Slajd 1

Hałasem

określa się wszelkie

niepożądane, nieprzyjemne,

dokuczliwe, uciążliwe lub szkodliwe

drgania ośrodka sprężystego,

oddziaływujące za

pośrednictwem powietrza

na narząd słuchu i inne

zmysły oraz elementy

organizmu

człowieka.

W zależności od częstotliwości drgań

akustycznych rozróżniamy hałas:

1. słyszalny:

–

16 Hz - 16 000 Hz

2. niesłyszalny:

a. 2 Hz - 50 Hz hałas infradźwiękowy,

(dźwięk o tak małej częstotliwości,

że niesłyszalny dla ucha ludzkiego)

b. 10 000 Hz - 100 000 Hz hałas

ultradźwiękowy (dźwięk o tak dużej

częstotliwości, że niesłyszalny dla

ucha ludzkiego).

Prawo

Zgodnie z obowiązującymi przepisami

podanymi w Rozporządzeniu Ministra

Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 17

czerwca 1998 r. w sprawie najwyższych

dopuszczalnych stężeń i natężeń

czynników szkodliwych dla zdrowia w

środowisku pracy (Dz. U. Nr 79, poz.

513) oraz zgodnie z wymaganiami normy

PN-N-01307:1994

hałas w środowisku

pracy jest oceniany na podstawie

wartości następujących wielkości:



poziomu ekspozycji na hałas

odniesionego do 8 godzinnego dnia

pracy (lub odpowiadającej mu

ekspozycji dziennej) lub poziomu

ekspozycji na hałas odniesionej do

tygodnia pracy (lub odpowiadającej mu

ekspozycji tygodniowej),



maksymalnego poziomu dźwięku A,



szczytowego poziomu dźwięku C.

Dopuszczalne wartości hałasu ze

względu na ochronę słuchu są

następujące:



poziom ekspozycji na hałas odniesiony

zarówno do 8 godzin jak i tygodnia

pracy nie może przekraczać 85 dB



maksymalny poziom dźwięku A nie

może przekraczać 115 dB,



szczytowy poziom dźwięku

C nie może przekraczać 115 dB.

Źródła hałasu:

•

Mechaniczne

1) drgania

2) uderzenia

3) tarcie

4) inne

•

Aerodynamiczne i hydrodynamiczne,

1) przepływy

2) kawitacja

•

Technologiczne,

1) procesy skrawania i przecinania

2) zmiana spójności materiałów

3) procesy pękania



Elektryczne

1) magnetyczne

2) magnetostrykcyjne

3) łuk elektryczny



Inne

1) proces spalania

2) zjawiska termiczne

3) zjawiska chemiczne

4) wybuchy

5) fale uderzeniowe

Zgodnie w wymaganiami maszyny i

urządzenia techniczne powinny być

konstruowane i budowane w taki sposób,

aby :

1. Zapewniały bezpieczne, higieniczne i

dogodne warunki pracy, a w szczególności

zabezpieczały pracownika przed

nadmiernym hałasem,

2. Zmniejszały uciążliwość warunków

pracy.

Wyróżnia się następujące rodzaje

hałasu, biorąc pod uwagę zmienność

jego natężenia w czasie:

•

hałas ustalony

- poziom dźwięku A

w określonym miejscu mierzony przy

włączonej charakterystyce dynamicznej

S miernika poziomu dźwięku, zmienia

się podczas obserwacji nie więcej niż o

5 dB,

•

hałas nieustalony

- poziom dźwięku

A w określonym miejscu mierzony przy

włączonej charakterystyce dynamicznej

S miernika poziomu dźwięku, zmienia się

podczas obserwacji więcej niż o 5 dB,

•

hałas impulsowy

- składa się z

jednego lub wielu zdarzeń dźwiękowych,

każdy w czasie trwania krótszym niż 1

sekunda.

Hałas jest najbardziej powszechnym

zagrożeniem zdrowia występującym w

przemyśle. Słuch dla naszego zdrowia

jest ważny tak, jak każdy inny zmysł.

