BUDOWNICTWO OGÓLNE

BUDOWNICTWO OGÓLNE

WYKŁAD 11 SEMESTR 4

WYKŁAD 11 SEMESTR 4

STOLARKA BUDOWLANA

STOLARKA BUDOWLANA



Mgr inż. Wojciech Terlikowski



ZAKŁAD BUDOWNICTWA 

OGÓLNEGO



INSTYTUT KONSTRUKCJI 

BUDOWLANYCH

 

 

 

 

Podstawowy podział okien stosowany w budownictwie:

1. Okna zespolone- ze skrzydłami składającymi się z 
dwóch części połączonych ze sobą śrubami, dzięki czemu 
obie otwierają się jednocześnie

2. Okna skrzynkowe- z dwiema warstwami skrzydeł, 
szklonymi pojedynczymi szybami.

3. Okna półskrzynkowe.

4. Okna krosnowe

5. Ościeżnicowe

 

Inny podział to okna:

-drewniane

-z PCW

-aluminiowe, metalowe

-mieszane

 

 

 

 

Szyba zespolona to trwały, hermetyczny układ dwu lub więcej tafli szkła 
oddzielonych ramką 
dystansową, zazwyczaj na odległość 12 lub 16 mm. W przestrzeni 
międzyszybowej  zamknięte
jest osuszone powietrze lub gaz.
 
Gwarancję, że powietrze zamknięte pomiędzy szybami jest wolne od 
wilgoci, daje nam 
wypełnienie ramki dystansowej silnym środkiem higroskopijnym w postaci 
granulatu 
(absorbent wilgoci), którego zadaniem jest osuszanie powietrza w 
przestrzeni międzyszybowej.
Szyby połączone są z ramką dystansową na całej długości obrzeża 
materiałem klejąco-uszczelniającym,co zapewnia szczelność układu, 
minimalizując dopływ pary wodnej do jego wnętrza.
 
Najpopularniejsze są tafle szkła zwykłego nazywanego przez producentów 
float. Aby okna byłe cieplejsze od zewnętrznej strony szyby zespolonej 
umieszcza się taflę szkła przeciwsłonecznego refleksyjnego-stopsol, 
absorpcyjnego-antisol lub niskoemisyjnego thermofloat 
Szkło  float charakteryzuje się  jednolitą grubością, z błyszczącą 
polerowaną powierzchnią i jest całkowicie pozbawione zniekształceń 
optycznych.
  
Innym rodzajem szkła jest szkło Planibel Top N jest na całej powierzchni 
pokryte cienką warstwą metaliczną (tlenek tytanu) 
naniesioną elektromagnetycznie. 

 

 

 

 

*

 Ograniczeniem strat ciepła; współczynnik US = 1,1 (dla 

zestawu szybowego z argonem) lub US =1,4 (dla zestawu 
szybowego z powietrzem);

*

 Największym stopniem przepuszczania światła do wewnątrz 

pomieszczenia (LT) w porównaniu z dotychczas oferowanymi 
termofloatami typu US = 1,1;

*

 Niemal neutralnym kolorem zestawu (niska refleksyjność 

LR), które odpowiada idealnie na zapotrzebowania obecnych 
trendów w nowoczesnej architekturze (zalecane w 
kompozycjach z szybami typu antisol oraz z szybami 
refleksyjnymi);

*

 Wysokim współczynnikiem  przepuszczalności energii 

słonecznej do wewnątrz (SF);

*

 Wysoką jakością powłoki miękkiej (brak przebarwień, 

trwałość w czasie eksploatacji).

