PRIMARY NURSING
PRIMARY NURSING
PRIMARY NURSING
PRIMARY NURSING
Jest to jeden z modeli organizacyjnych
opieki pielęgniarskiej nad pacjentem.
Ujmuje się go jako szereg działań
pielęgniarskich
wykonywanych
wobec pacjenta (rodziny) przez tę
samą
pielęgniarkę,
która
jest
odpowiedzialna zarówno w układzie
pielęgniarka
–
pacjent,
jak
i
pielęgniarka – administracja za
wyniki swej działalności. Wyniki te
rozumiane są jako następujące
składowe: stan zdrowia, poziom
aktywności, wiedza.
Cechy charakterystyczne systemu
opieki Primary Nursing:
Odpowiedzialność – primary nurse
jest odpowiedzialna za opiekę nad
pacjentem przez 24 godz. na dobę i
cały okres pobytu pacjenta w
szpitalu od przyjęcia do wypisu;
Autonomia – primary nurse, mając
autorytet
w
dziedzinie
pielęgnowania,
samodzielnie
podejmuje decyzje odnoszące się do
opieki nad pacjentem;
Koordynowanie – primary nurse
koordynuje opiekę nad pacjentem
poprzez płyny przepływ informacji
pomiędzy osobami sprawującymi
opiekę nad pacjentem (także w
czasie jej nieobecności);
Wszechstronność
–
w
czasie
pełnienia swojego dyżuru, zarówno
primary
nurse,
jak
i
każda
pielęgniarka z jej zespołu, sprawuje
całościową opiekę nad swoim
pacjentem.
Primary Nursing jest opieką holistyczną.
Primary Nursing jest wyzwaniem dla
pielęgniarek, stawia przed nimi wymogi
zmian oraz otwiera te możliwości dla
naszego zawodu, które były jednocześnie
pomijane, ukrywane lub ignorowane. Jest
jednocześnie filozofią pielęgnowania, w
której wszechstronna i skoncentrowana
na pacjencie opieka jest sprawowana
przez
pielęgniarkę,
profesjonalnie
niezależną. Tak ujęta opieka podkreśla
unikatowość każdego człowieka, czego
wyrazem jest zawsze indywidualny plan
opieki nad pacjentem.
Pielęgniarka jest ważnym członkiem
zespołu
wielodyscyplinarnego.
Pracuje ona z lekarzem (nie dla
lekarza), z pacjentem i jego
rodziną (a nie dla nich) i innymi
członkami zespołu. Ustala cele
opieki nad pacjentem (zarówno
samodzielnie jak i w kooperacji z
innymi), sprawuje bezpośrednią
opiekę i koordynuje wysiłki innych.
Pielęgniarka,
podejmując
opiekę,
rozpoczyna współpracę z pacjentem
(rodziną) ukierunkowaną na osiągnięcie
celów, o ile to możliwe, wspólnie
stawianych celów, angażuje wszelkie
dostępne środki dla zapewnienia mu
optymalnej opieki, koordynuje działania
zespołu, reprezentuje sprawy pacjenta
zwracając się do innych pracowników
lub
organizacji.
Promuje
ona
humanizację opieki pielęgniarskiej i
poprzez te działania sama staje się
autorytetem dla pacjenta.
Równocześnie pacjent ma poczucie
wartości,
nie
zatraca
swej
indywidualności, nabiera zaufania
do pielęgniarki i jej działań, i
często czynnie uczestniczy w
pracach
podejmowanych
dla
poprawy swego stanu zdrowia.
Pielęgniarka poprzez swoją pracę zapewnia
ciągłość opieki nad pacjentem. Jest to
możliwe po przyjęciu pewnego systemu
organizacyjnego.
Primary
Nursing
postępuje zgodnie z założeniami procesu
pielęgnowania. Takie ujęcie pracy, której
pomocniczym
elementem
jest
dokumentacja pielęgniarska umożliwia
sprawowanie opieki całościowej i ciągłej
nad pacjentem. Dokumentacja pozwala
w sposób jednoznaczny na przekaz
informacji
pomiędzy
pielęgniarkami
pracującymi w oddziale jako zespół i
sprawującymi opiekę zaplanowaną przez
primary nurse w czasie jej obecności.
Indywidualna opieka znacznie ułatwia i
poprawia proces komunikowania się z
pacjentem i w zespole. Ten system
opieki ogranicza też ilość osób
bezpośrednio związanych z opieką
nad pacjentem. System ten zmienia
także
świadomość
zawodową
pielęgniarek, z funkcji wykonawcy
stają się one twórcami w swym
zawodzie.