Człowiek nie tylko korzysta z

"zasłyszanych" informacji, ale jest

mocno od nich uzależniony. Głośny

hałas przestawia cały organizm w stan

alarmu: dawka adrenaliny, wzrost

ciśnienia krwi i

natychmiastowa próba

lokalizacji źródła hałasu,

czyli natychmiastowa

mobilizacja całego organizmu.

Nie dziwi więc fakt, że po ośmiu

godzinach takiej spowodowanej

nadmiernym hałasem "mobilizacji" w

pracy, pracownik czuje się zmęczony,

poirytowany i rozdrażniony, a jego

tolerancja na stres jest obniżona. Gdy

ucho człowieka zbyt długo wystawione

jest na hałas o dużym natężeniu, komórki

słuchowe najpierw tracą swoją

elastyczność, a później obumierają.

Gdy określona grupa komórek

obumiera, człowiek przestaje słyszeć

tylko tę częstotliwość dźwięków, za

którą komórki owe były

odpowiedzialne. Nadal jednak słyszy

tak szeroki zakres częstotliwości, że ta

"niewielka strata" nie wpływa na

ogólny odbiór bodźców.

Taka uniwersalność słuchu jest cechą

niebezpieczną, gdyż nikt nie podejrzewa

u siebie uszkodzenia lub utraty słuchu,

skoro nadal słyszy, ponieważ czułość

komórek słuchowych w pozostałych

częstotliwościach najczęściej jest bardzo

dobra. Dlatego bardzo ważną sprawą jest

zapewnienie pracownikom odpowiedniej

ochrony słuchu, jeśli zachodzi taka

konieczność.

Szkodliwe lub uciążliwe skutki

hałasu zależą od:

•

natężenia hałasu,

•

poziomu ekspozycji,

•

rodzaju źródeł hałasu,

•

relacji między człowiekiem a

źródłem hałasu.

Skutki oddziaływania hałasu na

organizm ludzki mogą być:

–

słuchowe

–

pozasłuchowe

W wyniku długotrwałej, wieloletniej

ekspozycji na hałas, o równoważnym

poziomie dźwięku A powyżej 80 dB,

zazwyczaj dochodzi do

nieodwracalnego podwyższenia progu

słyszenia tzw. trwałych ubytków

słuchu.

Trwały ubytek słuchu może być również

efektem jednorazowej ekspozycji na hałas,

jeśli jego szczytowy poziom ciśnienia

akustycznego przekroczy wartość 130 -

140 dB. Jeśli średni, trwały ubytek słuchu

wynosi co najmniej 30 dB przy

częstotliwości 1000, 2000, 4000 Hz, po

stronie ucha lepszego i po uwzględnieniu

fizjologicznego ubytku związanego z

wiekiem, to wówczas stanowi kryterium

rozpoznania i orzeczenia zawodowego

uszkodzenia słuchu.

Zawodowe uszkodzenie słuchu od wielu

lat jest na pierwszym miejscu (pod

względem liczebności rejestrowanych

przypadków) na liście chorób

zawodowych w Polsce. Stanowi ono

około 1/3 wszystkich rejestrowanych

przypadków chorób zawodowych w kraju

i co roku

rejestruje się około 3000 nowych

przypadków.



Pozasłuchowe skutki oddziaływania

hałasu na organizm ludzki polegają na

działaniu hałasu jako stresora,

prowadząc do zaburzeń funkcjonowania

układu oddechowego, krążenia,

pokarmowego i innych narządów. Hałas

oddziałuje również negatywnie na układ

nerwowy. Ponadto hałas obniża

zrozumiałość mowy oraz percepcję

ostrzegawczych sygnałów dźwiękowych.

Maskowanie mowy oraz sygnałów

ostrzegawczych nie tylko utrudnia

porozumiewanie się, ale przed

wszystkim zwiększa ryzyko wypadków w

hałaśliwym środowisku pracy.

Najbardziej efektywnym sposobem

jest niewątpliwie likwidacja źródeł

hałasu. Nie zawsze jednak można ten

sposób zastosować, ponieważ wśród

maszyn - będących źródłem hałasu -

jest dużo takich, które ze względu na

charakter ich pracy trudno wyciszyć.