 

 

 

 

Legenda do tabeli:

 

    

* Rw – współczynnik izolacyjności akustycznej (im 

wyższy, tym mniej hałasu dociera do wewnątrz 
pomieszczenia);

    * Us – współczynnik przenikania ciepła dla zestawu 
szybowego (im niższy, tym więcej ciepła pozostaje w 
pomieszczeniu);

    * LT – przepuszczalność świetlna (im wyższy, tym 
więcej światła dociera do wewnątrz pomieszczenia);

    * H – szyba hartowana;

    * SF6 – mieszanka gazowa; nazwa chemiczna: 
sześciofluorek siarki;

    * Ar – argon (gaz chemicznie obojętny)

    * M – szyba matowa

 

 

 

 

Plastikowe profile maja budowę komorową. Komór jest zazwyczaj 3 
lecz niektóre profile mają ich nawet 5. Ich liczba oraz kształt 
wpływają m.in. Na izolacyjność termiczną okna. Tak więc im więcej 
komór tym współczynnik przenikania ciepła niższy Aby poprawić 
izolacyjność cieplną profilu niektórzy producenci wypełniają komory 
pianką poliuretanową lub osłaniają metalowe usztywnienie otuliną z 
włókna szklanego. Profile różnią się także grubością ścianek i 
rodzajem oraz grubością kształtownika usztywniającego. To wpływa 
z kolei na sztywność ramy i skrzydeł okiennych.

W oknach plastikowych montowane są dwa rodzaje uszczelek-
przyszybowe i oporowe jedne i drugie nie dopuszczają by woda 
dostała się do wnętrza profilu i doprowadzenia do rdzewienia okuć. 
Uszczelki oporowe są ponadto zaporą dla wiatru, kurzu i hałasu. 
Uszczelki przyszybowe są zawsze dwie-wewnętrzna i zewnętrzna zaś 
uszczelki oporowe są dwie lub trzy- zewnętrzna, wewnętrzna i 
środkowa stosowana gdy profile mają tzw. komory mokre 
odprowadzające wodę przez specjalne komory poza okno

 

 

 

 

 

 

 

Profilu drewniane klei się najczęściej z trzech kawałków dobrze 
wysuszonego drewna, najczęściej sosnowego, ale również dębowego 
świerkowego, modrzewiowego lub z drewna egzotycznego np. mahoniu. 
Klejone drewno jest bardziej wytrzymałe i nie wypacza się jak lite 
drewno. Drewno na okna powinno być dobrej jakości bez sęków i 
pęcherzy żywicznych, specjalnie selekcjonowane i suszone. 
Istnieje wiele rodzajów okien drewnianych. W budownictwie 
najczęściej spotyka się trzy z nich:

 

 

 

 

Niestety udzielenie konkretnej i jednoznacznej 
odpowiedzi na powyższe pytanie jest bardzo trudne. 
Jedni cenią sobie wygodę, aspekty ekonomiczne inni 
natomiast walory ekologiczne, naturalność, estetykę 
itd. 

 

 

 * Okna wykonane z naturalnego surowca jakim jest drewno stosowane są od 
setek lat,

 * Drewno jest materiałem ciepłym i przyjemnym w dotyku,

 * Niski współczynnik przenikania ciepła ram drewnianych UR ok. 1,3 W/m2K,

 * Dzięki klejeniu drewna na długość i warstwowo na grubość są odporne na 
paczenie,

 * Ramy i ościeżnice charakteryzują się dużą stabilnością i wytrzymałością,

 * Przy malowaniu lazurami widoczny jest naturalny rysunek słojów drewna,

 * Stosowane są  okucia obwiedniowe wraz z dodatkowymi ich funkcjami

 * Drewniane okna pokryte są stale odnawialną ekologiczną wodorozcieńczalną 
powłoką, która zabezpiecza przed wpływami czynników atmosferycznych,

 * Ramy okien drewnianych nie ulegają naładowaniu elektrostatycznemu, a tym 
samym nie przyciągają kurzu,

 * Ramy mają małą rozszerzalność liniową pod wpływem temperatury,

 * W przypadku uszkodzenia okna istnieje możliwość naprawy przez uzupełnienie 
ubytku specjalną szpachlą, a następnie zamalowanie

 * W przypadku pożaru okna drewniane nie wydzielają trujących substancji,

 * Okna drewniane mogą być malowane na wszystkie kolorami z palety RAL przez 
co można dopasować kolor ram do wystroju wnętrza,

 * Okna drewniane cieszą się wyższym prestiżem niż okna z tworzyw sztucznych

 

