e-Biznes - definicje

Literatura

Tomasz Szapiro, Robert Ciemniak:

Internet – nowa strategia firmy

Difin, W-wa 1999

2. Zbigniew Ruszczyk:

Internet w biznesie

. ODDK, Gdańsk 1997

3. Bohdan Jung (red.):

Media, komunikacja, biznes elektroniczny

Difin, W-wa 2001

4. Lynn M. Bremner, i inni:

Intranety. Biblia

. Mikom 1997

5. Andrzej Sznajder:

Marketing wirtualny

. Dom Wydawniczy ABC,

Kraków 2000

6. Tom Vassos:

Strategie marketingowe w internecie

. Wydawnictwo

Studio EMKA, Warszawa 1999

7. Janusz Wielki:

Elektroniczny marketing przez Internet:

reengineering procesu marketingowego

. Wydawnictwo Naukowe

PWN, W-wa, Wrocław 2000

8. Thomas R. Kohler i inni:

Electronic commerce: koncepcje, realizacje

i wykorzystanie w przedsiębiorstwie

. CeDeWu, Warszawa 2001

9. Andrzej J. Grandys:

Marketing i technologia informacyjna: o

związkach strategii marketingowych i strategii IT

. Katedra

Ekonomii i Marketingu Politechniki Łódzkiej, Łódź 2000

10. Regina Brady i inni:

Marketing w internecie

. Polskie Wydawnictwo

Ekonomiczne, Warszawa 2002

11. Piotr Adamczewski:

Informatyczne wspomaganie łańcucha

logistycznego

. Wydawnictwo AE w Poznaniu

e-Biznes to prowadzenie działalności gospodarczej
przy użyciu elektronicznych narzędzi komunikacji.

W szerokim znaczeniu tego słowa prowadzenie
działalności przy użyciu jakiejkolwiek technologii
elektronicznej komunikacji (np. telefonii cyfrowej)
oznacza, iż przedsiębiorstwo porusza się w obszarze
e-biznesu.

W wąskim znaczeniu pojęcie to dotyczy
przedsiębiorstw wykorzystujących technologie
internetowe oraz narzędzia udostępniane przez
telefonię komórkową.

Z czysto technicznego punktu widzenia Internet jest
zbiorem niezależnych sieci, indywidualnie
zaprojektowanych zgodnie z wymaganiami ich
użytkowników, w których komputery pracują w
oparciu o różne systemy operacyjne, mogące się
swobodnie komunikować ze sobą dzięki wykorzystaniu
protokołu TCP/IP.

Jednak Internet to bardziej złożone zjawisko, które
można definiować jako:

1. Sieć sieci opartych na protokole TCP/IP (spojrzenie

techniczne).

2. Społeczność ludzi używających i rozwijających te sieci

(spojrzenie społeczne).

3. Zbiór zasobów do jakich można dotrzeć przy pomocy

tych sieci (spojrzenie praktyczne).

Historia Internetu w pigułce

1957 – powstaje w ramach Departamentu Obrony USA –
Advanced Research Projects Agency (ARPA)

1969 – połączenie pierwszych czterech komputerów w
ramach ARPAnet

1970 – wprowadzenie protokołu NCP (Network Control
Protocol)

1971 – pojawia się poczta elektroniczna

1972 – dzięki telnet’owi można się zdalnie zalogować na
innym komputerze

1973 – FTP (File Transfer Protocol) rozpoczyna
przesyłanie plików między komputerami

1976 – królowa brytyjska Elżbieta II wysyła swój
pierwszy list elektroniczny

1979 – powstaje USEnet, czyli system tworzący grupy
dyskusyjne

1983 – w ARPAnet wprowadzony zostaje protokół TCP
(Transmission Control Protocol) oraz IP (Internet
Protocol) jako jeden „garnitur” – TCP/IP

1984 – powstaje system DNS (Domain Name System)

1988 – pojawia się IRC (Internet Relay Chat)

1990 – likwidacja ARPAnet, pojawia się ARCHIE,
narzędzie do lokalizacji plików na anonimowych FTP

1991 – pojawia się GOPHER oraz WWW (World Wide
Web)

1992/93 – pojawiają się strony internetowe Banku
Światowego, Białego Domu oraz ONZ

Klasyfikacja e-biznesu ze względu na podmioty
biorące udział w transakcjach:

1. B2B (business to business) – występuje tu największy

wolumen obrotów; obejmuje m.in. giełdy towarowe.

2. B2C (business to costumer) – najbardziej znany obszar

e-biznesu; obejmuje wszelkiego rodzaju sklepy
internetowe dla odbiorców indywidualnych.

3. C2C (costumer to costumer) – wszelkiego rodzaju

handel pomiędzy użytkownikami indywidualnymi; są
to np. aukcje, listy dyskusyjne z ogłoszeniami.

4. C2B (costumer to business) – występuje najrzadziej; w

2002 r. NASA ogłosiła, iż odkupi stare modele
mikroprocesorów używanych do dzisiaj w sprzęcie
kosmicznym.

Document Outline