Mobilizuje
to
je
do
ustawicznego
podnoszenia
kwalifikacji
zawodowych,
podejmowania coraz trudniejszych
zadań
i
rozszerzenia
zakresu
kompetencji w opiece nad pacjentem.
Zalety Primary Nursing:
zmiana organizacji pracy w kierunku
decentralizacji.
zmiana roli szefów zespołów pielęgniarskich
z funkcji nadzorującej na doradczą,
wspierającą i mobilizującą,
ciągłość opieki,
odpowiedzialność,
lepsze komunikowanie,
promocja humanizacji opieki pielęgniarskiej,
wyższy poziom satysfakcji dla pacjenta i
pielęgniarki.
Primary Nursing nie jest gotową receptą
na
wprowadzanie
zmian
i
udoskonalanie
pracy
zespołu
pielęgniarskiego. Wiele obszarów w
praktyce
zawodowej
pielęgniarek
wymaga wglądu i poprawy. Proces
zmian w kierunku wprowadzania
modelu Primary Nursing wymaga
dokładnego określenia:
1). Ustalenie zakresu kompetencji
primary nursing i pielęgniarek z jej
zespołu,
2).
Określenie
zakresu
odpowiedzialności
pielęgniarek
w
stosunku do pacjenta,
3). Ocena stanu zdrowia pacjenta i
ujednolicenie diagnozy pielęgniarskiej lub
sposobu
rozpoznawania
problemów
pielęgnacyjnych,
4). Planowanie opieki, jej realizacja i ocena,
5).
Opracowanie
dokumentacji
pielęgniarskiej,
6). Zapewnienie ciągłości opieki poprzez
ustalenie 24 – godzinnego planu,
7). Zapewnienie wszechstronnej opieki nad
pacjentem przez „jego” pielęgniarkę,
8). Zapewnienie i koordynowanie procesu
komunikacji z pacjentem, jego rodziną i
zespołem terapeutycznym,
9).Organizowanie
spotkań
zespołu
pielęgniarskiego w celu omawiania
problemów pacjenta, określania
sposobów
ich
rozwiązywania
i
koordynowania opieki nad nimi,
10).Określenie współpracy z pozostałymi
członkami zespołu terapeutycznego,
11).Stworzenie pielęgniarkom możliwości
rozwoju poprzez ustawiczne szkolenie i
dokształcanie,
12).Planowanie wypisu pacjenta ze szpitala
włączając przygotowanie uwzględniające
nauczanie pacjenta i jego rodziny oraz
szeroko pojętą profilaktykę zdrowotną.
W tak przyjętej organizacji pracy funkcję
menedżera
spełnia
pielęgniarka
oddziałowa.
Liderami
zespołów
pielęgniarskich są natomiast primary
nurses przejmujące odpowiedzialność za
swoich pacjentów.
Model Primary Nursing koncentruje się na
pielęgniarce, która przestaje być „białym
tłumem”,
przekreśla
depersonalizację
personelu pielęgniarskiego. Pielęgniarka w
modelu tym ma przydzieloną określoną
ilość pacjentów i samodzielnie bądź wraz
z
pacjentem
decyduje
o
sposobie
sprawowania opieki pielęgniarskiej. Ilość
pacjentów,
którymi
opiekuje
się
pielęgniarka jest zróżnicowana a zależy
głównie od ich stanu zdrowia.
Autonomia w działaniach primary nurse
zapewnia jej rozwój, ale równocześnie
wymaga większej odpowiedzialności. Tak
więc primary nurse:
jest odpowiedzialna za:
ocenę stanu zdrowia pacjenta,
rozpoznawanie
problemów/potrzeb
pielęgnacyjnych pacjenta,
planowanie indywidualnej opieki nad
pacjentem,
sprawowanie opieki nad pacjentem,
sprawowanie opieki,
ocenę
skuteczności
działań
pielęgnacyjnych;
sprawuje
opiekę
nad
swoją
określoną (przydzieloną jej) ilością
pacjentów oraz nad pacjentami innej
primary
nurse
w
czasie
jej
nieobecności;
współpracuje
z
innymi
pielęgniarkami i członkami zespołu
wielodyscyplinarnego;
uczestniczy
w
monitorowaniu
standardów opieki;
w razie potrzeby występuje jako
rzecznik pacjenta;
nieustannie
rozwija
swoje
kwalifikacje zawodowe;
jest
nauczycielem
i
doradcą
młodszych koleżanek;
promuje zdrowie;
stymuluje
rozwój
i
wzrost
kwalifikacji zawodowych swojego
zespołu;
prowadzi badania naukowe;
planuje
i
realizuje
nauczanie
pacjenta i jego rodziny;
przygotowuje pacjenta do wypisu.