POWODY PRZYSTĄPIENIE DO WSPÓŁPRACY
POWODY PRZYSTĄPIENIE DO WSPÓŁPRACY
1.
Podobne państwa o podobnych wartościach
podobnym spojrzeniu na rozwój ekonomii i
polityki.
2. Argument socjologiczny mający na celu
identyfikację taki struktur jak „my” i „oni”
3. Wyjście z izolacji tj. wyjście spod wpływów
rosyjskich, będzie łatwiejsze gdy państwa te
będą współpracowały razem, zamiast działać w
pojedynkę.
STRUKTURA ORGANIZACYJNA
STRUKTURA ORGANIZACYJNA
Współpraca regionalna pomiędzy Litwą, Łotwą
i Estonią została formalnie zapoczątkowana
poprzez
podpisanie
Traktatu
o
Dobrym
Zrozumieniu i Współpracy w Genewie w 1934 r.
Po przywróceniu niepodległości krajom
bałtyckim w latach 90- tych podpisanie w czerwcu
1994 roku w Talinie Porozumienia pomiędzy
Rządami i Parlamentami Republik Litwy, Łotwy i
Estonii utrwaliło współpracę w dzisiejszej jej
formie.
Struktura organizacyjna:
1. Zgromadzenie Bałtyckie
Zostało ono utworzone 8 Listopada 1991 roku. W
jej skład wchodzi po 20 przedstawicieli z każdego
państwa, którzy spotykają się 2 razy w roku.
Siedziba i Sekretariat Zgromadzenia Bałtyckiego
znajduje się w Rydze.
Główną funkcją Zgromadzenia Bałtyckiego jest
formułowanie rezolucji, deklaracji, rekomendacji,
apeli, wydawanie opinii, oświadczeń itp.
2. Bałtycka Rada Ministrów
Rada istnieje od czerwca 1994 r. Najważniejszym
szczeblem współpracy jest Posiedzenie głów
Rządów, które odbywa się dwa razy w roku.
Kolejnym stopniem jest Posiedzenie Ministrów ds.
współpracy
Bałtyckiej.
W
ich
gestii
leży
formułowanie głównych priorytetów polityki Rady
oraz udzielanie pomocy Premierom swoich rządów.
Za priorytety swego działania Rada Ministrów przyjęła
dwa zagadnienia. Są to:
• Integracja ekonomiczna opierająca się na układzie
o wolnym handlu, włączając w to art. rolnicze oraz
priorytecie wejście do Unii Europejskiej
• Integracja w ramach bezpieczeństwa i obrony
3. Rada Bałtycka
Zgromadzenie Bałtyckie oraz Bałtycka Rada
Ministrów gromadzą się wspólnie, tworząc tak
zwaną Radę Bałtycką. Jest to najwyższy poziom
współpracy Litwy, Łotwy i Estonii.
Wydają deklaracje dotyczące przyszłych
perspektyw współpracy trójstronnej.
4. Posiedzenie Prezydentów
Od roku 1990 r. funkcjonowała tzw. Rada
Państw Bałtyckich, następnie zgodnie z przyjętym
statutem zmieniła nazwę na Radę Ministrów,
jednak tą samą nazwę od 1994 r. przyjęło
zgromadzenie rządów i parlamentów, prezydenci
zaczęli nazywać swoje spotkania Posiedzeniami
Prezydentów.
W zasadzie nie istnieje żadna określona
struktura tego organu, nie istnieje także żaden
sekretariat czy też przywódca. Prezydenci
spotykają się raz lub dwa razy do roku.
Ekonomiczna integracja krajów bałtyckich
opiera się
na 4 trójstronnych porozumieniach
regulujących ekonomiczne relacje pomiędzy
Litwą i Łotwą i Estonią.
1. Porozumienie o Wolnym Handlu
2. Porozumienie o Wolnym Handlu Produktami
Rolniczymi.
