BROŃ BIOLOGICZNA

Historia.

Istota broni biologicznej

i przykłady jej stosowania.

Środki służące do przenoszenia

broni biologicznej.

Oznaki użycia broni

biologicznej.

Ochrona przed zakażeniem

bronią biologiczną.

Znane przykłady użycia

broni biologicznej w historii.

1.I Wojna światowa rok 1915 zatrucie studni przez Niemców w

Galicji.

2. 1917 r. zarażanie francuskich koni nosacizną.

3. 1939-1942 Japonia użyła broni biologicznej w :



Mongolii nad rzeką Chałchin-Goł.1939 r.

skazani na śmierć

zrażali ujęcia wody podczas wycofywania się wojsk japońskich,



Chiny

Po raz pierwszy w 1940 roku japończycy rozsiali pchły z samolotu

w rejonie Nin-bo zarażone były pałeczkami dżumy.

Drugi raz pchły rozsiane zostały nad ważnym węzłem

komunikacyjnym w Czan-de i jeziorem Dun-tin-chu.

Trzeci wypadek użycia broni biologicznej miał miejsce w 1942 r.

podczas odwrotu armii japońskiej:

Zatruwano ujęcia wody;

Zapasu żywności;

A nawet wypuszczano na wolność zarażonych jeńców.

4. Niemcy przez cały okres wojny prowadziły intensywne

prace nad bronią biologiczna w:

Laboratorium Poznańskim, ewakuowanym pod koniec

wojny do Turyngii gdzie prace trwały do końca wojny;

Oraz opodal Sachsenburga, gdzie na szeroką skale

produkowano pałeczki dżumy pod kierownictwem Roberta

Kocha – dyrektora instytutu oraz profesora Hildemeistera.

Jednak po za kilkoma dywersjami Niemcy nie użyły tego

rodzaju broni na szeroką skalę.

5. Ameryka Północna w latach 1950 - 1953 użyła broni

biologicznej w Korei.

Znane przykłady użycia

broni biologicznej w

historii.

Istota broni biologicznej.

Jest to broń masowego rażenia,

czynnikiem rażącym są:



Bakterie;



Wirusy;



Riketsje;



Grzyby chorobotwórcze;



Toksyny.



Bakterie

(od

gr.

bakterion

"pałeczka") – jednokomórkowe

lub kolonijne

organizmy

o budowie

prokariotycznej



Bakteriami zajmuje się

mikrobiologia

oraz jej wyspecjalizowany dział –

bakteriologia



Bakterie odgrywają

pożyteczną ekologicznie rolę

w obiegu biogennych pierwiastków.

Bakteria

Bordetella bronchiseptica



Wirusy

virus

) to zbudowane z

twory organiczne nie posiadające

struktury

komórkowej

, namnażają (tak nazywa się

"rozmnażanie" wirusów) się przez infekowanie

żywych

komórek. Wirusy są bezwzględnymi

pasożytami

wewnątrzkomórkowymi, namnażającymi się dzięki

wykorzystaniu aparatu kopiującego zawartego w

komórkach. Zawierają

materiał genetyczny

w postaci

RNA

lub

DNA

, wykazują jednak zarówno cechy komórkowych

organizmów żywych, jaki materii nieożywionej.



Wirusologia jest dziedziną

nauki

zajmującą się wirusami.

Szereg wirusów jest chorobotwórczych dla

człowieka

zwierząt

, są one często przyczyną groźnych

chorób

Wirus Marburg

Wirus HIV



Riketsje

Gram-ujemne

bakterie

o kształcie

pałeczkowatym

z rodzaju

Rickettsia

, rzędu

Rickettsiales



Są to

pasożyty

wewnętrzne, zwykle wewnątrzkomórkowe,

występujące u

(np.

), niekiedy innych stawonogów,

rozmnażające się wyłącznie w żywych komórkach,

przenoszone przez owady na ludzi

i zwierzęta wywołując w ich organizmach "riketsjozy".



Najgroźniejszą riketsjozą jest

tyfus plamisty

. Inne

riketsjozy to:

gorączka Q

tyfus plamisty Gór Skalistych

gorączka okopowa

dur plamisty szczurzy

kleszczowe zapalenie opon mózgowych.



Riketsje na odzieży zachowują zdolność zakażania przez

okres 2-3 tygodni. Ich żywym zbiornikiem są zakażone

pchły, pasożytujące na szczurach i myszach. Riketsje są

wydalane przez wszy wraz z kałem oraz ich wymiocinami.