 

 

*

 Niższa cena w porównaniu z oknami drewnianymi,

 

*

 Łatwość konserwacji – okien plastikowych nie trzeba 

malować,

 

*

 Stosowane są  okucia obwiedniowe wraz z 

dodatkowymi ich funkcjami,

 

*

 Wysoka szczelność (zbyt wysoka do stosowania w 

pomieszczeniach o wentylacji grawitacyjnej),

 

*

 Dzięki stalowym wzmocnieniom okna są stabilne i nie 

paczą się,

 

*

 Dodany do profili środek antystatyczny powoduje, że 

ramy okna nie ulegają naładowaniu elektrostatycznemu – 
nie przyciągają kurzu,

 

*

 Okna z PCV są niepalne,

 

*

 Okna z PCV mogą być pokryte folią drewnopodobną 

Renolit.

 

 

 

 

Współczynnik przenikania ciepła „U”

Współczynnik przenikania ciepła U wyraża ilość ciepła przenikającą w jednostce czasu 
przez element budowlany o powierzchni 1 m2 przy różnicy temperatur 1 stopień 
Kelwina. Im jego wartość jest niższa, tym okno więcej ciepła zatrzymuje w 
pomieszczeniu. Przykładowo: okno z szybą o Us= 1,1 W/m2K zabezpiecza lepiej przed 
stratami ciepła niż okno z  szybą Us = 2,8 W/m2K.

Należy podkreślić, że współczynnik przenikania ciepła U dla okna zależy od 
procentowego udziału szyby w oknie oraz od rodzaju szyb zastosowanych w zestawie 
szybowym. Dla każdego okna współczynnik U jest inny i można go wyliczyć na 
podstawie wzoru zawartego w Aprobacie Technicznej producenta.

Uwaga:

Producenci okien i drzwi podają współczynniki przenikania ciepła dla szyby lub okna.

Wielkości te nie są sobie równe. Dlatego należy zwrócić uwagę na oznaczenia:

Us – współczynnik przenikania ciepła dla szyby

U – współczynnik przenikania ciepła dla okna

Współczynnik izolacyjności akustycznej „RW”

Jakość okien oraz rodzaj szyb decydują o tym, ile hałasu z zewnątrz dotrze do naszego 
mieszkania. Podczas projektowania okien należy mieć na uwadze otoczenie budynku: 
sąsiedztwo ulic, torów kolejowych, lotnisk itd. W takich warunkach szczególnego 
znaczenia nabiera izolacyjność akustyczna obiektu, czyli zdolność przegrody 
budowlanej do tłumienia dźwięków zewnętrznych. W przypadku okien cecha ta 
warunkowana jest przez współczynnik infiltracji powietrza, kombinację grubości szyb, 
odległość między szybami, rodzaj szkła z jakiego wykonano szyby, obecność gazu (SF6) 
w zestawie szybowym. Ma to znaczenie dla tych osób, którzy wraz z zakupem nowych 
okien oczekują ciszy, odgrodzenia się od hałasu na zewnątrz budynku.

 

 

 

Jeśli zatem kupione okno charakteryzuje się izolacyjnością akustyczną Rw = 34 dB, to 

hałas na poziomie 65 dB na zewnątrz zostanie wytłumiony przez okno do poziomu 31 
dB (65 dB – 34 dB = 31 dB). Należy podkreślić, że spadek natężenia dźwięku o 10 dB 
odczuwany jest przez ucho ludzkie jako redukcja hałasu o połowę. 

Uwaga:

Należy pamiętać, że:

 W pomieszczeniu przeznaczonym na pobyt ludzi stosunek powierzchni okien, 
liczonej w świetle ościeżnic, do powierzchni podłogi powinien wynosić co 
najmniej 1:8, natomiast w innym pomieszczeniu, w którym oświetlenie dzienne 
jest wymagane ze względów na przeznaczenie — co najmniej 1:12. 

