zaliczane 

są:

odpady stałe powstające w szpitalach zakaźnych oraz 

na oddziałach zakaźnych        w pozostałych szpitalach 

(również odpadki żywnościowe), 

opatrunki (gipsowe, wata, gaza, bandaże), 
szczątki ludzkie (pooperacyjne, posekcyjne, 

poporodowe), 

ciała zwierząt laboratoryjnych, 
sprzęt jednorazowego użytku, 
środki farmakologiczne nie nadające się       do 

wykorzystania, 

stłuczka szklana naczyń laboratoryjnych. 

 

 

   Ilość powstających odpadów stałych 

zależy od wielkości i charakteru 
placówki służby zdrowia. 

   Średnio wytwarzanych jest 7,8 

tony/dobę odpadów medycznych. 

   W szpitalu średniej wielkości 

gromadzi się w ciągu roku ponad 
100 tys. strzykawek 
jednorazowego użytku. Rocznie 
powstaje łącznie 40 do 50 ton 
odpadów specjalnych .

 

 

    

Dotychczas wszystkie te odpady 

składowano   na wysypiskach lub 

spalano.Obecnie segregacja odpadów 

prowadzona jest bezpośrednio             na 

oddziałach szpitalnych.Tym samym:

  Personel medyczny obsługujący pacjentów 

jest odpowiedzialny za segregację 

odpadów.

    Wszystkie ostre przedmioty i narzędzia 

natychmiast po ich użyciu powinny być 

wrzucane do odpowiednich pojemników      

           o twardych ścianach odpornych na 

przebicie       i przemoknięcie. 

 Pojemniki powinny mieć odpowiednią 

wysokość, tak,aby nie dopuścić                    

    do przypadkowego zakłucia podczas ich 

zamykania.

 

 

• Odpady należy umieszczać                    

 w kolorowych workach foliowych 
zgodnie z ich przeznaczeniem.

• Worki w kolorze czerwonym lub 

żółtym 

    (kolor najczęściej kojarzony                 

            z niebezpieczeństwem) należy 
stosować do odpadów przeznaczonych  
                do termicznego 
przekształcania. Powinny one być 
umieszczane na stelażach 
wyposażonych w zamykaną klapę lub    
 w sztywnych pojemnikach.

 

 

• Worki należy wypełniać odpadami do 

2/3 objętości, tak aby ich waga 
wynosiła max.10kg.

• Każdy worek

 lub 

pojemnik 

z 

odpadami medycznymi winien być 

oznaczony datą zamknięcia i być 
opisany

, aby umożliwić 

identyfikację 

miejsc powstawania odpadów

 

    (np. oddział chirurgiczny).

 

 

   

Najbardziej niebezpieczne są 

odpady radioaktywne, które 
powstają między innymi w 
szpitalach przy diagnozowaniu 
pacjentów z udziałem 
materiałów rozczepialnych.

 

 

   Rozróżnia się odpady silnie, 

średnio    i słabo promieniujące. 

   Jednakże dla tego rodzaju 

specjalnych, trujących odpadów 
nie znaleziono     do dziś 
skutecznych i bezpiecznych metod 
składowania. Odpady słabo        i 
średnio radioaktywne są dziś 
składowane w Europie w starych 
kopalniach soli.

 

 

   

Innymi możliwościami jest 

przechowywane w 
magazynach przejściowych 
albo zamknięcie           w 
wytrzymałych pojemnikach 
metalowych.

 

 

  

Tylko około 25% odpadów podlega 

spalaniu w spalarkach. Spalarki      

   te dopuszczono warunkowo            

   do funkcjonowania. 

   Nie posiadają one urządzeń do 

termicznego przekształcania 

odpadów zapobiegających 

powstawaniu            w procesie 

spalania, między innymi bardzo 

groźnych dla życia i zdrowia ludzi 

związków toksycznych dioksyn   i 

furanów. 

 

 

   

Zgodnie z Wytycznymi Ministra 

Zdrowia i Opieki Społecznej oraz 

Głównego Inspektora Sanitarnego 

dopuszczono możliwość spalania 

niektórych odpadów szpitalnych      

   w konwencjonalnych kotłowniach 

centralnego ogrzewania 

zlokalizowanych przy szpitalach, 

wyposażonych w piece 

niskotemperaturowe,                       

  nie przystosowane do spalania 

odpadów medycznych. 