W takich przypadkach stosuje się

inne sposoby. Optymalne

zmniejszenie hałasu można uzyskać

przede wszystkim przez odpowiednio

skorelowane stosowanie kilku

sposobów równocześnie.

Szkodliwym oddziaływaniem hałasu na

organizm można zapobiegać poniższymi

metodami.

1. Eliminacja źródła hałasu lub zmniejszenie

natężenia hałasu przez :

- wybór właściwych technologii,

- robotyzację, automatyzację procesów

produkcyjnych,

- wymianę maszyn i urządzeń powodujących

nadmierny hałas na maszyny i urządzenia

spełniające wymogi norm,

- utrzymanie maszyn i urządzeń w wymaganym

stanie technicznym (wymiana uszkodzonych

części, niedopuszczenie do nadmiernych luzów

itp.).

2. Zmniejszenie czasu ekspozycji na

hałas poprzez :

- posunięcia organizacyjne mające na

celu ograniczenie przebywania

pracowników w hałasie,

- wydzielenie źródła hałasu i

sprowadzenie jego obsługi do

niezbędnego minimum

3. Ograniczenie rozprzestrzeniania się

hałasu przez zastosowanie :

- izolacji akustycznej stanowiska pracy

- obudowy źródeł hałasu,

- zwiększenie chłonności akustycznej.

4. Stosowanie ochron osobistych

słuchu.

W celu zmniejszenia poziomu hałasu

źródła są stosowane obudowy

dźwiękoizolacyjne. Obudowa taka powinna

możliwie jak najbardziej skutecznie

zatrzymywać fale dźwiękowe emitowane

przez źródło hałasu, przy czym nie

powinna ona stanowić przeszkody w

normalnej pracy i obsłudze zamkniętych w

niej maszyn. Skuteczność zatrzymywania

fal dźwiękowych przez obudowę, tj.

skuteczność akustyczna obudowy, będzie

zależała przede wszystkim od

izolacyjności akustycznej jej ścianek, która

może się zmniejszyć na skutek:



odbicia fal dźwiękowych od tych

ścianek do wewnątrz i wytworzenia się

pod obudową mniej lub bardziej

rozproszonego pola



występowania otworów



stosowania obudowy osłaniającej dane

źródło tylko częściowo



przenoszenia się drgań materiałowych

z maszyny na obudowę i

wypromieniowywania do otoczenia w

postaci fal dźwiękowych



przenoszenia się drgań materiałowych

na podłogę i wypromieniowywania w

postaci fal dźwiękowych

Ścianki obudowy dzielimy na:

- ścianki jednorodne

- ścianki z wytłumieniem

- ścianki o budowie złożonej

Obudowy dzielimy na:

- obudowy całkowite

- obudowy częściowe

Jednym ze sposobów zabezpieczenia

ludzi przed szkodliwym oddziaływaniem

hałasu są kabiny dźwiękoszczelne.

Punktem wyjścia do opracowania

projektu akustycznego kabiny są

warunki akustyczne występujące w

hałaśliwym pomieszczeniu, w którym

ma być ona zastosowana, a więc

wartość średniego poziomu hałasu

występującego w tym pomieszczeniu.

Różnica między wartością

hałasu, który występuje

wewnątrz pomieszczenia, a

dopuszczalnym poziomem

hałasu wewnątrz kabiny określa

wymaganą izolacyjność tej

kabiny dla dźwięków

powietrznych.

O izolacyjności akustycznej kabiny,

podobnie jak o izolacyjności przegród,

decyduje izolacyjność najbardziej

przewodzącego dźwięk elementu tej

kabiny; mała izolacyjność właściwa

jednego z elementów (np. drzwi) może

więc obniżyć izolacyjność akustyczną

całej kabiny.

Przy wyborze działań zapobiegawczych

uwzględnić należy zasady ergonomii.

