KSZTAŁCENIE USTAWICZNE

Znaczenie pojęcia

• Kształcenie ustawiczne

oznacza stan uczenia się,

który trwa od narodzin

człowieka do kresu jego

istnienia, proces dynamiczny,

nieprzerwany. Kształcenie

ustawiczne jest równocześnie

ideą, procesem i zasadą.

Stawia ona w centrum swego

zainteresowania człowieka.

• Początków współczesnej koncepcji kształcenia

ustawicznego należy się doszukiwać w XIX

wieku, ale jej ewolucja trwała aż do lat 60 –

tych XX stulecia.

• W Polsce do narodzin i rozwinięcia idei kształcenia

ustawicznego przyczynił się L. Krzywicki,

A. B. Dobrowolski, F. Znaniecki.

• W 1965 roku Paul Lengrand, zauważając, że w

warunkach zmiennej cywilizacji należy

przygotować człowieka do stałego podnoszenia

zasobu wiadomości i umiejętności oraz

ustawicznego formowania własnej osobowości.

• Raport Międzynarodowej Komisji do spraw

Rozwoju Edukacji z 1972 roku- „Uczyć się,

aby być”.

Zasady kształcenia

ustawicznego

• zasadę jedności wiedzy, umiejętności,

nawyków;

• zasadę poszukiwania optymalnych dla danej

jednostki treści, form i metod kształcenia

ustawicznego;

• zasadę łączenia kształcenia, samokształcenia i

samodoskonalenia;

• zasadę racjonalnego doboru treści kształcenia;

• zasadę renowacji, restrukturyzacji i aktualizacji

posiadanej przez daną jednostkę wiedzy

naukowej;

• Itd..

Kształcenie na odległość

"Nauczanie na odległość jest to metoda prowadzenia

procesu dydaktycznego w warunkach, gdy nauczyciele i

uczniowie (studenci) są od siebie oddaleni (czasami

znacznie) i nie znajdują się w tym samym miejscu,

stosując do przekazywania informacji - oprócz

tradycyjnych sposobów komunikowania się - również

współczesne, bardzo nowoczesne technologie

telekomunikacyjne, przesyłając: głos, obraz wideo,

komputerowe dane oraz materiały drukowane.

Współczesne technologie umożliwiają również bezpośredni

kontakt w czasie rzeczywistym pomiędzy nauczycielem a

uczniem za pomocą audio- lub wideokonferencji,

niezależnie od odległości, jak ich dzieli."

Osoby w wieku 15-64 lata uczestniczące w formach

kształcenia

pozaszkolnego według rodzaju kształcenia w latach

2006-2010

(w tys.)

Rodzaj kształcenia

2006

2007

2008

2009

2010

kurs za pośrednictwem urzędu pracy

samokształcenie kierowane

dokształcanie zorganizowane przez zakład pracy

237

305

303

245

357

kurs podjęty z własnej inicjatywy

291

283

295

234

383

Osoby w wieku 15-64 lata uczestniczące w formach

kształcenia

pozaszkolnego według celu podjęcia szkolenia w latach

2006-2010 (w tys.)

Cel kształcenia

2006

2007

2008

2009

2010

zdobycie kwalifikacji zawodowych

109

doskonalenie kwalifikacji zawodowych

366

384

421

332

520

zmiany kwalifikacji zawodowych

rozwijanie własnych zainteresowań

142

174

159

113

172

Osoby w wieku 15-64 lata uczestniczące w formach

kształcenia

pozaszkolnego według dziedziny kształcenia w latach

2006-2010 (w tys.)

Dziedzina kształcenia

2006

2007

2008

2009

2010

kształcenie nauczycieli oraz pedagogika

nauki humanistyczne, nauka o językach i sztuka

197

213

188

160

189

nauki społeczne, ekonomia i prawo

109

123

113

186

nauki ścisłe, matematyka i informatyka

inżynieria, procesy produkcyjne i budownictwo

rolnictwo i weterynaria

zdrowie i opieka społeczna

usługi

programy ogólne

nieznana dziedzina

Kształcenie ustawiczne

nauczycieli

Nauczyciele jako osoby, którym powierza się

kształcenie i wychowanie młodego pokolenia,

przede wszystkim sami ponoszą

odpowiedzialność za poszerzenie

i uzupełnienie wiedzy ogólnej i pedagogicznej.

