Geneza

Rodzinnych domów dziecka.

Wszystko zaczęło się od …



Jan Jakub

Rousseau

Lecz jednak

wprowadzenie idei
wychowania
rodzinnego nastąpiło za
sprawą znanego nam
już

Johanna Heinricha
Pestalozziego.

Dom dla dzieci opuszczonych i ubogich w Neuhof

Program nauczania

w Neuhof

Jednak przystosowanie dzieci do
pracy zawodowej nie było
głównym celem tej szkoły,
chodziło bowiem przede
wszystkim o rozwój sił moralnych
jak i intelektualnych oraz
fizycznych wychowanków.

5 lat później…

Na ziemiach polskich
na przełomie XIX i XX
wieku, opieka
opierała się na
działalności
towarzystw
dobroczynnych, które
organizowały i
prowadziły domy dla
sierot.

J. Cz. Babicki

Stworzył i realizował koncepcję
„samorządu rodzinkowego” , w
którym kilkoro dzieci wraz z tzw.
Mateczką zamieszkiwało
oddzielne mieszkanie i stanowiło
w ramach zakładu opiekuńczego
„rodzinkę”.

UWAGA

K. Jeżewski

Uważał, że najlepszym środowiskiem

dla dziecka osieroconego jest dom

rodzinny. Założył w 1907 roku

Towarzystwo Gniazd Sierocych.

Skupiało ono w środowisku wiejskim

odpowiednio dobrane rodziny

naturalne, do których kierowano

dzieci osierocone.

Wspólna praca w
gospodarstwie rolnym

Życie rodzinne

Więź rodzinna

Pierwszy Rodzinny
dom dziecka.

Ministerstwo Oświaty i
Wychowania wydało
zarządzenie, które określało
jednolite zasady organizacji ,
działalności i finansowania
rodzinnych domów dziecka.

Nadano im status państwowych
placówek opiekuńczo-
wychowawczych.

Ustawa z dnia 12 marca 2004
roku oraz Rozporządzenie
Ministra Pracy i Polityki
Społecznej z 14 lutego 2005
sprecyzowały zasady
dotyczące funkcjonowania
placówki opiekuńczo-
wychowawczej typu
rodzinnego.



Tworzy ona jedną , wielodzietną rodzinę dla

dzieci, którym nie znaleziono rodziny zastępczej

lub przysposabiającej



Wychowuje dzieci w różnym wieku, w tym

dorastające i usamodzielniające się



Umożliwia wspólne wychowanie i opiekę licznemu

rodzeństwu



Zapewnia dzieciom kształcenie



Ustala zasady kontaktów dziecka z rodzicami w

porozumieniu z sądem, centrum pomocy i

ośrodkiem adopcyjno-opiekuńczym.

Placówka opiekuńczo-

wychowawcza

Organizacja rodzinnych

domów dziecka

Koncepcja ogólna rodzinnego domu dziecka opiera

się na założeniu, że wzorując się na przykładzie

rodziny wielodzietnej, można stworzyć środowisko o

podobnych walorach wychowawczych.

Rodzinne domy dziecka są zaliczane do tzw.

rodzinnych form opieki nad dzieckiem, których celem

jest zapewnienie dzieciom, częściowo lub całkowicie

pozbawionym opieki rodziców, całodobowej opieki i

wychowania w warunkach zbliżonych do domu

rodzinnego, zwłaszcza zbliżonych do rodziny

wielodzietnej, a także zapewnienie opieki do czasu

powrotu dziecka do rodziny, umieszczenia go w

rodzinie adopcyjnej lub jego usamodzielnienia.

Zadaniem rodzinnego domu dziecka jest

sprawowanie opieki i wychowani umieszczonych

tam dzieci, a szczególnie:

•

Stworzenie im warunków do prawidłowego rozwoju

psychofizycznego, poznawczego, a zwłaszcza emocjonalnego i

społecznego przez dawanie poczucia bezpieczeństwa i stabilizacji

życiowej;

•

Zapewnienie im odpowiedniego statusu socjalno-bytowego oraz

stworzenie warunków umożliwiających wyrównywanie deficytów

rozwojowych;

•

Uczenie ich planowania i organizacji codziennych zajęć oraz czasu

wolnego;

•

Zapewnienie im warunków do zdobywania wykształcenia i

przygotowania do zawodu;

