Hipobaria, hiperbaria

Hipobaria

Dotyczy głównie:



Lotnictwa



Pobytu w górach

Spadek ciśnienia

atmosferycznego w

otoczeniu człowieka

Wpływ hipobarii na

organizm człowieka

Powoduje rozprężanie gazów zawartych w: uchu środkowym,

żołądku, jelitach, niedokładnie wypełnionych ubytkach zębowych.

Z tego powodu mogą występować takie
objawy jak:



bóle ucha,



bóle zębów,



wzdęcia,



kolki jelitowe.

Przy szybkim i dużym (o ponad 50 %)
spadku ciśnienia atmosferycznego,
rozprężające się nagle w płucach
gazy, mogą prowadzić do powstania
pęcherzyków gazowych, które
czopują małe naczynia krwionośne
tworząc embolie - zatory gazowe.
Zjawisko tworzenia się embolii
gazowych nazywane jest
aeroembolizmem.

Duży spadek ciśnienia atmosferycznego, zwłaszcza

ciśnienia cząstkowego tlenu prowadzi do hipoksji, czyli

niedotlenienia.

W wyniku hipoksji dochodzi do wielu zmnian m.in.:

•zwiększenie wentylacji płuc

•Przyspieszenie akcji serca

•Wzrost liczby erytrocytów i hemoglobiny

•Upośledzenie trawienia

•Zaburzenia koordynacji

•Zmiany psychiczne

HIPOKSJA

Ostra

Np. przy gwałtownej dekompresji

kabiny samolotu

Przewlekła

Od kilku godzin do kilku lat

Odpowiedź organizmu na

hipoksję

Strefa obojętna

Strefa kompensacji

Strefa zaburzeń

Strefa krytyczna

< 1500m n.p.m

1500-4500 m n.p.m

Wzrost wentylacji płuc i rzutu serca

4500-6000 m n.p.m

Zaburzenia w funkcjonowaniu OUN-

upośledzenie procesów intelektualnych,

Koordynacji psychomotorycznej, zaburzenia pamięci

Zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej

Upośledzenie widzenia

>6000 m n.p.m

Utrata przytomności i śmierć

Ostra choroba wysokogórska

AMS

Pojawia się po 12 godzinach
przebywania na znacznych
wysokościach, zazwyczaj 2500 m n.p.m

Objawy:



Początkowo dobre samopoczucie



Wesołość i podniecenie



Później pojawia się ból głowy



Wymioty



Zanik krytycyzmu,



Niemożność oceny sytuacji

Klasycznymi objawami ostrego stanu są:

•obrzęk płuc

•obrzęk mózgu.

Zespół chorobowy spowodowanym brakiem
adaptacji do warunków panujących na
dużych wysokościach

Profilaktyk



Aklimatyzacja (trening w górach lub

komorze ciśnień)



Inhalatory tlenowe



Ubiory wysokościowe



Szczelne kabiny i hełmy

Hiperbaria

Podwyższone ciśnienie w otoczeniu
człowieka

Może dotyczyć takich osób jak:



Nurki



Osoby pracujące w kesonach



Pracowników medycznych

komór hiperbarycznych

Powrót człowieka z warunków
podwyższonego ciśnienia do
warunków ciśnienia
atmosferycznego wymaga
wyprowadzenia rozpuszczonego
gazu z tkanek organizmu bez
utworzenia się w nich
pęcherzyków gazu. Proces ten
odbywa się przez czas
niezbędny do
bezpęcherzykowego
wyprowadzenia gazu z
organizmu.
Proces ten nazywa się
DEKOMPRESJĄ.

Ilość rozpuszczonego gazu zależy
od :

•rodzaju i ciśnienia parcjalnego,

•tkanki organizmu,

•wysiłku fizycznego,

•czasu przebywania pod danym
ciśnieniem.

Pobyt człowieka w warunkach
podwyższonego ciśnienia
powoduje rozpuszczanie się w
tkankach obojętnego gazu,
będącego składową mieszanki
oddechowej np. azotu, helu,
wodoru.

Ostra choroba

dekompresyjn

Zespół procesów patologicznych zachodzących w organizmie w
wyniku nieprawidłowego dla danego nurkowania obniżenia
ciśnienia - tj. dekompresji (wynurzania się).

W czasie dekompresji azot przedostaje się z tkanek do krwi pod
dużym ciśnieniem, tworząc pęcherzyki gazu w naczyniach
krwionośnych tętniczych i żylnych.

Pęcherzyki mogą wywołać

efekty:

Mechaniczny

Miejscowe zniekształcenie i uszkodzenie tkanek

Mikrozatory

Biochemiczny

Aktywacja krzepnięcia, ukł. Dopełniacza i fibrynolizy,

Co prowadzi do powstania skrzeplin



Zwolnienie myślenia



Trudności w podejmowaniu decyzji



Bóle stawowe lub zamostkowe



Parastezje



Duszność



Wstrząs krążeniowy



Stopniowe ograniczenie świadomości

do jej utraty włącznie



Destrukcja nabłonka pęcherzyków

płucnych



Wysięk i obrzęk płuc



Drgawki



Porażenie mięśni i śmierć

Objaw
y



Stosowanie odpowiednich

mieszanek gazowych



Desaturacja wg tabel

desaturacyjnych



Rekompresja w specjalnych

komorach

Profilaktyk
a

Document Outline