Triak

Zakres pracy, struktura, 

symbol.

Autor: Mateusz Dymski 
I A

Czym jest triak?

• Triak, element półprzewodnikowy należący do 

rodziny tyrystorów. Ma pięciowarstwową strukturę 
n-p-n-p-n, pod względem funkcjonalnym jest 
odpowiednikiem dwóch tyrystorów połączonych 
antyrównolegle (przeciwsobnie i równolegle).

• Triak ma trzy końcówki, 2 anody A1 i A2 oraz 

bramkę G. Triaki przewodzą prąd zmienny w obu 
kierunkach, a napięcie przełączania regulowane 
jest prądem bramki. Używane są jako łączniki 
dwukierunkowe, przekaźniki oraz regulatory mocy.

Uproszczoną strukturę blokową 

przedstawia poniższy rysunek.

Charakterystyka 

triaka

• charakterystyka triaka jest 

symetryczną względem początku 
układu charakterystyką tyrystora 

Zakresy pracy triaka

Są cztery podstawowe zakresy pracy.  Przedstawia je poniższy 

rysunek:

Zakresy pracy c.d. 

• Najczęściej triaki pracują w ćwiartce I i III (QI, 

QIII), gdzie zasilanie bramki ma tą samą 

polaryzację co końcówka robocza (MT). 

Optymalna czułość bramki wynikająca ze 

struktury wewnętrznej triaków przypada właśnie 

na QI i QIII.

Jeżeli jednak praca w tych zakresach nie jest 

możliwa, kolejnym korzystnym zakresem pracy są 

ćwiartki QII i QIII (bramka jest zasilana ujemnymi 

impulsami).

• Zazwyczaj czułość bramki jest w przybliżeniu taka 

sama w QI i QII jednak w QII czułość prądu 

załączania jest niższa. Dlatego też, trudno jest 

załączyć triaki w ćwiartce QII kiedy prąd końcówki 

roboczej (głównej z ang. main terminal MT) ma 

małą wartość.

• Czułość bramki jest najniższa w ćwiartce QIV, 

dlatego należy unikać pracy w np. QI i QIV.