 

 

Wszystkie walory wyrobów można docenić dopiero 
po ich prawidłowym montażu. Przed 
przystąpieniem do montażu należy zapoznać się z 
kilkoma podstawowymi zasadami, które pozwolą 
uniknąć przykrych niespodzianek w trakcie i po 
wbudowaniu stolarki okiennej i drzwiowej zarówno 
wykonanej z drewna, PCV jak i aluminium. 
Właściwy montaż ma bardzo istotny wpływ na ich 
późniejsze funkcjonowanie i użytkowanie. 

 

 

Sprawdzić czy wymiary zewnętrzne okna będą pasowały do wymiarów otworu 
okiennego (szerokość otworu w murze musi być większa o min. 20 mm i max. 30 
mm od szerokości okna, a wysokość o min. 35 mm i max. 50 mm większo od 
wysokości okna).

Następnie dokładnie oczyścić miejsce osadzenia ościeżnicy w murze. 

 

 

Przed przystąpieniem do montażu zdjąć skrzydła okienne z ościeżnic.Ościeżnicę 
ustawić w murze na drewnianych klockach nośnych w ten sposób, aby między 
murem a ościeżnicą zachowane były luzy montażowe.Wstępnie zamocować 
ościeżnicę w murze przy pomocy klinów. Ościeżnicę należy klinować na jej 
narożach. Klinowanie ościeżnicy w połowie jej wysokości może doprowadzić do 
wygięcia się któregoś z jej elementów.

 

 

Przy pomocy poziomicy dokładnie ustawić pion i poziom ościeżnicy, a następnie 
przy pomocy miary zwijanej ustawić przekątne oraz tzw. światło ościeżnicy. 
Dopuszczalne różnice przekątnych nie mogą przekroczyć 2mm na długości 1 m 
oraz 3 mm na długości powyżej 1 m.

 

 

Ościeżnicę można zamontować trwale w murze za pomocą dybli lub kotew. W 
przypadku montażu ościeżnicy na kotwy, należy je zamocować do ościeżnicy przed 
włożeniem jej w otwór okienny. Otwory na na dyble wiercić po ustawieniu ościeżnicy w 
murze. Następnie wkręcić dyble.

 

 

Założyć skrzydła okienne i sprawdzić prawidłowość ich funkcjonowania. Kolejność 
czynności przy zakładaniu skrzydeł okiennych jest odwrotna niż przy ich 
zdejmowaniu.

 

 

Przed przystąpieniem do wypełniania pianką montażową przestrzeni między ośceżnicą 
a murem zabezpieczyć powierzchnie okien drewnianych poprzez naklejenie 
piapierowej taśmy malarskiej. W przypadku zaś okien z PCV takie zabezpiecznie nie 
jest konieczne, gdyż profile użyte do ich produkcji są już oklejone taśmą ochronną. 
Przy większych gabarytach okien, a w szczególności przy montażu drzwi balkonowych 
i ościeżnic drzwiowych, zastosować ropory poziome i pionowe. Zabezpieczy to 
elementy ościeżnicy przed ewentualnym odkształceniem pod wpływem działania 
pianki montażowej.

 

 

 

 

Po utwardzeniu się pianki montażowej i usunięciu jej nadmiaru przystąpić do obróbki 
glefów, pamiętając o wcześniejszym zabezpieczeniu okuć przed zabrudzeniem zaprawą 
tynkarską. Uszczelnić silikonem miejsca styku okna z murem wzdłuż całego obwodu 
od strony wewnętrznej i zewnętrznej.

 

 

 

 

Po obróbce glefów niezwłocznie zdjąć taśmę zabezpieczającą powierzchnie okien. W 
przypadku okien z PCV również usunąć taśmę zabezpieczającą, gdyż pod wpływem 
działania czynników zewnętrznych może ona ulec procesowi wulkanizacji, co 
uniemożliwi usunięcie jej w przyszłości.

 

 

UWAGA !!!

Montaż okien drewnianych należy 

przeprowadzać po zakończeniu wszelkich 

pracach "mokrych", związanych z 

wykończeniem wnętrz, takich jak 

tynkowanie, czy wylewanie posadzek.