•

Kształtowanie społecznie pożądanych postaw i umiejętności

współżycia, rozwijanie zainteresowań i zamiłowań dzieci;

•

Przygotowanie ich do ponoszenia odpowiedzialności za własne

postępowanie oraz do samodzielnego życia;

Do najważniejszych działań rodzinnego

domu dziecka jako placówki

opiekuńczo-wychowawczej należy:

Troska o bezpieczeństwo osobiste dziecka;

Ochrona zdrowia dziecka;



Troska o prawidłowy rozwój psychofizyczny;



Zapewnienie wychowankom wykształcenia i przygotowania zawodowego na

miarę ich możliwości intelektualnych;



Rozwijanie indywidualnych zdolności dzieci oraz rozwój ich zainteresowań;



Przygotowanie dzieci do życia społecznego;



Zaspokojenie potrzeb kulturowych wychowanków;



Zaspokojenie potrzeb materialnych wychowanka;



Przygotowanie dziecka do przyszłego samodzielnego dorosłego życia w

społeczeństwie oraz życia w przyszłej własnej rodzinie wychowanka

Warunkiem wykonania tych zadań jest

silna więź emocjonalna wychowanka z

opiekunami rodzinnego domu dziecka i

wspólną rodziną.

Struktura rodzinnych domów

dziecka

Dzieci umieszczone w rodzinnym domu

dziecka są w

różnym wieku i różnej płci

, a

niejednokrotnie zdarza się, że są to

liczne

rodzeństwa

. Wychowankowie rodzinnego

domu dziecka, oprócz wypełniania

obowiązku szkolnego pomagają w

wychowaniu młodszego rodzeństwa i

wykonywaniu codziennych prac domowych.

Dzieci te uczęszczają do zwykłych szkół

wspólnie też z innymi dziećmi z sąsiedztwa

spędzają wolny czas,

nie są wyizolowane

ze środowiska lokalnego czy

społecznego

Umieszczenie wychowanków

w rodzinnych domach

dziecka.

Podstawą prawną skierowania
dziecka do rodzinnego domu
dziecka jest art. 80 ust. 1
Ustawy o pomoc społecznej
(2004r., poz. 593).

Skierowanie do placówki rodzinnej
wydaje powiatowe centrum pomocy
rodzinie właściwie ze względu na
miejsce zamieszkania dziecka w
porozumieniu z dyrektorem tej placówki
na podstawie:

orzeczenia sądu

wniosku
rodziców

wniosku opiekunów prawnych
lub małoletniego

Dziecko do rodzinnego
domu dziecka
kwalifikuje i kieruje
państwowe pogotowie
opiekuńcze,
uwzględniając opinie
właściwego ośrodka
adopcyjno-
opiekuńczego i
wychowawcy
rodzinnego domu
dziecka.

Kierowanie do rodzinnego domu
dziecka dzieci poniżej 3. roku życia
odbywać się powinno w porozumieniu
z wydziałem zdrowia i opieki
społecznej urzędu wojewódzkiego.

Rodzinne domu dziecka powinny
być przeznaczone dla tych dzieci,
które nie posiadają możliwości
powrotu w bliższej czy dalszej
przyszłości do własnej naturalnej
rodzinny. Jest to jedno z
podstawowych kryteriów, które
należy brać pod uwagę w
momencie kierowania dziecka do
placówki rodzinnej.

Albin Kelm wyróżnił 2 kryteria

umieszczania dziecka w rodzinnym

domu dziecka:

konieczne

uzupełniające

Do kryteriów koniecznych Albin
Kelm zaliczył:

•taki stan zdrowia dziecka zarówno fizycznego,
jak i psychicznego, aby nie stanowiło ono
zagrożenia dla pozostałych współmieszkańców
rodzinnego domu dziecka;

•określoną sytuacje rodzinną (sieroctwo
naturalne lub społeczne)

•zasadę nierozdzielania rodzeństwa w
momencie umieszczania w rodzinnym domu
dziecka większej liczby dzieci z jednej
naturalnej rodzinny.

Do kryteriów uzupełniających

zaliczył zaś:



wiek dziecka;



uregulowaną sytuację prawną

dziecka;



koedukacje, która ma na celu

zbliżenie do naturalnych warunków

wychowania rodzinnego;



Zdolności intelektualne

Różnicę wieku między dzieckiem a
dyrektorem placówki.

