- ur. 15 maja 1944 r.
  w Słupsku;
- socjolog, wykładowca
  na uniwersytecie 
  w Monachium oraz
  londyńskiej School
  of Economics
  and Political Science;
- zajmuje się kwestiami
  związanymi z 
globalizacją
  i relacjami człowieka
  ze środowiskiem;

- ur. 12 listopada 1956 
r.
  w Schwendi;
- politolog, profesor
  Uniwersytetu 
Ludwiga
  Maximiliana
  w Monachium;
- zajmuje się
  zagadnieniami
  związanymi z 
systemami
  politycznymi państw
  i kwestiami 
społeczeństw
  narodowych

- instytucje europejskie i państwa narodowe nie 
są
  rywalami, ale wzajemnie się uzupełniają;

- silne państwa narodowe mogą tworzyć mocne 
struktury
  europejskie;

- rola poszczególnych państw może się zwiększyć 
poprzez:

- współpracę;

- stworzenie internarodowych zasad 
działania;

- powołanie do życia europejskich 
organizmów
  decyzyjnych;

Istnieją dwie drogi dla państw 
narodowych

zamknięcie się w sobie 

oraz samodestrukcja 

państw narodowych

kosmopolityzm 

 wzmacnianie interesów 

narodowych poprzez 

wspólne budowanie 

instytucji 

ogólnoeuropejskich

z władzą rozproszoną,

a nie hierarchiczną

O    D    M    I    E    N    N    O    

Ś    Ć

NACJONALIZM

- ujednolica i w efekcie
  likwiduje różnice;
- narzuca jedne, z góry
  określone, normy;
- usuwa odmienność
  wewnątrz, ale 
wytwarza
  ją i stabilizuje na 
zewnątrz;
- odmawia 
równouprawnienia
  inności

UNIWERSALIZM

- narzuca określone
  wytyczne;
- dąży do prymatu 
całości
  nad częściami;
- znosi odmienność, 
dążąc
  do powszechności
  wybranych norm

KOSMOPOLITYZM

- zerwanie z logiką wyborów i działań typu albo 
– albo; 

- działania na podstawie zasady zarówno, jak 
też;

- zniesienie dualności tego, co lokalne i globalne
  oraz tego, co narodowe i międzynarodowe;

- szacunek dla odmienności kulturowej  

multikulturalizm;

- kosmopolityczna Europa = różnice + integracja

- decyzyjne instytucje europejskie poza 
państwami
  narodowymi

UNIWERSALIZM

- idea równego
  traktowania 
wszelkich
  odmienności;
- cel: jedność i 
jednolitość

KOSMOPOLITY
ZM

NACJONALIZM

- powszechne 
obowiązywanie
  norm;
- walka z partykularyzmem
  i lokalną ograniczonością 
norm

NACJONALIZM

- wyobrażenia 
równościowe
  w ramach jednego
  (małego lub dużego) 
obszaru

- szacunek i akceptacja tego, co jest inne niż 
nasze;

- różnorodność źródłem nowej wiedzy i 
samoświadomości
  Europejczyków;

- brak różnic i barier między ludźmi ze względu na
  pochodzenie, kulturę, rasę czy religię  nie ma 

stusunku
  nadrzędności i podległości;

- odmienności kulturowe są wartościowane 
pozytywnie;

- inni są różni od nas, ale nam równi

- 1830- 1962 r. Algieria kolonią Francji;

- lata 60. przyniosły napływ arabskich imigrantów
  kuszonych przez władze francuskie perspektywą 
poprawy
  jakości życia;

- przybywający do czasowej pracy we Francji 
Algierczycy osiedlili się w państwie na stałe, 
sprowadzając z ojczyzny swoje rodziny;

- obecnie we Francji przebywa około 5 

mln imigrantów: głównie z 
Maghrebu, Afryki, Azji i państw 
Europy Wschodniej;

- 2004/2005r. 1,7mln z Krajów UE, o 

azyl prosiło 1,5 z samych krajów 
Mahrebu

- Rocznie Francja przyjmuje 200 tys. 

na stałe, 2mln na pobyt tymczasowy;

- imigracja stwarza liczne problemy: 
ekonomiczne,
  socjalne, kulturowe i związane z 
bezpieczeństwem (zamieszki);

- niechęć imigrantów do integracji gospodarczej       
               wysokie bezrobocie, wskaźnik 

zatrudnienia o 1/5 niższy aniżeli wśród Francuzów;

- opory związane z przyjmowaniem francuskich 
wartości 
  i wzorców kulturowych  brak asymilacji, 

zamykanie się
  we własnych społecznościach, „gettach” na 
przedmieściach
  wielkich miast;

- uprzedzenia Francuzów, szczególnie wobec 

muzułmanów,
  chęć obrony republikańskiej tożsamości kraju 

• Afera basenowa w 2001r.

• Problem z ludnością muzułmańską, 

statystyki

• Ciągły napływ ludności
• Największa w Europie 
społ. Muzułmanów

• 5 mln imigrantów 
+ 6,5 mln Francuzów, 
których rodzice imigrowali
= 11,5mln (19% społ.)

- Nicolas Sarkozy

:

• Bardzo ostre podejście do imigrantów;

• 2000r. Centrum dla uchodźców „Sangatte”; 

• Wprowadzenie ograniczeń w zakresie imigracji 

muzułmanów;

• 09. 2011r. zakaz odprawiania muzułmańskich 

modlitw na ulicach; 

• 04.2011r. wprowadzono w życie zakaz noszenia 

burki; 

• 01.2012r. nowe przepisy utrudniające imigrantom 

uzykanie obywatelstwa (testy z języka i kultury); 

• „multikulturalizm zawiódł i jeśli muzułmanie chcą 

być mile widziani we Francji, muszą przyswoić sobie 

jej kulturę”.

• Francois Hollande:

 

• amnestia dla 350 tys. nielegalnych 

muzułmańskich imigrantów;

•  zezwolenie muzułmańskim 

imigrantom na głosowanie w 
wyborach władz lokalnych;

•  „równość kultur”.

- niezrozumienie odmienności kulturowej 
przybyszów;

- brak znajomości sposobu bycia i podejścia do 
życia
  imigrantów, szczególnie wyznających islam;

-megalomania Francuzów i traktowanie innych „z 
góry” i jako obywateli ‘drugiej kategorii’;

- niewystarczająca polityka asymilacyjna wobec 
imigrantów;

- uznawanie przez dziesiątki lat, że problem nie
  istnieje;

- akceptacja i poszanowanie odmienności bez jej 
znajomości
  i bez znajomości zwyczajów innych prowadzi do
  nieporozumień oraz konfliktów w państwie na tle 
rasowym
  czy też religijnym

- różnorodność kulturowa może być szansą dla 
Europy;

- nieznajomość zachowań i sposobu bycia innych 
prowadzi
  do konfliktów i wzajemnej niechęci;

- nie należy ślepo akceptować wszelkich 
odmienności,
  bowiem nie każde zachowania są w zachodnim 
systemie
  wartości tolerowane i przyjmowane z aplauzem;

- nie da się obecnie stworzyć silnych 
ponadnarodowych
  instytucji, ponieważ nie ma innego liczącego się 
gracza
  na arenie międzynarodowej, poza państwami 
narodowymi,
  a to one tworzą organizmy decyzyjne i zawsze 
starają się
  podejmować decyzje jak najlepsze dla siebie i 
własnego
  narodu