Slajd 1

Miejsce przeprowadzenia

testu:

- sala gimnastyczna, kwadrat o wymiarach 12m

na 12m w rogach ograniczenie
pola ćwiczeń kwadrat 2m na 2m
- nie jest wymagana żadna specjalna

nawierzchnia do przeprowadzenia tego
testu, wystarczy aby miejsce jego

przeprowadzenia miało odpowiednie
wymiary (zaznaczyć kredą, taśma itp.,)
- miejsca gdzie wykonuje się np. przewroty w

przód czy tzw. „scyzoryki”
powinny być wyłożone materacami lub filcami, po

to aby zapobiec stłuczeniom
i kontuzjom
- należy wyraźnie zaznaczyć pola ćwiczeń, linie

mety (zakończenie ćwiczenia)
i miejsce startu

Punktacja:

- punkty ujemne przyznawane są za każde

nieprawidłowo wykonane ćwiczenie
np. 1 niepełna pompka = 1 punkt karny, 1

nieprawidłowy skłon tułowia w przód
z leżenia = 1 punkt karny, i tak dalej.
- 1 punkt karny = plus jedna sekunda do czasu

końcowego np. czas ćwiczenia:
40 sekund + 5 punktów karnych = czas końcowy

ćwiczenia 45 sekund
- testu nie zalicza się w momencie gdy:
a) któreś z ćwiczeń zostało pominięte
b) nie została wykonana pełna ilość ćwiczeń np.
wykonano 7 pompek
c) ćwiczący wykonuje ćwiczenia w złej kolejności.

Opis testu:

Test rozpoczyna się w polu numer I. Pozycja wyjściowa to

przysiad podparty.
W tym polu wykonuje się 3 wyskoki w górę z całym

obrotem z przysiadu podpartego
do przysiadu podpartego.
Przewroty w przód do pola nr II
W polu nr II wykonuje się 10 pompek z dotknięciem brodą

do podłoża.
Szybki bieg do pola nr III
W polu nr III 10 scyzoryków z klaśnięciem pod nogami (są

to skłony w przód
z leżenia z klaśnięciem pod prostymi nogami, ćwiczenie

należy wykonać bez
dotykania piętami podłoża pomiędzy powtórzeniami.
Do pola IV przerzuty bokiem.
W polu IV 10 naprzemiennych wymachów prostych nóg

przód w podskokach z
klaśnięciem pod kolanami.
Szybki bieg do mety.

Zakres testu i przedziały wiekowe:

Test przeprowadzany jest osobno dla każdej z

konkurencji akrobatycznych
czyli dla skoków na ścieżce, skoków dla trampolinie

i ćwiczeń zespołowych.
Rozdzielenie wyników testu dla poszczególnych

konkurencji wynika z różnej ich
specyfiki i różnych wymagań co do zakresu

umiejętności. Osobno zostają
umieszczone wyniki chłopców i dziewcząt, wynika

to oczywiście z różnic siłowych,
zręcznościowych, szybkościowych itp.
Test przeprowadza się dla następujących

przedziałów wiekowych:
a) 8 - 10 lat
b) 11 – 13 lat
c) 14 – 16 lat
d) 17 – 19 lat

Opis testu:

Test rozpoczyna się w polu numer I. Pozycja wyjściowa to

przysiad podparty.
W tym polu wykonuje się 3 wyskoki w górę z całym

obrotem z przysiadu podpartego
do przysiadu podpartego.
Przewroty w przód do pola nr II
W polu nr II wykonuje się 10 pompek z dotknięciem

brodą do podłoża.
Szybki bieg do pola nr III
W polu nr III 10 scyzoryków z klaśnięciem pod nogami

(są to skłony w przód
z leżenia z klaśnięciem pod prostymi nogami, ćwiczenie

należy wykonać bez
dotykania podłoża piętami i plecami pomiędzy

powtórzeniami.
Do pola IV przerzuty bokiem.
W polu IV 10 naprzemiennych wymachów prostych nóg

przód w podskokach
z klaśnięciem pod kolanami.

Szybki bieg do mety.

Metody oceny sprawności

specjalnej

Badania i oceny teoretyków i

trenerów wykazują, że ogólna

sprawność fizyczna jest

podstawą, na której należy

budować sprawność specjalną

w poszczególnych dyscyplinach

sportu. Stanowi ona tylko część

wartości, na jaką składa się

osiągnięcie wyniku sportowego.