Do ustroju mogą dostać się przez drapanie skóry. Zmiany

patologiczne riketsjoz dotyczą naczyń krwionośnych,

układu nerwowego

, gruczołów dokrewnych i serca.



Toksyny bakteryjne, jady bakteryjne

, substancje chemiczne

wytwarzane przez

bakterie

, wywołujące zatrucie ustroju

wyższego. Rozróżnia się ektotoksyny (

egzotoksyny

)

i endotoksyny.



Pierwsze, wydzielane na zewnątrz

komórki

, są silnymi jadami

i wywołują swoiste objawy chorobowe, mają strukturę białkową

i w związku z tym są wrażliwe na działanie wysokich

temperatur oraz są rozkładane przez enzymy trawienne (z

wyjątkiem toksyny botulinowej i enterotoksyny gronkowcowej).

Mają silne właściwości

antygenowe

, a przygotowane z nich

anatoksyny używane są do uodporniania ludzi i zwierząt.

Wytwarzane

są głównie przez bakterie Gram-dodatnie (

metoda Grama



Drugie uwalniają się dopiero przy rozpadzie komórki

bakteryjnej. Są one słabymi jadami, a objawy chorobowe przez

nie wywoływane nie są swoiste gatunkowo. Chemicznie są to

kompleksy wielocukrowo-lipidowo-polipeptydowe. Mają słabe

właściwości antygenowe. Nie są rozkładane przez

enzymy trawienne

, są natomiast ciepłostałe. Wytwarzane są

głównie

przez bakterie Gram-ujemne.



Do toksyn bakteryjnych często zaliczane są również inne

substancje toksyczne dla makroorganizmów, a wytwarzane

przez bakterie.



Grzyby chorobotwórcze

grzyby

zdolne do zakażenia tkanek

ustrojów wyższych. Chorobotwórcze dla człowieka gatunki

należą do dwóch podgromad:

workowców

(Ascomycetes), a

zwłaszcza klasy (Endomycetes) i dawniej wyróżnianej klasy

pleśniaków (Phycomycetes) oraz

grzybów niedoskonałych

(Deuteromycotina = Fungi imperfecti).



Spośród grzybów chorobotwórczych największą rolę odgrywają:

dermatofity (Trichophyton, Epidermophyton, Microsporum),

drożdżaki (Candidia, Cryptococcus) i inne.



Grzyby te wywołują u człowieka

grzybice

powierzchowne

i głębokie. Badanie mikrobiologiczne grzybic polega na

wykonaniu preparatu i jego ocenie pod mikroskopem, izolacji i

hodowli

na specjalnych podłożach, a następnie na różnicowaniu

otrzymanych szczepów. W grzybicach głębokich duże znaczenie

mają badania serologiczne (reakcje

serologiczne

Celem stosowana jest spowodowanie:



wyeliminowania wojsk przeciwnika,



unicestwienia ludności cywilnej,



destabilizacji zaplecza.

Czynnikiem chorobotwórczym są

drobnoustroje chorób zakaźnych np.:



Kleszczowe zapalenie mózgu;



Cholera;



Dur brzuszny i plamisty;



Żółta febra;



Dżuma;



Wąglik;



Nosacizna;



Grzybice.



Kleszczowe zapalenie mózgu;



Zachorowania są związane na ogół z ogniskami przyrodniczymi,

w których wirus krąży między zwierzętami (

gryzonie

, zwierzyna

leśna,

ptaki wędrowne

) i przenosicielami

wirusa

, którymi są

kleszcze. Cykl ten zachodzi niezależnie od człowieka. W Polsce

od wielu lat zachorowania na kleszczowe zapalenie mózgu

występowały głównie na terenach endemicznych w dawnym

województwie białostockim

suwalskim

olsztyńskim

. Od 1993

roku liczba zgłoszonych zachorowań pokaźnie wzrosła w

porównaniu z okresem poprzednim i co roku zgłasza się od 181

do 267 przypadków.



W Polsce wystąpiły trzy ogniska kleszczowego zapalenia mózgu

szerzące się drogą pokarmową przez picie mleka zakażonych

krów (woj. Olsztyńskie - 1974 r.) i mleka koziego (woj. Kieleckie

- 1995 r., woj. Wrocławskie - 1996 r.). Nasilenie zachorowań na

kzm obserwuje się od 1993 r. w wielu krajach europejskich.



Cholera

to ostra i

zaraźliwa

choroba zakaźna

przewodu pokarmowego

, której przyczyną jest spożycie

pokarmu lub wody

skażonej

Gram-ujemną bakterią

przecinkowcem cholery (

Vibrio cholerae

). Bakteria występuje

w dwóch serotypach:



O139



Serotyp

ma dwa biotypy:



klasyczny



El Tor



Cholerę cechuje

śmiertelność

około 1% (skrajnie do 20%)

przypadków prawidłowo leczonych i 50% przy braku leczenia.