W przypadku gdy działania

zapobiegawcze utrudniają

pracownikom wykonywanie ich

obowiązków, mogą one zostać przez

nich zmodyfikowane lub usunięte, co

obniży skuteczność ochrony lub ją

zlikwiduje.

Jednym ze sposobów zmniejszenia

szkodliwego oddziaływania hałasu są

indywidualne ochrony słuchu. Stosowane

są one we wszystkich przypadkach, gdy

poziom hałasu w otoczeniu danego

stanowiska roboczego jest większy od

poziomu dopuszczalnego, a równocześnie

wszystkie inne sposoby zmniejszania tego

poziomu są trudne do zastosowania.

Ochrony takie stosuje się również wtedy,

gdy dany hałas występuje stosunkowo

rzadko (np. podczas wybuchów czy startu

samolotu z lotniska) lub też gdy pracownik

obsługujący dane hałaśliwe urządzenie

musi wchodzić do pomieszczenia, w

którym się ono znajduje, jedynie na krótki

okres (np. do pomieszczenia, w którym jest

hamowany silnik).

koło 60% osób przebywających w hałasie

przekraczającym normy nie używa

ochronników słuchu. Dla tych osób ryzyko

uszkodzenia słuchu jest ogromne. Niestety

jedną z cech charakterystycznych dla

hałasu jest to, że w dłuższym przedziale

czasu przyzwyczajamy się do niego i

bagatelizujemy ryzyko. Uszkodzenie słuchu

spowodowane hałasem jest jedną z

najczęstszych

chorób zawodowych i

jest

nieodwracalne

i trwałe.

Definicja:
Sprzęt ochron słuchu jest to
sprzęt służący do zabezpieczania
pracowników przed nadmiernym
hałasem w miejscach lub na
stanowisku pracy

Podział sprzętu ochrony słuchu ze
względu na konstrukcję dzieli się na:



wkładki przeciwhałasowe,



nauszniki przeciwhałasowe,



hełmy przeciwhałasowe.

Wkładka przeciwhałasowa

jest to

ochronnik słuchu noszony w

zewnętrznym kanale usznym albo w

małżowinie usznej, który poprzez

zamknięcie wejście do zewnętrznego

kanału usznego zabezpieczania

pracownika przed nadmiernym hałasem.

Wkładki przeciwhałasowe, dzielą
się na:



wkładki jednorazowego użytku,



wkładki wielokrotnego użytku z mas

plastycznych,



wkładki wielokrotnego użytku z

tworzyw elastycznych,



wkładki wielokrotnego użytku z

tworzywa porowatego,



wkładki wielokrotnego użytku ze

sprężyną z tworzywa elastycznego.

Wkładka formowana indywidualnie

dla użytkownika jest to wkładka

przeciwhałasowa wykonana z

zastosowaniem indywidualnego odciska

małżowiny usznej i zewnętrznego kanału

usznego

Podział wkładek ze względu na
stosowanie w zakresie temperatur
otoczenia:



Wkładki ogólnego przeznaczenia są to
wkładki douszne przeznaczone do
stosowania w zakresie temperatur
otoczenia od 0° do + 30°C.



Wkładki specjalnego przeznaczenia są to
wkładki douszne przeznaczone do
stosowania w zakresie temperatur
otoczenia od -20° do +60°C, lub w
zakresie od -20° do +30°C, lub 0° do
+60°C.

Zatyczki wykonane są z miękkich,

szczelnych materiałów, jak np.:

silikon, wata mineralna, guma i inne

tworzywa sztuczne. Dopasowywane

są bezpośrednio przez użytkownika

(ściskanie) i w przewodzie

słuchowym ulegają rozszerzeniu,

szczelnie wypełniając kanał uszny.

