Zdrowie publiczne : organizacja ochrony zdrowia.

Narodowy Program Zdrowia

na lata 2007 - 2015

Przyjęty przez Radę Ministrów w

dniu 15 maja 2007 r. Uchwałą Nr

90/2007 r. jako czwarta edycja

Programu

Narodowy Program Zdrowia określa

główne kierunki polityki

zdrowotnej państwa, co nadaje mu

szczególną rangę w stosunku do

innych elementów polityki

zdrowotnej.

Narodowy Program Zdrowia

Przy tworzenia programu za

podstawowe zadanie uznano

zjednoczenie wysiłków

społeczeństwa i administracji

publicznej państwa na rzecz

poprawy stanu zdrowia a tym

samym jakości życia Polaków.

Dokument ten zapewnia Ministrowi

Zdrowia możliwość wpływu na

zadania innych resortów w zakresie

zdrowia i stanowi narzędzie do

wspólnych działań w zakresie

zdrowia publicznego.

Punktem odniesienia do

przygotowania czwartej edycji

Programu były wyniki monitoringu

Narodowego Programu Zdrowia w

latach 1996-2005.

Obecny Program uwzględnia trzy

obszary aktywności i określa zadania

dla administracji rządowej,

samorządów lokalnych oraz

organizacji

pozarządowych.

Narodowy Program Zdrowia

winien być monitorowany w

sposób ciągły, aby zarówno

realizacja poszczególnych

celów, jak i osiągane skutki

zdrowotne w każdym roku

mogły podlegać ocenie, a

sposoby ich realizacji

ewentualnym korektom.

Zespół Koordynacyjny

Programu



Zarządzeniem Nr 108 Prezesa

Rady Ministrów z dnia 2 grudnia

2004 r. powołano Międzyresortowy

Zespołu Koordynacyjnego

Narodowego Programu. Powyższe

zarządzenie zostało zmienione

zarządzeniem Nr 38 Prezesa Rady

Ministrów z dnia 3 kwietnia 2006 r.



W skład Zespołu wchodzą

przedstawiciele wszystkich urzędów

centralnych

Zespół Koordynacyjny Programu –

zadania

Do zadań Zespołu należy koordynowanie działań

ministerstw i innych zainteresowanych instytucji w

realizacji Narodowego Programu Zdrowia, tj.

jednoczenie wysiłków społeczeństwa i administracji

publicznej na rzecz poprawy stanu zdrowia a tym

samym jakości życia Polaków, a w szczególności:



okresowe określanie priorytetów realizacji

Narodowego Programu Zdrowia,



okresowe ocenianie postępów realizacji zadań

określonych w Narodowym Programie Zdrowia,



opracowywanie projektów zmian w Narodowym

Programie Zdrowia,



inicjowanie przedsięwzięć służących

upowszechnianiu założeń Narodowego Programu

Zdrowia,



dostosowywanie zasad monitorowania sytuacji

zdrowotnej ludności do zasad rekomendowanych

dla krajów członkowskich Unii Europejskiej.

Obszary aktywności zawarte w

Programie

Cel główny: poprawa zdrowia i związanej z

nim jakości życia ludności oraz

zmniejszania nierówności w zdrowiu

osiągany przez;

kształtowanie prozdrowotnego stylu życia

społeczeństwa

tworzenie środowiska życia, pracy i nauki

sprzyjającego zdrowiu

aktywizowanie jednostek samorządu

terytorialnego i organizacji

pozarządowych do działań na rzecz

zdrowia

Cele Narodowego Programu

Zdrowia



Strategiczne:





zmniejszenie zachorowalności





przedwczesnej umieralności z

powodu;