Dzisiejsze szkoły są nasycone skomplikowaną techniką,
nowoczesnym kierowaniem, szczególnymi regulacjami
prawnymi. Każdy nauczyciel musi się w tym orientować.

- indywidualne samokształcenie
- wewnątrzszkolne doskonalenie nauczycieli
- lokalne doradztwo programowo- metodyczne
-regionalne doskonalenie nauczycieli
-centralne doskonalenie nauczycieli

Na system kształcenia ustawicznego nauczycieli składa się:

Erasmus jest programem dla uczelni,

ich studentów i pracowników. Wspiera

międzynarodową współpracę szkół

wyższych, umożliwia wyjazdy

studentów za granicę na część studiów

i praktykę, promuje mobilność

pracowników uczelni, stwarza

uczelniom liczne możliwości udziału w

projektach wraz z partnerami

zagranicznymi.

Nazwa  Erasmus  nawiązuje  do  imienia
holenderskiego  filozofa  i  teologa,
humanisty,  Erazma  z  Rotterdamu
(1466-1536). Nie bez przyczyny. Erazm,
jak  inni  wybitni  ludzie  renesansu,
kształcił

się

wielu

ośrodkach

akademickich

różnych

krajach

Europy, a jego poglądy na edukację
przesycone

były

głębokim

humanizmem.

Pierwsza faza programu (1987-1995)

Program Erasmus został ustanowiony decyzją Rady
nr 87/327/EEC z 15 czerwca 1987 jako “Europejski
program  działań  na  rzecz  mobilności  studentów”
(European  Action  Scheme  for  the  Mobility  of
University Studies).
Erasmus  w  tym  okresie  wspierał  współpracę
międzyuczelnianą

obejmującą:

wymianę

studentów

i nauczycieli,

tym

stypendia

indywidualne,  wspólne  tworzenie  programów
studiów z innymi uczelniami              i organizację
kursów  intensywnych,  a  od  roku  1989  także
pilotażowe  wprowadzanie  Europejskiego  Systemu
Transferu Punktów (ECTS).

Druga faza programu (1995-1999 i 2000-2006)

W  latach  1995-1999  Erasmus  funkcjonował  w
ramach  szerszego  programu  współpracy  UE  pod
nazwą  „Socrates  I”,  a  w  latach  2000-2006  –  w
programie „Socrates II”.
Wspierał  głównie  mobilność  studentów,  ale  kładł
również  nacisk  na  wyjazdy  nauczycieli,  które
przyczyniały  się  do  umiędzynarodowiania  studiów.
Ponadto

umożliwił

nawiązywanie

współpracy

dydaktycznej uczelni w projektach typu
„sieci tematyczne”.
W 1998 roku do udziału w Erasmusie
przystąpiła

Polska

gronie

krajów

kandydujących. W 2004 roku do programu
przyłączyła się także Turcja, zwiększając liczbę
państw uczestniczących do 31.

Trzecia faza programu (2007-2013)

Od  roku  akademickiego  2007/08  Erasmus  jest
częścią  programu  „Uczenie  się  przez  całe  życie”
(LLP  –  The  Lifelong  Learning  Programme),  który
kładzie  nacisk  na  koncepcję  kształcenia  przez  całe
życie,  na  otwarcie  się  uczelni  na  potrzeby
gospodarki

oraz

podniesienie

jakości

funkcjonowania szkolnictwa wyższego.
Program

wspiera

także

projekty

współpracy

wielostronnej między uczelniami.
Do udziału w Erasmusie jest uprawnionych ok. 5
tysięcy uczelni z 31 krajów.