3. Porozumienie o Zniesieniu Nie-taryfowych barier
4. Porozumienie o Wspólnej Procedurze Tranzytowej
Problemy na drodze do integracji.
Pomimo dużej otwartości Litwy, Łotwy i Estonii
zarówno do siebie nawzajem jak i do innych
państw na drodze do integracji – tych 3 państw
pojawia się szereg problemów.
1. Wybór? Czy współpraca trójstronna, czy też
polityka indywidualna i wejście do struktur
UE
2. Określenie strefy geograficznej
3. Wysoka podatność rynku BFTY na zmiany
ekonomiczne w innych państwach
4. Konkurencja pomiędzy państwami w
dostosowaniu się do struktur zachodnich
5. Wzajemne konkurencyjne struktury
produkcji oraz efekt eksportowych są
ograniczeniem dla rozwoju wzajemnego
handlu
6. Problemy BFTY w postaci
nieprzygotowanego systemu
administracyjnego i wolnego procesu
wprowadzania przyjętych porozumień
Wskaźniki makroekonomiczne państw BFTY
Jednym z podstawowych wskaźników określających
sytuację
gospodarczą państwa jest Produkt Krajowy Brutto
PKB. Jego zmiany odzwierciedlają ogólny poziom
aktywności gospodarczej
wzrost PKB w krajach BFTY w latach 1993 –
2002 (%)
Państ
wa
199
3
199
4
199
5
199
6
199
7
199
8
199
9
200
0
200
1
2002
Litwa
-30,4 1
3
3
6,1
5,1
-4
2,2
5,3
3,5
Łotwa -14,9 0,6
-1,6
2,3
6,5
3,6
0,5
2,5
7,9
4,5
Estoni
a
-8,5
-2,7
3
3,5
0,6
4
-1,4
4
5,3
4,7
Ujemny wzrost PKB w latach 1991 – 1993 to efekt konfrontacji
starych struktur z gospodarką wolnorynkową.
Pierwsze lata transformacji to także lata prób, błędów, złe
kierowanie polityką makroekonomiczną.
Kolejny wskaźnik makroekonomiczny – to Produkt Narodowy
Brutto PNB - jest to wskaźnik dobrobytu społeczeństwa.
Wszystkie trzy państwa odnotowały wzrost tego wskaźnika.
Największą zmianę odnotowała Estonia, co potwierdza jej pozycje
lidera wśród państw Bałtyckiej strefy wolnego handlu.
Handel państw BFTY
Struktura towarowa państw BFTY jest bardzo zbliżona, co nie jest
korzystnym zjawiskiem przy wzajemnej wymianie handlowej.
Import i eksport obejmuje w zasadzie te same grupy towarowe.
W imporcie są to: produkty mineralne, maszyny i urządzenia,
pojazdy, tekstylia, żywność, napoje i papierosy a także produkty
chemiczne.
W eksporcie charakterystyczne dla wszystkich 3 krajów są
produkty rolne, drewno i tekstylia a także maszyny i urządzenia.
Perspektywy
Prognozy strumieni handlu bałtyckiego w roku 2010 w cenach stałych z 1997 r. (w mln USD)
Eksport
er
Importe
r
Eksport
1997
Potencjalny
eksport w 2010
Estonia
Litwa
160
79
Estonia
Łotwa
148
123
Litwa
Estonia
60
68
Litwa
Łotwa
158
94
Łotwa
Litwa
138
102
Łotwa
Estonia
76
116
Jak wynika z powyższej tabeli wymiana handlowa pomiędzy
państwami BFTY będzie maleć. Jest to wynik przeniesienia się
głównych gałęzi handlu do państw Unii Europejskiej.
Źródła:
1.E. Ozowicz „Procesy integracyjne we współczesnej
gospodarce światowej” Warszawa 2001
2.A.B. Kisiel – Łowczyc „Bałtycka integracja
ekonomiczna: stan i perspektywy do 2010” Warszawa
2000
www.ukie.gov.pl