- chorób naczyniowo-sercowych,



- chorób nowotworowych,



- układu kostno-stawowego,



- chorób układu oddechowego,



- zmniejszenie częstości urazów,



- zapobieganie zakażeniom i chorobom

zakaźnym



Operacyjne (dotyczące czynników

ryzyka)





zmniejszenie rozpowszechnienia

palenia tytoniu,





zmniejszenie spożycia alkoholu,





poprawa sposobu żywienia i

ograniczenie występowania otyłości,





zwiększenie aktywności fizycznej





ograniczenie używania substancji

psychoaktywnych ,





zmniejszenie narażenia na czynniki

szkodliwe w środowisku życia i pracy



Operacyjne (dotyczące wybranych

populacji):





poprawa opieki zdrowotnej nad

matką i dzieckiem,





wspieranie rozwoju zdrowia

fizycznego, psychospołecznego,





zapobieganie najczęstszym

problemom zdrowotnym i społecznym

dzieci i młodzieży,





tworzenie warunków do zdrowego i

aktywnego życia osób starszych,





tworzenie warunków dla aktywnego

życia osób niepełnosprawnych,





intensyfikacja zapobiegania

próchnicy u dzieci i młodzieży

Narodowy Program Zdrowia

– nowy monitoring

pilotażowe wprowadzenie

kwestionariuszy sprawozdawczych do

zebrania danych z realizacji

Narodowego Programu Zdrowia

wyniki pilotażu zostaną omówione z

przedstawicielami Centrów Zdrowia

Publicznego oraz z powstałym (na

podstawie zarządzenia Prezesa Rady

Ministrów), Zespołem Koordynacyjnym

Narodowego Programu Zdrowia

Realizacja programów polityki zdrowotnej

państwa



Projektodawcą programu

zdrowotnego, może być komórka

organizacyjna Ministra Zdrowia,

właściwa ze względu na zakres jej

działania, specjalista, grupa

specjalistów lub inny podmiot

funkcjonujący w sferze danej dziedziny

nauki, której dotyczy program.



Program jest opracowywany według

schematu dokumentu programu

zdrowotnego (załącznik do

zarządzenia)

Środki finansowe na realizację

programów:



Na realizację programów finansowanych z budżetu
ministra właściwego do spraw zdrowia planuje się
środki finansowe w części: 46 - Zdrowie, - Ochrona
zdrowia, - Programy polityki zdrowotnej.



Wykaz programów wraz z proponowaną wysokością
środków finansowych przeznaczonych na
poszczególne programy, z podziałem na wydatki
bieżące i majątkowe, zaakceptowany przez ministra
właściwego do spraw zdrowia, stanowi podstawę do
ich uwzględnienia w układzie wykonawczym do
ustawy budżetowej w części 46 - Zdrowie.



Realizacja programu w danym roku następuje po
wyrażeniu zgody przez Ministra Zdrowia, w ramach
zaplanowanych środków finansowych na dany rok

Programy polityki zdrowotnej jako działania

niezbędne w ochronie zdrowia - etapy

Tworzenie założeń polityki

zdrowotnej (na poziomie

politycznym i strategicznym)

II.

Identyfikacja problemu zdrowotnego

III.

Identyfikacja potrzeb w związku z

problemem zdrowotnym

IV.

Projekt programu zdrowotnego

Analiza finansowa (projektowanie

środków)

VI.

Przyjęcie programu zdrowotnego na

każdy rok kalendarzowy

VII.

Realizacja programu

VIII.

Ewaluacja

Kto może realizować program ?



Realizatorem lub koordynatorem
programu może być;



> koordynator programu zdrowotnego,



> publiczny albo niepubliczny zakład
opieki zdrowotnej,



> jednostka badawczo-rozwojowa,



> płatnik usług medycznych, a także
jednostki budżetowe podległe
Ministrowi Zdrowia, realizujące
zadania w zakresie ochrony zdrowia.



W przypadku programu

realizowanego przez okres wielu

lat, którego realizator lub

koordynator był wyłoniony w drodze

konkursu ofert, warunkiem

przekazania do realizacji programu

w danym roku budżetowym jest

rozliczenie się z realizowanych

zadań w ramach programu

zatwierdzone pod względem

merytorycznym i finansowym.

Konkurs ofert na realizację

programu



Rozpatrzenia ofert i wyłonienia

najkorzystniejszej oferty lub ofert na realizację

lub koordynację programu dokonuje Komisja

Konkursowa.



Przewodniczący Komisji przedkłada Ministrowi

Zdrowia, wniosek o akceptację wyboru

realizatora lub koordynatora programu

dokonanego jako najkorzystniejsza oferta lub

oferty wraz z proponowaną wysokością środków

finansowych.



Akceptacja wniosku przez Ministra Zdrowia

stanowi podstawę przekazania do realizacji

programu realizatorowi lub koordynatorowi

programu.



