background image

 

 

Leki miejscowo 

znieczulające

Katarzyna Bednarek

background image

 

 

background image

 

 

Budowa chemiczna

background image

 

 

Mechanizm działania 

 Blokują zależne od napięcia 
kanały sodowe w błonie 
komórkowej, powodując 
zahamowanie przechodzenia 
impulsów wzdłuż włókien. 

Blokują nie tylko nerwy czuciowe, 
ale też włókna układu 
autonomicznego

background image

 

 

Siła działania leków 
miejscowo 
znieczulających

Silniej na włókna, w których 
przewodzenie impulsów jest intensywne

Słabiej w środowisku kwaśnym 
(występują w formie zjonizowanej)

Czas rozpoczęcia działania – 2-5 min od 
podania

Długość działania – zależy od długości 
przebywania w kontakcie z  komórką 
nerwową (środki kurczące naczynia)

background image

 

 

Losy w ustroju

Leki o budowie estrowej – esterazy 
osoczowe (cholinesterazy) i 
wątrobowe

Leki o budowie amidowej – 
złożone procesy metaboliczne w 
wątrobie; silniejsze wiązanie z 
białkami osocza

background image

 

 

Znieczulenie 
powierzchniowe

Podanie środka znieczulającego 
bezpośrednio na powierzchnię 
skóry lub błony śluzowej

Przenika do głębszych warstw 
skóry i poraża zakończenia 
czuciowe

background image

 

 

Znieczulenie nasiękowe

Polega na wstrzykiwaniu leku 
miejscowo znieczulającego pod 
skórę lub błony śluzowe i do 
głębiej położonych tkanek.

Umożliwienie dotarcia środka 
znieczulającego do głębiej 
położonych zakończeń nerwowych 
zaopatrujących daną okolicę.

background image

 

 

Środki obkurczające 
naczynia krwionośne

Najczęściej epinefryna w 
stężeniach 1:200.000 – 1:50.000

Zwalnia wchłanianie środka 
miejscowo znieczulającego i 
przedłuża jego działanie

Nie powinny być używane w 
okolicach pozbawionych krążenia 
obocznego (palce, ręka, stopa)

background image

 

 

Znieczulenie 
przewodowe

Podanie leku miejscowo 
znieczulającego w okolicę splotu 
lub pnia nerwowego

Mogą być stosowane z dodatkiem 
środków obkurczających naczynia

background image

 

 

Znieczulenie 
podpajęczynówkowe

Podanie leku miejscowo 
znieczulającego miejscowo do 
płynu mózgowo-rdzeniowego, co 
powoduje zahamowanie 
przewodzenia impulsów przez 
włókna nerwowe czuciowe i 
ruchowe rdzenia kręgowego

background image

 

 

Znieczulenie 
zewnątrzoponowe

Podanie leku znieczulającego 
miejscowo do przestrzeni 
zewnątrzoponowej rdzenia 
kręgowego

Działa na korzenie nerwów 
rdzeniowych

background image

 

 

Działania niepożądane

OUN – pobudzenie, drżenia, niepokój, 
metaliczny posmak w ustach, drętwienie 
języka i okolicy ust, zaburzenia widzenia i 
słuchu. Duże dawki: zaburzenia 
oddychania, oczopląs, drgawki kloniczne, 
zgon

Układ krążenia – zmniejszenie pobudliwości 
i siły skurczów mięśnia sercowego, 
zwolnienie przewodnictwa, przedłużenie 
okresu refrakcji, niemiarowości, bloki serca

background image

 

 

Działanie toksyczne

Oszołomienie

Lęk

Bladość

Zlewne poty, nudności, wymioty

Duszność, sinica, spadek ciśnienia 
tętniczego

Pobudzenie, drgawki, utrata świadomości

Porażenie ośrodka oddechowego, ustanie 
krążenia

background image

 

 

Przeciwwskazania/środ
ki ostrożności:

Ciężarne, pacjenci wyniszczeni, 
gorączkujący, zaburzenia gospodarki 
wodno-elektrolitowej i RKZ

Choroby serca, nerek i wątroby

Z dodatkiem środków 
obkurczających naczynia: choroby 
serca, nadciśnienie tętnicze, 
migrena, cukrzyca

background image

 

 

Interakcje

TLP

IMAO

Neuroleptyki

Leki blokująe receptory beta-
adrenergiczne

Hormony tarczycy

background image

 

 

Kokaina

1860 – kokaina znieczula 
język, usuwa zmęczenie, 
zaspokaja głód, uzależnia

1884 – lek znieczulający w 

okulistyce

background image

 

 

Mechanizm działania 
kokainy

background image

 

 

Kokaina

Działanie miejscowo znieczulające – 
1-4% roztwory w okulistyce

Działanie sympatykomimetyczne – 
zahamowanie wychwytu zwrotnego 
NA i DA

Działanie ośrodkowe – pobudzenie, 
euforia, podniecenie, gadulstwo, 
dobre samopoczucie

background image

 

 

Estrowe środki 
miejscowo 
znieczulające

Prokaina: znieczulenie nasiękowe, 
zewnątrzoponowe, rdzeniowe. Czas trwania: 
30-45 min. 1,2% roztwory (Polocainum hchl)

Tetrakaina: 16 x silniej od prokainy; czas 
trwania: 160-200 min., 0.5% roztwór w 
okulistyce

Benzokaina: nie ma części hydroflnej, nie 
rozpuszcza się w wodzie. Powierzchniowe 
znieczulenie w celu zniesienia bólu i świądu 
(pudry płynne, maści, zasypki, czopki) 

background image

 

 

Amidowe środki 
miejscowo 
znieczulające

Lidokaina: 4 x silniej od prokainy; czas 

trwania: 60-120 min. Słabe działanie 

blokujące przewodnictwo n-m i wywiera 

działanie przeciwarytmiczne (Lidocainum 

hchl)

Bupiwakaina: 4 x silniej niż lidokaina; czas 

dzialania: 3 h. Znieczulenie nasiękowe, 

blokady nerwów obwodowych, zop 

(Bupivacainum hchl)

Mepiwakaina: znieczulenie z wyjątkiem 

powierzchniowego; czas trwania: 90-180 min. 

Prilokaina, Etydokaina, Ropiwakaina

background image

 

 

Inne środki miejscowo 
znieczulające

Edan (acetylosalicylan dietyloaminoetanolu) – 

0.5-5% roztwory do znieczulenia nasiękowego 

i przewodowego

Proksymetakaina – 0.5% roztwór do 

znieczulenia gałki ocznej

Pramokaina – znieczulenia powierzchniowe 

0.5-2.5% maści

Chlorek etylu – oziębienie tkanek

80-98% etanol – neuralgie nerwu trójdzielnego

Opioidy – podane dordzeniowo lub 

nadoponowo


Document Outline