Materiały, z których są wykonane
elementy wkładek
przeciwhałasowych, mające kontakt
ze skórą użytkownika, powinny
spełniać następujące wymagania:



nie powinny wywoływać

podrażnienia i choroby

skóry, reakcji alergicznych,

nie powinny także być

szkodliwie na zdrowie w

przewidzianym okresie

użytkowania wkładek

przeciwhałasowych,



w czasie całego

okresu użytkowania

wkładek ochronnych

właściwości

materiałów, z których

są wykonywane nie

powinny wykazywać

znaczących zmian.



nie powinny ulegać zmianom podczas

okresu używania, w wyniku kontaktu z

potem, woskowiną lub innymi substancjami

mogącymi znaleźć się w kanale usznym,

Wymagania dotyczące budowy wkładek
przeciwhałasowych



Wszystkie części wkładek przeciwhałasowych

powinny być tak zaprojektowane i wykonane,

aby nie powodowały obrażeń fizycznych

podczas dopasowywania i

użytkowania ich

zgodnie z instrukcją producenta.



Każda część wkładki przeciwhałasowej, która po

założeniu zgodnie z instrukcją producenta

wystaje na zewnątrz kanału usznego, musi być

wykonana w taki sposób, aby nie powodować

obrażeń ucha na skutek kontaktu

mechanicznego z wkładką.



Wkładki przeciwhałasowe po założeniu zgodnie

instrukcją producenta powinny dać się łatwo i w

całości usunąć z kanału usznego przez

użytkownika bez użycia jakichkolwiek narzędzi.



Wkładki przeciwhałasowe oznaczone jako

wielokrotnego użytku należy dostarczać z

opakowaniem zapewniającym ich

higieniczne przechowywanie.



Średnica wkładek - ukształtowanych

fabrycznie powinna być zgodna z

zakresem wymiarów przewodu

słuchowego od 7 do 11 mm.



Długość wkładek przeznaczonych do

noszenia w zewnętrznych przewodach

słuchowych lub małżowinach usznych nie

powinna przekraczać 35 mm.



Jeżeli wkładki przeciwhałasowe są oznaczone jako

wkładki wielokrotnego użytku, po ich

jednorazowym czyszczeniu nie powinno być:

-żadnych znaczących zmian początkowych własności

wkładek przeciwhałasowych w zakresie rozmiaru i

własności materiału, z których wykonano wkładki

żadnych zmian, które mogłyby spowodować

pogorszenie charakterystyk tłumienia.

Minimalne tłumienie dźwięku przez

wkładki przeciwhałasowe nie

powinno być mniejsze niż podane

wartości:

Dla

częstotliwoś

ci [Hz]

100

200

400

800

Minimalna

wartość

tłumienia

powinna

wynosić w

Znakowanie wkładek
przeciwhałasowych

Na wkładkach lub bezpośrednio na opakowaniu

powinny się znajdować następujące informacje:



nazwa, znak handlowy lub inny znak

identyfikacyjny producenta,



numer normy,



oznaczenie modelu,



informacja, czy wkładki przeciwhałasowe są

jednorazowego, czy wielokrotnego użytku,



instrukcja zakładania i użytkowania,

wskazująca na potrzebę właściwego

dopasowywania wkładek przeciwhałasowych,



oznaczenie rozmiaru nominalnego wkładek.

Wady użytkowania:

Wkładki przeciwhałasowe

są raczej

niepraktyczne, ponieważ przy nieco dłuższym

użyciu często powodują podrażnienia ucha,

wymagają utrzymywania ich stale w stanie

bezwzględnej czystości, łatwo ulegają zagubieniu

itd. Oprócz tego wkładki takie mogą chronić ucho

jedynie od hałasu docierającego do ucha

środkowego i wewnętrznego za pośrednictwem

kanału w uchu zewnętrznym, gdyż hałas przenosi

się również na otaczający ucho układ kostny,

pobudzając go do drgań. Drgania te w pewnym

stopniu przenoszą się z kolei bezpośrednio na

organ słuchu, mimo zastosowania wkładek.

Lekkie i wygodne wkładki przeciwhałasowe na

spirali dociskowej;

Wymienne piankowe końcówki nadają się do

mycia

Piankowe wkładki przeciwhałasowe

jednorazowe, z pamięcią formowania,

wygodne w użyciu, dają się łatwo

wkładać i wyjmować

Ze względu na płaskie wykończenie z

zewnątrz ten typ jest idealny dla

pracowników noszących hełm.