Zarówno o poziomie sprawności ogólnej, jak i

specjalnej przesądza rozwój poszczególnych cech

motorycznych. W sprawności ogólnej cechy te

kształtują się harmonijnie, natomiast w sprawności

specjalnej, dominują cechy szczególnie wymagane w

danej czynności ruchowej. Zdaniem T. Ulatowskiego,

wszystkie oceny sprawności spełnią swoje zadania

wtedy, kiedy będą służyły pomocą trenerowi, w jego

bezpośredniej pracy z zawodnikiem. Niezwykle

ważnym elementem działalności każdego praktyka i

teoretyka sportu, jest znalezienie metody ustalającej

w sposób systematyczny i obiektywny, poziom

sportowy zawodników. Zadania testowe, często są

wybierane spośród zasobu ćwiczeń, które są

stosowane w praktycznej działalności.

Aby ćwiczenie mogło być wykorzystane do

badań poziomu sportowego zawodnika i

uznane za test, musi spełniać szereg

warunków. Najważniejsze z nich to:

rzetelność, trafność, zróżnicowanie,

prawidłowość rozsiewu i znormalizowanie.

Z uwagi na znaczną ilość testów, stosuje się

różne ich podziały. Najczęściej testy

dzielone są na trzy podstawowe grupy:

1) testy ogólnej sprawności fizycznej

2) testy poziomu poszczególnych cech

motorycznych

3) testy sprawności specjalnej,

umożliwiające ocenę sprawności

technicznej w poszczególnych dyscyplinach

sportu.

W dostępnym piśmiennictwie, zagadnieniu

oceny sprawności specjalnej, w piłce siatkowej,

było niejednokrotnie podejmowane. Badania są

jednak zróżnicowane pod względem treści,

metodyki i sposobu interpretacji cech

podlegających ocenie.

Niemiecki Związek Piłki Siatkowej opracował

zestaw wymagań na olimpijską odznakę

sportową w piłce siatkowej. Dla poszczególnych

grup wiekowych, ustalono normy, w zależności

od poziomu sportowego. Zestaw prób dla stopni

II - IV jest następujący:

stopień II - wyskok dosiężny i wykonanie

zagrywek na pole przeciwnika,

stopień III - odbicie piłki do kosza, zagrywki do

określonych pól na boisku,

stopień IV- pomiar wysokości dosiężnej

wyskoku z rozbiegu, względna wysokość

wyskoku z miejsca z pracą rąk, zagranie piłek

do kosza.

W polskim piśmiennictwie T. Szubra

proponuje próbę oceny sprawności gry w

piłkę siatkową, polegającą na odbijaniu

piłki o tablicę.

Z. Wyżnikiewicz proponuje dziewięć prób

sprawności fizycznej specjalnej w piłce

siatkowej:

1. Poruszanie się po boisku

2. Skoczność specjalna (wytrzymałościowa)

3. Wykonanie zagrywki

4. Celność zagrywki

5. Podanie w przód i do tyłu

6. Podanie piłki z przebiegnięciem pod

siatką

7. Odbicie piłki z poruszaniem się po

kwadracie

8. Dokładność podania

9. Wystawienie piłki

Z. Kraus jest autorem sprawdzianu

umiejętności techniczno-taktycznych.

Jego zdaniem, przy nauczaniu siatkówki,

sprawą pierwszoplanową jest badanie

poziomu sprawności technicznej, oraz

opanowanie podstawowych zasad

taktycznych. Cechy motoryczne, takie

jak: szybkość, siła, gibkość, zwinność,

skoczność są też ważne i nierozerwalnie

związane z wykształceniem sprawności

specjalnej, która jest wszechstronna i

bardzo urozmaicona ruchowo.

Opracowany zespół prób sprawności

techniczno-taktycznych stwarza możliwość:

1) zindywidualizowanej oceny działalności

technicznej, pod kątem różnorodnych

zadań specjalistycznych, wykorzystanych w

zespole,

2) nie preferowanie warunków fizycznych i

ogólnej sprawności fizycznej badanych,

3) badania i oceny poszczególnych wartości

techniczno-taktycznych, w sytuacjach

zbliżonych do gry,

4) oceny całokształtu zadań jednostkowych

i kompleksowych.

Document Outline