 

 

 

 

 

 

Obecnie większość producentów oferuje przede 

wszystkim okna 2-szybowe z szybą 

termoizolacyjną typu thermofloat w zestawie i 

przestrzenią międzyszybową wypełnioną 

argonem. Okno takie charakteryzuje się 

korzystnym współczynnikiem przenikania ciepła 

Us = 1,1 W/m2K, dzięki czemu bardzo dobrze 

chroni przed stratami ciepła (w oknach 3-

szybowych bez szyby typu thermofloat Us = 1,8 

W/m2K, co oznacza większe straty ciepła niż w 

oknach 2-szybowych). Ponadto zestawy 2-

szybowe są aż o 24% lżejsze od zestawów 3-

szybowych, dzięki czemu wydłuża się okres 

niezawodnego funkcjonowania okuć.

 

 

 

 

 

Jeżeli pleśń powstaje po założeniu okna to 

najprawdopodobniej odpowiedzialna za problemy jest 

zbyt słaba wentylacja. Rozwiązanie jest bardzo proste 

należy wietrzyć pomieszczenie, używać rozszczelnienia 

lub założyć nawiewnik. Pleśń może również powstawać, 

jeśli izolacyjność termiczna ściany zewnętrznej jest 

niewystarczająca. Wbrew pozorom, zjawisko to pojawia 

się często w budynkach istniejących.

    

    

 

 

 Zadaniem nawiewników jest zapewnienie prawidłowej wentylacji 
pomieszczeń poprzez umożliwienie dopływu powietrza zewnętrznego do 
pomieszczeń. Regulacja strumienia doprowadzanego powietrza w 
zależności od potrzeb.

Zastosowanie nawiewnika powietrza:

* umożliwia prawidłową pracę systemu wentylacji naturalnej i 
mechanicznej wentylacji wywiewnej,

* może umożliwić również regulację strumienia powietrza w zależności od 
warunków pogodowych oraz wymagań użytkowników,

* poprawia jakość powietrza w pomieszczeniach,

* ogranicza ryzyko zawilgocenia pomieszczeń i rozwoju pleśni i grzybów 
w mieszkaniu.

Zastosowanie nawiewników ogranicza oszczędzanie energii potrzebnej na 
podgrzanie powietrza wentylującego mieszkania i pomieszczenia biurowe. 
Można się liczyć, że w pomieszczeniach w których zostały zastosowane 
szczelne okna, nawiewniki doprowadzą do zwiększenie zużycia energii i 
pogorszenie izolacyjności cieplnej i akustycznej okna lub fragmentu 
ściany. Jednak aby uniknąć kłopotów zdrowotnych i zagrzybienia 
budynków konieczne jest stosowanie w szczelnych oknach nawiewników 
okiennych.

 

 

Nawiewniki okienne mogą być montowane w górnej części okna 
(w ościeżnicy, ramie skrzydła, między ramą skrzydła a górną 
krawędzią szyby zespolonej), lub w otworze okiennym (między 
nadprożem a górną krawędzią ościeżnicy, w obudowie rolety 
zewnętrznej. Nawiewniki ścienne mogą być montowane w ścianie 
zewnętrznej ponad oknem. Ograniczenia dla tego typu 
nawiewników mogą wynikać z konstrukcji ściany lub zabytkowego 
charakteru budynku. Zastosowanie nawiewnika powinno być 
analizowane w każdym przypadku ograniczenia szczelności okien. 

 

 

 

Charakterystyka techniczna

W Polsce dopuszcza się do stosowania jedynie nawiewniki z 
możliwością regulacji przepływu powietrza. Regulacja może odbywać 
się ręcznie (z poziomu podłogi) lub samoczynnie.

Sposoby regulacji nawiewników powietrza:

1) Regulacja ręczna

Jest to najprostszy system regulacji wydajności nawiewników. Polega 
na ręcznym ustawieniu przesłony zmniejszającym pole przekroju 
otworu nawiewnego w zależności od odczuć i preferencji użytkownika. 
Dla nawiewników umieszczonych poza zasięgiem ręki stojącej osoby 
należy stosować cięgna umożliwiające regulację stopnia otwarcia 
nawiewnika z poziomu podłogi. 

