Strategiczne znaczenie
nowych technologii
informatycznych w
zarządzaniu
Wiesław Gonciarski
Strategiczne znaczenie
nowych technologii
informatycznych w
zarządzaniu
Wiesław Gonciarski
Nowa ekonomia
(gospodarka cyfrowa – digital
economy)
„Spróbujcie w pełni wykorzystać
Internet. Zaproponujcie plan
transformacji waszej działalności
gospodarczej, który wychodzi poza
założenie strony internetowej”
Jack
Welch
Cztery etapy strategii:
1. Poznanie swojego przedsiębiorstwa i
sytuacji wyjściowej.
2. Rozstrzygnięcie, dokąd
przedsiębiorstwo chce zmierzać.
3. Wymyślenie i wybranie sposobu
realizacji określonych celów
strategicznych.
4. Wdrożenie strategii
Założenia klasycznych koncepcji
strategii
(H.Mintzberg)
Założenie predeterminacji – oznaczające, że kontekst
realizacyjny strategii chociaż jest zmienny, to jednak
jest predyktywny, czyli z dużym prawdopodobieństwem
można przewidzieć jego istotne – z punktu widzenia
organizacji – stany.
Założenie kwantyfikacji – przyjmujące, że zarówno
wnętrze, jak i otoczenie organizacji można opisać za
pomocą konkretnych i pewnych danych liczbowych.
Założenie formalizacji – oparte na przekonaniu, że
proces formułowania strategii może zostać
„zaprogramowany” dzięki użyciu formalnych procedur,
systemów informatycznych czy zasad. Co ma
prowadzić do prawidłowej syntezy i obiektywizmu.
Czy te założenia są obecnie
realne?
Czy mamy do czynienia ze
zmierzchem strategii?
W miarę narastania niepewności założenia
klasyczne nie odpowiadają rzeczywistości.
W efekcie „klasyczne”strategie są częściej
źródłem problemów niż ich rozwiązywaniem.
Pomimo tego nie postuluje się rezygnacji z
planowania strategicznego lecz kształtowane są
nowe warunki ich przygotowywania.
„Fantazja jest ważniejsza od wiedzy” - A.Einstein
Znaczenie i zakres strategii bazującej na
klasycznych założeniach konkurencji maleje w
nowej gospodarce.
Reguły rządzące gospodarką
cyfrową
(K.Kelly)
:
1. Obfitości – liczba węzłów sieci wzrasta arytmetycznie, a
nowi użytkownicy i obfitość danych produktów zwiększa ich
wartość.
2. Wykładniczego wzrostu wartości - wartość sieci wzrasta
wg funkcji wykładniczej (zmiana może być wprowadzona w
każdym momencie, a zjawiska nie występują w ten sam
sposób dwa razy).
3. Punktów zwrotnych – punkty zwrotne w działaniu firmy
występują znacznie wcześniej niż kiedyś i są trudne do
monitorowania.
4. Rosnących zwrotów – istotny wzrost dochodów
rozpoczyna się wraz ze wzrostem liczby uczestników i
wywołuje dalszy ich wzrost.
Reguły rządzące gospodarką
cyfrową
(K.Kelly)
:
5. Inwersji ceny – oczekiwanie wzrostu wartości i
jakości przy coraz niższych cenach.
6. Hojności – wraz ze wzrostem wartości użytkowej
usług wzrasta ich obfitość, a jeśli one kosztują mniej
oraz są wyższej jakości, ich wartość wzrasta.
7. Lojalności – wspieranie sieci i przyjmowanie jej
standardów zwiększa szanse odniesienia sukcesu.
8. Ujemnego sprzężenia zwrotnego – los każdej
indywidualnej organizacji nie jest zależny tylko od niej
lecz także od losu ich sąsiadów, partnerów,
konkurentów itp.
Reguły rządzące gospodarką
cyfrową
(K.Kelly)
:
9. Substytucji – w gospodarce materiałowej
następuje ciągły proces rozwoju i
substytucji.
10. Postępu – sieć i organizacje znajdują się
w stanie ciągłego braku równowagi, co jest
czynnikiem innowacyjności.
11. Nieefektywności – zwiększanie
efektywności przegrywa z poszukiwaniem
możliwości.
Nowe podejście do strategii
- porzucenie typowej walki
konkurencyjnej i działań imitacyjnych;
- kultywowanie innowacji wartości;
- zrezygnować z cząstkowych
udoskonaleń na rzecz fundamentalnie
nowych podejść do realizacji zadań.
Nowe spojrzenie na strategie
obejmuje trzy elementy
strukturalne:
1. Konkurencję o wizję przyszłych
możliwości biznesowych przemysłu lub
branży i o przywództwo intelektualne.
2. Konkurencję o przewidzenie kierunku
rozwoju przemysłu lub branży.
3. Konkurencję o pozycję rynkową i udział
w rynku.
Główne trendy zamian w
podejściu do strategii
1. Znaczenie elastyczności, konkurencji opartej na szybkości
reagowania oraz skracania czasu procesów rozwojowych.