Komisja zamieszcza ogłoszenie o wynikach

konkursu.

Schemat dokumentu programu

zdrowotnego (zał. 1 do Zarządzenia

MZ)



Strona tytułowa



Streszczenie



Zdefiniowanie problemu, określenie
potrzeby



Uzasadnienie



Opis programu



Kosztorys



Realizatorzy programu



Kontynuacja działań podjętych w
programie

Porównanie

Narodowy Program Zdrowia Programy polityki

zdrowotnej

Realizacja obowiązkowa

Realizacja dobrowolna

Finansowanie z budżetu
państwa

Realizatorzy: wszystkie
placówki poprzez
Wojewódzkie Centra
Zdrowia Publicznego

Realizatorzy: samodzielne
publiczne i niepubliczne
ZOZ-y, instytuty naukowo –
badawcze, płatnik
świadczeń, jednostki
budżetowe nadzorowane
przez Ministra Zdrowia

Ewaluacja: monitoring

Ewaluacja: sprawozdanie,
kontrola wykonania

Zasięg: ogólnopolski

Zasięg: ogólnopolski,
regionalny, lokalny

Każdy człowiek ma prawo do

pełnego dostępu do;



leczenia i opieki medycznej,



wczesnej diagnostyki,

rehabilitacji



edukacji leczniczej



świadczeń zdrowotnych

uwzględniających rodzaj i stopień

niepełnosprawności,



zaopatrzenia w przedmioty

ortopedyczne, środki pomocnicze

i sprzęt rehabilitacyjny.

Cel działań wobec dziecka
niepełnosprawnego



zapobieganie pogłębianiu się

nieprawidłowości w rozwoju

psychoruchowym dziecka



stymulowanie rozwoju funkcji

poznawczych, komunikacji (w tym

rozwoju mowy i języka), i społecznych

(umiejętności współpracy w grupie)

dziecka oraz małej i dużej motoryki



wspieranie potencjału rozwojowego i

pomoc w osiąganiu coraz większej

autonomii



przygotowanie do rozpoczęcia nauki

razem z rówieśnikami, bez odraczania

od obowiązku nauczania - w szkołach i

placówkach ogólnodostępnych

Przepisy szczególne

W dokumencie uchwalonym przez Sejm RP

1 sierpnia 1997r. –

1 sierpnia 1997r. – Karta Praw Osób

Karta Praw Osób

Niepełnosprawnych,

poza zdefiniowaniem

prawa osób niepełnosprawnych do

niezależnego i samodzielnego,

aktywnego i wolnego od przejawów

dyskryminacji życia, zawarto również katalog

dziesięciu praw, wskazując w których

niezbędne są intensywne działania. Dokument

podkreśla, że osoby niepełnosprawne mają

prawo do niezależnego, samodzielnego i

aktywnego życia oraz nie mogą podlegać

dyskryminacji

Przepisy szczególne - cd

W przypadku osób niepełnosprawnych jedną z

form realizacji konstytucyjnego zapisu

nakładającego na władze publiczne obowiązek

zapewnienia szczególnej opieki zdrowotnej

osobom niepełnosprawnym są przepisy

ustawy

z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji

zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób

niepełnosprawnych

(Ustawa reguluje m.in. dofinansowanie

zaopatrzenia w sprzęt rehabilitacyjny,

przedmioty ortopedyczne i środki pomocnicze,

na które wzorem lat ubiegłych osoby

niepełnosprawne, mogły otrzymać

dofinansowanie ze środków Państwowego

Funduszu Rehabilitacji Osób

Niepełnosprawnych)

Treść ustawy:



Zasady orzekanie o niepełnosprawności.



Zasady rehabilitacji społecznej i zawodowej osób

niepełnosprawnych (z wyłączeniem rehabilitacji

medycznej).



Uprawnienia osób niepełnosprawnych.



Szczególne obowiązki i uprawnienia pracodawców w

związku z zatrudnianiem osób niepełnosprawnych.



Warunki uzyskania statutu zakładu pracy chronionej

i zakładu aktywności zawodowej.



Zadania i organizację służb działających na rzecz

osób niepełnosprawnych.