2) Regulacja różnicą ciśnienia powietrza

Idea regulacji wykorzystująca różnicę ciśnienia powietrza opiera się na 
zależności ciśnienia dynamicznego od strumienia powietrza 
przepływającego przez otwór nawiewnika. Impuls pobierany jest 
zwykle przy pomocy wypełniającego się powietrzem gumowego 
mieszka zmniejszającego pole swobodnego przepływu powietrza przez 
nawiewnik lub zestawu płytek i dzwigni sterujących przepustnicą. 
Ponieważ nawiewniki sterowane różnicą ciśnienia zyskują dobre 
właściwości regulacyjne dopiero przy różnicy ciśnienia przekraczającej 
20 Pa nadają się do stosowania w budynkach wyposażonych w 
mechaniczną wentylację wywiewną. 

 

 

Rys 1. Przykład nawiewnika okiennego higrosterowalnego

Pojawiają się już jednak konstrukcje nawiewników przystosowanymi do 
wentylacji naturalnej łączące ręczną regulację nawiewnika z automatycznym 
ograniczaniem przepływu w okresach występowania silnych wiatrów i niskich 
wartości temperatury zewnętrznej. 

 

 

3) Regulacja temperaturą powietrza zewnętrznego
 
Ten typ regulacji stosowany jest przede wszystkim w nawiewnikach 
ściennych o przekroju okrągłym. Elementem regulacyjnym jest 
temperaturowy regulator bezpośredniego działania umieszczany od strony 
pomieszczenia. W określonym zakresie temperatury powietrza np. od -6 ºC 
do +20 ºC zmienia się stopień otwarcia talerzowego nawiewnika 
zintegrowanego z regulatorem. Aby nie dopuścić do pełnego zamknięcia 
nawiewnika przy niskich temperaturach stosuje się specjalne pierścienie 
dystansujące. 

1.Czerpnia powietrza
2.Regulator
3.Szczelina
4.Płat aluminiowy
5.Siatka przeciw owadom
6.Uchylna klapka
7.Sznureczki z obciążnikami

 

 

 

 

W nowym mieszkaniu na szybach skrapla się para wodna. Krople wody 
pojawiają się przy uszczelkach, zwłaszcza przy dolnej poziomej, powodując 
nawet spływanie wody na parapet. Zjawisko występuje tylko przy 
kilkunastostopniowych mrozach, przy wilgotności w mieszkaniu ok. 55%. 
Mikroszczeliny i wietrzenie nie likwidują zjawiska. Na silikonowych 
uszczelkach pojawia się grzyb.

 

Występujące zjawisko ma szerszy aspekt i może mieć kilka przyczyn 
występowania. Po pierwsze należy sprawdzić, jaki zestaw szybowy został 
zamontowany w oknach, gdyż może występować tzw. mostek termiczny w 
okolicy ramki dystansowej zestawu szybowego, czego skutkiem jest 
występowanie takiego zjawiska. Zjawisko skraplania się pary wodnej na 
szybach może być spowodowane również niedostateczną wentylacją 
pomieszczeń, jak również niedrożność kanałów wentylacyjnych. Następną 
przyczyną może być nie dosuszenie pomieszczeń po wykonaniu prac 
mokrych (tynkowanie, wylewanie posadzek itp.). Przed wymianą okien 
należy sprawdzić drożność przewodów wentylacyjnych oraz czy ich ilość jest 
odpowiednia w stosunku do ilości pomieszczeń (wg normy "Wentylacja w 
budynkach mieszkalnych zamieszkania zbiorowego i użyteczności 
publicznej").