2. Jednoczesne konkurowanie wszystkimi
czynnikami:szybkością, serwisem, innowacjami,
projektowaniem, wartością, jakością itp.
3. Tworzenie strategii wielodyscyplinarnych
4. Poszukiwanie rozwoju za pomocą nowych sposobów, takich jak
wzrost, integracja działalności, namnażanie, kanibalizacja.
5. Szybkie reagowanie na zmiany potrzeb klientów, tworzenie
nowych specjalizacji, rewolucje sektorowe, „podbój przyszłości”.
6. Nowe technologie informatyczne i komunikacyjne stają się
istotnym elementem każdej strategii oraz instrumentami
marketingu, sprzedaży i rentowności opartymi na ponownie
zdefiniowanej formule specjalności.
Technologie informatyczne
Teoria strategii niedostatecznie uwzględnia postęp
technologiczny w informatyce i telekomunikacji.
Faktem jest jednak, że firmy inwestują w te obszary
ogromne środki.
Dzieje się tak, gdyż nowe technologie radykalnie
zmieniają nasze życie, relacje między klientami, oraz
metody zarządzania.
Są ponadto głównym motorem wzrostu gospodarczego,
tworzą wartość, nowe miejsca pracy, stymulują
inwestycje oraz zwiększają wydajność i zyski.
Inwestycje informatyczne stają się najważniejszą
decyzją strategiczną.
Czynniki sukcesu w E-
gospodarce
1. Powszechność dostępu;
2. Stosunki bezpośrednie (one-to-one);
3. Zmienność warunków działania;
4. Migracja wartości;
5. Działanie w czasie rzeczywistym;
6. Kanibalizacja produktów, rynków i kanałów
dystrybucji;
7. Kształtowanie lub adaptacja do przyszłości;
8. Zachęcanie do eksperymentowania;
9. Sieci nieformalnych powiązań. Bezpośrednie
powiązania między ryzykiem i korzyściami.
Podstawowe pojęcia
E-gospodarka (E-economy)
– wirtualna arena,
na której prowadzona jest działalność,
odbywają się transakcje, dochodzi to
tworzenia i wymiany wartości, i gdzie
dojrzewają bezpośrednie kontakty między
jego uczestnikami.
Procesy te mogą być powiązanie z podobnymi
działaniami zachodzącymi na tradycyjnym
rynku, pomimo że są od nich niezależne.
E-bizes (E-business)
To jakiekolwiek przedsięwzięcie internetowe –
taktyczne lub strategiczne - które przekształca
zależności biznesowe, czy będą to relacje B2C,
B2B, powiązania w obrębie firm (intra-business)
czy pomiędzy konsumentami (C2C).
Postrzeganie e-biznesu jako sprzedaż produktów
przez Internet nie jest całością obrazu.
E- biznes stanowi bowiem nowe źródło
efektywności, szybkości, innowacyjności i nowych
sposobów tworzenia wartości w organizacji.
E-Handel (E-commerce)
To szczególny rodzaj przedsięwzięć w
zakresie e-biznesu skupiający się wokół
pojedynczych transakcji wykorzystujących
sieć jako medium wymiany, obejmujący
relacje pomiędzy przedsiębiorstwami
(business-to-business, B2B), jak i pomiędzy
przedsiębiorstwem i konsumentem
(business-to-consumer, B2C), a także między
konsumentami (consumer-to-consumer,
C2C).
Technologia
pośrednicząca
Globalny zasięg
Sieciowe efekty
zewnętrzne
Kanał dystrybucji
Moderacja czasu
Redukcja asymetrii
zasobów informacji
Nieskończona
pojemność wirtualna
Tani standard
Twórcza destrukcja
Zmniejszenie
kosztów
transakcyjnych
Pięć C
Koordynacja
(coordynation
)
Obrót
handlowy
(commerce)
Budowanie
wspólnoty
(community)
Prezentacja
treści
internetowych
( content)
Komunikowan
ie się
(communicati
on)
Model
bizneso
wy
Wyniki
Otoczen
ie
Właściwości i funkcje
Internetu a „pięć C”
Modele biznesu
internetowego
Określają sposób, w jaki firmy chcą
zapewnić sobie w dłuższym okresie zyski
z działalności w Internecie.
Tworzy go zespół działań związanych
bezpośrednio z Internetem i
wykraczających poza ten obszar.
Działań zarówno o charakterze
planowym, jak i improwizowanych
Dobrze sformułowany model
biznesowy
daje firmie przewagę nad konkurencją i zapewnia
większą dochodowość;
Odpowiada na pytania:
- jaka wartość ma być oferowana klientom,
- do jakiej grupy klientów ta wartość ma być
adresowana,
- jak należy kształtować jej cenę,
- jakie mają być strategie dostarczania tej wartości;
- w jaki sposób wartość ta ma być wytworzona,
- w jaki sposób wartość ta ma być utrzymywana
Klasyfikacja modeli
biznesowych M. Rappa i
P.Timmers’a
Model pośrednika (brokera)
Model reklamowy
Model pośrednika informacyjnego
Model kupca
Model producenta
Model sieci afiliowanej
Model wirtualnej wspólnoty
Model abonencki
Model taryfowy.