Erasmus  to  nie  tylko  program  edukacyjny  w  wąskim
tego  słowa  znaczeniu.  Dla  wielu  europejskich
studentów  stypendium  Erasmusa  było  szansą  na
pierwszy  w  życiu  dłuższy  pobyt  za  granicą.  Erasmus
uczy, zbliża ludzi, pomaga przełamywać uprzedzenia i
stereotypy.  Stał  się  zjawiskiem  społecznym  i
kulturowym.
Warto również podkreślić ogromną rolę Erasmusa
         w przekształcaniu i unowocześnianiu szkolnictwa
wyższego          w  Europie.  Program  przyczynił  się  do
powstania  idei  Procesu  Bolońskiego  -  inicjatywy
europejskich  środowisk  akademickich,  która  zmierza
do  wprowadzenia  większej  przejrzystości  i  większej
„kompatybilności” europejskich systemów szkolnictwa
wyższego  oraz  do  ułatwiania  mobilności  studentów  i
kadry akademickiej.

Cele programu Erasmus:

• wspieranie realizacji Europejskiego Obszaru Szkolnictwa Wyższego;
• wzmacnianie wkładu szkolnictwa wyższego oraz kształcenia zawodowego na

poziomie szkolnictwa wyższego w proces innowacji;

• poprawa pod względem jakościowym i ilościowym mobilności studentów oraz

kadry nauczycielskiej w całej Europie, tak by co najmniej do roku 2012 trzy
miliony osób wzięły udział w mobilności studenckiej w ramach programu
Erasmus i poprzedzających go programów;

• poprawa pod względem jakościowym i ilościowym współpracy wielostronnej

pomiędzy szkołami wyższymi w Europie;

• zwiększanie stopnia przejrzystości i zgodności kwalifikacji nabytych w Europie w

szkołach wyższych ogólnych i zawodowych;

• poprawa pod względem jakościowym i ilościowym współpracy pomiędzy szkołami

wyższymi w Europie a przedsiębiorstwami;

• ułatwianie rozwoju innowacyjnych praktyk w dziedzinie edukacji i szkoleń na

poziomie szkolnictwa wyższego oraz przenoszenia tych praktyk, w tym również z
państwa uczestniczącego w programie, do innych państw;

• wspieranie tworzenia innowacyjnych i opartych na TIK treści, usług, metodologii

uczenia oraz praktyk w zakresie uczenia się przez całe życie.

Program Erasmus jest

skierowany do:

• studentów i praktykantów korzystających ze wszystkich form edukacji

i szkoleń na poziomie szkolnictwa wyższego;

• szkół wyższych określonych przez państwa członkowskie;

• nauczycieli, instruktorów zawodu i pozostałego personelu tych

instytucji;

• stowarzyszeń i przedstawicieli podmiotów związanych ze

szkolnictwem wyższym, w tym stosownych organizacji studenckich,

uniwersyteckich oraz zrzeszających nauczycieli/instruktorów zawodu;

• przedsiębiorstw, partnerów społecznych i innych przedstawicieli

świata pracy;

• podmiotów publicznych i prywatnych, w tym organizacji non-profit

i pozarządowych, odpowiedzialnych za organizację i realizację

edukacji i szkoleń na poziomie lokalnym, regionalnym i

krajowym;

• ośrodków badawczych i podmiotów zajmujących się kwestiami uczenia

się przez całe życie;

• podmiotów świadczących usługi doradztwa zawodowego i poradnictwa

dotyczące jakiegokolwiek aspektu uczenia się przez całe życie.

W ramach programu

Erasmus wsparciem mogą

być objęte następujące

działania:

• mobilność studentów w celu podjęcia studiów lub szkolenia

w państwach członkowskich w szkołach wyższych, jak

również staże w przedsiębiorstwach,

ośrodkach szkoleniowych, ośrodkach badawczych lub

innych organizacjach;

• mobilność kadry nauczycielskiej szkół wyższych w celu

prowadzenia lub odbywania szkoleń w zagranicznych

instytucjach partnerskich;

• mobilność pozostałego personelu szkół wyższych, a także

personelu przedsiębiorstw w celach szkoleniowych lub

dydaktycznych;

• intensywne programy organizowane w ramach programu

Erasmus na zasadzie wielostronnej współpracy;

• zwiększanie stopnia przejrzystości i zgodności kwalifikacji

nabytych w Europie w szkołach wyższych ogólnych i

zawodowych.

W programie Erasmus

można ubiegać się o dwa

rodzaje wyjazdów:

• wyjazd na część studiów – do zagranicznej uczelni

współpracującej z Twoją uczelnią macierzystą;

• wyjazd na praktykę – do zagranicznego przedsiębiorstwa

lub instytucji współpracującej z Twoją uczelnią.