Maksymalne tłumienie do 35 dB.

Nauszniki przeciwhałasowe dzielą

się na nauszniki z poduszkami

uszczelniającymi wypełnionymi :



tworzywem porowatym

ze sprężyną,



tworzywem porowatym

doczepiane do hełmu

ochronnego,



porowatym ze sprężyną

bez łączności,



porowatym ze sprężyną

z łącznością,



porowatym doczepiane

do hełmu ochronnego

bez łączności,



tworzywem porowatym doczepiane do

hełmu ochronnego z łącznością,



płynem ze sprężyną,



płynem doczepiane do hełmu

ochronnego,



płynem ze sprężyną bez łączności,



płynem ze sprężyną z łącznością,



płynem doczepiane do hełmu

ochronnego bez łączności,



płynem doczepiane do hełmu

ochronnego z łącznością.

Podstawowe elementy nauszników to:



Czasza tłumiąca jest to zasadnicza

część nausznika mocowana na sprężynie

dociskowej, wyposażona w poduszkę

uszczelniającą i wykładzinę tłumiącą.



Poduszka uszczelniająca jest to część

odkształcalna zawierająca piankę

plastyczną lub ciekły wypełniacz,

dopasowana do obrzeża czaszy w celu

polepszenia komfortu i dopasowania

nauszników przeciwhałasowych do głowy.



Sprężyna dociskowa jest to element

łączący obie czasz nauszników, którego

zadaniem jest dociskanie obu czasz

tłumiących do małżowin usznych albo do

głowy człowieka.

Wymagania dla materiałów, z

których wykonywane są nauszniki



Te części nauszników

przeciwhałasowych, które mogą

wchodzić w kontakt ze skórą, powinny

być miękkie, giętkie, nie powinny plamić,

powodować podrażnienia skóry ani

innych reakcji alergicznych lub wpływać

szkodliwie na zdrowie.



Wszystkie materiały, po oczyszczeniu w

sposób określony przez producenta,

powinny spełniać bez zastrzeżeń swoje

zadania i nie mogą być w żaden sposób

uszkodzone.



Wszystkie części nauszników

przeciwhałasowych powinny być

zaokrąglone, wykończone gładko i

pozbawione ostrych krawędzi.



Wymiana poduszek uszczelniających lub

wykładzin tłumiących w nausznikach

przeciwhałasowych, przewidziana przez

producenta do wykonania przez użytkownika,

nie powinna wymagać użycia narzędzi.



Wszystkie nauszniki uniwersalne powinny być

wyposażone w taśmę nośną.



Nauszniki przeciwhałasowe ze sprężyną

dociskową przeznaczoną do noszenia tylko z

tylu głowy albo pod brodą i o masie powyżej

150g, powinny być wyposażone w taśmę

nośną.

Rozmiary nauszników
przeciwhałasowych

Rozróżniamy następujące rozmiary

nauszników

nauszników przeciwhałasowych



nauszniki przeciwhałasowe "normalnego

rozmiaru "-oznaczane symbolem N,



nauszniki przeciwhałasowe "małego

rozmiaru„

- oznaczane symbolem S,



nauszniki przeciwhałasowe "dużego

rozmiaru„ - oznaczane symbolem L.

Podstawowe wymagania dotyczące

budowy nauszników

przeciwhałasowych.



Zakresu nastawności czasz tłumiących na

sprężynie dociskowej i odległości między

poduszkami, dla każdego rozmiaru

nauszników powinny umożliwiać

dopasowanie ich do potrzeb użytkownika.



Ruchomość czasz tłumiących, dla

każdego rozmiaru nauszników powinna

umożliwiać dopasowanie ich do potrzeb

użytkownika.



Uszczelki (wkłady) do nauszników powinny być

wymieniane przynajmniej raz w roku, gdyż

materiał, z którego są wykonane, starzeje się i

stopniowo twardnieje, co jest spowodowane

głównie działaniem wydzielin skórnych.

Stwardniałe wkłady zwiększają ryzyko

"przedostawania się" dźwięków poprzez brak

szczelności przy głowie, a co za tym idzie -

drastycznego obniżenia zdolności tłumiących.



