background image

 

 

 

 

Hemoglobina 

Hemoglobina 

jako modelowe 

jako modelowe 

białko 

białko 

czynnościowe.

czynnościowe.

background image

 

 

 

 

Hemoglobina

Hemoglobina

 

 

(skrót- 

(skrót- 

Hb

Hb

 lub 

 lub 

HGB

HGB

) - 

) - 

czerwony barwnik krwi, białko zawarte w 

czerwony barwnik krwi, białko zawarte w 

erytrocytach, którego zasadniczą funkcją jest 

erytrocytach, którego zasadniczą funkcją jest 

przenoszenie tlenu - przyłączanie go w 

przenoszenie tlenu - przyłączanie go w 

płucach i uwalnianie w tkankach.

płucach i uwalnianie w tkankach.

Możliwe jest to dzięki podjednostkowej 

Możliwe jest to dzięki podjednostkowej 

budowie hemoglobiny.

budowie hemoglobiny.

Właściwości allosteryczne hemoglobiny 

Właściwości allosteryczne hemoglobiny 

stanowią ponadto model do zrozumienia 

stanowią ponadto model do zrozumienia 

innych białek allosterycznych.

innych białek allosterycznych.

background image

 

 

 

 

Wśród kompleksów spotykanych 

Wśród kompleksów spotykanych 

w przyrodzie do najważniejszych 

w przyrodzie do najważniejszych 

zaliczyć możemy kompleks 

zaliczyć możemy kompleks 

żelazo-porfirynowy, obecny w 

żelazo-porfirynowy, obecny w 

hemie hemoglobiny i 

hemie hemoglobiny i 

mioglobiny- białkach wiążących 

mioglobiny- białkach wiążących 

tlen we krwi i w mięśniach.

tlen we krwi i w mięśniach.

background image

 

 

 

 

background image

 

 

 

 

Hemoglobina jest białkiem złożonym, więc 

Hemoglobina jest białkiem złożonym, więc 

przyjmuje strukturę IV rzędową. Zbudowana 

przyjmuje strukturę IV rzędową. Zbudowana 

jest z czterech podjednostek (dwóch alfa 

jest z czterech podjednostek (dwóch alfa 

złożonych ze 141 aminokwasów i dwóch beta 

złożonych ze 141 aminokwasów i dwóch beta 

złożonych ze 146 aminokwasów), nazywamy 

złożonych ze 146 aminokwasów), nazywamy 

ją tetramerem. Kodowana jest przez dwa 

ją tetramerem. Kodowana jest przez dwa 

geny. Każda z podjednostek tworzy osiem 

geny. Każda z podjednostek tworzy osiem 

alfa helis i zawiera swoją własną 

alfa helis i zawiera swoją własną 

prostetyczną grupę hemową, zatem może 

prostetyczną grupę hemową, zatem może 

wiązać w sumie cztery cząsteczki tlenu. 

wiązać w sumie cztery cząsteczki tlenu. 

background image

 

 

 

 

Przyłączenie O2 przez jeden z hemów 

Przyłączenie O2 przez jeden z hemów 

ułatwia wiązanie kolejnych cząsteczek 

ułatwia wiązanie kolejnych cząsteczek 

O2 przez pozostałe                                    

O2 przez pozostałe                                    

                                                                   

                                                                   

                                                                   

                                                                   

               grupy hemowe.                           

               grupy hemowe.                           

                                        To 

                                        To 

kooperatywne wiązanie tlenu z 

kooperatywne wiązanie tlenu z 

hemoglobiną jest właściwością 

hemoglobiną jest właściwością 

pozwalającą na wiązanie maksymalnej 

pozwalającą na wiązanie maksymalnej 

ilości O2 w płucach i uwalnianie 

ilości O2 w płucach i uwalnianie 

maksymalnej ilości O2 w tkankach

maksymalnej ilości O2 w tkankach

background image

 

 

 

 

Utlenowaniu 

Utlenowaniu 

hemoglobiny 

hemoglobiny 

towarzyszą zmiany 

towarzyszą zmiany 

konformacji białka:

konformacji białka:

background image

 

 

 

 

Przyłączeniu O2 towarzyszy rozerwanie wiązań 

Przyłączeniu O2 towarzyszy rozerwanie wiązań 

poprzecznych między końcami karboksylowymi 

poprzecznych między końcami karboksylowymi 

wszystkich czterech podjednostek hemoglobiny 

wszystkich czterech podjednostek hemoglobiny 

co powoduje zmiany w drugo- , trzecio- i 

co powoduje zmiany w drugo- , trzecio- i 

czwartorzędowej strukturze białka.

czwartorzędowej strukturze białka.

Czwartorzędową strukturę częściowo 

Czwartorzędową strukturę częściowo 

utlenowanej hemoglobiny określa się jako 

utlenowanej hemoglobiny określa się jako 

stan 

stan 

T(naprężony)

T(naprężony)

 a całkowicie utlenowanej 

 a całkowicie utlenowanej 

hemoglobiny (HbO2) jako 

hemoglobiny (HbO2) jako 

stan 

stan 

R(rozluźniony).