 

 

 

 

 

Podstawową cechą szkła klejonego jest to, że dzięki folii po rozbiciu nie rozsypuje się 
na drobne kawałki: od miejsca uderzenia powstaje splot promieniście rozchodzących 
się pęknięć. 
Produkcja szkła klejonego polega na łączeniu dwóch lub więcej tafli szklanych za 
pomocą specjalnej folii albo żywicy. Maksymalna grubość szyby to trzy warstwy szkła 
grubości 4 mm każda i dwie warstwy folii grubości 0,76 mm każda. Podstawową cechą 
szkła klejonego jest to, że dzięki folii po rozbiciu nie rozsypuje się na drobne kawałki: 
od miejsca uderzenia powstaje splot promieniście rozchodzących się pęknięć. Szkło 
klejone ma dziesięć klas. Im wyższa klasa, tym większa jest odporność szkła na 
przebicie i rozbicie. Jest też szkło klejone z warstwą folii barwionej (szarej, zielonej, 
brązowej). Szyby wykonane z takiego szkła odbijają część promieniowania 
słonecznego.

 

 

 

 

      antywłamaniowe - które można stosować 

zamiast krat, okiennic czy rolet, w oknach, 
szklanych drzwiach, przeszkleniach werand. 
Szyba antywłamaniowa jest odporna na przebicie 
i rozbicie tępym lub ostrym narzędziem;
      kuloodporne - w domach jednorodzinnych 

rzadziej stosowane niż szyby antywłamaniowe. 
Szkło kuloodporne chroni przed pociskami o 
różnej sile rażenia oraz przed dużymi wahaniami 
temperatury - stopień zabezpieczenia zależy od 
klasy szyby.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Konstrukcja drzwi wejściowych może być płytowa, płycinowa lub płytowo-
płycinowa, a głównymi materiałami są: drewno, PCV, stali i aluminium

Głównym elementem konstrukcyjnym jest rama złożona z ramiaków pionowych i 
poziomych. W drzwiach z PVC i aluminium rama jest wykonana z dwu- lub trójkomorowych 
profili. W drzwiach drewnianych i z włókna szklanego jest ona wykonana z drewna. 

Progi. Próg drzwiowy jest elementem konstrukcyjnym, który ma duży wpływ na szczelność 
drzwi wejściowych. Przy drzwiach drewnianych progiem może być specjalny profil 
aluminiowy, kątownik stalowy lub odpowiednio ukształtowana gumowa uszczelka tzw. wróg 
zimna. Producenci drzwi z PVC i aluminium proponują także inne rozwiązania progów - na 
przykład ze szczotką, zderzakiem i uszczelką. 

Uszczelki. Najczęściej stosuje się uszczelki obwodowe (umocowane na całym obwodzie 
skrzydła) z gumy syntetycznej, z termoplastycznego tworzywa sztucznego bądź silikonu. 

Krawędzie. Wszystkie krawędzie skrzydeł i ościeżnicy powinny być zaokrąglone, co 
uchroni je przed uszkodzeniem, zerwaniem okleiny, a także zapewni równomierne pokrycie 
farbą lub lakierem.

Drzwi wejściowe powinny być: 
1. odporne na zmiany temperatury, 
2. odporne na opady atmosferyczne i promieniowanie słoneczne, 
3. trwałe, 
4. szczelne, ocieplone i dźwiękochłonne, 
5. bezpieczne, 
6. właściwie wykonane i wykończone. 

 

 

 

 

 

 

Izolacja termiczna

Drzwi wejściowe powinny chronić dom przed ucieczką ciepła. Niezbędna jest 

więc w nich warstwa izolacji cieplnej, od której zależy współczynnik przenikania 

ciepła całych drzwi. Współczynnik przenikania ciepła U drzwi wejściowych nie 

powinien być większy niż 2,6 W/(m2*K), zależnie od materiału zawiera się w 

następujących granicach: drzwi drewniane - od 1,2 do 2; drzwi z PVC - od 1,3 do 

2,5; drzwi z aluminium - od 1,1 do 2,5.

             

Izolacja akustyczna

Najczęściej funkcję izolacji akustycznej pełni warstwa izolacji termicznej, na 

przykład styropian lub pianka poliuretanowa; może to też być specjalna szyba 

zespolona lub panele wygłuszające. Izolacyjność akustyczną określa 

współczynnik Rw, który im jest wyższy, tym lepsza jest dźwiękochłonność drzwi. 