Podczas jednoczesnego stosowania okularów i

nauszników ważne jest, aby uszczelki były

miękkie i elastyczne oraz by oprawki okularów

były cienkie i ściśle przylegające do głowy.

Minimalne tłumienie dźwięku przez

wkładki przeciwhałasowych nauszników

nie powinno być mniejsze niż podane

wartości:

Dla

częstotliwoś

ci [Hz]

100

200

400

800

Minimalna

wartość

tłumienia

powinna

wynosić w

W przypadku konieczności przebywania w

hałasie o wyjątkowo dużym poziomie

stosowany bywa trzeci rodzaj ochron

słuchu - w postaci hełmów; zadanie

hełmu polega na zapobieganiu

przenoszeniu się drgań nie tylko na

bezpośrednią okolicę ucha, ale i na całą

czaszkę. Hełmy znajdują również

zastosowanie w zmniejszaniu

szkodliwego oddziaływania

ultradźwięków

Hełmy przeciwhałasowe dzielą się
na:



hełmy przeciwhałasowe ze skorupą

miękką bez łączności,



hełmy przeciwhałasowe ze skorupą

miękką z łącznością,



hełmy przeciwhałasowe ze skorupą

twardą bez łączności,



hełmy przeciwhałasowe ze skorupą

twardą z łącznością.

Punktem wyjścia doboru ochronników

słuchu jest znajomość podstawowych

wielkości charakteryzujących hałas na

danym stanowisku pracy, wartości

dopuszczalnej poziomu dźwięku A

oraz wartości podstawowych

parametrów akustycznych

ochronników słuchu. Typ ochronników

słuchu musi być dobrany tak ze

względu na ich właściwości ochronne

jak i na małą uciążliwość stosowania.

Głównym warunkiem spełnienia

właściwej funkcji przez środek

ochrony słuchu jest stosowanie go

przez cały czas przebywania w

hałasie. Dlatego też, oprócz

właściwej ochrony, powinien być

wygodny w użyciu. Niewłaściwe

użytkowanie ochron słuchu może

być tragicznym w konsekwencjach

błędem, mogącym doprowadzić do

trwałego kalectwa.

Warunkiem uzyskania największego efektu
ochronnego jest ścisłe przyleganie ochronnika
do skóry wokół uszu, względnie hermetycznie
zamkniecie zewnętrznego przewodu słuchowego

Jeżeli przy natężeniu hałasu równym

100 dB

przez cały czas nosimy nauszniki o tłumieniu

23 dB obniżymy hałas do

77 dB

, a więc do

poziomu bezpiecznego dla naszego zdrowia.

Jeśli jednak będziemy zdejmować nauszniki

"tylko" na

trzy minuty

w ciągu każdej

godziny, to przez osiem godzin pracy

ograniczymy natężenie hałasu do

87,4 dB.

Taki wynik oznacza w konsekwencji

otrzymanie dawki hałasu niemal

dwukrotnie

przewyższającej dopuszczalne normy.

Czy wiesz, że...



rehabilitacja osoby z uszkodzeniem

słuchu jest 10-krotnie droższa od

zapobiegania danemu uszkodzeniu,



działanie hałasu na organizm ludzki

można porównać do działania promieni

radioaktywnych,



możemy przyjąć tylko określoną dawkę

hałasu; wielkość dawki hałasu jest

wprost proporcjonalna do czasu i

poziomu (natężenia) dźwięku;

codzienny pobyt w środowiskach pow.

85 dB zmusza do ochrony słuchu,



uszkodzeniu ulegają komórki słuchowe

ucha środkowego i wewnętrznego;

komórki słuchu nigdy się nie regenerują,



wygodne środki ochrony, dopasowane do

poziomu hałasu, w którym się przebywa,

stanowią najlepszą gwarancję, jeśli są

używane przez cały czas pracy (100%

czasu przebywania w szkodliwym

środowisku) i tym samym dają pewną

ochronę przed trwałym uszkodzeniem

słuchu.

Document Outline