Uczelnie prowadzące wymianę studentów lub

pracowników mogą uzyskać dofinansowanie na działania

związane z organizacją wymiany, np. na promocję

wymiany,

przygotowanie

(organizacyjne,

językowe)

wyjeżdżających studentów i pracowników, opiekę nad

studentami przyjeżdżającymi z zagranicy, w tym np. kursy

języka polskiego, programy „integracyjne" itp.

Karta Uczelni Erasmusa

Dokumentem  uprawniającym  szkoły  wyższe  (oraz  instytuty  PAN-
owskie)  do  udziału  w  programie  Erasmus  jest  Karta  Uczelni
Erasmusa  (Erasmus  Univeristy  Charter), nadawana  przez
Komisję  Europejską.  Jest  to  rodzaj  certyfikatu  umożliwiający
uczelni  ubieganie  się  o fundusze  na  konkretne  działania
przewidziane w programie. Uczelnie, które zamierzają brać udział
w Erasmusie  w  najbliższych  latach  są  zobowiązane  złożyć
wniosek  o  Kartę  do  Komisji  Europejskiej.  Karta  nadawana  jest
najczęściej  na  okres  wieloletni.  W  przypadku  zmiany  nazwy i/lub
połączenia się 2 lub więcej uczelni i/lub podziału jednej uczelni na
2 lub więcej nowopowstała uczelnia zobowiązana jest powiadomić
o  tym Narodową  Agencję  i  Agencję  Wykonawczą  w  Brukseli  w
celu aktualizacji EUC i kodu Erasmusa.
Wniosek  o  Kartę  Uczelni  Erasmusa  szkoły  wyższe  składają
elektronicznie

systemie

"on-line"

poprzez

stronę

internetową Agencji Wykonawczej w Brukseli (jeden termin
w danym roku).

NIESTETY STYPEDNYSTĄ

PROGRAMU ERASMUS

MOŻNA ZOSTAĆ TYLKO

RAZ.

Przed  wyjazdem  zostaje  ustalony  program  studiów  do
zaliczenia          w  uczelni  przyjmującej.  Ma  on  formę  umowy
czyli  tzw.  Learning  Agreement,  który  akceptuje  student,
uczelnia macierzysta i uczelnia przyjmująca. Dokument ten
jest  gwarancją,  że  program,  który  zaliczysz  w  uczelni
zagranicznej  zostanie  zaliczony  przez  Twoją  uczelnię
macierzystą.

Zaraz  po  zakończeniu  postępowania  rekrutacyjnego,
student zdecydować czy sam szukasz sobie zakwaterowania
w mieście, do którego wyjeżdżasz na stypendium czy mamy
to  zrobić za  Ciebie.    W  pierwszym  przypadku,  składasz  na
piśmie  oświadczenie,                      że  rezygnujesz  z  rezerwacji
akademika przez uczelnię.

Również

przed

wyjazdem

zostanie

podpisana z Tobą umowa gwarantująca
regularne wypłaty stypendium.

Po  przyjeździe  do uczelni  partnerskiej,
powinieneś udać się do Działu Współpracy z
Zagranicą,  który  udzieli  Ci  wszelkich
niezbędnych  informacji  odnośnie  przebiegu
studiów,

formalności

związanych

legalizacją  pobytu  i  odpowie  na  wszelkie
Twoje  pytania.  My  również  jesteśmy  do
twojej  dyspozycji  i  w  razie  jakichkolwiek
problemów pospieszymy z pomocą.

BIBLIOGRAFIA

•

http://www.rynekpracy.pl/artykul.php/wpis.57

•

Aleksander T.: Kształcenie ustawiczne; /W/

Pedagogika społeczna Red. T. Plich, I. Leparczyk.

W – wa 1993.

•

Turos L.: Andragogika ogólna W – wa 1999, Wyd.

Akademickie „Żak”.

•

Cieślak A., Rozwój teorii i praktyki kształcenia

ustawicznego, Warszawa 1981

•

Suchy S., Kształcenie ustawiczne dorosłych,

Warszawa 1980

•

T. Sosnowski, Kształcenie ustawiczne, Warszawa

197

Document Outline