Wg danych

WHO

w 2001 roku na świecie zanotowano

184311 przypadków tej choroby, a z jej powodu zmarło 2728

osób.

Na świecie miało miejsce 7

pandemii

cholery.

dur plamisty epidemiczny, wywoływany przez

Rickettsia

prowazekii

- źródłem zakażenia jest chory człowiek,

przenosicielem wesz odzieżowa, rzadziej głowowa. Zarazki

znajdują się w kale wszy i zostają wtarte w naskórek

uszkodzony przez zadrapanie.



Okres wylęgania 12-14 dni. Objawy: nagły początek, dreszcze,

wysoka gorączka, bóle głowy, uczucie ogólnego rozbicia,

nudności i wymioty. Po 4-5 dniach pojawia się

charakterystyczna wysypka: drobna, plamista często

krwotoczna, zajmująca rzutami całe ciało.



Równocześnie występują objawy ze strony

ośrodkowego układu nerwowego

tj.: zamroczenie, podniecenie,

halucynacje (

omamy

), próby ucieczki z łóżka. Po ustąpieniu

tych objawów, często zdarza się, że chorzy stają się apatyczni,

popadają w stan

anergii

mają obniżone ciśnienie tętnicze, może dojść nawet do

zapaści



Leczenie zawsze w szpitalu zakaźnym. Zapobieganie polega

na zwalczaniu wszy, izolacji chorych,

szczepieniach ochronnych

. Choroba trwa 4-6 tygodni i pozostawia trwałą

odporność

chociaż zdarzają się nawroty.

dur plamisty endemiczny, wywoływany przez

Rickettsia typhi

(mooseri

) - źródło zakażenia stanowi szczur i inne małe

gryzonie, przenosicielem jest pchła szczurza.



Dur brzuszny

(

łac.

typhus abdominalis

) jest ogólnoustrojową

chorobą

bakteryjną wywołaną pałeczkami z gatunku

Salmonella

typhi

i charakteryzująca się gorączką, krańcowym

wyczerpaniem, bólami brzucha, objawami zatrucia endotoksyną

(

splątanie

)

i różową wysypką, tak zwaną

różyczką durową

czyli rumieniową

wysypką plamisto-grudkową zlokalizowaną na

skórze

klatki piersiowej

lub

nadbrzusza



Towarzyszy tym objawom także

, oraz

Pomimo gorączki występuje względna

bradykardia



Zwany dawniej tyfusem lub tyfusem brzusznym.



Tyfus plamisty

dur plamisty

– (

łac.

Typhus exanthematicus

) -

jedna z głównych

chorób zakaźnych

, przyczyna ciężkich

epidemii

śmierci

milionów ludzi.



Żółta febra

choroba

wywoływana jest przez

wirusa

należącego do grupy tzw.

flavivirusów

. Infekcja może

przebiegać pod różnymi postaciami klinicznymi – od

łagodnych objawów do ciężkiej choroby, kończącej się

śmiercią. Słowo „żółta” w nazwie pochodzi od

żółtaczki

towarzyszącej części zakażeń. W

Afryce

występują dwa typy

wirusów – jeden w Afryce Wschodniej, drugi w Zachodniej. W

ciągu ostatnich 20 lat na świecie wzrosła liczba

epidemii

żółtej gorączki, a coraz więcej krajów zgłasza przypadki tej

choroby. W Afryce i Ameryce wciąż żyje ogromna populacja

osób niezaszczepionych, a zmiany w środowisku, takie jak

malejąca ilość terenów leśnych i urbanizacja czy wzrost

turystyki, zwiększają ryzyko zetknięcia się z wirusem.

Wirus ten przenoszony jest między innymi przez komary.



Dżuma

- ostra bakteryjna

choroba zakaźna

gryzoni

(rzadziej) innych drobnych

ssaków

, a także

człowieka

(

zoonoza

). Choroba ta wywołana jest

rodziny

nazwanej



Wąglik

(

łac.

Anthrax

) –

choroba zakaźna

, zaraźliwa,

wywoływana przez

Gram-dodatnią bakterię

nazywaną

laseczką wąglika (

Bacillus anthracis

). Znany już od czasów

starożytnych, występuje na całym świecie. Wąglik

występuje najczęściej u

bydła

, koni, owiec i

kóz

. Świnie

rzadko chorują.

Psy

cechuje znaczna odporność. Ptaki są

niewrażliwe na zakażenia naturalne.