Zasady organizacji szkoleń dla osób

niepełnosprawnych ( formy poza szkolne).



Zasady powoływania i zadania Krajowej Rady

Konsultacyjnej do Spraw Osób Niepełnosprawnych



Organizację Państwowego Funduszu Rehabilitacji

Osób Niepełnosprawnych.

Cele Narodowego Programu Zdrowia – pod
kątem wyzwań dla rehabilitacji



Strategiczne: zwalczanie chorób układu kostno-

stawowego, zmniejszenie częstości urazów



Operacyjne (dotyczące czynników ryzyka) :

poprawa sposobu żywienia i występowania

otyłości, zwiększenie aktywności fizycznej,

ograniczenie używania substancji

psychoaktywnych



Operacyjne (dotyczące wybranych populacji):

wspieranie rozwoju zdrowia fizycznego,

psychospołecznego, tworzenie warunków do

zdrowego i aktywnego życia osób starszych,

tworzenie warunków dla aktywnego życia osób

niepełnosprawnych

WWKSC



Program rządowy, ogólnopolski



Realizowany w 55 placówkach,
rekomendowanych przez
Międzyresortowy Zespół ds.
Koordynacji Zadań Wynikających z
Pilotażu programu



Pilotaż w latach 2005-2007



Opieką w ramach pilotażu objęto ponad
9 tys. dzieci w ciągu 2 lat

WWKSC – czym jest
(założenia)



Jednostki realizujące zadania programu

muszą spełniać wszystkie standardy, aby

opieka była kompleksowa



Kompleksowość opieki to: diagnostyka,

leczenie, rehabilitacja ruchowa,

procedury psychologiczne, logopedyczne,

psychoterapia, praca z rodziną,

pedagogika specjalna, terapia zajęciowa,

przeciwdziałanie sprzężonej

niepełnosprawności –

uzupełniające się

wzajemnie działania medyczno-

rehabilitacyjno-terapeutycznych

WWKSC – czym jest (założenia)-
cd



Ciągłość oddziaływań (reguły działania i

finansowania muszą być stałe na

przestrzeni lat)



Konieczność wypracowania procedur,

rozwiązań systemowych, modelu pracy

placówek



Odpowiednie oszacowanie kosztów



Założenie, że każde, nawet pozornie

wyizolowane (głuchota, ślepota) wymaga

włączenia kompleksowej rehabilitacji

WWKSC - zadania



Objęcie jak największej liczby dzieci kompleksową,
wielospecjalistyczną opieką lekarską, rehabilitacją i
terapią (także najmłodszych, w wieku -12 miesięcy)



Rozszerzenie oferty terapeutycznej dostosowanej do
indywidualnych potrzeb dziecka oraz oferty
terapeutycznej dla rodzin



Poprawa rozwoju wszystkich dzieci objętych opieką
(zespołowy model zadań)



Podniesienie jakości pracy specjalistów



Poprawa warunków i wyposażenia w sprzęt



Poprawa współpracy w środowisku (lekarze,
nauczyciele, urzędnicy)

Co należy zrobić aby program dobrze działał ?



