Naegleria fowleri

 

 

Pełzaki w płynie mózgowo-rdzeniowym pacjenta z 

negleriozą.

   

Naegleria fowleri to kosmopolityczny 

pierwotniak, pasożyt ośrodkowego układu 
nerwowego człowieka

.

 

 

Występowanie

• Przypadki inwazji tym pierwotniakiem 

obserwuje się na całym świecie. Do 

zarażenia dochodzi jednak niezwykle 

rzadko. W Polsce nie odnotowano 

jeszcze  takiego przypadku.

• Naegleria fowleri występuje w wodach 

słodkich, wilgotnych glebach i 

powietrzu w postaci dwóch trofozoitów 

(pełzakowaty i wiciowaty) i cysty. 

 

 

 

 

Trofozoity Naegleria fowleri

 

 

   

Do zarażenia może dojść w 

środowisku wodnym podczas kąpieli 
przez połknięcie trofozoitu lub cysty. 
Z jamy nosowo-gardłowej 
pierwotniak przenika przez kość 
sitową, wzdłuż nerwów wzrokowych 
do ośrodkowego układu nerwowego. 
Wywołuje chorobę zwaną negleriozą.

 

 

Cykl rozwojowy  Naegleria 

fowleri

 

 

Neglerioza

   

Jest to choroba opisywana jako ostre 
pierwotne pełzakowe zapalenie mózgu i opon 
mózgowych (PAM). Objawy występują po 5-7 
dniach od zarażenia. Najpierw są to: silne 
bóle głowy, gorączka, brak łaknienia, 
nudności i wymioty, czasami nadmierna 
senność lub pobudzenie, niepokój i 
halucynacje. Następnie zaburzenia ze strony 
narządu wzroku, porażenie nerwu 
twarzowego. Zwykle dochodzi do śmierci 
chorego w ciągu 72 h.

 

 

Leczenie negleriozy

Nie jest dostatecznie opracowane. W
leczeniu mogą być wykorzystywane
preparaty przeciwgrzybicze, takie jak:
• amfoterycyna B (Fungizon)
• ketokonazol (Nizoral)
• mikonazol (Daktarin)
• niektóre sulfonamidy.

 

 

Wykrywanie

   

Diagnostyka negleriozy i wykrywanie pełzaka 

jest bardzo trudne.

   Można go wykryć w preparatach 

bezpośrednich, trwałych barwionych (np. 
barwnikiem Giemsy), głównie z płynu 
mózgowo-rdzeniowego. Ma on wtedy barwę 
żółtobiałą lub szarawą, podbarwioną krwią, ze 
zwiększonym odsetkiem granulocytów i 
stężeniem białka. Inną metodą wykrywania 
jest zakładanie hodowli próbek pobranych 
podczas biopsji lub autopsji.

 

 

Zwalczanie

   

Zwalczanie Naegleria fowleri jest 

utrudnione ze względu na powszechność 

występowania pełzaków, jak również 

brak skutecznych środków odkażających 

wodę. W niektórych państwach (np. 

Nowej Zelandii) wprowadzono tablice 

ostrzegające przed zarażeniem się 

podczas pływania wokół zbiorników 

wodnych w których wykryto obecność 

chorobotwórczych pierwotniaków.