Nosacizna

(

łac.

Malleus

) — przewlekła zakaźna i

zaraźliwa choroba zwierząt

nieparzystokopytnych

wywołana przez pałeczkę nosacizny. Nosacizna jest

najczęściej chorobą koni. Mogą też zachorować kotowate.

Może też być niebezpieczną

zoonozą

dla ludzi. W Polsce

od ponad 40 lat nie występuje, nie występuje już również

w większości Europy, w Australii ani w Ameryce Północnej.

Obecnie można ją spotkać w Azji, Afryce oraz w Ameryce

Południowej i Środkowej.



Grzybice skóry

(dermatofitozy)



głowy



brody

, tzw. figówka



paznokci



stóp

, tzw. stopa atlety/sportowca



pachwin



Grzybice głębokie, narządowe - grupa chorób

oportunistycznych, często przebiegających w AIDS.

Dotyczą przede wszystkim płuc.



przebiegające z fungemią



przebiegające bez fungemii



Przyjęty podział nie jest jedynym poprawnym. Można

spotkać się z podziałem grzybic skóry na: grzybice skóry

owłosionej i nieowłosionej; grzybic narządowych ze

względu na organ zainfekowany. Powszechny jest także,

szczególnie w literaturze medycznej i weterynaryjnej

podział ze względu na naukową nazwę choroby, która jest

związana z czynnikiem etiologicznym. Jest on jednak mało

popularny ze względu na brak możliwości rozpoznania

klinicznego patogenu, który wywołał daną grzybicę.

Środki służące do

przenoszenia broni

biologicznej

Do przenoszenia broni biologicznej mogą służyć różnego rodzaju środki

bojowe, najbardziej skuteczne wydają się być:



Lotnicze,

Przyrządy rozpylające,

Bomby,



Artyleryjskie,

Rakiety,

Pociski,



inne,

- np. Pojemniki zrzucane z samolotów, śmigłowców, samochodów,

wozów bojowych.



Dywersja,

- Wszelkiego rodzaju działania mające na celu doprowadzenie do

skażenia bronią biologiczną terenu, zwierząt, roślin, żywności,

ujęć, wody pitnej, itp..

W zależności od zastosowania, sposobu

przenoszenia zakażenie może nastąpić po

przez:



Drogi oddechowe;



Przenikanie przez skórę oraz błony śluzowe;



Spożywanie skażonej żywności, wody;



Ukąszenia przez zakażone owady, kleszcze;



Kontakt ze skażonymi przedmiotami,

zakażonymi zwierzętami;



Zranienia skażonymi elementami pocisków,

bomb, rakiet;



Bezpośredni kontakt z chorymi.

Oznaki użycia broni

biologicznej.



Mniejszy huk –

(podczas wybuchu bomby, rakiety, pocisku);



Pojawienie się dymów, mgieł –

(za samolotami,

śmigłowcami, pociskami rakietowymi);



Mokre plamy lub drobny pył -

w miejscu wybuchu

;



Charakterystyczne do tego rodzaju broni

odłamki

Ceramiczne,

Plastikowe,

Kartonowe, itp.;



Nagły wzrost populacji

gryzoni, owadów, kleszczy;



Masowe zachorowania

wśród ludzi i zwierząt;



Wzrost martwych zwierząt

, ptaków dziko

żyjących;



Zrzucanie różnych przedmiotów.

Ochrona przed zakażeniami

broną biologiczną.

Są to działania epidemiologiczne,

przede wszystkim:



Obserwacja –

zanieczyszczenia mikrobiologicznego;



Identyfikacja –

skażeń;



Systemy ochrony -

zbiorowej i indywidualnej;



Dezynfekcji –

środowiska, wyposażenia;



Szczepienia ochronne.

Osoby, które zostały narażone na

działanie biologicznych środków

bojowych powinny:



Udać się jak najszybciej do punktów

zabiegów sanitarnych:

Zostaną tam dokonane zabiegi

sanitarne i specjalne;



Ludzie , którzy przebywali w

schronach – opuszczają ukrycia

dopiero po informacji odpowiednich

służb o braku skażenia.

Środki ochrony przed zakażeniem biologicznym

ndywidual

Zbiorowe

Środki ochrony

dróg

oddechowych

Środki ochrony

skóry

Schrony

Uszczelnione
pomieszczenia

Maski przeciw

gazowe

Przemysłowe

respiratory

Maseczki zastępcze

Standardowa

Odzież Ochronna

Zastępcza odzież ochronna:
-płaszcza,
-kombinezony
-narzuty

Document Outline