Dokonać społecznej diagnozy potrzeb dzieci od 0 do 7

roku życia, zamieszkałych na terenie działania

jednostki samorządu terytorialnego,



Zaplanować działania programowe na podstawie diagnozy

potrzeb,



Zaplanować finansowanie zajęć z dziećmi i ich rodzicami,

przez współrealizujące fundusze i resorty -zgodnie z

obowiązującymi przepisami,



Skoordynować działania na poziomie lokalnym,

regionalnym i centralnym przez resorty i fundusze

odpowiedzialne za realizację



Znowelizować regulacje prawne poszczególnych resortów

pod kątem obligatoryjnego podejmowania działań

wczesnej pomocy małemu dziecku i jego rodzinie i

finansowania ich,



Zorganizować i uruchomić interdyscyplinarne placówki

(publiczne i niepubliczne) spełniające kryteria placówki

zdrowotnej i oświatowej

Adresaci programu



Dzieci z zaburzeniami w rozwoju psychoruchowym

z powodu: wrodzonych wad rozwojowych układu

nerwowego (przepukliny oponowo-rdzeniowe,

małogłowie, wrodzone wodogłowie), aberracji

chromosomowych (zespół Downa), chorób

metabolicznych układu nerwowego, jednostek

chorobowych gdzie głównym objawem są trwałe

dysfunkcje narządu ruchu (dziecięce porażenie

mózgowe, miopatie, zaniki nerwowo-mięśniowe,

następstwa chorób urazowych i zapalnych OUN),

zespołów mikrozaburzeń czynności mózgu o

ciężkim przebiegu, zaburzeń integracji

sensorycznej o ciężkim przebiegu, zespołów

padaczkowych, zaburzenia czynności słuchu,

wzroku, ruchu sprzężonych z upośledzeniem

umysłowym

Adresaci programu – cd



Zagrożone nieprawidłowym rozwojem dzieci z

grupy wysokiego ryzyka ciążowo- porodowego.



Dzieci z opóźnieniem w rozwoju

psychoruchowym lub upośledzeniem

umysłowym,

z niepełnosprawnością sprzężoną.



Dzieci z nieprawidłowym rozwojem

psychomotorycznym bez ustalonej etiologii



Dzieci z całościowymi zaburzeniami rozwoju

(Autyzm, Zespół Aspergera, Zespół Retta),



Dzieci niewidome lub słabo widzące,



Dzieci głuche lub słabo słyszące,
oraz ich rodzice

W odniesieniu do rodziców celem działań programu
jest udzielanie pomocy rodzicom w:



procesie adaptacji do warunków życia, wynikających z

faktu wychowywania dziecka niepełnosprawnego oraz do

kompetentnego organizowania jego życia,



przystosowaniu środowiska domowego do specjalnych

potrzeb dziecka, z uwzględnieniem potrzeb rodzeństwa

zdrowego,



budowaniu realistycznych oczekiwań w stosunku do

rozwoju dziecka, zgodnych z jego możliwościami i etapem,

na jakim się znajduje,



zapobieganiu izolacji dziecka i rodziny, wypracowaniu

aktywnej postawy życiowej oraz dystansu do swojej

sytuacji,



budowie poczucia przynależności do szerszej grupy

rodziców dzieci niepełnosprawnych,



nabyciu kompetencji wychowawczych i terapeutycznych

do prawidłowej kontynuacji programu wspomagania

rozwoju dziecka w domu.

WWKSC - problemy



Uzyskanie środków finansowych
(finansują trzy resorty z budżetu
państwa)



Brak odpowiednich procedur NFZ



Brak odpowiednich procedur PFRON



Włączenie programu w zakres
rehabilitacji leczniczej



Nie dyskryminowanie dzieci z powodu
barier formalnych

Inne działania krajowe na rzecz osób
niepełnosprawnych

Koordynacja działalności naukowej w

dziedzinie rehabilitacji prowadzi powołany w

roku 1988 Komitet Rehabilitacji i Adaptacji

Społecznej Polskiej Akademii Nauk, który

swoim działaniem obejmuje medycynę,

psychologię, socjologię, bioinżynierię - prace

prowadzone są w trzech Komisjach: Komisji

Rehabilitacji Medycznej, w której prace

naukowo-badawcze prowadzone są przez

lekarzy teoretyków i klinicystów praktyków,

Komisji Psychospołecznych Aspektów

Rehabilitacji i Komisji Inżynierii

Rehabilitacyjnej.

Niepełnosprawność w kontekście
międzynarodowym



Prawa osób niepełnosprawnych są przedmiotem

regulacji ONZ w formie deklaracji pod nazwą

Standardowe Zasady Wyrównywania Szans Osób

Niepełnosprawnych. Zasady zostały przyjęte podczas

48 sesji Zgromadzenia Ogólnego Narodów

Zjednoczonych w dniu 20 grudnia 1993 (Rezolucja

48/96). Chociaż Zasady nie są prawnie wiążące,

dokument podkreśla, że mogą stać się

międzynarodowym prawem zwyczajowym, gdy zostaną

uznane przez większość państw.



Polska realizuje współpracę z Radą Europy w zakresie

rehabilitacji i integracji osób niepełnosprawnych, w tym

wdrażanie Zalecenia Rady Europy Nr R(1992)9 w

sprawie spójnej polityki na rzecz osób

niepełnosprawnych

Document Outline