Współczynnik izolacyjności akustycznej Rw drzwi drewnianych waha się od 27 

(przy tej wartości drzwi skutecznie wyciszają szum wody w łazience) do 36 dB. 

Większą dźwiękochłonność mają drzwi z PVC, których współczynnik może być 

równy nawet 47 dB (przy zastosowaniu paneli wygłuszających); Rw drzwi 

aluminiowych wynosi od 30 do 44 dB.                         

Przeszklenie drzwi

Drzwi zewnętrzne szkli się różnymi rodzajami szyb: podwójną, potrójną lub 

zespoloną. Przeszklenia mogą być wykonane praktycznie z każdego szkła, także 

nietypowego, na przykład: antywłamaniowego, kuloodpornego lub 

ognioodpornego; można też zamontować szkło o gładkiej powierzchni albo 

ornamentowe. Szyba może być podzielona szczeblinami (szprosami). Mogą one 

być zamocowane fabrycznie wewnątrz szyby (konstrukcyjne) lub na jej 

powierzchni: nakładane (jedno- lub obustronne) bądź naklejane na szybę. 

                         

 

 

Wymiary drzwi, a prawo budowlane   
 
Wymieniając drzwi w mieszkaniu pamiętajmy, że niektóre ich parametry muszą 
być zgodne z przepisami prawa budowlanego.
 
Drzwi do pokoju dziennego i sypialni - powinny mieć co najmniej 80 cm 
szerokości w świetle ościeżnicy. Otwierać się mogą zarówno do wewnątrz, jak i na 
zewnątrz pomieszczenia.
 
Drzwi do kuchni - powinny mieć co najmniej 80 cm szerokości w świetle 
ościeżnicy. Nie mogą mieć progów. Między podłogą a dolną krawędzią drzwi musi 
być szczelina (szerokości przynajmniej 2,5 cm), pozwalająca na równomierny 
przepływ powietrza.
 
Drzwi do łazienek i WC - powinny mieć co najmniej 80 cm szerokości w świetle 
ościeżnicy. Muszą się otwierać na zewnątrz pomieszczenia, a w dolnej części - 
mieć otwory o łącznej powierzchni 220 cm2, zapewniające swobodny przepływ 
powietrza. W łazience mogą być również stosowane drzwi przesuwne. 

Bez względu na materiał konstrukcyjny minimalna określona normami szerokość 
drzwi wejściowych wynosi 90 cm, a wysokość 200 cm. Grubość drzwi 
wejściowych wewnątrzlokalowych wynosi minimum 40 mm, a zewnętrznych 54 
mm. 

 

 

Poza zwykłymi drzwiami wewnętrznymi i zewnętrznymi wykonuje 
się także:

DRZWI PRZECIWPOŻAROWE I DYMOSZCZELNE

DRZWI ANTYWŁAMANIOWE I KULOODPORNE

Rosnąca w naszym społeczeństwie potrzeba bezpieczeństwa stawia coraz 
większe wymagania drzwiom wejściowym do mieszkań. Jeśli składka 
ubezpieczeniowa ma być niska, to nie wystarczą tylko proste okucia 
antywłamaniowe; drzwi powinny być skonstruowane w taki sposób, by 
skutecznie stawiały opór przy próbie włamania lub nawet użycia broni 
palnej. 

DRZWI DŹWIĘKOSZCZELNE

Najwyższe wymagania dotyczące izolacji akustycznej w drzwiach 
montowanych w pomieszczeniach nowoczesnych biurowców, szpitalach, 
sanatoriach, gabinetach 
lekarskich czy hotelach wynoszą niekiedy aż do 48dB.

 

DRZWI DO WILGOTNYCH POMIESZCZEŃ

Przy konstruowaniu drzwi do wilgotnych pomieszczeń należy poszukać 
innych 
materiałóww niż drewno, które z powodu swoich higroskopijnych 
właściwości
 nie nadaje się do zastosowania w tego typu miejscach. Bardzo wytrzymałe 
płyty drzwiowe wykonane z tworzywa sztucznego z wolną przestrzenią są 
doskonałym rozwiązaniem.