R(rozluźniony).

background image

 

 

 

 

Oprócz transportu tlenu z płuc do tkanek , 

Oprócz transportu tlenu z płuc do tkanek , 

hemoglobina bierze udział w przenoszeniu 

hemoglobina bierze udział w przenoszeniu 

CO2 z tkanek do płuc, skąd jest on usuwany 

CO2 z tkanek do płuc, skąd jest on usuwany 

podczas oddychania. Bezpośrednio po 

podczas oddychania. Bezpośrednio po 

odłączeniu tlenu cząsteczka hemoglobiny 

odłączeniu tlenu cząsteczka hemoglobiny 

wiąże CO2 w ilości stanowiącej ok.15% CO2 

wiąże CO2 w ilości stanowiącej ok.15% CO2 

transportowanego przez krew. CO2 wchodzi w 

transportowanego przez krew. CO2 wchodzi w 

reakcje z końcowymi grupami 

reakcje z końcowymi grupami 

 -aminowymi 

 -aminowymi 

hemoglobiny tworząc karbaminian. Tworzeniu 

hemoglobiny tworząc karbaminian. Tworzeniu 

karbaminianu towarzyszy uwolnienie protonów 

karbaminianu towarzyszy uwolnienie protonów 

współodpowiedzialnych za efekt Bohra.

współodpowiedzialnych za efekt Bohra.

background image

 

 

 

 

  

  

Reakcja

Reakcja

background image

 

 

 

 

W warunkach niedoboru tlenu w tkankach 

W warunkach niedoboru tlenu w tkankach 

zwiększa się zawartość 2,3-

zwiększa się zawartość 2,3-

bifosfoglicerynianu(BPG). Związek ten tworzy 

bifosfoglicerynianu(BPG). Związek ten tworzy 

się z 1,3-bifosfoglicerynianu , będącego 

się z 1,3-bifosfoglicerynianu , będącego 

metabolitem pośrednim glikolizy. BPG wiąże 

metabolitem pośrednim glikolizy. BPG wiąże 

się z hemoglobiną w stosunku 1 cząsteczka 

się z hemoglobiną w stosunku 1 cząsteczka 

BPG na tetrametryczną cząsteczkę 

BPG na tetrametryczną cząsteczkę 

hemoglobiny a miejscem wiązania jest 

hemoglobiny a miejscem wiązania jest 

przestrzeń między czterema podjednostkami, 

przestrzeń między czterema podjednostkami, 

znajdująca się w centrum cząsteczki 

znajdująca się w centrum cząsteczki 

hemoglobiny.

hemoglobiny.

background image

 

 

 

 

Przebywaniu na dużych wysokościach 

Przebywaniu na dużych wysokościach 

towarzyszą takie zmiany fizjologiczne, 

towarzyszą takie zmiany fizjologiczne, 

jak wzrost liczby erytrocytów, stężenia 

jak wzrost liczby erytrocytów, stężenia 

hemoglobiny oraz BPG. Wzrost 

hemoglobiny oraz BPG. Wzrost 

stężenia BPG powoduje zmniejszenie 

stężenia BPG powoduje zmniejszenie 

powinowactwa hemoglobiny do tlenu i 

powinowactwa hemoglobiny do tlenu i 

w konsekwencji wzrost zdolności 

w konsekwencji wzrost zdolności 

hemoglobiny do uwalniania tlenu w 

hemoglobiny do uwalniania tlenu w 

tkankach.

tkankach.

background image

 

 

 

 

Hemoglobina pełni też 

Hemoglobina pełni też 

funkcje układu buforowego 

funkcje układu buforowego 

chroniącego organizm przed 

chroniącego organizm przed 

szkodliwym wpływem 

szkodliwym wpływem 

zwiększenia kwasowości krwi. 

zwiększenia kwasowości krwi. 

Mamy tu do czynienia z 

Mamy tu do czynienia z 

efektem Bohra.

efektem Bohra.

background image

 

 

 

 

Najczęściej występujące 

Najczęściej występujące 

hemoglobiny mają następujący skład 

hemoglobiny mają następujący skład 

tetrameru: Hba (podstawowa 

tetrameru: Hba (podstawowa 

hemoglobina prawidłowa u ludzi 

hemoglobina prawidłowa u ludzi 

dorosłych) , HbF(hemoglobina 

dorosłych) , HbF(hemoglobina 

płodowa), HbS (hemoglobina 

płodowa), HbS (hemoglobina 

sierpowatych krwinek czerwonych) 

sierpowatych krwinek czerwonych) 

HbA2   (hemoglobina prawidłowa u 

HbA2   (hemoglobina prawidłowa u 

ludzi dorosłych stanowiąca ok. 2,5% 

ludzi dorosłych stanowiąca ok. 2,5% 

Hb całkowitej).

Hb całkowitej).

background image

 

 

 

 

Bibliografia:

Bibliografia:

Murray K. R., Granner K. D., Mayes A. 

Murray K. R., Granner K. D., Mayes A. 

P., Rodwell W. V. 

P., Rodwell W. V. 

Biochemia Harpera. 

Biochemia Harpera. 

Warszawa, Wydawnictwo Lekarskie 

Warszawa, Wydawnictwo Lekarskie 

PZWL, 1994

PZWL, 1994


Document Outline