W placówce może przebywać
jednocześnie od 4 do 8 dzieci.

Wychowankowie mogą pozostać
w rodzinnym domu dziecka do
czasu uzyskania pełnoletności
lub po jej uzyskaniu ( do czasu
ukończenia nauki szkolnej, którą
rozpoczęli przed ukończeniem
18 lat)

Pobyt dziecka w placówce

rodzinnej

może również ustać w przypadku:



Powrotu dziecka do

rodziców naturalnych



Zakwalifikowanie dziecka do innej

formy opieki np. Adopcja



Orzeczenia sądu o zakończeniu

pobytu dziecka w placówce.

Wychowawcy w rodzinnych

domach dziecka.

Dyrektor

Osoba która zarządza
placówką rodzinną.

Musi posiadać

1. Wykształcenie wyższe

2. Odbyć odpowiednie szkolenie dla

kandydatów do prowadzenia
placówek rodzinnych i otrzymać
opinię ośrodka adopcyjno-
opiekuńczego o posiadaniu
odpowiedniego przygotowania.

W placówce rodzinnej może być również

zatrudniona osoba wskazana przez

dyrektora (może być spokrewniona ),

która wraz z nim zapewnia dzieciom

całodobową opiekę i wychowanie.

Na czas urlopu wypoczynkowego lub

macierzyńskiego wychowawcy albo

choroby, która trwa dłużej niż 3 dni organ

administracji państwowej zawiera umowę

o pracę z innym wychowawcą.

Wychowankowie rodzinnych

domów dziecka

W rodzinnym domu dziecka przebywają dzieci

pozbawione opieki rodziców naturalnych.

Placówka ta spełnia względem tych dzieci podstawowe

funkcje opiekuńczo wychowawcze

. Pełni również

funkcje profilaktyczno-terapeutyczną

. Znaczna liczba

wychowanków rodzinnych domów dziecka ma różnego

rodzaju dolegliwości i schorzenia. Najwięcej troski i starań

potrzebują dzieci w pierwszym okresie pobytu w nowym dla

nich środowisku rodzinnego domu dziecka. Dotyczy to

głównie objawów

choroby sierocej

. U wielu dzieci

występują również wady rozwojowe oraz zaburzenia w

funkcjonowaniu organizmu. Wychowankowie wykazują

często niechęć do nauki, mają wiele trudności w

opanowywaniu wiedzy szkolnej.

Niepowodzenia szkolne

których doświadczają wychowankowie rodzinnego domu

dziecka, znacznie obniżają ich motywację do nauki i

aspiracje życiowe

Środki finansowe jakie otrzymuję

Rodzinny Dom Dziecka na

pokrycie kosztów utrzymania

dzieci wynosi

1000 zł

miesięcznie

na 1 dziecko.

Prowadzącemu Rodzinny Dom

Dziecka przysługuję

wynagrodzenie nie niższe niż

kwota

2000 zł

miesięcznie.

* ustalając wysokość wynagrodzenia bierze się

pod uwagę w szczególności

kwalifikacje,

szkolenia i oceny

prowadzącego rodzinny

dom dziecka.

Miesięczne koszty utrzymania dziecka w

Domu Dziecka w każdej placówce

obliczane są indywidualnie. Koszty

wahają się średnio od 2000 zł do ponad

5000 zł.

Np.:

Dom Dziecka w Kowalewie

– 3 222,61 zł

Dom Dziecka w Kożuchowie

– 3 732 zł

Dom Dziecka w Kórniku–Bninie

– 5

348,17 zł

Document Outline

Slide 1
Slide 2
Slide 3
Slide 4
Slide 5
Slide 6
Slide 7
Slide 8
Slide 9
Slide 10
Slide 11
Slide 12
Slide 13
Slide 14
Slide 15
Slide 16
Slide 17
Slide 18
Slide 19
Slide 20
Slide 21
Slide 22
Slide 23
Slide 24
Slide 25
Slide 26
Slide 27
Slide 28
Slide 29
Slide 30
Slide 31
Slide 32
Slide 33
Slide 34
Slide 35
Slide 36
Slide 37
Slide 38
Slide 39
Slide 40
Slide 41
Slide 42
Slide 43
Slide 44
Slide 45
Slide 46
Slide 47
Slide 48
Slide 49
Slide 50
Slide 51
Slide 52