Analiza kosztów produkcji

Koszty indywidualne

Inaczej nazywane prywatnymi;

Koszty ponoszone przez

przedsiębiorstwo, określane także

mianem kosztów własnych

Koszty społeczne

Są to oprócz kosztów prywatnych

również tzw. Koszty zewnętrzne,

ponoszone przez osoby trzecie, nie

związane z daną działalnością

produkcyjną.

Koszty alternatywne

czynników wytwórczych

Są równoważne przychodom, jakie

mógłby uzyskać ich właściciel z alokacji

tych czynników w inne przedsięwzięcie,

najkorzystniejsze spośród pozostałych

dostępnych dla niego. W przypadku

kapitału ich rozmiary najczęściej

określane są przez wysokość odsetek,

jakie otrzymałby jego właściciel z

lokaty bankowej.

Koszty utopione

Inaczej historyczne;

Są poniesionym wydatkiem, którego

nie można odzyskać

Koszty ekonomiczne

Są sumą kosztów księgowych i kosztów

alternatywnych czynników wytwórczych

wykorzystywanych w działalności

gospodarczej



Koszt

implicite

(implicit cost

) jest

kosztem alternatywnym w ujęciu

pieniężnym



Koszt

explicite

(explicit cost)

ewidencyjny wydatek pieniężny, czyli

księgowy koszt prywatny.

Funkcja produkcji

Przedstawia zależność między wielkością

poniesionych nakładów czynników

wytwórczych a osiągniętym efektem w

postaci wytworzonej produkcji.

Określając maksymalną wielkość

produkcji, jaką może wytworzyć

przedsiębiorstwo przy różnych

kombinacjach nakładów czynników

wytwórczych, opisuje zatem technicznie

efektywne relacje pomiędzy nakładem a

produktem.

Produkt całkowity

Mierzona w jednostkach naturalnych

ilość produktów wytworzonych w

danym czasie, przy określonych

nakładach czynników wytwórczych

Produkt przeciętny

To ilość produktu całkowitego

przypadająca na jednostkę nakładu

określonego czynnika wytwórczego.

Wyraża go stosunek wielkości

produktu całkowitego do wielkości

nakładów danego czynnika produkcji.

Produkt krańcowy

Określa go zmiana wielkości produktu

całkowitego, wynikająca ze

zwiększenia nakładów zmiennego

czynnika produkcji o jednostkę.

Prawo malejących

przychodów

Orzeka, że jeżeli w procesie produkcji nakłady

określonego czynnika wytwórczego będą

zwiększane, przy nie zmienionej wielkości

nakładów wszystkich pozostałych środków

produkcji oraz nie zmienionej technologii

wytwarzania, to dodatkowe jednostki

nakładów tego czynnika będą powodowały

coraz to mniejsze przyrosty rozmiarów

produkcji całkowitej, po przekroczeniu zaś

pewnej wielkości nakładów mogą

spowodować nawet jej absolutny spadek.

Koszty stałe

obejmują te wszystkie wydatki, które

związane są z funkcjonowaniem

przedsiębiorstwa, a nie zależą od

wielkości wytwarzanej produkcji (np.

amortyzacja majątku trwałego, koszt

utrzymania administracji itp.).

Występują wyłącznie w krótkim

okresie.

Koszty zmienne

to koszty, których wysokość zmienia się

wraz ze zmianą rozmiarów produkcji,

a więc ze zmianą wielkości nakładów

zmiennych czynników produkcji (np.

koszt zużytych surowców, materiałów

itp.).

Koszt krańcowy

oznacza zmianę kosztów całkowitych

wywołaną wytworzeniem kolejnej

jednostki produktu.

Koszt przeciętny

to koszt wytworzenia jednostki produktu,

który powstaje w wyniku podzielenia

kosztu całkowitego przez rozmiary

produkcji całkowitej.

Korzyści / niekorzyści skali

produkcji



Korzyści skali (rosnące przychody ze skali produkcji,

ekonomie skali) to dodatnie efekty produkcyjne

notowane w długim okresie przy zwiększaniu

rozmiarów produkcji, przejawiające się w spadku

przeciętnych kosztów produkcji



Stałe korzyści skali (stałe przychody ze skali

produkcji) występują wówczas, gdy LAC nie

zmieniają się wraz ze wzrostem rozmiarów

produkcji.



Niekorzyści skali (dyzekonomie skali) pojawiają się

wtedy, gdy wzrostowi rozmiarów produkcji

towarzyszy wzrost długookresowych kosztów

przeciętnych.

Document Outline