 

 

   Biorąc pod uwagę zarówno 

zróżnicowany skład morfologiczny, 
jak i skażenie biologiczne odpadów 
szpitalnych, najbardziej radykalne 
metody ich unieszkodliwiania to 
termiczna utylizacja (spalanie) w 
temperaturze 1200

0

C, dzięki czemu 

całkowitemu zniszczeniu ulegają 
składniki organiczne włącznie            
          z chlorowanymi 
węglowodorami, zapobiegając tym 
samym tworzeniu się dioksyn 
i furanów  oraz dezynfekcja            i 
sterylizacja za pomocą pary wodnej. 

 

 

   

Nowoczesne metody termicznej 

utylizacji odpadów polegają         
      na spalaniu dwukomorowym 
wykorzystując proces pirolizy 
(rozkład substancji 
organicznych         w środowisku 
beztlenowym)               w 
temperaturze 700-800

0

C oraz 

proces utleniania gazów 
spalinowych. 

 

 

  

Istotnym elementem w całym procesie 

unieszkodliwiania odpadów medycznych 
metodą termicznej utylizacji                     
jest zagospodarowanie pozostałości         
    z procesów spalania. 

   Popioły i żużle, lotne pyły stanowią 

około 25% masy spalanych odpadów. 
Obecność  w nich substancji 
toksycznych, ich rodzaj    i ilość zależą 
od składu spalanych odpadów i sposobu 
prowadzenia procesu spalania. 

 

 

   Efektywnym sposobem 

zagospodarowania wtórnych produktów 
jest poddanie ich procesowi zestalenia 
przy zastosowaniu spoiw mineralnych, 
głównie cementów. Powoduje to 
fizyczne i chemiczne unieruchomienie 
substancji szkodliwych,   co pozwala na 
ich bezpieczne 

   składowanie na składowiskach 
   odpadów komunalnych. 

 

 

   

Równolegle z rozwojem metod 

termicznej utylizacji odpadów 

szpitalnych powstała równie 

nowoczesna technologia 

unieszkodliwiająca specyficzne odpady 

szpitalne polegająca na rozdrabnianiu, 

dezynfekcji i sterylizacji za pomocą 

pary wodnej o odpowiednio wysokiej 

temperaturze i ciśnieniu. Metoda ta 

jest     ze względu na całkowity brak 

emisji metodą bezpieczną dla 

środowiska. Technologia jest 

realizowana poprzez zastosowanie 

urządzeń stacjonarnych           i 

mobilnych. 

 

 

   

Po obróbce tą metodą 20% 

odpadów kwalifikuje się jako 

typowy odpad komunalny. 

   Zasadniczą wadą tego procesu 

jest to, że można ją zastosować     

                 do unieszkodliwiania 

około 70% rodzajów 

powstających odpadów,    zaś do 

pozostałych 30% trzeba stosować 

równolegle technologię spalania.

 

 

            

Ścieki 

szpitalne

 

 

   Wymagania względem ścieków 

odprowadzanych     z oddziałów 
szpitalnych zmuszają do poszukiwania 
nowych rozwiązań i stosowania 
specjalnych technologii gospodarki 
ściekami.

   Szczególnie dotyczy to odpadów 

promieniotwórczych.

   Źródłem narażenia jest sam chory, jak i 

jego wydzieliny i wydaliny : ślina, mocz 
i kał.

 

 

   Powstające w medycynie nuklearnej ścieki 

radioaktywne powinny być przechowywane 
przez zadany okres czasu, aż do osiągnięcia 
odpowiednio niskiego poziomu 
radioaktywności, pozwalającego na ich 
odprowadzenie bezpośrednio do kanalizacji .

   Ścieki z instalacji wodno-kanalizacyjnej,         

 z sal w których przebywają chorzy leczeni 
radioizotopami spływają do zbiorników .

   Jeden zbiornik jest napełniany przez 2-4 

tygodnie i zależy to od liczby poddawanych

   leczeniu pacjentów.

 

 

         

DZIĘKUJEMY 

               ZA    

UWAGĘ!!!!